Ester 9
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NAA
1 Ray nishanno Israel runacuna ticrapänanpäga caran wata ushaj Adar quilla chunca quimsa (13) junajnincho. Chiquejnincunapis chay junaj Israel runacunata wañuchinanpämi caran. Ichanga manami chiquejcuna yarpashannöchu caran. Chaypa ruquenga Israel runacunami binsiran.
1 No dia treze do décimo segundo mês, que é o mês de adar, quando a palavra do rei e a sua ordem deveriam ser executadas, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam apoderar-se deles, aconteceu o contrário, pois os judeus é que se apoderaram dos que os odiavam.
2 Ray Asuero mandashan cajchöga intëruchömi Israel runacuna shuntacaran wañuchiyta munajcunawan pillyananpaj. Israelcunataga manami pipis ichiparanchu. Llapan runacunami fiyupa mancharircaycaran.
2 Nas suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, os judeus se reuniram para atacar aqueles que queriam destruí-los. E ninguém podia resistir-lhes, porque o terror que inspiravam caiu sobre todos aqueles povos.
3 Ray mandashan probinsyacunacho mandajcunapis, gobernadorcunapis waquin mandajcunapis Mardoqueota manchacur Israel runacunallatana yanaparan.
3 Todos os oficiais das províncias, os sátrapas, os governadores e os oficiais do rei auxiliavam os judeus, porque o temor de Mordecai tinha caído sobre eles.
4 Mardoqueoga raypa palasyuncho mas rispitädu mandajna caycaran. Mandaj cashantaga intëru probinsyacunachöna musyaran. Waranllanta-waranllantana mas munayniyoj ricacuran.
4 Porque Mordecai era grande na casa do rei, e a fama dele se espalhava por todas as províncias; o seu poder ia aumentando cada vez mais.
5 Israel runacunaga chiquejnincunata llapanta sabliwan wañuchir munashanta ruraran.
5 Assim, os judeus mataram todos os seus inimigos a golpes de espada, matando, destruindo e fazendo com os seus inimigos o que bem quiseram.
6 Jinan Susa siudällachöna pichga pachac (500) runata wañuchiran.
6 Na cidadela de Susã, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7 — ausente —
7 Mataram também Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 — ausente —
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 — ausente —
9 Farmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
10 — ausente —
10 que eram os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus; porém no despojo não tocaram.
11 Chay junaj ray musyaran Susa siudällacho ayca runacunata wañuchishantapis.
11 No mesmo dia, o rei foi informado do número dos mortos na cidadela de Susã.
12 Chaymi rayna Esterta niran: «Israel runacunaga pichga pachactami (500) wañuchisha. Cay Susa siudächo Amanpa chunca wamrancunatapis wañuchisha. Chayno wañuycächerga ¿imataraj rurasha intëru mandashä probinsyacunachöga? Cananga nimay ¿Imatataj mas munanqui? ¡Nimashayquitaga aunishayquimi!»
12 O rei disse à rainha Ester: — Na cidadela de Susã, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens e os dez filhos de Hamã. E nas demais províncias do rei, o que será que fizeram? E agora, qual é o seu pedido? Peça, e lhe será dado. Você tem ainda algum outro desejo? Será concedido.
13 Chaura Ester niran: «Gampaj alli captenga Susa siudächo tiyaj Israel runacuna canan junaj wañuchishanno warapis wañuchichun. Runata matinanpaj caycajman Amanpa chunca wamrancunatapis warcurcuchun.»
13 Então Ester disse: — Se for do agrado do rei, permita aos judeus de Susã que também amanhã façam segundo o decreto de hoje e pendurem em forca os cadáveres dos dez filhos de Hamã.
14 Chaura rayga auniran. Susa siudächo willacachiran. Chaymi Amanpa chunca wamrancuna wañusha caycajta ray nishanno warcurcuran.
14 Então o rei ordenou que assim se fizesse. Um decreto foi publicado em Susã, e os cadáveres dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Susa siudächo tiyaj Israel runacuna yapay shuntacaran chay Adar quillallacho chunca chuscu (14) junaj cajcho. Chay junajpis yapay quimsa pachac (300) runacunata wañuchiran. Wañuycachirpis manami imancunatapis charicurcuranchu.
15 Os judeus de Susã se reuniram também no dia catorze do mês de adar, e mataram trezentos homens em Susã; porém no despojo não tocaram.
16 — ausente —
16 Também os demais judeus que viviam nas províncias do rei se reuniram e se organizaram para defender a vida e se livrar dos seus inimigos. Mataram setenta e cinco mil dos que os odiavam; porém no despojo não tocaram.
17 — ausente —
17 Isto aconteceu no dia treze do mês de adar. No dia catorze, descansaram e fizeram dele um dia de festa e de alegria.
18 Jinan Susa siudächo tiyaj Israel runacunaga chunca quimsa (13) junajcho chunca chuscu (14) junajcho pillyaran. Chaymi warannin chunca pichga (15) junajchöraj jamaran. Fistata rurashpan alli micuycunata micuran.
18 Mas os judeus de Susã se reuniram nos dias treze e catorze do mesmo mês. Descansaram no dia quinze e fizeram dele um dia de festa e de alegria.
19 Chaypitami curaläni marcacunacho tiyaj Israel runacunaga jaman Adar quillachöga chunca chuscu (14) junaj cajchöraj. Fistata rurashpan jucnin-jucnin imatapis aypunacun.
19 Por isso os judeus das vilas, que moram nas aldeias do campo, fazem do dia catorze do mês de adar um dia de alegria, de banquetes e de festa, e um dia em que mandam presentes uns aos outros.
20 Mardoqueoga chayno rurashancunata llapanta isquirbichiran. Nircur cartata apachiran ray Asuero mandashanmanga intëru probinsyacunaman llapan Israel runacunaman sercamanpis carumanpis.
20 Mordecai escreveu estas coisas e enviou cartas a todos os judeus que moravam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto e aos de longe,
21 Carta apachishancho niycaran cada watalla Adar quillaga chunca chuscu (14) caj junajcho y chunca pichgan (15) junajcho fistata rurananpaj.
21 ordenando-lhes que comemorassem o dia catorze do mês de adar e o dia quinze do mesmo mês, todos os anos,
22 Cada watalla fistata ruranan caran chay ishcan junaj chiquejcunata Israelcuna wañuchishanpita, chay quilla fiyupa llaquicuy wagay caycashanpita cushicur fista rurayman ticrashanpita. Chay junajcunachöga cushicur alli micuyta micur jucnin-jucnin imatapis aypunacunanpaj, pobricunatapis imatapis goycunanpaj niran.
22 como os dias em que os judeus se livraram dos seus inimigos, o mês em que a tristeza virou alegria e o luto se transformou em festa. E que esses fossem dias de festa e de alegria, de troca de presentes e dádivas aos pobres.
23 Chayno cashanpitami Mardoqueo isquirbircur apachishanta Israel runacunaga custumriman ticrachiran.
23 Assim, os judeus aceitaram como costume o que, naquele tempo, haviam feito pela primeira vez, segundo Mordecai lhes havia ordenado por escrito.
24 Amanmi Israel runacunata chiquishpan surtita jitarcur-jitarcur ushajpaj wañuchinanpaj caycaran.
24 Porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo de todos os judeus, tinha planejado destruir os judeus; e tinha lançado o “Pur”, isto é, sortes, para os assolar e destruir.
25 Ester, rayta willaptin quiquin Amanman ticrachiran Israel runacunata rurayta munashanno quiquin ruracänanpaj. Chaynöpami Amanwan wamrancunaga runa matinacho warcurparan.
25 Mas Ester foi falar com o rei, e ele ordenou por cartas que o plano perverso de Hamã, que ele tinha elaborado contra os judeus, recaísse sobre a própria cabeça dele, e que ele e os seus filhos fossem enforcados.
26 Chaypitami chay junajcunata «Purim» nir jutichaparan. Purim ninanga caran «surti» ninanmi.
26 Por isso, esses dias são chamados de “Purim”, do nome “Pur”. Daí, por causa de todas as palavras daquela carta, e do que testemunharam, e do que lhes havia acontecido,
27 Israel runacunaga custumriman ticrachiran paycunapita miraj wamrancunapis mana gongaypa rurananpaj, Israel cayman ticrajcunapis cada watalla chay fistataga rurananpaj. Chay fistataga rejsisha quillacho ishcay junaj ruraran imanöpis rurananpaj nishanno.
27 os judeus decidiram que eles mesmos, os seus descendentes e todos os que viessem se juntar a eles não deixariam de comemorar estes dois dias segundo o que se havia escrito a respeito deles, no tempo marcado, todos os anos.
28 Chay junajcunataga imaycamapis yarparänanpaj niran. Chayno paycunapita mirajcunapis Israel runacuna ticrapar wañuchishanta imaypis mana gongananpaj cada famillya tiyashancho, siudäcunacho chay fistata mana illgächiypa rurananpaj niran.
28 E que estes dias seriam lembrados e comemorados geração após geração, por todas as famílias, em todas as províncias e em todas as cidades, e que estes dias de Purim jamais iriam desaparecer entre os judeus, e que a memória deles jamais se extinguiria entre os seus descendentes.
29 Abihailpa wamran rayna Esterwan Israel runa Mardoqueoga munayniyoj cayninwanmi isquirbiran yapaycaj cartata Purim fista imano cashantapis sumaj musyananpaj.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mordecai escreveram, com toda a autoridade, uma segunda carta, para confirmar a carta de Purim.
30 Nircur apachiran ray Asueropa munaynincho caycaj pachac ishcay chunca ganchisnin (127) probinsyacunacho tiyaycaj Israelcunaman. Chay cartachöga Israelcunata willaparan alli shimillanpa, shacyächishpan.
30 Mandaram cartas a todos os judeus, às cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras amigáveis e sinceras,
31 Mardoqueowan rayna Ester cartata apachiran cada watalla quiquincunapis wamran mirajcunapis Purim fistata nishan junajcho rurananpaj. Chay cartacho mastapis niycaran Purim fistacho llaquicur imano ayunananpäpis.
31 para confirmar estes dias de Purim nos seus tempos determinados, como o judeu Mordecai e a rainha Ester lhes haviam ordenado, e como eles mesmos já o tinham estabelecido sobre si e sobre a sua descendência, a respeito do jejum e do seu lamento.
32 Chaynömi Purim fista imano cananpäpis rayna Ester niran. Chaytaga actamanpis isquirbichiran.
32 E o decreto de Ester estabeleceu estas particularidades de Purim; e se escreveu no livro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.