Marcos 5
Yesu Xolac (PTP) vs VC
1 Yesu he nue ngɨvihi loc mɨ la tɨbii Gelasa ben wê yêp mia luaên vɨlu ganê ge.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 He mɨla lop vêl ên dipac lêc xomxo wê vɨmwo nipaên dô vac i nɨlô ge ti lam vac vɨgwe yibên dɨ lam vô Yesu.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Vuxtige ben wê mi dô vac ge, mi dô vac vɨgwe yibên, dɨ xomxo ti o tɨyi wê ob ku i xôn ge lêm.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ên buc tɨbeac ge xomxo ku i vɨgê yuu vɨxa xôn ya sen lê, lêc xomxo tyo tax sen tip sea, dɨ xomxo ti o tɨyi wê ob hôm i xôn ge lêm, ên xêkɨzêc wê xomxo tige vông ge luu xêkɨzêc wê he vông ge vêl.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Vô vɨdiiên yuu bucên vɨhati ge xomxo tige mi vɨlee mɨ la vac vɨgwe yibên dɨ la lec kɨtôn dɨ mi iac dɨ gôl ninɨvi sea ya ngɨdax.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Xomxo tige yê wê Yesu val le teva ge om tup mɨ la vô dɨ la yev vɨxa kɨtu vô.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Mêd Yesu kɨnêg vô i ên nêbê, “Ông lêm le?” Dɨ i nêl ên nêbê, “A lêg kehe bêga nêbê kɨdu levac, ên xe ga, xe tɨbeac.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Mêd i kɨtaa Yesu tii vac vac ên nêb i o lêc tii vɨmwo nipaên i loc vêl ên vɨgwe tige lêm.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Bwoc kɨdu levac vông zuac mɨ le lec kɨtôn,
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 om vɨmwo nipaên tigee kɨtaa Yesu ên nêbê, “Ông vông xe la dô vac bwoc tiganêe.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Mêd Yesu tyuc lec om vɨmwo nipaên tigee lam la vêl ên xomxo tige dɨ la dô vac bwoc tyoe nɨlô, mêd bwoc tigee tup mɨ la vac vɨgwe madia dɨ la tô vac mia luaên dɨ num mia mɨ yib. Bwoc tigee tɨbeac hɨwocên tɨyi xocbê 2,000 lêc he yib mɨma vêl.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Mêd xomxo wê mi viac bwoc tigee ge pec mɨ la, dɨ mɨla nêl kɨyang tige kɨtong vô tɨbii vac vɨgwe levac hɨxôn vɨgwe nipwo vɨyang vɨyang ge. Om xomxo tɨbeac la ên nêb ob la yê han,
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 om he val vô Yesu lêc val yê xomxo ti wê vɨmwo nipaên dô vac ilage, lêc vɨmwo sea i dɨ i pɨyôp vô nivɨha lec dɨ i vɨnyum nivɨmihi lec dɨ xeedô hɨxôn Yesu, om he yê dɨ xona ên.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Dɨ xomxo wê dô mɨ yê wê Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo tige, nêl kɨtong vô tɨbii wê val gee dɨ nêl lec bwoc hɨxôn.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Om tɨbii tigee vɨhati kɨtaa Yesu ên nêb i loc vêl ên he ben.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Mêgem Yesu lec dipac ên nêb ob lax mɨ la, lêc xomxo ti wê Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên i ge, lam kɨtaa Yesu ên nêb ob la hɨxôn i,
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 lêc Yesu nêl vô ên nêbê, “Ông la hɨxônên a ob ma, dɨ ông lôc bom ên lôc nêl do levac wê Apumtau vông vô ông ge kɨtong vô lime dɨ nêl lec wê Apumtau xo vɨgwe pɨsiv ên ông ge hɨxôn.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Mêgem xomxo tyo lax mɨ la ben dɨ la nêl kɨyang wê Yesu vông i vô nivɨha lec ge kɨtong vô xomxo vac vɨgwe levac Dekapolis vɨhati, om xomxo tigee ngô kɨyang wê i nêl ge dɨ yetac mabu.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Yesu la lec dipac mɨ lax mɨ la mia luaên vɨlu ganê, mɨ la dô vô mia nɨnya dɨ xomxo tɨbeac kɨtucma mɨ la vô i.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Mêd xomxo levac wê mi viac Yuda xumac lɨlo ge ti lê nêbê Jailas yê wê Yesu val ge, om lam yev vɨxa kɨtu vô
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 dɨ kɨtaa vô i ên nêbê, “A nug vêx vông yidac mabu ti dɨ vô kwabo lec wê ob yib ge. Om a nêb ông lam vyax vɨgêm lec ên yidac i ma dɨ i vô nivɨha lec.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Om Yesu la hɨxôn Jailas mɨ yuu la, lêc xomxo tɨbeac lam hɨvun Yesu xôn dɨ he xôn la.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mêd vêx ti dô vac he mahɨgun, lêc vêx tige, yidac kwatuacên vông i tɨyi klismas 12, lêc yidac tige o ma lêm,
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 dɨ i kô myavɨnê tɨbeac vô docta dɨ sea i mone la mɨma vêl, lêc yidac tige o tɨyôô ên i lêm. Nge, yidac tige vô levac dɨ dô xuhu dia.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Mêd vêx tyo ngô kɨyang wê xomxo mi nêl lec Yesu ge om la vac xomxo tigee mahɨgun dɨ la le vô Yesu nɨmi dɨ vyax vɨgê lec Yesu vɨnyumên.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Vông bêge ên xo ên nêbê, “A obêc vyax vɨgêg lec Yesu vɨnyumên ge od a obêc vô nigvɨha lec.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Om lutibed yidac tyo tip la dɨ vêx tyo yaxên wê yidac tyo ma ên i ge.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Mêd Yesu yaxên wê xêkɨzêc wê i vông ge ya sea i, om pɨlepac i vac xomxo tigee mahɨgun dɨ kɨnêg ên nêbê, “Letya hôm vɨgê lec vɨnyumên wê a vông ge?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Lêc nue ngɨvihi nêl vô i ên nêbê, “Xomxo tɨbeac le i ngɨvina ông xôn, lêc bêna lêc ông kɨnêg ên ông nêbê letya vyax vɨgê lec ôngê?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Lêc Yesu yê i vivac vô he vɨhati ên nêb ob yê xomxo ti wê vyax vɨgê lec i ge,
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 mêd vêx tige xovô wê xêkɨzêc wê Yesu vông ge la vông i vô nivɨha lec ge om xona dɨ la hɨxôn ni yetacên dɨ la yev vɨxa kɨtu vô Yesu dɨ nêl i kɨyang kɨtong vɨhati vô Yesu.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Mêd Yesu nêl vô i ên nêbê, “Nuge, vông vinên wê ông vông ge vông ông vô nivɨha lec, om ông lôc hɨxôn xêmyaa nivɨha, ên yidac wê ông vông ge tip la gwêba pyap.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Yesu gên nêl kɨyang, dêc xomxo vac Jailas ben val nêl vô Jailas ên nêbê, “Num vêx yib gwêba, om le i lêc vông yuac levac vô xolac kehe lêm.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu ngô kɨyang wê he nêl ge lêc o vông i vin lêm, om nêl vô Jailas ên nêbê, “Xonaên i ma dɨ ông vông i vin.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Mêd Yesu nêl ên nêbê xomxo vɨhati i dô om he dô dɨ Yesu kô Jems yuu li Jon dɨ Pita mɨ he la.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 He mɨla vô kwabo lec Jailas ben lêc Yesu ngô wê xomxo byag dɨ vô nidɨdun tɨbeac ge,
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 om la xumac lôma dɨ la nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xam byag dɨ vô nidɨdun tɨbeac? Vêx tige o yib ti. Nge, ici va yêp.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Mêd he nap lec kɨyang wê Yesu nêl ge. Om Yesu vông he vɨhati la vɨxun, dɨ kô vêx tyo ta yuu ma hɨxôn nue ngɨvihi yon dɨ he la vac xumac nɨlô ti wê vêx tyo dɨyêp vac ge.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Mêd Yesu la hôm lec vêx tyo vɨgê dɨ nêl vô i ên nêbê, “Talita kumi.” Kɨyang tige kehe bêga nêbê, “Vêx, a nêl bê ông kɨdi lec.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Om lutibed vêx tyo kɨdi lec mɨ vɨlee. Vêx tige, klismas wê i vông ge tɨyi xocbê 12. Dɨ he wê he dô mɨ yê gee yetac mabu.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Lêc Yesu nêl kɨyang xêkɨzêc vô he ên nêbê, “Xam o lêc nêl ga kɨtong vô xomxo ti lêm.” Dɨ nêl vô he ên nêbê, “Xam vông yaên vô vêx tyo ên i ya.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.