Marcos 4

Yesu Xolac (PTP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesu lax mɨ la mia luaên Galili dɨ lax nêl xolac vô xomxo vô mia nɨnya. Lêc xomxo tɨbeac hɨwocên, om Yesu lec la lec dipac ti mɨ dô lec, dɨ du mɨ la mahɨgun dɨ nêl xolac vô xomxo wê dô kehe ge.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tɨbeac vô xomxo om nêl ti vô xomxo tigee bêga nêbê,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Xam ngô lê. Xomxo ti la ên nêb ob la lɨloo susu vê vac yuac.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Om lɨloo i la lê, lêc vê mangwe tô mɨ la dô vac môp om menac lam ya.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Dɨ ya tô lec kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge om tyip lutibed,
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 lêc ngɨlôhô la tulec ngɨdax om buc wê hɨyôv linac ge od ya i vɨlôvac dɨ i yib.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Dɨ vê mangwe tô mɨ la dô vac hɨvu kehe lêc tyip hɨxôn hɨvu dɨ hɨvu hɨvun xôn om o vuac nôn nivɨha lêm.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Dɨ vê mangwe tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha om tyip dɨ vuac nôn nivɨha. Mêgem ya vuac nôn 30 dɨ ya vuac 60 dɨ ya 100.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Yesu nêl bêge vô he dɨ nêl hɨxôn ên nêbê, “Xomxo ti nɨnya obêc yêp ge od i ngô dɨ xovô.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Dêc tɨmuên Yesu vaci la dô vɨyonên, dɨ nue ngɨvihi hɨxôn xomxo wê mi dô hɨxôn i gee, he mɨla vô i dɨ la kɨnêg kɨyang pɨlepacên kehe ên nêb i nêl kɨtong vô he.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Kɨyang wê nêl lec Anutu môp yuu ben ge yêp xôpacên lê, lêc Anutu nêb ob hɨlung vô xam ên xam xovô. Dɨ xomxo baba ge ngô kɨyang tɨyi xocbê kɨyang pɨlepacên pɨleva.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Om ‘he ob yê lê, lêc ob yêvô nôn ti lêm, dɨ he ob ngô kɨyang lê, lêc he ob xovô kehe lêm, om he o tɨyi wê he ob pɨlepac he ên Anutu i kɨtya he nên nipaên vêl ge lêm.’”
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xam obêc lungên kɨyang pɨlepacên tige kehe ge od xam ob xovô kɨyang pɨlepacên vɨhati ge kehe tibêna?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Kehe bêga nêbê vê wê xomxo tige la lɨloo ge tɨyi xocbê Anutu xolac.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Dɨ vê wê tô vac môp ge, tɨyi xocbê xomxo wê ngô Anutu kɨyang lê, lêc lutibed Seten lam vô vêl ên he nɨlô.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Dɨ vê wê tô mɨ la dô lec kɨbun nipwo tya wê dô lec ngɨdax kɨsii ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac dɨ vông i vin lutibed hɨxôn xêyaa nivɨha,
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 lêc he tɨyi xocbê ngec wê ngɨlôhô maên ge, om he dô nipwo tya lêc xomxo obêc vông vɨyin vô he ên wê he vông i vin xolac ge od he sea vông vinên lutibed.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Dɨ vê wê tô mɨ la dô vac hɨvu kehe ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ dô lê,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 lêc he vông nɨlô la vô susu yuu môp kɨbun ga dɨ he xêyaa vin lec wê he nêb ob kô susu tɨbeac hɨxôn mone ge, om môp tige hɨvun xolac xôn dɨ he o vô nôn nivɨha lêm.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Lêc vê wê tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac dɨ vông i vin dɨ vuac nôn tɨbeac, om vê ya vuac nôn 30 dɨ he ya vuac 60 dɨ ya vuac 100.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Yesu nêl ên nêbê, “Xomxo ti obêc byêx ngwax vac lam ge od ob lax i la vac dêg, me lax i la le vac pêt ngɨbi, me? Ma, ob lax i le lec tevol kɨsii ên i linac vac vɨgwe.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Susu wê dô xôpacên ge vɨhati obêc val dô seac tɨmuên, dɨ kɨyang wê yêp xôpacên ge obêc val yêp vac xêseac.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Xam nɨnyam obêc yêp ge od xam ngô dɨ xovô.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Dɨ Yesu nêl ên nêbê, “Kɨyang wê xam ngô ge, xam vyac xovô nivɨha lê. Ên môp wê xam vông vô xomxo ge Anutu obêc vông i tɨyi wê xam vông vô he ge vô xam, dɨ Anutu vaci obêc vông mangwe i luu wê xam vông vô lime ge vêl vô xam hɨxôn.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Ên xomxo obêc xovô xolac mɨ hôm pɨlihi ge od Anutu obêc kɨpyax tɨbeac lec hɨxôn vô i. Lêc xomxo obêc hôm xolac pɨlihi lêm ge, od nipwo tya wê yêp vac i nɨlô ge, Anutu obêc vô vêl.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge tɨyi xocbê xomxo ti wê la lɨloo vê vê vac yuac ge,
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 lêc lax dô dɨ buc ya la vêl lêc mɨlax yê wê vê tyip mɨ vô levac ge, lêc o xovô kehe lêm.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ên kɨbun vaci vông yuac lec, om vê tyip mɨ vô lihi lec dɨ vuac nôn,
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 dɨ buc wê nôn huu ge od xomxo tyo la ên nêb ob la yul nôn.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yesu nêl ên nêbê, “Anutu ben kehe ge tɨyi vatya? Dɨ il ob nêl kɨyang pɨlepacên tibêna wê ob tɨyi môp tige?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ge tɨyi xocbê vɨxôô nôn wê nipwo lee tya i luu nôn baba vêl ge,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 lêc xomxo obêc xin ge od obêc tyip mɨ vô levac luu susu baba vêl dɨ obêc sux ngen lec dɨ menac lam vông lɨwihi lec mɨ dô vac hɨnyena.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yesu obêc nêl xolac vô xomxo ge od mi nêl kɨyang pɨlepacên tibêge tɨbeac vô he tɨyi wê he ob xovô ge.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Lêc o nêl kɨyang kehe yêp seac vô he hɨxôn lêm. Nge, nêl kɨyang pɨlepacên pɨleva, dɨ tɨmuên wê he nue ngɨvihi vaci dô ge od Yesu nêl kɨyang pɨlepacên kehe kɨtong vô he.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Vô buc tibed tige vɨgwe huc om Yesu nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Il ob la mia luaên vɨlu ganê.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Mêgem he sea xomxo tigee dô dɨ he lec dipac ti wê Yesu dô lec ge dɨ he xôn loc mɨ la, dɨ dipac ya la hɨxôn.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 He mɨla mahɨgun lê, lêc lea vɨyiiên mabu ti val om mia kɨpyax la vac dipac nɨlô dɨ la pup lec.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Lêc Yesu la dô lec dipac vɨwen tɨmuên dɨ kɨluu bazub lec kɨluuên ti dɨ yêp, om nue ngɨvihi la tɨpi vô dɨ nêl vô ên nêbê, “Xolac kehe, vô kwabo lec wê il ob xib ge, lêc mêd ông o xovô il lêm, me?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Mêd Yesu kɨdi lec dɨ nêl vô lea yuu mia ên nêb lea i tip loc dɨ mia i yêp kɨzêc, om lea tip la dɨ mia yêp tɨpiên ma.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Mêd Yesu nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Bêna lêc xam xona? Vông vinên wê xam vông ge tyo nôn tina?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Om he yetac mabu dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tiga letya lêc lea yuu mia vô nɨnya lehe vô i?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.