Mateus 17
Yesu Xolac (PTP) vs ARIB
1 Buc vɨgê vɨlu dɨ sec ti lam la vêl, mêd Yesu kô Pita dɨ Jems yuu li Jon dɨ he la lec kɨtôn dia ti, mɨ heche va la dô.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Om yon yê wê Yesu ninɨvi pɨkwê mɨ vông bangwe, dɨ manôn linac xocbê hɨyôv, dɨ ngakwi xêseac dɨ vô hɨxelac hɨxelac.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Mêdec yon yê wê Moses yuu Ilaija val keac hɨxôn Yesu ge.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Om Pita nêl vô Yesu ên nêbê, “Apumtau, ga nivɨha wê il dô ga, om ông obêc tyuc lec ge od a ob lox xumac yon, ti vô ông, dɨ ngwe vô Moses dɨ ti vô Ilaija.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Pita gên nêl kɨyang tibêge, mêdêc vɨyobtoc wê xêseac ge ti lam hɨvun he xôn, dɨ vya ti lam vac vɨyobtoc tige nɨlô dɨ nêl ên nêbê, “Ge a nug wê a xêgyaa vin lec i dɨ a xê i nivɨha ge om xam ngô kɨyang wê i vông ge.”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Nue ngɨvihi yon ge ngô vya tige mêdêc yon yev vɨxa kɨtu dɨ kɨpôm manôn lec kɨbun, dɨ yon xona mabu.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Lêc Yesu lam vyax vɨgê lec yon dɨ nêl ên nêbê, “Kɨdi lec, dɨ xonaên i ma.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Om yon vêl manôn lec kɨsii, dɨ yê Yesu vaci le dɨ yuu xôa ma.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 He gên lop lec kɨtôn tige dɨ Yesu nêl xêkɨzêc vô yon ên nêbê, “Mon o lêc nêl kɨyang wê mon wê dɨ ngô ge kɨtong vô xomxo ti lêm. Nge, i lêc loc tyip lec wê a, Xomxo Nu, a obêc kɨdi vac yibên ge lê.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Mêd yon kɨnêg vô i ên nêbê, “Bêna lêc xomxo wê xovô Moses xolac gee nêl ên nêbê Ilaija obêc val tax dɨ Kɨlisi wê Anutu vɨnoo i ge obêc val tɨmuên?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Mêdêc Yesu nêl ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg, Ilaija ob vena ên tɨtô môp vɨhati i yêp nivɨha i tii vac.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Lêc a nêl vô mon bê Ilaija lam pyap, lêc xomxo lungên i, dɨ he vông nipaên vô i tɨyi xovôên wê he vông ge. Om a, Xomxo Nu, a êno obêc tulec myavɨnê tɨyi bêge.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Yesu nêl bêge, om nue ngɨvihi xovô ên nêbê kɨyang wê Yesu nêl lec Ilaija ge, nêl lec Jon Lipacên.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Mêdêc he lop kɨtôn tige mɨ la vô xomxo kɨdu levac ti, lêc xomxo ti val yev vɨxa kɨtu vô Yesu dɨ nêl vô i ên nêbê,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Xomxo levac, ông xo vɨgwe pɨsiv ên a nug vux, ên vông yidac mavên mɨ dô vac vɨyin mabu, ên mi vɨxog mɨ la vac ngwax dɨ la vac mia tɨyi buc tɨbeac.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Om a kô mɨ lam vô nume ngɨvihi ên a nêb he i vông i vô nivɨha lec lê, lêc he tɨyiên ma.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Om Yesu nêl ên nêbê, “Xam gwêbaga, xam ge xomxo nipaên wê xam o vông i vin lêm ge. Om a ob dô hɨxôn xam dɨ i mɨloc vô buc tina lê? Dɨ a ob kɨlê vɨyin wê xam vông ge dɨ i mɨloc tina lê? Loc kô nipwo tige mɨ lam vô a.”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Om ma la kô nu tyo mɨ lam vô Yesu, dɨ Yesu pɨping vɨmwo nipaên la vêl ên nu dɨ i vô nivɨha lec lutibed.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Om tɨmuên ge, Yesu nue ngɨvihi vaci la kɨnêg vô i ên nêbê, “Bêna lêc xe mô o tɨyi wê xe ob tii vɨmwo nipaên tige vêl lêmê?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam tɨyiên ma ên vông vinên wê xam vông ge tɨyiên ma. A nêl vɨxôhɨlôg nôn bê xam nêm vông vinên obêc nipwo tya tɨyi xocbê vɨxôô nôn ge od xam ob nêl vô kɨtôn tiga bê, ‘Ông pul mɨ loc le ganê,’ dɨ kɨtôn tiga obêc pul i mɨ la. Xam obêc vông i vin ge od xam obêc tɨyi wê xam ob vông yuac vɨhati.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 [Môp kɨtaaên yuu ngɨbua yaên ge tɨyi wê ob tii vɨmwo nipaên tibêge vêl ên xomxo, dɨ môp ngwe o tɨyi lêm.]”
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Yesu he nue ngɨvihi mɨla vɨgwe Galili, dɨ Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo ob vông a, Xomxo Nu, la vac tɨbii vɨgê,
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 dɨ he ob hi a xib, lêc buc yon obêc lam la vêl ge od a obêc kɨdi lec magvɨha tii vac nang.” Yesu nêl bêge om nue ngɨvihi nɨlô vô vɨyin mabu.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 He val vɨgwe Kapaneam, mêd xomxo wê mi kô mone takis xumac ngɨbua ge lam vô Pita dɨ kɨnêg vô i ên nêbê, “Xam nêm xolac kehe mi vông mone takis xumac ngɨbua ge hɨxôn, me?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Om Pita lee yuu ên nêbê, “Xe nêm xolac kehe mi vông.” Pyap dêc Pita lax mɨ la ben mɨ la vac xumac lôma, dɨ lutibed Yesu nêl vô i ên nêbê, “Saimon, ông nêbê va? Xomxo levac kɨbun ga, he mi kô mone takis vô letyae? He mi kô vô he nue, me he mi kô vô tɨbii ba?”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Mêd Pita nêl ên nêbê, “He mi kô mone takis vô tɨbii ba.” Om Yesu nêl ên nêbê, “Om heche va nue ge ob dô nên dɨ ob tung mone takis lêm.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Dɨ a ga, Anutu nu a, om yuac ti o yêp vô a wê a ob vông mone takis ên Anutu xumac ngɨbua ge lêm. Lêc ge o nivɨha wê il ob vông he wê mi kô mone takis xumac ngɨbua ge kunac il ge lêm. Om ông loc gwec dɨ loc pul pis ya huk. Dɨ pis taxlee wê ông ob pul ge, ông sux mya dɨ ông ob tulec mone wê dô vac mya ge, dɨ kô mɨ loc vông vô he wê mi kô mone xumac ngɨbua ge dɨ loc tung u nêd.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.