2 Samuel 13
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH
1 Davidpa wamran Absalonpa pañin caran cuyayllapaj jipash. Jutin caran Tamar. Chaymi juc warmicho caj Davidpa wamran Amnonga chay jipashta munacurcuran.
1 Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita, que se chamava Tamar. Outro filho de Davi, chamado Amnom, apaixonou-se por ela.
2 Runa yatäni donsëlla jipash captinmi Tamarta imaypis cuydaj. Chaymi Amnonga imanöpapis pañinwan cacuyta mana camäpacushpan micuytapis ni puñuytapis mana tarir gueshyaran.
2 Ele estava tão apaixonado, que até ficou doente. Amnom pensava que era impossível possuir a sua meia-irmã; ela era virgem e por isso não tinha o direito de se encontrar com nenhum homem.
3 Amnonpa juc amïgunnami caran sabïdu. Jutin caran Jonadab. Chay runa caran Davidpa wauguin Simeapa wamran.
3 Mas Amnom tinha um amigo muito esperto, chamado Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi.
4 Juc junaj Amnonta Jonadab tapuran: «¿Imanaycanquitaj? Raypa wamran caycarga ¿imapitataj waranmanlla juc-nirajyasha juc-nirajyasha caycanqui? Ima päsaycäshushayquitapis ¿manachu willapämanquiman?»
4 Jonadabe disse a Amnom: — Você é filho do rei e, no entanto, cada dia está mais triste. Diga-me por quê. — É que estou apaixonado por Tamar, a irmã de Absalão, o meu irmão por parte de pai! — respondeu Amnom.
5 Chaura Jonadabga sumaj tantiyachiran «Artita rurar gueshyaj-tucushpayqui cämallayquicho jitaräcuy. Papäniqui ricashoj shamuptenga ruwanqui ‹Pañë Tamar shamuchun micuyta garamänanpaj. Caycho ima micuyllatapis rurapämächun› nir. Chayrämi pañiquita ricanquipaj. Garashushayquitapis micunquipaj» nir.
5 Então Jonadabe disse: — Finja que está doente e vá se deitar. Quando o seu pai vier, diga a ele: “Por favor, deixe que a minha irmã Tamar venha me dar de comer. Que ela prepare a comida aqui onde eu possa vê-la e que ela mesma me sirva a comida.”
6 Chaura Amnonga gueshyaj-tucur cämallancho jitaräcuran. Ray ricaj aywaptin Amnonga niran: «¡Ruwacushayqui! Pañë Tamar cayman shamuchun. Ñaupächo bölluta rurachun. Nircur quiquin garamächun.»
6 E Amnom se deitou e fingiu que estava doente. O rei Davi foi visitá-lo, e Amnom disse: — Por favor, deixe que Tamar venha e prepare alguns bolos aqui onde eu possa vê-la, e que ela mesma os sirva para mim.
7 Chaura Davidga Amnonpa wasinman aywananpaj Tamarta cachar niran: «Tamar, ayway turiqui Amnonpa wasinman. Chaycho yanupämuy.»
7 Então Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: — Vá à casa de Amnom e prepare alguma comida para ele.
8 Chaura Tamarga aywaran turinpa wasinman. Amnonga gueshyar jitaraycaran. Tamarga jarinata chapusha. Bölluta rurarcur ancasha.
8 Ela foi e o encontrou de cama. Aí pegou um pouco de massa, preparou-a e fez alguns bolos ali onde ele podia vê-la. Então assou os bolos
9 Nircur sartinpita jorgurcur garasha. Chaura Amnonga mana micuyta munashachu. Llapan runataraj wajtaman gargusha.
9 e os tirou da forma para Amnom comer. Mas ele não quis e disse: — Mande todo mundo sair. Todos saíram.
10 Llapan llojshicuriptin Amnonga Tamarta niran: «Micuyta cuartöman apaycamur quiquiqui garamay.»
10 E Amnom disse a Tamar: — Traga os bolos aqui para a minha cama e sirva-os para mim. Então ela levou os bolos para ele.
11 Micunanpaj ñaupanman chayachipaptin pañinta maquipita charircur: «Gamwan cacuytami munaycä» niran.
11 Quando os ofereceu a Amnom, ele a agarrou e disse: — Deite-se comigo, minha irmã!
12 Chaura Tamarga niran: «¡Ama! ¡Ama pirdisyunta ruramaychu! Israelcunaga manami chayno ruranchïchu. ¡Ama ruraychu fiyupa juchataga!
12 Porém ela respondeu: — Não, meu irmão! Não me obrigue a fazer isso! Não se faz uma coisa dessas em Israel. Não faça essa loucura!
13 ¿Pengacuypita maymanraj noga aywashaj? Gamtapis Israelchöga ‹upa› nishunquipämi. Rimëroga raywanraj parlay ari. Payga auningami majachacänanchïpaj.»
13 Como eu poderia aparecer depois disso diante dos outros? E você ficaria completamente desmoralizado em Israel. Por favor, fale com o rei, e eu estou certa de que ele me dará a você.
14 Amnonga imata niptinpis mana wiyaranchu. Mas callpayoj cashpan firsapita Tamarta bigulariran.
14 Mas Amnom não quis ouvir o que Tamar dizia. E, como era mais forte, ele a forçou e teve relações com ela.
15 Bigularerga Tamarta Amnón fiyupana chiquicurcuran. Amatar cuyashanmanno fiyupa chiquicurcur niran: «¡Juclla jatariy. Aywacuy!»
15 Depois teve nojo dela e a odiou ainda mais do que a tinha amado antes. Então disse: — Saia daqui!
16 Chaura Tamar niran: «¡Ama gargamaychu ari! Canan gargamaptiquega ruramashayquipitapis mas piyur juchatami ruranquipaj.»
16 Tamar respondeu: — Não, meu irmão! Você me mandar embora assim é um crime ainda maior do que o que você acaba de cometer! Mas Amnom não quis escutar o que ela dizia.
17 Chaypa ruquenga uywayninta gayarcur niran: «¡Caypita garguy cay warmita. Nircur puncuta sumaj wichgarcuy!»
17 Chamou o seu empregado particular e disse: — Tire essa mulher da minha frente! Ponha-a para fora e feche a porta!
18 Chaura uywaynenga wasipita garguran. Nircur puncuta sumaj wichgarcuran. Tamarga raypa runa yatäni jipash wamrancuna jaticunyashan bistïduta jatiraycaran. Cuyayllapaj alli bistïduta jatiraycashancho
18 Então o empregado pôs Tamar para fora e fechou a porta. Ela estava usando um vestido longo, de mangas compridas — a roupa que as princesas solteiras usavam naquele tempo.
19 rachir-usharan. Llaquicushpan umanman uchpata wiñacuran. Umanta charicurcur wagaraycar aywacuran näninpa.
19 Aí ela pôs cinza na cabeça, rasgou o vestido e saiu gritando, cobrindo o rosto com as mãos.
20 Chaura turin Absalón tapuran: «¿Turiqui Amnonchu bigulashurayqui? Chayno rurashushayquipita ama llaquicuynachu ni pitapis ama willapaychu. Turiqui caycaptenga jina chayllachöna usharächun.» Chaypita-pacha pasaypa pengacushpan Tamarga tiyacuran turin Absalonpa wasillanchöna.
20 O seu irmão Absalão perguntou: — Amnom fez mal a você? Não conte isso a ninguém, minha irmã. Afinal de contas, ele é seu meio-irmão. Não leve isso muito a sério. Assim Tamar ficou vivendo triste e sozinha na casa de Absalão.
21 Ray Davidga Amnón rurashanta musyaycur fiyupa rabyaran. Rabyarpis wamran Amnontaga mana piñacuranchu guechpa wamran captin amatar cuyashpan.
21 Quando o rei Davi soube do que tinha acontecido, ficou furioso.
22 Absalonpis may-jina chiquirpis wauguin Amnonta imatapis mana rimaparanchu. Pañin Tamarta pirdisyunta rurashanpita fiyupa chiquiran.
22 Absalão não disse nem uma palavra a Amnom, mas ficou com ódio dele porque havia forçado a sua irmã Tamar.
23 Chaypita ishcay watataga Absalonpa uywaynincuna millwata ruturcaycaran Baal-hazor parti Efraín runacunapa marcan sercancho. Absalonga iwal micunanpaj llapan wauguincunata gayachiran.
23 Dois anos depois, Absalão estava cortando a lã das suas ovelhas em Baal-Hazor, perto da cidade de Efraim, e convidou todos os filhos do rei para irem até lá.
24 Quiquin raytapis aywaycur niran: «Tayta ray, uywaynëcunami millwata ruturcaycan. Chaymi llapan mandäshishojniquicunawan goturpayta munä.»
24 Ele foi falar com o rei Davi e disse: — Meu rei, eu estou cortando a lã das minhas ovelhas. Gostaria que o senhor e os seus funcionários também fossem até lá.
25 Chaura ray niran: «Ïju, llapanëga manami aywämanchu. Alläpami gastacachishayquipaj.»
25 Davi respondeu: — Não, meu filho. Se todos nós fôssemos, daríamos muito trabalho a você. Absalão insistiu, mas o rei não quis ir e lhe disse que podia ir embora.
26 Chaura Absalón niran: «Tayta, quiquiqui aywayta mana munarga wauguë Amnonllatapis cachamuy goturänäpaj.»
26 Mas Absalão disse: — Está bem. Então deixe que pelo menos o meu irmão Amnom vá. — Por que motivo ele iria com você? — perguntou o rei.
27 Chayno niptinpis Absalonga yaparir-yaparir ruwaran. Chaura rayga auniran wamran Amnón, waquin wamrancunapis aywananpaj.
27 Mas Absalão continuou a insistir, até que por fim Davi deixou que Amnom e todos os seus outros filhos fossem. Absalão preparou um banquete de rei
28 Uywaynincunata mayna nisha caran: «Amnón machashana captenga ‹wañurachiy› niptë jinan öra wañurachinqui. Ama manchacunquichu. Gamcunaga ruranqui noga nishäta. Balurchacuy.»
28 e deu as seguintes instruções aos seus empregados: — Prestem atenção em Amnom. Quando ele estiver bêbado, eu darei uma ordem, e vocês o matarão. Não tenham medo, pois a responsabilidade será minha. Sejam corajosos e decididos!
29 Chaura Absalonpa uywaynincunaga Amnonta wañuycärachiran patrunnin nishanta cumlir. Chaura raypa llapan wamrancuna jinan öra mülancunata muntacarcärir gueshpir aywacuran.
29 Os empregados mataram Amnom, como Absalão havia mandado. Então todos os outros filhos de Davi montaram suas mulas e fugiram.
30 Chaypita manaraj wamrancuna chayaptin Davidga willapata mayaran llapan wamrancunata Absalón wañuycachishanta.
30 Enquanto eles estavam voltando para casa, Davi recebeu esta notícia: “Absalão matou todos os seus filhos; não escapou nenhum!”
31 Chaymi rayga llaquicuypita röpantapis rachir-usharan. Nircur pampaman jitacacuycuran. Chaycho caycaj uywaynincunapis röpancunata rachir-usharan.
31 Então o rei se levantou, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza e se jogou no chão. E todos os servidores dele que estavam ali também rasgaram as suas roupas.
32 Wauguin Simeapa wamran Jonadab ichanga Davidta niran: «Tayta, ‹llapan wamrätami wañuchisha› nir ama yarpachacuychu. Wañuchishaga Amnonllatami. Chayno rurananpämi Absalonga yarparan pañin Tamarta bigulashanpita-pacha.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, disse: — Senhor, eles não mataram todos os seus filhos. Somente Amnom morreu. Pelo jeito de Absalão, a gente podia ver que ele havia resolvido fazer isso desde o dia em que Amnom forçou a sua irmã Tamar.
33 Chaymi tayta, ama yarpaychu llapan wamrayquicuna wañushantaga. Amnonllami wañushaga.»
33 Por isso, eu não acredito na notícia de que todos os seus filhos morreram; somente Amnom foi morto.
34 Absalonga gueshpir aywacuran. Raypa ricchacojnin mösuna ricchacurishancho ricaran achcaj runacuna Horonaim näninpa pullan tunata uraycämojta. Chaura ricachacöga rayman aywaran «aypalla runa Horonaim näninpa uraycämun» nir willaj.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Naquele momento o soldado que estava de guarda viu muita gente descendo o monte, na estrada de Horonaim. Ele foi até o lugar onde o rei estava e disse: — Alguns homens estão descendo o monte, na estrada de Horonaim.
35 Jonadabga rayta niran: «Tayta, yarpashänöllami casha. Aywaycämunnami wamrayquicunaga.»
35 Então Jonadabe disse a Davi: — São os seus filhos que estão voltando, justamente como eu disse.
36 Parlayta usharishallantana raypa wamrancunaga chayaran. Nircur llapan gaparaypa wagayta gallaycäriran. Chaura raypis llapan uywaynincunapis fiyupa wagaran.
36 Logo que ele acabou de dizer isso, os filhos de Davi entraram. Eles começaram a chorar alto, e Davi e os seus oficiais também choraram muito.
37 Davidga wamran Amnonpaj llaquicushpan waran-waran wagaj.
37 Absalão fugiu e foi ficar com o rei da cidade de Gesur, chamado Talmai, filho de Amiúde. E por muito tempo Davi chorou a morte do seu filho Amnom.
38 Absalonga chaycho goyäcuran quimsa wata. Chaycama Davidga wamran Amnonpaj wagallarmi goyaran.
38 Absalão ficou três anos em Gesur.
39 Chaypitaga Amnonpaj manana llaquicurannachu. Wamran Absalonpaj fiyupa llaquicur paywan tincuytana munaran.
39 Então o rei Davi começou a sentir muita saudade dele, pois agora já estava conformado com a morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.