Ester 9

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ray nishanno Israel runacuna ticrapänanpäga caran wata ushaj Adar quilla chunca quimsa (13) junajnincho. Chiquejnincunapis chay junaj Israel runacunata wañuchinanpämi caran. Ichanga manami chiquejcuna yarpashannöchu caran. Chaypa ruquenga Israel runacunami binsiran.
1 No duodécimo mês, que é o de Adar, no dia treze do mês, data em que entrava em vigor a ordem e o edito do rei, no mesmo dia em que os inimigos dos judeus contavam fazer-lhes mal, aconteceu tudo ao contrário, e os judeus dominaram seus inimigos.
2 Ray Asuero mandashan cajchöga intëruchömi Israel runacuna shuntacaran wañuchiyta munajcunawan pillyananpaj. Israelcunataga manami pipis ichiparanchu. Llapan runacunami fiyupa mancharircaycaran.
2 Estavam reunidos em suas respectivas cidades, em todas as províncias do rei Assuero para levantarem a mão contra aqueles que desejavam sua perda. Ninguém pôde resistir-lhes, porque o terror se tinha apoderado de todos os povos.
3 Ray mandashan probinsyacunacho mandajcunapis, gobernadorcunapis waquin mandajcunapis Mardoqueota manchacur Israel runacunallatana yanaparan.
3 Todos os senhores das províncias, os sátrapas, os governadores, os funcionários do rei tomaram o partido dos judeus, por temor de Mardoqueu.
4 Mardoqueoga raypa palasyuncho mas rispitädu mandajna caycaran. Mandaj cashantaga intëru probinsyacunachöna musyaran. Waranllanta-waranllantana mas munayniyoj ricacuran.
4 Porque este ocupava um alto lugar no palácio real e sua fama se espalhava em todas as províncias, onde sua influência não cessava de crescer.
5 Israel runacunaga chiquejnincunata llapanta sabliwan wañuchir munashanta ruraran.
5 Os judeus, pois, feriram todos os seus inimigos a golpes de espada: massacre e extermínio de seus opressores, aos quais trataram como quiseram.
6 Jinan Susa siudällachöna pichga pachac (500) runata wañuchiran.
6 Em Susa, na capital, mataram quinhentos homens.
7 — ausente —
7 Fizeram igualmente perecer Farsandata, Delfon, Esfata,
8 — ausente —
8 Forata, Adalia, Aridata,
9 — ausente —
9 Fermesta, Arisai, Aridai e Jesata,
10 — ausente —
10 os dez filhos de Amã, filho de Amedata, o opressor dos judeus. Mas se abstiveram de toda pilhagem.
11 Chay junaj ray musyaran Susa siudällacho ayca runacunata wañuchishantapis.
11 Nesse mesmo dia fizeram conhecer ao rei o número das vítimas em Susa, a capital.
12 Chaymi rayna Esterta niran: «Israel runacunaga pichga pachactami (500) wañuchisha. Cay Susa siudächo Amanpa chunca wamrancunatapis wañuchisha. Chayno wañuycächerga ¿imataraj rurasha intëru mandashä probinsyacunachöga? Cananga nimay ¿Imatataj mas munanqui? ¡Nimashayquitaga aunishayquimi!»
12 E o rei disse a Ester: Em Susa, na capital, os judeus mataram quinhentos homens e os dez filhos de Amã. Que não terão feito nas outras províncias do rei! {Entretanto}, tens ainda algum pedido? Ser-te-á concedido. Tens algum desejo? Será satisfeito.
13 Chaura Ester niran: «Gampaj alli captenga Susa siudächo tiyaj Israel runacuna canan junaj wañuchishanno warapis wañuchichun. Runata matinanpaj caycajman Amanpa chunca wamrancunatapis warcurcuchun.»
13 Se parecer bem ao rei, respondeu Ester, seja permitido ainda amanhã, aos judeus de Susa, agir conforme ao decreto de hoje, e que se suspendam numa forca os dez filhos de Amã.
14 Chaura rayga auniran. Susa siudächo willacachiran. Chaymi Amanpa chunca wamrancuna wañusha caycajta ray nishanno warcurcuran.
14 O rei deu ordem para que assim se fizesse. O edito foi publicado em Susa e suspenderam na forca os dez filhos de Amã.
15 Susa siudächo tiyaj Israel runacuna yapay shuntacaran chay Adar quillallacho chunca chuscu (14) junaj cajcho. Chay junajpis yapay quimsa pachac (300) runacunata wañuchiran. Wañuycachirpis manami imancunatapis charicurcuranchu.
15 Os judeus de Susa se reuniram de novo no dia quatorze do mês de Adar, e mataram na cidade trezentos homens, sem entretanto dar-se à pilhagem.
16 — ausente —
16 Os outros judeus que estavam disseminados pelas províncias do rei se juntaram para defender suas vidas e se pôr a salvo dos ataques de seus inimigos. Massacraram setenta e cinco mil, sem entretanto entregar-se à pilhagem.
17 — ausente —
17 Era o dia treze do mês de Adar. No dia quatorze repousaram e fizeram um dia de banquete de alegria.
18 Jinan Susa siudächo tiyaj Israel runacunaga chunca quimsa (13) junajcho chunca chuscu (14) junajcho pillyaran. Chaymi warannin chunca pichga (15) junajchöraj jamaran. Fistata rurashpan alli micuycunata micuran.
18 Quanto aos judeus de Susa, que se juntaram no dia treze e catorze do mesmo mês, repousaram no dia quinze, fazendo-o um dia de alegre banquete
19 Chaypitami curaläni marcacunacho tiyaj Israel runacunaga jaman Adar quillachöga chunca chuscu (14) junaj cajchöraj. Fistata rurashpan jucnin-jucnin imatapis aypunacun.
19 Eis por que os judeus do campo, que habitam nas cidades não fortificadas, fazem no dia catorze do mês de Adar, um dia de festa com banquetes de alegria, dia em que mandam presentes uns aos outros.
20 Mardoqueoga chayno rurashancunata llapanta isquirbichiran. Nircur cartata apachiran ray Asuero mandashanmanga intëru probinsyacunaman llapan Israel runacunaman sercamanpis carumanpis.
20 Mardoqueu consignou por escrito todos esses acontecimentos. Enviou cartas a todos os judeus das províncias do rei Assuero, próximas ou longínquas,
21 Carta apachishancho niycaran cada watalla Adar quillaga chunca chuscu (14) caj junajcho y chunca pichgan (15) junajcho fistata rurananpaj.
21 para lhes ordenar que celebrassem cada ano o dia catorze e o dia quinze do mês de Adar,
22 Cada watalla fistata ruranan caran chay ishcan junaj chiquejcunata Israelcuna wañuchishanpita, chay quilla fiyupa llaquicuy wagay caycashanpita cushicur fista rurayman ticrashanpita. Chay junajcunachöga cushicur alli micuyta micur jucnin-jucnin imatapis aypunacunanpaj, pobricunatapis imatapis goycunanpaj niran.
22 como sendo dias em que tinham sido postos a salvo dos ataques de seus inimigos, e mês em que sua angústia tinha sido trocada em alegria e sua dor em felicidade. Deviam, pois, nesses dias oferecer alegres banquetes, dar-se presentes e praticar generosidade com os pobres.
23 Chayno cashanpitami Mardoqueo isquirbircur apachishanta Israel runacunaga custumriman ticrachiran.
23 Os judeus erigiram em costume o que tinham feito na primeira vez e o que Mardoqueu lhes tinha mandado.
24 Amanmi Israel runacunata chiquishpan surtita jitarcur-jitarcur ushajpaj wañuchinanpaj caycaran.
24 Porque Amã, filho de Amedata, o agagita, o opressor dos judeus, tinha resolvido perdê-los, e lançado {contra eles} o pur, isto é, a sorte, para exterminá-los e destruí-los.
25 Ester, rayta willaptin quiquin Amanman ticrachiran Israel runacunata rurayta munashanno quiquin ruracänanpaj. Chaynöpami Amanwan wamrancunaga runa matinacho warcurparan.
25 Mas quando Ester se apresentou diante do rei, este ordenou por escrito que a perversa maquinação, tramada contra os judeus, recaísse sobre a cabeça de seu autor e que este e seus filhos fossem suspensos à forca.
26 Chaypitami chay junajcunata «Purim» nir jutichaparan. Purim ninanga caran «surti» ninanmi.
26 É por isso que se chamam esses dias Purim, da palavra pur. Assim, conforme o conteúdo dessa carta, conforme o que eles mesmos tinham visto e o que lhes tinha acontecido,
27 Israel runacunaga custumriman ticrachiran paycunapita miraj wamrancunapis mana gongaypa rurananpaj, Israel cayman ticrajcunapis cada watalla chay fistataga rurananpaj. Chay fistataga rejsisha quillacho ishcay junaj ruraran imanöpis rurananpaj nishanno.
27 os judeus instituíram e estabeleceram para si, para sua posteridade e para seus adeptos, o costume irrevogável de celebrar anualmente esses dois dias, segundo a forma prescrita e no tempo marcado.
28 Chay junajcunataga imaycamapis yarparänanpaj niran. Chayno paycunapita mirajcunapis Israel runacuna ticrapar wañuchishanta imaypis mana gongananpaj cada famillya tiyashancho, siudäcunacho chay fistata mana illgächiypa rurananpaj niran.
28 Esses dias deviam ser recordados e celebrados de geração em geração, em cada família, em cada província e em cada cidade. Jamais poderiam ser abolidos esses dias dos Purim entre os judeus, nem sua recordação se apagar entre seus descendentes.
29 Abihailpa wamran rayna Esterwan Israel runa Mardoqueoga munayniyoj cayninwanmi isquirbiran yapaycaj cartata Purim fista imano cashantapis sumaj musyananpaj.
29 A rainha Ester, filha de Abigail, e o judeu Mardoqueu escreveram uma segunda vez com insistência para confirmar a carta sobre os Purim.
30 Nircur apachiran ray Asueropa munaynincho caycaj pachac ishcay chunca ganchisnin (127) probinsyacunacho tiyaycaj Israelcunaman. Chay cartachöga Israelcunata willaparan alli shimillanpa, shacyächishpan.
30 Depois enviaram a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do rei Assuero cartas com palavras de paz,
31 Mardoqueowan rayna Ester cartata apachiran cada watalla quiquincunapis wamran mirajcunapis Purim fistata nishan junajcho rurananpaj. Chay cartacho mastapis niycaran Purim fistacho llaquicur imano ayunananpäpis.
31 e a recomendação de celebrarem fielmente esses dias dos Purim no tempo marcado, como o judeu Mardoqueu e a rainha Ester os tinham instituído, e como eles tinham estabelecido, tanto para si mesmos, como para seus descendentes, com os jejuns e as lamentações.
32 Chaynömi Purim fista imano cananpäpis rayna Ester niran. Chaytaga actamanpis isquirbichiran.
32 Desse modo, a ordem de Ester confirmou a instituição dos Purim, e tudo isso foi consignado num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.