Marcos 4
Yesu Xolac (PTP) vs NAA
1 Yesu lax mɨ la mia luaên Galili dɨ lax nêl xolac vô xomxo vô mia nɨnya. Lêc xomxo tɨbeac hɨwocên, om Yesu lec la lec dipac ti mɨ dô lec, dɨ du mɨ la mahɨgun dɨ nêl xolac vô xomxo wê dô kehe ge.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tɨbeac vô xomxo om nêl ti vô xomxo tigee bêga nêbê,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Xam ngô lê. Xomxo ti la ên nêb ob la lɨloo susu vê vac yuac.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Om lɨloo i la lê, lêc vê mangwe tô mɨ la dô vac môp om menac lam ya.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Dɨ ya tô lec kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge om tyip lutibed,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 lêc ngɨlôhô la tulec ngɨdax om buc wê hɨyôv linac ge od ya i vɨlôvac dɨ i yib.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Dɨ vê mangwe tô mɨ la dô vac hɨvu kehe lêc tyip hɨxôn hɨvu dɨ hɨvu hɨvun xôn om o vuac nôn nivɨha lêm.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Dɨ vê mangwe tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha om tyip dɨ vuac nôn nivɨha. Mêgem ya vuac nôn 30 dɨ ya vuac 60 dɨ ya 100.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Yesu nêl bêge vô he dɨ nêl hɨxôn ên nêbê, “Xomxo ti nɨnya obêc yêp ge od i ngô dɨ xovô.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Dêc tɨmuên Yesu vaci la dô vɨyonên, dɨ nue ngɨvihi hɨxôn xomxo wê mi dô hɨxôn i gee, he mɨla vô i dɨ la kɨnêg kɨyang pɨlepacên kehe ên nêb i nêl kɨtong vô he.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Kɨyang wê nêl lec Anutu môp yuu ben ge yêp xôpacên lê, lêc Anutu nêb ob hɨlung vô xam ên xam xovô. Dɨ xomxo baba ge ngô kɨyang tɨyi xocbê kɨyang pɨlepacên pɨleva.
11 Jesus disse a eles:
12 Om ‘he ob yê lê, lêc ob yêvô nôn ti lêm, dɨ he ob ngô kɨyang lê, lêc he ob xovô kehe lêm, om he o tɨyi wê he ob pɨlepac he ên Anutu i kɨtya he nên nipaên vêl ge lêm.’”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam obêc lungên kɨyang pɨlepacên tige kehe ge od xam ob xovô kɨyang pɨlepacên vɨhati ge kehe tibêna?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Kehe bêga nêbê vê wê xomxo tige la lɨloo ge tɨyi xocbê Anutu xolac.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Dɨ vê wê tô vac môp ge, tɨyi xocbê xomxo wê ngô Anutu kɨyang lê, lêc lutibed Seten lam vô vêl ên he nɨlô.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Dɨ vê wê tô mɨ la dô lec kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac dɨ vông i vin lutibed hɨxôn xêyaa nivɨha,
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 lêc he tɨyi xocbê ngec wê ngɨlôhô maên ge, om he dô nipwo tya lêc xomxo obêc vông vɨyin vô he ên wê he vông i vin xolac ge od he sea vông vinên lutibed.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Dɨ vê wê tô mɨ la dô vac hɨvu kehe ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ dô lê,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 lêc he vông nɨlô la vô susu yuu môp kɨbun ga dɨ he xêyaa vin lec wê he nêb ob kô susu tɨbeac hɨxôn mone ge, om môp tige hɨvun xolac xôn dɨ he o vô nôn nivɨha lêm.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Lêc vê wê tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac dɨ vông i vin dɨ vuac nôn tɨbeac, om vê ya vuac nôn 30 dɨ he ya vuac 60 dɨ ya vuac 100.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yesu nêl ên nêbê, “Xomxo ti obêc byêx ngwax vac lam ge od ob lax i la vac dêg, me lax i la le vac pêt ngɨbi, me? Ma, ob lax i le lec tevol kɨsii ên i linac vac vɨgwe.
21 Jesus também lhes disse:
22 Susu wê dô xôpacên ge vɨhati obêc val dô seac tɨmuên, dɨ kɨyang wê yêp xôpacên ge obêc val yêp vac xêseac.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Xam nɨnyam obêc yêp ge od xam ngô dɨ xovô.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Dɨ Yesu nêl ên nêbê, “Kɨyang wê xam ngô ge, xam vyac xovô nivɨha lê. Ên môp wê xam vông vô xomxo ge Anutu obêc vông i tɨyi wê xam vông vô he ge vô xam, dɨ Anutu vaci obêc vông mangwe i luu wê xam vông vô lime ge vêl vô xam hɨxôn.
24 Então lhes disse:
25 Ên xomxo obêc xovô xolac mɨ hôm pɨlihi ge od Anutu obêc kɨpyax tɨbeac lec hɨxôn vô i. Lêc xomxo obêc hôm xolac pɨlihi lêm ge, od nipwo tya wê yêp vac i nɨlô ge, Anutu obêc vô vêl.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge tɨyi xocbê xomxo ti wê la lɨloo vê vê vac yuac ge,
26 Jesus disse ainda:
27 lêc lax dô dɨ buc ya la vêl lêc mɨlax yê wê vê tyip mɨ vô levac ge, lêc o xovô kehe lêm.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Ên kɨbun vaci vông yuac lec, om vê tyip mɨ vô lihi lec dɨ vuac nôn,
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 dɨ buc wê nôn huu ge od xomxo tyo la ên nêb ob la yul nôn.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge tɨyi vatya? Dɨ il ob nêl kɨyang pɨlepacên tibêna wê ob tɨyi môp tige?
30 Disse mais:
31 Ge tɨyi xocbê vɨxôô nôn wê nipwo lee tya i luu nôn baba vêl ge,
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 lêc xomxo obêc xin ge od obêc tyip mɨ vô levac luu susu baba vêl dɨ obêc sux ngen lec dɨ menac lam vông lɨwihi lec mɨ dô vac hɨnyena.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Yesu obêc nêl xolac vô xomxo ge od mi nêl kɨyang pɨlepacên tibêge tɨbeac vô he tɨyi wê he ob xovô ge.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Lêc o nêl kɨyang kehe yêp seac vô he hɨxôn lêm. Nge, nêl kɨyang pɨlepacên pɨleva, dɨ tɨmuên wê he nue ngɨvihi vaci dô ge od Yesu nêl kɨyang pɨlepacên kehe kɨtong vô he.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Vô buc tibed tige vɨgwe huc om Yesu nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Il ob la mia luaên vɨlu ganê.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Mêgem he sea xomxo tigee dô dɨ he lec dipac ti wê Yesu dô lec ge dɨ he xôn loc mɨ la, dɨ dipac ya la hɨxôn.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 He mɨla mahɨgun lê, lêc lea vɨyiiên mabu ti val om mia kɨpyax la vac dipac nɨlô dɨ la pup lec.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Lêc Yesu la dô lec dipac vɨwen tɨmuên dɨ kɨluu bazub lec kɨluuên ti dɨ yêp, om nue ngɨvihi la tɨpi vô dɨ nêl vô ên nêbê, “Xolac kehe, vô kwabo lec wê il ob xib ge, lêc mêd ông o xovô il lêm, me?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Mêd Yesu kɨdi lec dɨ nêl vô lea yuu mia ên nêb lea i tip loc dɨ mia i yêp kɨzêc, om lea tip la dɨ mia yêp tɨpiên ma.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Mêd Yesu nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Bêna lêc xam xona? Vông vinên wê xam vông ge tyo nôn tina?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Om he yetac mabu dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tiga letya lêc lea yuu mia vô nɨnya lehe vô i?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.