2 Samuel 13
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NVT
1 Davidpa wamran Absalonpa pañin caran cuyayllapaj jipash. Jutin caran Tamar. Chaymi juc warmicho caj Davidpa wamran Amnonga chay jipashta munacurcuran.
1 Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita chamada Tamar. Amnom, outro filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Runa yatäni donsëlla jipash captinmi Tamarta imaypis cuydaj. Chaymi Amnonga imanöpapis pañinwan cacuyta mana camäpacushpan micuytapis ni puñuytapis mana tarir gueshyaran.
2 Amnom ficou tão obcecado por Tamar que adoeceu. Ela era virgem, e Amnom imaginou que seria impossível possuí-la.
3 Amnonpa juc amïgunnami caran sabïdu. Jutin caran Jonadab. Chay runa caran Davidpa wauguin Simeapa wamran.
3 Contudo, Amnom tinha um amigo muito astuto, seu primo Jonadabe. Ele era filho de Simeia, irmão de Davi.
4 Juc junaj Amnonta Jonadab tapuran: «¿Imanaycanquitaj? Raypa wamran caycarga ¿imapitataj waranmanlla juc-nirajyasha juc-nirajyasha caycanqui? Ima päsaycäshushayquitapis ¿manachu willapämanquiman?»
4 Certo dia, Jonadabe disse a Amnom: “Qual é o problema? Por que o filho do rei parece tão abatido todos os dias?”. Amnom lhe respondeu: “Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão”.
5 Chaura Jonadabga sumaj tantiyachiran «Artita rurar gueshyaj-tucushpayqui cämallayquicho jitaräcuy. Papäniqui ricashoj shamuptenga ruwanqui ‹Pañë Tamar shamuchun micuyta garamänanpaj. Caycho ima micuyllatapis rurapämächun› nir. Chayrämi pañiquita ricanquipaj. Garashushayquitapis micunquipaj» nir.
5 “Faça o seguinte”, disse Jonadabe. “Deite-se e finja que está doente. Quando seu pai o visitar, peça-lhe que deixe Tamar vir e preparar algo para você comer. Peça que ela prepare o alimento aqui mesmo, para que você a veja e ela o sirva.”
6 Chaura Amnonga gueshyaj-tucur cämallancho jitaräcuran. Ray ricaj aywaptin Amnonga niran: «¡Ruwacushayqui! Pañë Tamar cayman shamuchun. Ñaupächo bölluta rurachun. Nircur quiquin garamächun.»
6 Então Amnom se deitou e fingiu que estava doente. Quando o rei foi vê-lo, Amnom lhe pediu: “Por favor, permita que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos aqui mesmo, para que eu a veja e ela os sirva para mim”.
7 Chaura Davidga Amnonpa wasinman aywananpaj Tamarta cachar niran: «Tamar, ayway turiqui Amnonpa wasinman. Chaycho yanupämuy.»
7 Davi concordou e mandou Tamar ir à casa de Amnom preparar algo para ele comer.
8 Chaura Tamarga aywaran turinpa wasinman. Amnonga gueshyar jitaraycaran. Tamarga jarinata chapusha. Bölluta rurarcur ancasha.
8 Quando Tamar chegou à casa de Amnom, foi até o lugar onde ele estava deitado, para que ele pudesse vê-la preparar a massa. Então ela assou os bolos, conforme ele tinha pedido.
9 Nircur sartinpita jorgurcur garasha. Chaura Amnonga mana micuyta munashachu. Llapan runataraj wajtaman gargusha.
9 Contudo, quando ela colocou a bandeja diante de Amnom, ele se recusou a comer. “Saiam todos daqui”, disse ele a seus servos. E todos saíram.
10 Llapan llojshicuriptin Amnonga Tamarta niran: «Micuyta cuartöman apaycamur quiquiqui garamay.»
10 Então Amnom disse a Tamar: “Agora traga os bolos ao meu quarto e dê-me de comer”. Tamar fez conforme ele pediu.
11 Micunanpaj ñaupanman chayachipaptin pañinta maquipita charircur: «Gamwan cacuytami munaycä» niran.
11 Quando, porém, ela lhe ofereceu a comida, ele a agarrou e exigiu: “Venha para a cama comigo, minha irmã!”.
12 Chaura Tamarga niran: «¡Ama! ¡Ama pirdisyunta ruramaychu! Israelcunaga manami chayno ruranchïchu. ¡Ama ruraychu fiyupa juchataga!
12 “Não, meu irmão! Não me violente!”, exclamou Tamar. “Isso não se faz em Israel! Não faça essa loucura!
13 ¿Pengacuypita maymanraj noga aywashaj? Gamtapis Israelchöga ‹upa› nishunquipämi. Rimëroga raywanraj parlay ari. Payga auningami majachacänanchïpaj.»
13 Como eu poderia viver com tamanha vergonha? E você cairia em desgraça em Israel! Por favor, fale com o rei, e ele permitirá que você se case comigo!”
14 Amnonga imata niptinpis mana wiyaranchu. Mas callpayoj cashpan firsapita Tamarta bigulariran.
14 Mas Amnom não quis ouvi-la e, como era mais forte que ela, violentou-a.
15 Bigularerga Tamarta Amnón fiyupana chiquicurcuran. Amatar cuyashanmanno fiyupa chiquicurcur niran: «¡Juclla jatariy. Aywacuy!»
15 Então a paixão de Amnom se transformou em profundo desprezo, e seu desprezo por ela foi mais intenso que a paixão que havia sentido. “Saia daqui!”, gritou para ela.
16 Chaura Tamar niran: «¡Ama gargamaychu ari! Canan gargamaptiquega ruramashayquipitapis mas piyur juchatami ruranquipaj.»
16 “Não, não!”, respondeu Tamar. “Mandar-me embora agora seria pior do que o mal que você me fez.” Amnom, porém, não quis ouvi-la.
17 Chaypa ruquenga uywayninta gayarcur niran: «¡Caypita garguy cay warmita. Nircur puncuta sumaj wichgarcuy!»
17 Chamou seu servo e ordenou: “Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta!”.
18 Chaura uywaynenga wasipita garguran. Nircur puncuta sumaj wichgarcuran. Tamarga raypa runa yatäni jipash wamrancuna jaticunyashan bistïduta jatiraycaran. Cuyayllapaj alli bistïduta jatiraycashancho
18 O servo a pôs para fora e trancou a porta. Tamar vestia uma túnica longa, como era costume naqueles dias entre as filhas virgens do rei.
19 rachir-usharan. Llaquicushpan umanman uchpata wiñacuran. Umanta charicurcur wagaraycar aywacuran näninpa.
19 Então rasgou sua túnica, jogou cinzas sobre a cabeça e, cobrindo o rosto com as mãos, foi embora chorando.
20 Chaura turin Absalón tapuran: «¿Turiqui Amnonchu bigulashurayqui? Chayno rurashushayquipita ama llaquicuynachu ni pitapis ama willapaychu. Turiqui caycaptenga jina chayllachöna usharächun.» Chaypita-pacha pasaypa pengacushpan Tamarga tiyacuran turin Absalonpa wasillanchöna.
20 Seu irmão Absalão a viu e perguntou: “É verdade que Amnom esteve com você? Bem, minha irmã, é melhor ficar quieta, pois Amnom é seu irmão. Não se aflija com isso”. Então Tamar, como uma mulher desolada, foi morar na casa de seu irmão Absalão.
21 Ray Davidga Amnón rurashanta musyaycur fiyupa rabyaran. Rabyarpis wamran Amnontaga mana piñacuranchu guechpa wamran captin amatar cuyashpan.
21 Quando o rei Davi soube o que havia acontecido, ficou furioso.
22 Absalonpis may-jina chiquirpis wauguin Amnonta imatapis mana rimaparanchu. Pañin Tamarta pirdisyunta rurashanpita fiyupa chiquiran.
22 E, embora Absalão não tivesse dito nada a Amnom a esse respeito, odiou Amnom profundamente pelo que ele havia feito à sua irmã.
23 Chaypita ishcay watataga Absalonpa uywaynincuna millwata ruturcaycaran Baal-hazor parti Efraín runacunapa marcan sercancho. Absalonga iwal micunanpaj llapan wauguincunata gayachiran.
23 Dois anos depois, quando as ovelhas de Absalão estavam sendo tosquiadas em Baal-Hazor, perto de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para uma festa.
24 Quiquin raytapis aywaycur niran: «Tayta ray, uywaynëcunami millwata ruturcaycan. Chaymi llapan mandäshishojniquicunawan goturpayta munä.»
24 Foi até o rei e disse: “Meus tosquiadores estão trabalhando. Gostaria que o rei e seus servos celebrassem essa ocasião comigo”.
25 Chaura ray niran: «Ïju, llapanëga manami aywämanchu. Alläpami gastacachishayquipaj.»
25 Mas o rei respondeu: “Não, meu filho. Se todos nós fôssemos, seria um peso para você”. Embora Absalão insistisse, o rei se recusou a ir, mas abençoou Absalão.
26 Chaura Absalón niran: «Tayta, quiquiqui aywayta mana munarga wauguë Amnonllatapis cachamuy goturänäpaj.»
26 “Está bem”, disse Absalão. “Se o senhor não pode vir, permita que meu irmão Amnom vá conosco.” “Por que Amnom?”, perguntou o rei.
27 Chayno niptinpis Absalonga yaparir-yaparir ruwaran. Chaura rayga auniran wamran Amnón, waquin wamrancunapis aywananpaj.
27 Mas Absalão continuou a insistir até que, finalmente, o rei concordou em deixar seus filhos, incluindo Amnom, irem à festa.
28 Uywaynincunata mayna nisha caran: «Amnón machashana captenga ‹wañurachiy› niptë jinan öra wañurachinqui. Ama manchacunquichu. Gamcunaga ruranqui noga nishäta. Balurchacuy.»
28 Absalão disse a seus homens: “Esperem até Amnom estar bêbado; então, quando eu ordenar, matem-no. Não tenham medo. A responsabilidade é minha. Sejam corajosos e valentes!”.
29 Chaura Absalonpa uywaynincunaga Amnonta wañuycärachiran patrunnin nishanta cumlir. Chaura raypa llapan wamrancuna jinan öra mülancunata muntacarcärir gueshpir aywacuran.
29 Assim, quando Absalão deu o sinal, eles mataram Amnom. Os outros filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Chaypita manaraj wamrancuna chayaptin Davidga willapata mayaran llapan wamrancunata Absalón wañuycachishanta.
30 Quando ainda estavam a caminho de Jerusalém, a notícia chegou a Davi: “Absalão matou todos os filhos do rei; não restou um sequer com vida!”.
31 Chaymi rayga llaquicuypita röpantapis rachir-usharan. Nircur pampaman jitacacuycuran. Chaycho caycaj uywaynincunapis röpancunata rachir-usharan.
31 O rei se levantou, rasgou suas roupas e lançou-se no chão. Seus conselheiros também rasgaram suas roupas.
32 Wauguin Simeapa wamran Jonadab ichanga Davidta niran: «Tayta, ‹llapan wamrätami wañuchisha› nir ama yarpachacuychu. Wañuchishaga Amnonllatami. Chayno rurananpämi Absalonga yarparan pañin Tamarta bigulashanpita-pacha.
32 Nesse momento, Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, chegou e disse: “Não pense, meu senhor, que todos os filhos do rei foram mortos! Foi apenas Amnom! Absalão tramava isso desde que Amnom violentou sua irmã Tamar.
33 Chaymi tayta, ama yarpaychu llapan wamrayquicuna wañushantaga. Amnonllami wañushaga.»
33 O meu senhor, o rei, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos! Apenas Amnom morreu”.
34 Absalonga gueshpir aywacuran. Raypa ricchacojnin mösuna ricchacurishancho ricaran achcaj runacuna Horonaim näninpa pullan tunata uraycämojta. Chaura ricachacöga rayman aywaran «aypalla runa Horonaim näninpa uraycämun» nir willaj.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Então a sentinela sobre o muro de Jerusalém viu muita gente descendo o monte pela estrada que vinha do oeste.
35 Jonadabga rayta niran: «Tayta, yarpashänöllami casha. Aywaycämunnami wamrayquicunaga.»
35 E Jonadabe disse ao rei: “Veja! Lá estão eles! São os filhos do rei voltando, como eu tinha dito”.
36 Parlayta usharishallantana raypa wamrancunaga chayaran. Nircur llapan gaparaypa wagayta gallaycäriran. Chaura raypis llapan uywaynincunapis fiyupa wagaran.
36 Logo eles chegaram, chorando e soluçando, e o rei e todos os seus servos choraram amargamente com eles.
37 Davidga wamran Amnonpaj llaquicushpan waran-waran wagaj.
37 Davi chorou muitos dias por seu filho Amnom. Absalão fugiu para a terra de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur,
38 Absalonga chaycho goyäcuran quimsa wata. Chaycama Davidga wamran Amnonpaj wagallarmi goyaran.
38 onde permaneceu por três anos.
39 Chaypitaga Amnonpaj manana llaquicurannachu. Wamran Absalonpaj fiyupa llaquicur paywan tincuytana munaran.
39 E o rei Davi, conformado com a morte de Amnom, abandonou a ideia de perseguir Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.