Mateus 27
Yesu Xolac (PTP) vs ARIB
1 Vɨgwe vɨdii, dɨ xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac, he vɨhati kɨtucma dɨ keac lec kɨyang wê ob hi Yesu i yib lec ge.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Om he ku Yesu xôn dɨ kô mɨ la vông vac gavman levac Pailat vɨgê.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Judas Iskaliot wê vông Yesu vac tɨbii vɨgê ge yê wê he nêb he ob hi Yesu i yib ge. Om nɨlô vô vɨyin ên môp nipaên wê i vông ge, om kô mone silva kehe ti dɨ vɨgê yuu mɨ la ên nêb ob tung i lax dô vô xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Om la nêl vô he ên nêbê, “A nêg nipaên, ên a vông xomxo ti wê nipaên ti o yêp vô i lêm ge loc vac xam vɨgêm dɨ xam ob hi i yib.” Lêc he nêl vô i ên nêbê, “Xe kɨyang ti o yêp vô xe lêm. Nge, ge yêp vô ôcông va.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Mêd Judas nêx mone silva tige la lec kɨbun vac Anutu xumac ngɨbua nɨlô dɨ lop mɨ la dɨ la ku kwa dɨ yib.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Mêd xomxo levac wê mi si daa gee la hôm mone silva tigee mɨ kô, dɨ nêl vôma ên nêbê, “Mone tiga wê hi xomxo yib ge, om o tɨyi wê il ob tung hɨxôn mone daa ge lêm.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Om he keac vôma dɨ hɨlu kɨyang ên nêb ob kô mone mɨ la kɨsuu kɨbun vô tɨbii wê pɨtii dêg ge ên nêb kɨbun tige i tu vɨgwe yibên wê he ob yev tɨbii vɨgwe teva vac ge.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Mêgem he nêl kɨbun tige lê nêbê kɨbun wê xomxo hi kɨpyax lec ge, dɨ lê tige yêp gwêbaga hɨxôn.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Om kɨyang wê plopete Jelemaia nêl ilage vô nôn lec. Jelemaia nêl bêga ên nêbê,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 He kô mone tige mɨ la kɨsuu kɨbun vô tɨbii wê pɨtii dêg ge tɨyi xocbê Apumtau nêl vô a ge.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 He vông Yesu la le vô gavman levac Pailat manôn, dɨ gavman levac tige kɨnêg vô i ên nêbê, “Ông ge king wê he Yuda vông ge, me?” Om Yesu lee yuu ên nêbê, “Ông nêl i tɨyi.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Dɨ xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac vô nɨlô vô Yesu, lêc Yesu o nêl kɨyang ti lax vô he lêm.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Mêdêc Pailat nêl vô i ên nêbê, “Ông ngô kɨyang tɨbeac wê he vô nɨlô vô ông ge, me?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Lêc Yesu o keac ti lec kɨyang nipaên wê he nêl lec i ge lêm. Om gavman levac tige xo kɨyang tɨbeac lec Yesu.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Tɨyi klismas vɨhati vô buc ngɨbua wê he Yuda mi xovô buc Isip ilage, he Yuda mi nêl xomxo kalabuhu ti lê vô Pailat dɨ Pailat pɨwelac i vêl dɨ vông i la.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Dɨ vô buc tige xomxo nipaên ti lê nêbê Jisas Balabas dô vac xumac kalabuhu. Xomxo tɨbeac xovô i ên nêbê xomxo nipaên.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Xomxo Yuda tɨbeac hɨwocên kɨtucma vô Pailat, dɨ Pailat kɨnêg ên nêbê, “Xam nêb a pɨwelac xomxo yuu ga ngwe na i loc vô xamê? Xam nêb a pɨwelac Balabas me a pɨwelac Yesu wê he mi nêl lê nêbê Kɨlisi ge?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Pailat xovô ên nêbê he Yuda levac yê Yesu nipaên, om vông i lam vac i vɨgê.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Pailat dô lec sia wê mi dô lec dɨ mi ngô xomxo kɨyang ge, mêdêc vɨnê vông kɨyang lam vô i bêga nêbê, “Ông o lêc vông xomxo nivɨha tige i vô nipaên lêm, ên gwêbaga a xê vɨvia bucên ti lec i om vông a nɨlôg vô vɨyin.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he Yuda levac levac gee, he nêl kɨyang la vac xomxo tɨbeac nɨlô dɨ he hôm xôn nêbê he ob tyuc bê Pailat i pɨwelac Balabas vêl dɨ hi Yesu i yib.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Pailat kɨnêg vô he tii vac nang ên nêbê, “Xam nêb a pɨwelac xomxo yuu ga ngwe na vêl dɨ vông i lôc vô xamê?” Lêc he nêl ên nêbê, “Balabas.”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Om Pailat kɨnêg vô he ên nêbê, “Om Yesu wê he mi nêl lê nêbê Kɨlisi ge, a ob vông bêna vô i?” Lêc he vɨhati nêl ên nêbê, “Tul i lec xax pola!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Lêc Pailat kɨnêg ên nêbê, “Il ob hi i yib lec kehe tina?” Lêc he tyuc levac ên nêbê “Tul i lec xax pola!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Pailat xovô wê he ngôên i kɨyang obêc ma ge, dɨ yaxên wê he obêc vông vevac vô i ge, om hôm mia dɨ lipac vɨgê vac mia vô he vɨhati manôn, dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xomxo tiga hi obêc kɨpyax sea ge od myavɨwen obêc yêp vô a lêm. Nge, obêc yêp vô xacxam va.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Mêd he vɨhati nêl lax vô i ên nêbê, “Myavɨwen tige i lam vô xe dɨ i yêp vô xe nuge hɨxôn!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Om Pailat pɨwelac Balabas vêl dɨ vông i la, dɨ nêl om he pɨsa Yesu ya yihi. Pyap dêc Pailat vông i la vac nue vevac vɨgê ên nêb he i tul i lec xax.
26 — ausente —
27 Mêd gavman levac Pailat nue vevac kô Yesu mɨ la vac Pailat ben, dɨ he keac lie vevac kɨdu levac lam.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Mêd he lam kwax Yesu ngakwi vêl ên i, dɨ kô ngakwi hi ti tɨyi xocbê king mi vɨnyum ge mɨ la vɨnyum lec Yesu,
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 dɨ he buu kɨpomac yin mɨ tung lec i bazub xocbê kɨlung ge, dɨ vông duvac ti vac i vɨgê hɨyôv ên nêb i kô. Mêd he yev vɨxa kɨtu vô dɨ pɨmil i pɨsiv dɨ nêl vô iên nêbê, “O king wê Yuda vông ge, ông dô nimvɨha.”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Mêd he pɨsuv myaluc lec i, dɨ vô duvac vêl dɨ hi i bazub ya.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 He so vya vô i pyap, dɨ kwax ngakwi hi vêl dɨ vɨnyum Yesu vaci ngakwi lec i, mêdêc kô i mɨ la ên nêb ob la tul i lec xax.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Dɨ he mɨla môp ti, lêc mɨla tulec tɨbii Sailini ti lê nêbê Saimon, mêdêc he kɨdu i nêb i kɨlê xax pola wê he ob hi Yesu lec ge.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Mêd he mɨla vɨgwe ti lê nêbê Golgota. Lê tige kehe bêga nêbê bazub len.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Mêdêc he pɨlepac kɨning kɨlin hɨxôn wain dɨ vông vô Yesu ên nêb i num, om Yesu tep mɨ yaxên lê, lêc nêbê i numên ob ma.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Mêd he tul i lec pola. Pyap dêc he nêb he ob tɨtang Yesu ngakwi vôma, om he tɨde mɨ yê dɨ tɨtang i tɨyi.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Dɨ he dô kɨbun dɨ dô bin i.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Dɨ he kɨvuu kɨyang wê he nêl lec i ge dɨ la tul vô i bazub kɨsii ên nêbê, “XOMXO TIGA YESU, KING WÊ HE YUDA VÔNG GE.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Mêd he hi tɨbii yôdac yuu lec xax hɨxôn, ngwe le vô vɨgê hɨyôv dɨ ngwe le vô vɨgê kêd.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Mêd xomxo wê vɨlee mɨ la dɨ lôm ge tɨpi nɨba dɨ so vya vô Yesu
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 ên nêbê, “Ông wê ông nêb ông ob dii Anutu xumac ngɨbua vêl dɨ lox vac i tɨyi buc yon ge, ông ngɨdu ôcông va xôn. Ông obêc Anutu nu ge od ông lop mɨ lam vêl ên xax.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Mêd xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn he wê xovô Moses xolac gee dɨ he Yuda levac levac, he êno so vya vô Yesu dɨ nêl vôma ên nêbê,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Xomxo tige ngɨdu xomxo tɨbeac xôn, lêc o tɨyi wê ob ngɨdu ici va xôn ge lêm. Xomxo tige obêc Islel nên king ge od i lop vêl ên xax ên il xê dɨ vông i vin i.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Xomxo tige nêbê i Anutu nu, dɨ i vông i vin ên nêbê Anutu ob ngɨdu i xôn. Om Anutu xêyaa obêc vin lec i ge od i vô i vêl ên myavɨnê wê tulec i ge.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 He nêl bêge, dɨ tɨbii yôdac yuu wê he tul lec xax hɨxôn Yesu ge, yuu so vya vô Yesu hɨxôn.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Hɨyôv tyip kɨtôn mêd vɨgwe vɨhati vô mapɨtoc dɨ i mɨla vô hɨyôv manôn yon wê hucên ge.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Vô kwabo lec hɨyôv manôn yon, Yesu tyuc vya levac ên nêbê, “Eli, eli, lama sabaktani?” Kɨyang tige kehe bêga nêbê, “A Anutu, a Anutu, bêna lêc ông sea a?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Mêdêc xomxo wê le kwabo vô Yesu ge ngô kɨyang wê i nêl ge, om he ya so ên he nêbê, “Xomxo tige kɨyag vya lec Ilaija.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Mêd lutibed he ti tup mɨ la kô mia myamɨlumac dɨ too mia kɨlin vac dɨ kɨlax vac ngɨsing dɨ hôm i la kɨsii vô Yesu mya ên nêb i num.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Lêc he ya nêl vô i ên nêbê, “Dô tya lê, ên il ob dô mɨ yaxên bê Ilaija ob val ngɨdu i xôn, me?”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Lêc Yesu tyuc vya levac tii vac dɨ vông myakɨlôhô la dɨ yib.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Mêd lutibed nivɨmihi levac ti wê yux vac Anutu xumac ngɨbua ge lêx la yuu vac kɨsii dɨ la tô vô myahɨpu, dɨ ngɨyêg yoc, dɨ ngɨdax levac hɨbu sea,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 dɨ lôva mya tax, dɨ xomxo vông vinên wê yib ilage, he tɨbeac kɨdi lec hɨxôn ninɨvi
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 dɨ lam vac lôva mɨ la, dɨ buc tɨmuên wê Yesu kɨdi lec ge he la hɨlung he vô xomxo tɨbeac vac vɨgwe ngɨbua Jelusalem.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Yesu yib, dɨ tɨbii levac wê viac nue vevac 100 ge ti hɨxôn nue vevac ya dô bin Yesu wê yux lec xax ge, dɨ he yê wê ngɨyêg vông kɨbun yoc dɨ tɨxuu tɨxuu mangwe val hɨxôn, om he xona mabu dɨ nêl ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg nôn, xomxo tige Anutu nu.”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Vêx tɨbeac le teva dɨ yê ma la Yesu. Vô buc wê Yesu dô Galili ge vêx tigee mi tɨmu vô i vɨxa dɨ viac i mɨ he la Jelusalem.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 He ti Malia wê ben Makdala ge, dɨ ngwe Jems yuu Josep ta Malia, dɨ ti Sebedi nu yuu ta.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Vɨgwe huc, dɨ xomxo Alimatia ti lê nêbê Josep wê vông i vin Yesu ge val. Josep ge xomxo wê i susu tɨbeac ge.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Josep la vô Pailat dɨ la kɨtaa Yesu ninɨvi nêb ob kô mɨ la lii vac lôva. Om Pailat tyuc lec dɨ he vông Yesu ninɨvi vô Josep.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Mêd Josep kô Yesu ninɨvi mɨ la lii vac nivɨmihi kwem paha yang ti
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 mɨ la lii i la vac lôva paha wê i vông wê ici va kɨden vac ngɨdax ge. Pyap dêc vɨxog ngɨdax levac ti la le vac lôva mya xôn, dɨ i loc mɨ la.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Malia Makdala yuu Malia ngwe, yuu dô kwabo vô lôva dɨ yuu yê.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Buc wê he Yuda mi viac yaên wê he ob ya lec buc sabat ge lam la vêl, dɨ tɨtige xomxo levac wê me si daa gee hɨxôn he Palisi, he la kɨtucma vô Pailat,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 dɨ nêl vô i ên nêbê, “Xomxo levac, xe xovô kɨyang wê xomxo kɨtyooên tige nêl vô buc wê gên dô mavɨha ge. Xomxo tyo nêl bêga ên nêbê, ‘Buc yon obêc lam la vêl lê, lêc a obêc kɨdi lec magvɨha.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Nêl bêge, om ông nêl ên nume vevac he i viac lôva xêkɨzêc ta i tɨyi buc yon, ên Yesu nue ngɨvihi ob lam kô ninɨvi mɨ la vun dɨ kɨtyoo il ên nêbê Yesu kɨdi lec mavɨha vac yibên. He obêc vông bêge ge od kɨyang kɨtyooên wê he ob nêl ge obêc luu kɨyang kɨtyooên wê Yesu nêl ge vêl.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Mêdêc Pailat nêl vô he ên nêbê, “Xam kô nume yuac mɨ loc pɨtii ngɨdax mya xôn ên i vô xêkɨzêc i tɨyi xocbê xacxam va xovô ge.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Om he mɨla pɨtii lôva mya xôn dɨ vông vɨbuên xêkɨzêc ta dɨ xomxo le bin.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.