Marcos 4
pub (PUB) vs NTLH
1 Jesu ning Galilee tuitham panga minchuna aleiphut nok. Ama akolla anhong kinchun mipui ngaikha antam hei jarra amaning rukuong sunga alut a alei kin ong. Rukuong kha tuichung a aleiom, khan mipui ngaining tuipanga anleikintup.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Amaning chongtekak ngai aneiman a anmanideng chong katamtak aleiminchu, khan anmanideng aleiti:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 <<Rangairu! Phakhat a mipa ning muchiru kaworsik a aleisuok.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Amaning lei a muchiru kha aheiworkar, alek ning lampui sirra ata, khan wa ngaining anhonga a anleibak.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Alek ning lungkarra leipil tomna khan aleita. Muchiru kha kinranga ahongmong, ajarchu leipil kha lei kinthuk mak.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Khan, kini ahongsuok karra, muchikek ngaikha akinwoi a aleicharjei; ajarchu anrujung kha akinthuk a alutmak jarra.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Muchiru alekning riling-bil karra aleita, anhongmong takkha riling ning aleidiip a, kara leineimuk.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Takkha muchiru alekchu leipil thana-a aleita, muchiru ngaikha anhongkek a, anhong kin-son khan kara anhongnei, alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat anhongkinra.>>
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Khan Jesu ning atorna aleiti, <<Kour ninnei inchu hiwahi rangai ru!>>
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Jesu kha abinga aleiom lai, achong leikajet alek ngaile athiemroi somle-inni ngai amadeng anheiwa khan Chongtekak ngaikha kinchenna rilchen nasik amadeng anleirakal.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Jesu ning aleimasang, <<Pathien Rengram jarra akin-iip ngaikha anape jei.>> Takkha tu inum tolla kaom milak ngaisik chu, chongtekak hining hiwa rikip ngaihi anjetsik,
11 Jesus disse a eles:
12 khawa jarra,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Khan Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Hiwa chongtekak hi nangni ning jetlei mo nin e? Kha inchu, nangni ning alak chongtekak ngai kho-ongmo ninjet torsik?
13 Então Jesus perguntou:
14 Muchi kaworpa ning Pathien chongkha awor.
14 E continuou:
15 Miring alek khachu lampui-sir a akata muchi ngaikhale akin-ang; anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, Seitan khan aheiwali amulung sunga kaom chongkha akhekjei.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Miring alek ngaining lungkarra akata muchi khale akin-ang. Anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, rokpui tak a anleiralang.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Takkha anmani mulung kinthuk a leilutmak, ajarchu anmani akasot a leidei tormuk. Khawa chong jarra khan, pongna a-imakli minpongna aheiwakar khanchu, anmani ning kinremma anmoso.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Miring alek ngaikha riling bil karra akata muchi khale akin ang. Anmani ngaihi chong kajetjei ngaikha an-e,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 takkha hiwa ringkho sik a mulung pongna, neile hoi kumunom, khan alalak munomna rikip ngaikha ahonglut a, khawa chongkha anminmang, khan anmani ning kara neimuk.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Takkha miring alek khachu leithoi thana munna anwor muchi khale ankin-ang. Anmani ning chongkha anrangai, anleiralang, khan kara annei: alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat akara.>>
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Jesu ning arilminjom, <<Tu inkhat ning thangmei aheichoi a Taidon thoia a-imakli phenchung thoi a anda ngaimi? Thangmei mutungna chunga anda-ngai ileimi?
21 Jesus continuou:
22 Alei kinthup ngaikha alahong kinlar sik e, khan alei kinkhu rikip ngaikha ala kinlong sik e.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Kuor kanei ning hiwahi rangairu!>>
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Amaning anmanideng aleiti, <<Nangni ninjet ngaikhan kinsing theiru! Nangni ning mi ngai chunga chong nintan anga nangni dengnum Pathien ning atansik e, takkha akikheldet sik e.
24 Disse também:
25 Alek akanei ngaikha khella akinpe sik, khan akanei phitmak ngaikha ama anei alekkha akinkhek del sik e.>>
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jesu ning aleirilnok, <<Pathien Rengram khachu hi-ang e, mipa inkhat ning ama leipuk a muchiru awor khale akin-ang.
26 Jesus disse:
27 Amaning jaanna ajal, suun eli athei sik, khan khawa awor muchiru ngaikha anheikek a anheimong. Kha inum amaning kho-ongmo aheimonga aheikhang e ti leijetmak.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Leipil khaning muchikek ngaikha aminmong khan anheikara; amasatak adon anheisuok, khanchu aheiper, khan atorna a sawui katha kha akara.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Sang kha aminkara, mipa ning koite ning sang ka-at aleiphut, ajarchu sang-at phakha aheitungjei.>>
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Jesu ning aleirakal, <<Pathien Rengram hi anglemo akin-ang niti sik? Eini ning ang chongtekak mo nineiman li niril minchen sik e?
30 Jesus continuou:
31 Khawa khachu, Mipa khaning leithoichunga anchamru akisintak aru achoi a, khan leipilla awor khale akin-ang.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Apha alek so a ahongkomong anser-leina ngai karra akaloktak inkhat ahongchang. Khan abaak kolok ngai ahongsuok a khawa khan wa ngaining anrubu anleisak.>>
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jesu ning ama chongkha mi ngaideng aleiril, hiwa anga chongtekak katamtak ngaihi aneimanna; amaning anmani anjettor laiseng aleirilpe.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Amaning chongtekak kinchallei a anmanideng ite inkhat num leirilpe mak, takkha ama thiemroi ngaile bei an om karkhan, amaning kinchenna angrikip ngaikha anmanideng aleirilpe.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Khawa nitak kholeiteng khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Eini tuitham ralkhat teng kai inlang se rangri.>>
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Khawa jarra anmani ning mipui ngaikha aleimathaan; athiemroi ngaining Jesu alei chuongna rukuong khan anlut a, khan anmani ning amakha anleiroi. Rukuong aleknum khawa munkhan aleiom.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Jetlei theilei a phaiwo pui karat inkhat ahongranga, tui akinnok khan rukuong pangkha ahong jemma tuikulut aleiphut, rukuong kha tuining hongsip sik aleitho.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Jesu ning rukuong nukteng khan, montum aneia aleijal. Athiemroi ngaining ama ankeithei a anleiti, <<Oja, keini thisik kintijei nadonlei sikmo ni-e?>>
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Jesu ning angir a phaiwo dengkhan chong aleipe, <<Omchenro!>> khan amaning tuikinnok dengkhan aleiti, <<Kinnok maro!>> phaiwo kha rangmak jei, khan arikip ahongdaijei.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Angsikmi kha-angtuk ninchi e? Tunkutung nangni taksenna ninlaneimak e?>>
40 Aí ele perguntou:
41 Takkha anmani ning anchi hei a inkhatle inkhat deng anlei-kinril, <<Hiwa mipa hi atumi? Phaiwo le tuikinnok ningnum amachong anjui hi!>>
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.