Mateus 27
Yesu Xolac (PTP) vs ARA
1 Vɨgwe vɨdii, dɨ xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac, he vɨhati kɨtucma dɨ keac lec kɨyang wê ob hi Yesu i yib lec ge.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Om he ku Yesu xôn dɨ kô mɨ la vông vac gavman levac Pailat vɨgê.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Judas Iskaliot wê vông Yesu vac tɨbii vɨgê ge yê wê he nêb he ob hi Yesu i yib ge. Om nɨlô vô vɨyin ên môp nipaên wê i vông ge, om kô mone silva kehe ti dɨ vɨgê yuu mɨ la ên nêb ob tung i lax dô vô xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Om la nêl vô he ên nêbê, “A nêg nipaên, ên a vông xomxo ti wê nipaên ti o yêp vô i lêm ge loc vac xam vɨgêm dɨ xam ob hi i yib.” Lêc he nêl vô i ên nêbê, “Xe kɨyang ti o yêp vô xe lêm. Nge, ge yêp vô ôcông va.”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Mêd Judas nêx mone silva tige la lec kɨbun vac Anutu xumac ngɨbua nɨlô dɨ lop mɨ la dɨ la ku kwa dɨ yib.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Mêd xomxo levac wê mi si daa gee la hôm mone silva tigee mɨ kô, dɨ nêl vôma ên nêbê, “Mone tiga wê hi xomxo yib ge, om o tɨyi wê il ob tung hɨxôn mone daa ge lêm.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Om he keac vôma dɨ hɨlu kɨyang ên nêb ob kô mone mɨ la kɨsuu kɨbun vô tɨbii wê pɨtii dêg ge ên nêb kɨbun tige i tu vɨgwe yibên wê he ob yev tɨbii vɨgwe teva vac ge.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Mêgem he nêl kɨbun tige lê nêbê kɨbun wê xomxo hi kɨpyax lec ge, dɨ lê tige yêp gwêbaga hɨxôn.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Om kɨyang wê plopete Jelemaia nêl ilage vô nôn lec. Jelemaia nêl bêga ên nêbê,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 He kô mone tige mɨ la kɨsuu kɨbun vô tɨbii wê pɨtii dêg ge tɨyi xocbê Apumtau nêl vô a ge.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 He vông Yesu la le vô gavman levac Pailat manôn, dɨ gavman levac tige kɨnêg vô i ên nêbê, “Ông ge king wê he Yuda vông ge, me?” Om Yesu lee yuu ên nêbê, “Ông nêl i tɨyi.”
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Dɨ xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac vô nɨlô vô Yesu, lêc Yesu o nêl kɨyang ti lax vô he lêm.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Mêdêc Pailat nêl vô i ên nêbê, “Ông ngô kɨyang tɨbeac wê he vô nɨlô vô ông ge, me?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Lêc Yesu o keac ti lec kɨyang nipaên wê he nêl lec i ge lêm. Om gavman levac tige xo kɨyang tɨbeac lec Yesu.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Tɨyi klismas vɨhati vô buc ngɨbua wê he Yuda mi xovô buc Isip ilage, he Yuda mi nêl xomxo kalabuhu ti lê vô Pailat dɨ Pailat pɨwelac i vêl dɨ vông i la.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Dɨ vô buc tige xomxo nipaên ti lê nêbê Jisas Balabas dô vac xumac kalabuhu. Xomxo tɨbeac xovô i ên nêbê xomxo nipaên.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Xomxo Yuda tɨbeac hɨwocên kɨtucma vô Pailat, dɨ Pailat kɨnêg ên nêbê, “Xam nêb a pɨwelac xomxo yuu ga ngwe na i loc vô xamê? Xam nêb a pɨwelac Balabas me a pɨwelac Yesu wê he mi nêl lê nêbê Kɨlisi ge?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Pailat xovô ên nêbê he Yuda levac yê Yesu nipaên, om vông i lam vac i vɨgê.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Pailat dô lec sia wê mi dô lec dɨ mi ngô xomxo kɨyang ge, mêdêc vɨnê vông kɨyang lam vô i bêga nêbê, “Ông o lêc vông xomxo nivɨha tige i vô nipaên lêm, ên gwêbaga a xê vɨvia bucên ti lec i om vông a nɨlôg vô vɨyin.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac gee, he nêl kɨyang la vac xomxo tɨbeac nɨlô dɨ he hôm xôn nêbê he ob tyuc bê Pailat i pɨwelac Balabas vêl dɨ hi Yesu i yib.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Pailat kɨnêg vô he tii vac nang ên nêbê, “Xam nêb a pɨwelac xomxo yuu ga ngwe na vêl dɨ vông i lôc vô xamê?” Lêc he nêl ên nêbê, “Balabas.”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Om Pailat kɨnêg vô he ên nêbê, “Om Yesu wê he mi nêl lê nêbê Kɨlisi ge, a ob vông bêna vô i?” Lêc he vɨhati nêl ên nêbê, “Tul i lec xax pola!”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Lêc Pailat kɨnêg ên nêbê, “Il ob hi i yib lec kehe tina?” Lêc he tyuc levac ên nêbê “Tul i lec xax pola!”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Pailat xovô wê he ngôên i kɨyang obêc ma ge, dɨ yaxên wê he obêc vông vevac vô i ge, om hôm mia dɨ lipac vɨgê vac mia vô he vɨhati manôn, dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xomxo tiga hi obêc kɨpyax sea ge od myavɨwen obêc yêp vô a lêm. Nge, obêc yêp vô xacxam va.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Mêd he vɨhati nêl lax vô i ên nêbê, “Myavɨwen tige i lam vô xe dɨ i yêp vô xe nuge hɨxôn!”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Om Pailat pɨwelac Balabas vêl dɨ vông i la, dɨ nêl om he pɨsa Yesu ya yihi. Pyap dêc Pailat vông i la vac nue vevac vɨgê ên nêb he i tul i lec xax.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Mêd gavman levac Pailat nue vevac kô Yesu mɨ la vac Pailat ben, dɨ he keac lie vevac kɨdu levac lam.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Mêd he lam kwax Yesu ngakwi vêl ên i, dɨ kô ngakwi hi ti tɨyi xocbê king mi vɨnyum ge mɨ la vɨnyum lec Yesu,
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 dɨ he buu kɨpomac yin mɨ tung lec i bazub xocbê kɨlung ge, dɨ vông duvac ti vac i vɨgê hɨyôv ên nêb i kô. Mêd he yev vɨxa kɨtu vô dɨ pɨmil i pɨsiv dɨ nêl vô iên nêbê, “O king wê Yuda vông ge, ông dô nimvɨha.”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Mêd he pɨsuv myaluc lec i, dɨ vô duvac vêl dɨ hi i bazub ya.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 He so vya vô i pyap, dɨ kwax ngakwi hi vêl dɨ vɨnyum Yesu vaci ngakwi lec i, mêdêc kô i mɨ la ên nêb ob la tul i lec xax.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Dɨ he mɨla môp ti, lêc mɨla tulec tɨbii Sailini ti lê nêbê Saimon, mêdêc he kɨdu i nêb i kɨlê xax pola wê he ob hi Yesu lec ge.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Mêd he mɨla vɨgwe ti lê nêbê Golgota. Lê tige kehe bêga nêbê bazub len.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Mêdêc he pɨlepac kɨning kɨlin hɨxôn wain dɨ vông vô Yesu ên nêb i num, om Yesu tep mɨ yaxên lê, lêc nêbê i numên ob ma.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Mêd he tul i lec pola. Pyap dêc he nêb he ob tɨtang Yesu ngakwi vôma, om he tɨde mɨ yê dɨ tɨtang i tɨyi.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Dɨ he dô kɨbun dɨ dô bin i.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Dɨ he kɨvuu kɨyang wê he nêl lec i ge dɨ la tul vô i bazub kɨsii ên nêbê, “XOMXO TIGA YESU, KING WÊ HE YUDA VÔNG GE.”
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Mêd he hi tɨbii yôdac yuu lec xax hɨxôn, ngwe le vô vɨgê hɨyôv dɨ ngwe le vô vɨgê kêd.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Mêd xomxo wê vɨlee mɨ la dɨ lôm ge tɨpi nɨba dɨ so vya vô Yesu
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 ên nêbê, “Ông wê ông nêb ông ob dii Anutu xumac ngɨbua vêl dɨ lox vac i tɨyi buc yon ge, ông ngɨdu ôcông va xôn. Ông obêc Anutu nu ge od ông lop mɨ lam vêl ên xax.”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Mêd xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he wê xovô Moses xolac gee dɨ he Yuda levac levac, he êno so vya vô Yesu dɨ nêl vôma ên nêbê,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Xomxo tige ngɨdu xomxo tɨbeac xôn, lêc o tɨyi wê ob ngɨdu ici va xôn ge lêm. Xomxo tige obêc Islel nên king ge od i lop vêl ên xax ên il xê dɨ vông i vin i.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Xomxo tige nêbê i Anutu nu, dɨ i vông i vin ên nêbê Anutu ob ngɨdu i xôn. Om Anutu xêyaa obêc vin lec i ge od i vô i vêl ên myavɨnê wê tulec i ge.”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 He nêl bêge, dɨ tɨbii yôdac yuu wê he tul lec xax hɨxôn Yesu ge, yuu so vya vô Yesu hɨxôn.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Hɨyôv tyip kɨtôn mêd vɨgwe vɨhati vô mapɨtoc dɨ i mɨla vô hɨyôv manôn yon wê hucên ge.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Vô kwabo lec hɨyôv manôn yon, Yesu tyuc vya levac ên nêbê, “Eli, eli, lama sabaktani?” Kɨyang tige kehe bêga nêbê, “A Anutu, a Anutu, bêna lêc ông sea a?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Mêdêc xomxo wê le kwabo vô Yesu ge ngô kɨyang wê i nêl ge, om he ya so ên he nêbê, “Xomxo tige kɨyag vya lec Ilaija.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Mêd lutibed he ti tup mɨ la kô mia myamɨlumac dɨ too mia kɨlin vac dɨ kɨlax vac ngɨsing dɨ hôm i la kɨsii vô Yesu mya ên nêb i num.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Lêc he ya nêl vô i ên nêbê, “Dô tya lê, ên il ob dô mɨ yaxên bê Ilaija ob val ngɨdu i xôn, me?”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Lêc Yesu tyuc vya levac tii vac dɨ vông myakɨlôhô la dɨ yib.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Mêd lutibed nivɨmihi levac ti wê yux vac Anutu xumac ngɨbua ge lêx la yuu vac kɨsii dɨ la tô vô myahɨpu, dɨ ngɨyêg yoc, dɨ ngɨdax levac hɨbu sea,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 dɨ lôva mya tax, dɨ xomxo vông vinên wê yib ilage, he tɨbeac kɨdi lec hɨxôn ninɨvi
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 dɨ lam vac lôva mɨ la, dɨ buc tɨmuên wê Yesu kɨdi lec ge he la hɨlung he vô xomxo tɨbeac vac vɨgwe ngɨbua Jelusalem.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Yesu yib, dɨ tɨbii levac wê viac nue vevac 100 ge ti hɨxôn nue vevac ya dô bin Yesu wê yux lec xax ge, dɨ he yê wê ngɨyêg vông kɨbun yoc dɨ tɨxuu tɨxuu mangwe val hɨxôn, om he xona mabu dɨ nêl ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg nôn, xomxo tige Anutu nu.”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Vêx tɨbeac le teva dɨ yê ma la Yesu. Vô buc wê Yesu dô Galili ge vêx tigee mi tɨmu vô i vɨxa dɨ viac i mɨ he la Jelusalem.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 He ti Malia wê ben Makdala ge, dɨ ngwe Jems yuu Josep ta Malia, dɨ ti Sebedi nu yuu ta.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Vɨgwe huc, dɨ xomxo Alimatia ti lê nêbê Josep wê vông i vin Yesu ge val. Josep ge xomxo wê i susu tɨbeac ge.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Josep la vô Pailat dɨ la kɨtaa Yesu ninɨvi nêb ob kô mɨ la lii vac lôva. Om Pailat tyuc lec dɨ he vông Yesu ninɨvi vô Josep.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Mêd Josep kô Yesu ninɨvi mɨ la lii vac nivɨmihi kwem paha yang ti
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 mɨ la lii i la vac lôva paha wê i vông wê ici va kɨden vac ngɨdax ge. Pyap dêc vɨxog ngɨdax levac ti la le vac lôva mya xôn, dɨ i loc mɨ la.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Malia Makdala yuu Malia ngwe, yuu dô kwabo vô lôva dɨ yuu yê.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Buc wê he Yuda mi viac yaên wê he ob ya lec buc sabat ge lam la vêl, dɨ tɨtige xomxo levac wê me si daa gee hɨxôn he Palisi, he la kɨtucma vô Pailat,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 dɨ nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, xe xovô kɨyang wê xomxo kɨtyooên tige nêl vô buc wê gên dô mavɨha ge. Xomxo tyo nêl bêga ên nêbê, ‘Buc yon obêc lam la vêl lê, lêc a obêc kɨdi lec magvɨha.’
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Nêl bêge, om ông nêl ên nume vevac he i viac lôva xêkɨzêc ta i tɨyi buc yon, ên Yesu nue ngɨvihi ob lam kô ninɨvi mɨ la vun dɨ kɨtyoo il ên nêbê Yesu kɨdi lec mavɨha vac yibên. He obêc vông bêge ge od kɨyang kɨtyooên wê he ob nêl ge obêc luu kɨyang kɨtyooên wê Yesu nêl ge vêl.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Mêdêc Pailat nêl vô he ên nêbê, “Xam kô nume yuac mɨ loc pɨtii ngɨdax mya xôn ên i vô xêkɨzêc i tɨyi xocbê xacxam va xovô ge.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Om he mɨla pɨtii lôva mya xôn dɨ vông vɨbuên xêkɨzêc ta dɨ xomxo le bin.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.