Ester 9

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ray nishanno Israel runacuna ticrapänanpäga caran wata ushaj Adar quilla chunca quimsa (13) junajnincho. Chiquejnincunapis chay junaj Israel runacunata wañuchinanpämi caran. Ichanga manami chiquejcuna yarpashannöchu caran. Chaypa ruquenga Israel runacunami binsiran.
1 Assim, no dia 7 de março, os dois decretos do rei entraram em vigor. Nesse dia, os inimigos dos judeus esperavam dominá-los, mas aconteceu o contrário; os judeus dominaram seus inimigos.
2 Ray Asuero mandashan cajchöga intëruchömi Israel runacuna shuntacaran wañuchiyta munajcunawan pillyananpaj. Israelcunataga manami pipis ichiparanchu. Llapan runacunami fiyupa mancharircaycaran.
2 Reuniram-se em suas cidades em todas as províncias do rei Xerxes para atacar qualquer um que procurasse lhes fazer mal. Ninguém conseguiu resistir-lhes, pois todos tinham muito medo deles.
3 Ray mandashan probinsyacunacho mandajcunapis, gobernadorcunapis waquin mandajcunapis Mardoqueota manchacur Israel runacunallatana yanaparan.
3 E todos os nobres das províncias, os mais altos oficiais, os governadores e os oficiais do rei ajudaram os judeus, pois temiam Mardoqueu.
4 Mardoqueoga raypa palasyuncho mas rispitädu mandajna caycaran. Mandaj cashantaga intëru probinsyacunachöna musyaran. Waranllanta-waranllantana mas munayniyoj ricacuran.
4 Ele havia sido promovido no palácio do rei e, à medida que se tornava mais poderoso, sua fama se espalhava por todas as províncias.
5 Israel runacunaga chiquejnincunata llapanta sabliwan wañuchir munashanta ruraran.
5 Portanto, na data marcada, os judeus feriram seus inimigos à espada. Mataram e aniquilaram seus inimigos e fizeram o que queriam com aqueles que os odiavam.
6 Jinan Susa siudällachöna pichga pachac (500) runata wañuchiran.
6 Só na fortaleza de Susã, os judeus atacaram e mataram quinhentos homens.
7 — ausente —
7 Também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 — ausente —
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 — ausente —
9 Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
10 — ausente —
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, inimigo dos judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
11 Chay junaj ray musyaran Susa siudällacho ayca runacunata wañuchishantapis.
11 Naquele mesmo dia, quando o rei foi informado do número de pessoas mortas na fortaleza de Susã,
12 Chaymi rayna Esterta niran: «Israel runacunaga pichga pachactami (500) wañuchisha. Cay Susa siudächo Amanpa chunca wamrancunatapis wañuchisha. Chayno wañuycächerga ¿imataraj rurasha intëru mandashä probinsyacunachöga? Cananga nimay ¿Imatataj mas munanqui? ¡Nimashayquitaga aunishayquimi!»
12 mandou chamar a rainha Ester e disse: “Só na fortaleza de Susã, os judeus mataram quinhentos homens, além dos filhos de Hamã. Se fizeram isso aqui, o que terão feito nas províncias? E agora, o que mais deseja? Seu pedido será atendido; diga-me e será feito”.
13 Chaura Ester niran: «Gampaj alli captenga Susa siudächo tiyaj Israel runacuna canan junaj wañuchishanno warapis wañuchichun. Runata matinanpaj caycajman Amanpa chunca wamrancunatapis warcurcuchun.»
13 Ester respondeu: “Se parecer bem ao rei, dê permissão aos judeus de Susã para que façam novamente amanhã o mesmo que fizeram hoje; e que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca”.
14 Chaura rayga auniran. Susa siudächo willacachiran. Chaymi Amanpa chunca wamrancuna wañusha caycajta ray nishanno warcurcuran.
14 O rei concordou e publicou o decreto em Susã, e os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Susa siudächo tiyaj Israel runacuna yapay shuntacaran chay Adar quillallacho chunca chuscu (14) junaj cajcho. Chay junajpis yapay quimsa pachac (300) runacunata wañuchiran. Wañuycachirpis manami imancunatapis charicurcuranchu.
15 Então, no dia 8 de março, os judeus de Susã se reuniram e mataram trezentos homens. Mais uma vez, porém, não tomaram nenhum despojo.
16 — ausente —
16 Enquanto isso, os outros judeus em todas as províncias do rei haviam se reunido para defender a própria vida. Livraram-se de seus inimigos ao matar 75 mil dos que odiavam os judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
17 — ausente —
17 Isso foi feito em todas as províncias no dia 7 de março, e no dia 8 descansaram e comemoraram sua vitória com um dia de festa e alegria.
18 Jinan Susa siudächo tiyaj Israel runacunaga chunca quimsa (13) junajcho chunca chuscu (14) junajcho pillyaran. Chaymi warannin chunca pichga (15) junajchöraj jamaran. Fistata rurashpan alli micuycunata micuran.
18 (Os judeus de Susã mataram seus inimigos nos dias 7 e 8 de março e descansaram no dia 9, fazendo dele um dia de festa e alegria.)
19 Chaypitami curaläni marcacunacho tiyaj Israel runacunaga jaman Adar quillachöga chunca chuscu (14) junaj cajchöraj. Fistata rurashpan jucnin-jucnin imatapis aypunacun.
19 Por isso, os judeus que vivem em povoados nas regiões rurais celebram a festa anual nesse dia determinado, data em que se alegram, festejam e presenteiam uns aos outros com alimentos.
20 Mardoqueoga chayno rurashancunata llapanta isquirbichiran. Nircur cartata apachiran ray Asuero mandashanmanga intëru probinsyacunaman llapan Israel runacunaman sercamanpis carumanpis.
20 Mardoqueu registrou esses acontecimentos e enviou cartas aos judeus em todas as províncias do rei Xerxes, tanto aos de perto como aos de longe,
21 Carta apachishancho niycaran cada watalla Adar quillaga chunca chuscu (14) caj junajcho y chunca pichgan (15) junajcho fistata rurananpaj.
21 instruindo-os a celebrar uma festa anual nesses dois dias.
22 Cada watalla fistata ruranan caran chay ishcan junaj chiquejcunata Israelcuna wañuchishanpita, chay quilla fiyupa llaquicuy wagay caycashanpita cushicur fista rurayman ticrashanpita. Chay junajcunachöga cushicur alli micuyta micur jucnin-jucnin imatapis aypunacunanpaj, pobricunatapis imatapis goycunanpaj niran.
22 Ordenou que celebrassem com festas e alegria, presenteando uns aos outros com alimentos e distribuindo presentes aos pobres. Assim, recordariam a ocasião em que os judeus se livraram de seus inimigos e em que sua tristeza foi transformada em alegria, e seu lamento, em dia de festa.
23 Chayno cashanpitami Mardoqueo isquirbircur apachishanta Israel runacunaga custumriman ticrachiran.
23 Os judeus aceitaram a orientação de Mardoqueu e adotaram esse costume anual.
24 Amanmi Israel runacunata chiquishpan surtita jitarcur-jitarcur ushajpaj wañuchinanpaj caycaran.
24 Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo dos judeus, havia tramado destruí-los numa data determinada pelo lançamento de sortes (chamadas purim).
25 Ester, rayta willaptin quiquin Amanman ticrachiran Israel runacunata rurayta munashanno quiquin ruracänanpaj. Chaynöpami Amanwan wamrancunaga runa matinacho warcurparan.
25 Mas, quando Ester foi à presença do rei, ele publicou um decreto que fez o plano perverso de Hamã se voltar contra ele, e Hamã e seus filhos foram pendurados numa forca.
26 Chaypitami chay junajcunata «Purim» nir jutichaparan. Purim ninanga caran «surti» ninanmi.
26 Por isso, essa comemoração se chama Purim, palavra que se usava antigamente para “lançar sortes”. Assim, por causa da carta de Mardoqueu e daquilo que lhes havia acontecido,
27 Israel runacunaga custumriman ticrachiran paycunapita miraj wamrancunapis mana gongaypa rurananpaj, Israel cayman ticrajcunapis cada watalla chay fistataga rurananpaj. Chay fistataga rejsisha quillacho ishcay junaj ruraran imanöpis rurananpaj nishanno.
27 os judeus em todo o reino concordaram em dar início a essa tradição e transmiti-la a seus descendentes e a todos que se tornassem judeus. Declararam que não deixariam de celebrar anualmente esses dois dias na data determinada.
28 Chay junajcunataga imaycamapis yarparänanpaj niran. Chayno paycunapita mirajcunapis Israel runacuna ticrapar wañuchishanta imaypis mana gongananpaj cada famillya tiyashancho, siudäcunacho chay fistata mana illgächiypa rurananpaj niran.
28 Esses dias seriam lembrados e comemorados de geração em geração, por todas as famílias, em todas as províncias e cidades do império. A Festa de Purim jamais deixaria de ser celebrada pelos judeus, nem a lembrança do que havia acontecido se apagaria entre seus descendentes.
29 Abihailpa wamran rayna Esterwan Israel runa Mardoqueoga munayniyoj cayninwanmi isquirbiran yapaycaj cartata Purim fista imano cashantapis sumaj musyananpaj.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu escreveram outra carta com toda a autoridade para confirmar a carta de Mardoqueu e estabelecer a Festa de Purim.
30 Nircur apachiran ray Asueropa munaynincho caycaj pachac ishcay chunca ganchisnin (127) probinsyacunacho tiyaycaj Israelcunaman. Chay cartachöga Israelcunata willaparan alli shimillanpa, shacyächishpan.
30 Enviaram cartas a todos os judeus das 127 províncias do império de Xerxes, desejando-lhes paz e segurança.
31 Mardoqueowan rayna Ester cartata apachiran cada watalla quiquincunapis wamran mirajcunapis Purim fistata nishan junajcho rurananpaj. Chay cartacho mastapis niycaran Purim fistacho llaquicur imano ayunananpäpis.
31 Essas cartas estabeleciam a Festa de Purim, uma celebração anual desses dias na data determinada, conforme decretado tanto pelo judeu Mardoqueu como pela rainha Ester. O povo resolveu celebrar essa festa, assim como haviam estabelecido para si e seus descendentes os tempos de jejum e de lamentação.
32 Chaynömi Purim fista imano cananpäpis rayna Ester niran. Chaytaga actamanpis isquirbichiran.
32 Assim, o decreto de Ester confirmou as orientações para a Festa de Purim, e tudo foi escrito nos registros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.