2 Samuel 13
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs ARIB
1 Davidpa wamran Absalonpa pañin caran cuyayllapaj jipash. Jutin caran Tamar. Chaymi juc warmicho caj Davidpa wamran Amnonga chay jipashta munacurcuran.
1 Ora, Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e sucedeu depois de algum tempo que Amnom, filho de Davi enamorou-se dela.
2 Runa yatäni donsëlla jipash captinmi Tamarta imaypis cuydaj. Chaymi Amnonga imanöpapis pañinwan cacuyta mana camäpacushpan micuytapis ni puñuytapis mana tarir gueshyaran.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por amar, sua irmã; pois era virgem, e parecia impossível a Amnom fazer coisa alguma com ela.
3 Amnonpa juc amïgunnami caran sabïdu. Jutin caran Jonadab. Chay runa caran Davidpa wauguin Simeapa wamran.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Juc junaj Amnonta Jonadab tapuran: «¿Imanaycanquitaj? Raypa wamran caycarga ¿imapitataj waranmanlla juc-nirajyasha juc-nirajyasha caycanqui? Ima päsaycäshushayquitapis ¿manachu willapämanquiman?»
4 Este lhe perguntou: Por que tu de dia para dia tanto emagreces, ó filho do rei? não mo dirás a mim? Então lhe respondeu Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Chaura Jonadabga sumaj tantiyachiran «Artita rurar gueshyaj-tucushpayqui cämallayquicho jitaräcuy. Papäniqui ricashoj shamuptenga ruwanqui ‹Pañë Tamar shamuchun micuyta garamänanpaj. Caycho ima micuyllatapis rurapämächun› nir. Chayrämi pañiquita ricanquipaj. Garashushayquitapis micunquipaj» nir.
5 Tornou-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante dos meus olhos, para que eu veja e coma da sua mão.
6 Chaura Amnonga gueshyaj-tucur cämallancho jitaräcuran. Ray ricaj aywaptin Amnonga niran: «¡Ruwacushayqui! Pañë Tamar cayman shamuchun. Ñaupächo bölluta rurachun. Nircur quiquin garamächun.»
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente. Vindo o rei visitá-lo, disse-lhe Amnom: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma da sua mão.
7 Chaura Davidga Amnonpa wasinman aywananpaj Tamarta cachar niran: «Tamar, ayway turiqui Amnonpa wasinman. Chaycho yanupämuy.»
7 Mandou, então, Davi a casa, a dizer a Tamar: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Chaura Tamarga aywaran turinpa wasinman. Amnonga gueshyar jitaraycaran. Tamarga jarinata chapusha. Bölluta rurarcur ancasha.
8 Foi, pois, Tamar a casa de Amnom, seu irmão; e ele estava deitado. Ela tomou massa e, amassando-a, fez bolos e os cozeu diante dos seus olhos.
9 Nircur sartinpita jorgurcur garasha. Chaura Amnonga mana micuyta munashachu. Llapan runataraj wajtaman gargusha.
9 E tomou a panela, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Llapan llojshicuriptin Amnonga Tamarta niran: «Micuyta cuartöman apaycamur quiquiqui garamay.»
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida a câmara, para que eu coma da tua mão. E Tamar, tomando os bolos que fizera, levou-os à câmara, ao seu irmão Amnom.
11 Micunanpaj ñaupanman chayachipaptin pañinta maquipita charircur: «Gamwan cacuytami munaycä» niran.
11 Quando lhos chegou, para que ele comesse, Amnom pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Chaura Tamarga niran: «¡Ama! ¡Ama pirdisyunta ruramaychu! Israelcunaga manami chayno ruranchïchu. ¡Ama ruraychu fiyupa juchataga!
12 Ela, porém, lhe respondeu: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 ¿Pengacuypita maymanraj noga aywashaj? Gamtapis Israelchöga ‹upa› nishunquipämi. Rimëroga raywanraj parlay ari. Payga auningami majachacänanchïpaj.»
13 Quanto a mim, para onde levaria o meu opróbrio? E tu passarias por um dos insensatos em Israel. Rogo-te, pois, que fales ao rei, porque ele não me negará a ti.
14 Amnonga imata niptinpis mana wiyaranchu. Mas callpayoj cashpan firsapita Tamarta bigulariran.
14 Todavia ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Bigularerga Tamarta Amnón fiyupana chiquicurcuran. Amatar cuyashanmanno fiyupa chiquicurcur niran: «¡Juclla jatariy. Aywacuy!»
15 Depois sentiu Amnom grande aversão por ela, pois maior era a aversão que se sentiu por ela do que o amor que lhe tivera. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Chaura Tamar niran: «¡Ama gargamaychu ari! Canan gargamaptiquega ruramashayquipitapis mas piyur juchatami ruranquipaj.»
16 Então ela lhe respondeu: Não há razão de me despedires; maior seria este mal do que o outro já me tens feito. Porém ele não lhe quis dar ouvidos,
17 Chaypa ruquenga uywayninta gayarcur niran: «¡Caypita garguy cay warmita. Nircur puncuta sumaj wichgarcuy!»
17 mas, chamando o moço que o servia, disse-lhe: Deita fora a esta mulher, e fecha a porta após ela.
18 Chaura uywaynenga wasipita garguran. Nircur puncuta sumaj wichgarcuran. Tamarga raypa runa yatäni jipash wamrancuna jaticunyashan bistïduta jatiraycaran. Cuyayllapaj alli bistïduta jatiraycashancho
18 Ora, trazia ela uma túnica talar; porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis. Então o criado dele a deitou fora, e fechou a porta após ela.
19 rachir-usharan. Llaquicushpan umanman uchpata wiñacuran. Umanta charicurcur wagaraycar aywacuran näninpa.
19 Pelo que Tamar, lançando cinza sobre a cabeça, e rasgando a túnica talar que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça, e se foi andando e clamando.
20 Chaura turin Absalón tapuran: «¿Turiqui Amnonchu bigulashurayqui? Chayno rurashushayquipita ama llaquicuynachu ni pitapis ama willapaychu. Turiqui caycaptenga jina chayllachöna usharächun.» Chaypita-pacha pasaypa pengacushpan Tamarga tiyacuran turin Absalonpa wasillanchöna.
20 Mas Absalão, seu irmão, lhe perguntou: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o seu coração por isto. Assim ficou Tamar, desolada, em casa de Absalão, seu irmão.
21 Ray Davidga Amnón rurashanta musyaycur fiyupa rabyaran. Rabyarpis wamran Amnontaga mana piñacuranchu guechpa wamran captin amatar cuyashpan.
21 Quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Absalonpis may-jina chiquirpis wauguin Amnonta imatapis mana rimaparanchu. Pañin Tamarta pirdisyunta rurashanpita fiyupa chiquiran.
22 Absalão, porém, não falou com Amnom, nem mal nem bem, porque odiava a Amnom por ter ele forçado a Tamar, sua irmã.
23 Chaypita ishcay watataga Absalonpa uywaynincuna millwata ruturcaycaran Baal-hazor parti Efraín runacunapa marcan sercancho. Absalonga iwal micunanpaj llapan wauguincunata gayachiran.
23 Decorridos dois anos inteiros, tendo Absalão tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, convidou todos os filhos do rei.
24 Quiquin raytapis aywaycur niran: «Tayta ray, uywaynëcunami millwata ruturcaycan. Chaymi llapan mandäshishojniquicunawan goturpayta munä.»
24 Foi, pois, Absalão ter com o rei, e disse: Eis que agora o teu servo faz a tosquia. Peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Chaura ray niran: «Ïju, llapanëga manami aywämanchu. Alläpami gastacachishayquipaj.»
25 O rei, porém, respondeu a Absalão: Não, meu filho, não vamos todos, para não te sermos pesados. Absalão instou com ele; todavia ele não quis ir, mas deu-lhe a sua benção.
26 Chaura Absalón niran: «Tayta, quiquiqui aywayta mana munarga wauguë Amnonllatapis cachamuy goturänäpaj.»
26 Disse-lhe Absalão: Ao menos, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. O rei, porém, lhe perguntou: Para que iria ele contigo?
27 Chayno niptinpis Absalonga yaparir-yaparir ruwaran. Chaura rayga auniran wamran Amnón, waquin wamrancunapis aywananpaj.
27 Mas como Absalão instasse com o rei, este deixou ir com ele Amnom, e os demais filhos do rei.
28 Uywaynincunata mayna nisha caran: «Amnón machashana captenga ‹wañurachiy› niptë jinan öra wañurachinqui. Ama manchacunquichu. Gamcunaga ruranqui noga nishäta. Balurchacuy.»
28 Ora, Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom; então matai-o. Não tenhais medo; não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Chaura Absalonpa uywaynincunaga Amnonta wañuycärachiran patrunnin nishanta cumlir. Chaura raypa llapan wamrancuna jinan öra mülancunata muntacarcärir gueshpir aywacuran.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram e, montando cada um no seu mulo, fugiram.
30 Chaypita manaraj wamrancuna chayaptin Davidga willapata mayaran llapan wamrancunata Absalón wañuycachishanta.
30 Enquanto eles ainda estavam em caminho, chegou a Davi um rumor, segundo o qual se dizia: Absalão matou todos os filhos do rei; nenhum deles ficou.
31 Chaymi rayga llaquicuypita röpantapis rachir-usharan. Nircur pampaman jitacacuycuran. Chaycho caycaj uywaynincunapis röpancunata rachir-usharan.
31 Então o rei se levantou e, rasgando as suas vestes, lançou-se por terra; da mesma maneira todos os seus servos que lhe assistiam rasgaram as suas vestes.
32 Wauguin Simeapa wamran Jonadab ichanga Davidta niran: «Tayta, ‹llapan wamrätami wañuchisha› nir ama yarpachacuychu. Wañuchishaga Amnonllatami. Chayno rurananpämi Absalonga yarparan pañin Tamarta bigulashanpita-pacha.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse-lhe: Não presuma o meu senhor que mataram todos os mancebos filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Chaymi tayta, ama yarpaychu llapan wamrayquicuna wañushantaga. Amnonllami wañushaga.»
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração ao rei meu senhor o pensar que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Absalonga gueshpir aywacuran. Raypa ricchacojnin mösuna ricchacurishancho ricaran achcaj runacuna Horonaim näninpa pullan tunata uraycämojta. Chaura ricachacöga rayman aywaran «aypalla runa Horonaim näninpa uraycämun» nir willaj.
34 Absalão, porém, fugiu. E o mancebo que estava de guarda, levantando os olhos, orou, e eis que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, ao lado do monte.
35 Jonadabga rayta niran: «Tayta, yarpashänöllami casha. Aywaycämunnami wamrayquicunaga.»
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Parlayta usharishallantana raypa wamrancunaga chayaran. Nircur llapan gaparaypa wagayta gallaycäriran. Chaura raypis llapan uywaynincunapis fiyupa wagaran.
36 Acabando ele de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a sua voz, choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Davidga wamran Amnonpaj llaquicushpan waran-waran wagaj.
37 Absalão, porém, fugiu, e foi ter com Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 Absalonga chaycho goyäcuran quimsa wata. Chaycama Davidga wamran Amnonpaj wagallarmi goyaran.
38 Tendo Absalão fugido para Gesur, esteve ali três anos.
39 Chaypitaga Amnonpaj manana llaquicurannachu. Wamran Absalonpaj fiyupa llaquicur paywan tincuytana munaran.
39 Então o rei Davi sentiu saudades de Absalão, pois já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.