Marcos 4
pub (PUB) vs NAA
1 Jesu ning Galilee tuitham panga minchuna aleiphut nok. Ama akolla anhong kinchun mipui ngaikha antam hei jarra amaning rukuong sunga alut a alei kin ong. Rukuong kha tuichung a aleiom, khan mipui ngaining tuipanga anleikintup.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Amaning chongtekak ngai aneiman a anmanideng chong katamtak aleiminchu, khan anmanideng aleiti:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 <<Rangairu! Phakhat a mipa ning muchiru kaworsik a aleisuok.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Amaning lei a muchiru kha aheiworkar, alek ning lampui sirra ata, khan wa ngaining anhonga a anleibak.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Alek ning lungkarra leipil tomna khan aleita. Muchiru kha kinranga ahongmong, ajarchu leipil kha lei kinthuk mak.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Khan, kini ahongsuok karra, muchikek ngaikha akinwoi a aleicharjei; ajarchu anrujung kha akinthuk a alutmak jarra.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Muchiru alekning riling-bil karra aleita, anhongmong takkha riling ning aleidiip a, kara leineimuk.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Takkha muchiru alekchu leipil thana-a aleita, muchiru ngaikha anhongkek a, anhong kin-son khan kara anhongnei, alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat anhongkinra.>>
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Khan Jesu ning atorna aleiti, <<Kour ninnei inchu hiwahi rangai ru!>>
9 E Jesus acrescentou:
10 Jesu kha abinga aleiom lai, achong leikajet alek ngaile athiemroi somle-inni ngai amadeng anheiwa khan Chongtekak ngaikha kinchenna rilchen nasik amadeng anleirakal.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Jesu ning aleimasang, <<Pathien Rengram jarra akin-iip ngaikha anape jei.>> Takkha tu inum tolla kaom milak ngaisik chu, chongtekak hining hiwa rikip ngaihi anjetsik,
11 Jesus disse a eles:
12 khawa jarra,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Khan Jesu ning anmanideng aleirakal, <<Hiwa chongtekak hi nangni ning jetlei mo nin e? Kha inchu, nangni ning alak chongtekak ngai kho-ongmo ninjet torsik?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Muchi kaworpa ning Pathien chongkha awor.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Miring alek khachu lampui-sir a akata muchi ngaikhale akin-ang; anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, Seitan khan aheiwali amulung sunga kaom chongkha akhekjei.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Miring alek ngaining lungkarra akata muchi khale akin-ang. Anmani ning khawa chongkha kinranga anjetli, rokpui tak a anleiralang.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Takkha anmani mulung kinthuk a leilutmak, ajarchu anmani akasot a leidei tormuk. Khawa chong jarra khan, pongna a-imakli minpongna aheiwakar khanchu, anmani ning kinremma anmoso.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Miring alek ngaikha riling bil karra akata muchi khale akin ang. Anmani ngaihi chong kajetjei ngaikha an-e,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 takkha hiwa ringkho sik a mulung pongna, neile hoi kumunom, khan alalak munomna rikip ngaikha ahonglut a, khawa chongkha anminmang, khan anmani ning kara neimuk.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Takkha miring alek khachu leithoi thana munna anwor muchi khale ankin-ang. Anmani ning chongkha anrangai, anleiralang, khan kara annei: alekning somthum, somruk, khan alekning reijakhat akara.>>
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jesu ning arilminjom, <<Tu inkhat ning thangmei aheichoi a Taidon thoia a-imakli phenchung thoi a anda ngaimi? Thangmei mutungna chunga anda-ngai ileimi?
21 Jesus também lhes disse:
22 Alei kinthup ngaikha alahong kinlar sik e, khan alei kinkhu rikip ngaikha ala kinlong sik e.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Kuor kanei ning hiwahi rangairu!>>
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Amaning anmanideng aleiti, <<Nangni ninjet ngaikhan kinsing theiru! Nangni ning mi ngai chunga chong nintan anga nangni dengnum Pathien ning atansik e, takkha akikheldet sik e.
24 Então lhes disse:
25 Alek akanei ngaikha khella akinpe sik, khan akanei phitmak ngaikha ama anei alekkha akinkhek del sik e.>>
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesu ning aleirilnok, <<Pathien Rengram khachu hi-ang e, mipa inkhat ning ama leipuk a muchiru awor khale akin-ang.
26 Jesus disse ainda:
27 Amaning jaanna ajal, suun eli athei sik, khan khawa awor muchiru ngaikha anheikek a anheimong. Kha inum amaning kho-ongmo aheimonga aheikhang e ti leijetmak.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Leipil khaning muchikek ngaikha aminmong khan anheikara; amasatak adon anheisuok, khanchu aheiper, khan atorna a sawui katha kha akara.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Sang kha aminkara, mipa ning koite ning sang ka-at aleiphut, ajarchu sang-at phakha aheitungjei.>>
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Jesu ning aleirakal, <<Pathien Rengram hi anglemo akin-ang niti sik? Eini ning ang chongtekak mo nineiman li niril minchen sik e?
30 Disse mais:
31 Khawa khachu, Mipa khaning leithoichunga anchamru akisintak aru achoi a, khan leipilla awor khale akin-ang.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Apha alek so a ahongkomong anser-leina ngai karra akaloktak inkhat ahongchang. Khan abaak kolok ngai ahongsuok a khawa khan wa ngaining anrubu anleisak.>>
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Jesu ning ama chongkha mi ngaideng aleiril, hiwa anga chongtekak katamtak ngaihi aneimanna; amaning anmani anjettor laiseng aleirilpe.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Amaning chongtekak kinchallei a anmanideng ite inkhat num leirilpe mak, takkha ama thiemroi ngaile bei an om karkhan, amaning kinchenna angrikip ngaikha anmanideng aleirilpe.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Khawa nitak kholeiteng khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Eini tuitham ralkhat teng kai inlang se rangri.>>
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Khawa jarra anmani ning mipui ngaikha aleimathaan; athiemroi ngaining Jesu alei chuongna rukuong khan anlut a, khan anmani ning amakha anleiroi. Rukuong aleknum khawa munkhan aleiom.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Jetlei theilei a phaiwo pui karat inkhat ahongranga, tui akinnok khan rukuong pangkha ahong jemma tuikulut aleiphut, rukuong kha tuining hongsip sik aleitho.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Jesu ning rukuong nukteng khan, montum aneia aleijal. Athiemroi ngaining ama ankeithei a anleiti, <<Oja, keini thisik kintijei nadonlei sikmo ni-e?>>
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Jesu ning angir a phaiwo dengkhan chong aleipe, <<Omchenro!>> khan amaning tuikinnok dengkhan aleiti, <<Kinnok maro!>> phaiwo kha rangmak jei, khan arikip ahongdaijei.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Khan Jesu ning athiemroi ngaideng aleiti, <<Angsikmi kha-angtuk ninchi e? Tunkutung nangni taksenna ninlaneimak e?>>
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Takkha anmani ning anchi hei a inkhatle inkhat deng anlei-kinril, <<Hiwa mipa hi atumi? Phaiwo le tuikinnok ningnum amachong anjui hi!>>
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.