Lucas 8

Yesu Xolac (PTP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nang dêc Yesu he nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu tup vac vɨgwe levac yuu nipwo toto, dɨ Yesu nêl Anutu ben kehe kɨtong vô xomxo.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Mêd vêx ya mi la hɨxôn Yesu he nue ngɨvihi ên nêb ob viac he. Vêx tigee wê ilage Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên mangwe dɨ vông he mangwe yidac kehe toto ge vô nivɨha lec. Om he lê bêga, Malia Makdala ti wê Yesu tii vɨmwo nipaên vɨgê vɨlu dɨ sec yuu la vêl ên i ge,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 dɨ Joana wê lɨya Susa mi viac King Helot xumac ge, dɨ ti lê Susana, dɨ vêx tɨbeac yaya hɨxôn. Om vêx tigee wê viac Yesu he nue ngɨvihi ya he mone dɨ ngɨdu he xôn ên yuac wê he vông ge.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Om buc ti lêc xomxo tɨbeac vac vɨgwe toto toto ge kɨtuc la vô Yesu, mêgem Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he bêga ên nêbê,
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Xomxo ti kɨdi mɨ la ên nêb ob la lɨloo ngec vê vac yuac. Om lɨloo i la lê, lêc vê mangwe tô vac môp om xomxo kê dɨ menac lam ya.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Dɨ ya tô lec ngɨdax wê kɨbun nipwo tya dô lec ge, om tyip lutibed lêc kɨbun niluc ma om hɨyôv ya i vɨlôvac dɨ i yib.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Dɨ mangwe tô mɨ la dô vac hɨvu kehe om hɨvu tyip hɨxôn dɨ hi i yib.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Dɨ mangwe tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha om tyip nivɨha dɨ vuac nôn nivɨha 100 100 tɨyi kehe toto ge.” Yesu nêl bêge vô he dêc nêl ên nêbê, “Xomxo ti nɨnya obêc yêp ge od i ngô dɨ xovô.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Mêd Yesu nue ngɨvihi kɨnêg kɨyang pɨlepacên tige kehe vô Yesu.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Kɨyang lec Anutu môp yuu ben ge yêp xôpacên lê, lêc Anutu nêb ob hɨlung kehe vô xam ên xam xovô. Dɨ xomxo baba ge ngô kɨyang tɨyi xocbê kɨyang pɨlepacên pɨleva, om he yê lê, lêc yêvôên nôn ti ma, dɨ he ngô kɨyang lê, lêc xovôên kehe ma.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Kɨyang pɨlepacên tyo kehe bêga nêbê vê ge Anutu kɨyang.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Dɨ vê wê tô vac môp ge, ge tɨyi xocbê xomxo ngô Anutu kɨyang lê, lêc lutibed Seten lam vô vêl ên he nɨlô, ên nêb he i o lêc vông i vin Anutu dɨ i vô he vêl ên nipaên lêm.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Dɨ vê wê tô mɨ la dô lec ngɨdax wê kɨbun nipwo tya dô lec ge, ge tɨyi xocbê xomxo ngô xolac dɨ vông i vin lutibed hɨxôn xêyaa nivɨha tax tyaa, lêc he tɨyi xocbê ngec wê ngɨlôhô maên ge, ên he vông i vin nipwo tya lêc Seten yaxên he ge od he sea vông vinên lutibed.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Dɨ vê wê tô mɨ la dô vac hɨvu kehe ge, ge tɨyi xocbê xomxo ngô xolac mɨ dô lê, lêc he nɨlô xovô susu nivɨhavɨha kɨbun ga yuu mone hɨxôn vɨyin ya wê ob tulec he ge om hɨvun xolac xôn dɨ nôn ma.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Dɨ vê wê tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ xovô dɨ hôm pɨlihi hɨxôn nɨlô yuu xovôên nivɨha, om he le xêkɨzêc ta dɨ vô nôn tɨbeac.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Xomxo ti obêc byêx ngwax vac lam ge od ob lax dêg lec me vun vac pêt ngɨbi lêm. Nge, ob yu i yux seac ên xomxo wê ob lam vac xumac nɨlô ge, he i lam yê xêseac.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Ên kɨyang vɨhati wê yêp xôpacên ge obêc lam le seac, dɨ kɨyang vɨhati wê yêp vac nɨlô ge obêc hɨvelac lec mɨ nôn lam le seac.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 “Mêgem kɨyang wê xam ngô ge, xam vyac xovô nivɨha lê. Ên xomxo wê xovô kɨyang mɨ hôm pɨlihi ge od Anutu obêc kɨpyax tɨbeac lec hɨxôn vô i. Lêc xomxo wê o xovô kɨyang mɨ hôm pɨlihi lêm ge od nipwo tya wê dô vô i ge, Anutu obêc vô vêl.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Yesu tae lie val ên nêb ob la vô Yesu, lêc tɨyiên ma ên tɨbii tɨbeac kɨtucma om kɨsuu Yesu lec.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Om xomxo ya nêl vô Yesu ên nêbê, “Tame lime val le vɨxun ên nêb ob yê ông.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo wê ngô Anutu xolac dɨ vông i vô nôn lec ge, ge wê tu a tage lige ge.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Buc ti lê lêc Yesu he nue ngɨvihi lec dipac ti dɨ Yesu nêl vô he ên nêbê, “Il ob la mia luaên vɨlu ganê.”
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Om he la lê, lêc Yesu yêp mêd lea vɨyiiên mabu ti val om vông mia vuac mabu tɨyi wê ob pup lec dipac dɨ kɨpyax he la vac mia ge.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Om nue ngɨvihi la tɨpi vô Yesu dɨ nêl ên nêbê, “Xomxo levac, il ob la xib ga.” Om Yesu
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Mêgem Yesu nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Xam vông vinên tyo nôn tina?” Mêgem he xona dɨ yetac mabu dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tiga letya lêc nêl vya lec lea yuu mia dɨ i vô nɨnya lehe vô i dɨ tip la lutibedê?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Yesu he nue ngɨvihi loc mɨ la tɨbii Gegesa ben wê yêp mia luaên vɨlu ganê ge dɨ Galili ge yêp mia vɨlu.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 He mɨla lop vêl ên dipac dɨ xomxo ti vac vɨgwe tige val vô Yesu. Vux tige vɨmwo nipaên dô vac i nɨlô mɨ vông i pɨyôp vô yacyac om buc mahɨgun dia tige o mi vɨnyum vɨnyumên ti lêm, dɨ sea ben vɨyangtôv yuu xumac wê ob yêp vac ge dɨ la mi yêp vac vɨgwe wê xomxo yev yibên vac ge.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Mêd Yesu kɨnêg vô i ên nêbê, “Ông lêm le?” Lêc tyo nêl ên nêbê, “A lêg kehe nêbê kɨdu levac.” Nêl lê bêge, ên vɨmwo nipaên tɨbeac dô vac i nɨlô.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Mêd vɨmwo nipaên tigee kɨtaa Yesu ên nêbê, “Ông o lêc tii xe la vac Seten ben nipaên lêm.”
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Bwoc kɨdu levac dɨya mɨ le lec kɨtôn tige, om vɨmwo nipaên tigee kɨtaa Yesu ên nêb i vông he la dô vac. Om Yesu tyuc lec,
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 dɨ vɨmwo nipaên tigee lam la vêl ên xomxo tyo dɨ la dô vac bwoc tyoe nɨlô, mêd bwoc tyoe tup mɨ la dɨ la vac vɨgwe madia dɨ la tô vac mia luaên dɨ num mia mɨ yib mɨma vêl.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Mêd xomxo wê mi viac bwoc tyoe ge yê wê bwoc la yib mɨma vêl ge, om pec mɨ la, dɨ mɨla nêl kɨtong vô tɨbii vac vɨgwe levac hɨxôn vɨgwe nipwo vɨyang vɨyang ge.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Om tɨbii wê ngô kɨyang ge la ên nêb ob la yê han, mêgem he mɨla vô Yesu lêc yê wê xomxo ti wê vɨmwo nipaên dô vac i ge, vɨmwo nipaên lop mɨ la vêl dɨ i dô hɨxôn pɨyôp nivɨha dɨ vɨnyum ngakwi lec dɨ xeedô kwabo vô Yesu dɨ ngô Yesu kɨyang. Om he yê tige dɨ xona mabu.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Mêgem xomxo wê dô mɨ yê wê Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo tige mɨ vông i vô nivɨha lec ge, nêl i tɨyi wê he yê ge kɨtong vô tɨbii wê val gee hɨxôn.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Om tɨbii Gegesa vɨhati kɨtaa Yesu ên nêb i loc vêl ên he ben. He nêl bêge ên he xona mabu, mêgem Yesu lec dipac ên nêb ob lax mɨ la.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Lêc xomxo ti wê Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên i ge, lam kɨtaa Yesu ên nêb ob la hɨxôn, lêc Yesu vông i lax mɨ la ben dɨ nêl vô i ên nêbê,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ông lôc mɨ loc bom dɨ loc nêl do levac wê Anutu vông vô ông ge kɨtong vô xomxo vɨhati.” Mêgem xomxo tyo lax mɨ la ben dɨ la nêl kɨyang wê Yesu vông i vô nivɨha lec ge kɨtong vô xomxo vɨhati.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Yesu lax mɨ la mia luaên vɨlu Galili ge nang, lêc xomxo tɨbeac dɨbin i mɨ xeedô, om he xêyaa vô nivɨha ên wê Yesu vena ge.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Mêd xomxo levac ti lê nêbê Jailas val vô Yesu. Jailas ge wê tu levac dɨ mi viac lie Yuda hɨxôn xumac lɨlo ge, lêc lam yev vɨxa kɨtu vô Yesu dɨ kɨtaa i ên nêbê i loc vac i ben,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 ên nu byac vông yidac levac ti mɨ vô kwabo lec wê ob yib ge. Nu byac tige tibed dɨ i klismas 12.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Mêd vêx ti dô vac he mahɨgun, lêc vêx tige, yidac kwatuacên vông i tɨyi klismas 12, lêc o ma lêm, dɨ vêx tyo vông i mone la mɨma vô docta lê, lêc ti o tɨyi wê ob vông i vô nivɨha lec ge lêm.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Mêgem vêx tyo val le vô Yesu nɨmi dɨ vyax vɨgê lec Yesu ngakwi myahɨpu mêgem lutibed hi tyo kwep lec.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Mêd Yesu nêl ên nêbê, “Letya vyax vɨgê lec a?” Lêc xomxo vɨhati nêl lax ên nêbê, “Maê, xe ga maê.” Mêgem Pita nêl ên nêbê, “Xolac kehe, xomxo tɨbeac le i ngɨvina ông dɨ vɨgwe tocên ma, om letya yêvô ti wê vyax vɨgê lec ông ge?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Lêc Yesu nêl lax ên nêbê, “Ti vyax vɨgê lec a, om a yaxên lêc xêkɨzêc la vêl ên a.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Mêgem vêx tige xovô nêbê o tɨyi wê ob yax i vun ge lêm, om la hɨxôn ni yetacên mɨ la yev vɨxa vô Yesu dɨ nêl i kehe wê vyax vɨgê lec Yesu ge kɨtong dɨ nêl lec wê i yidac ma lutibed ge kɨtong hɨxôn, dɨ xomxo tigee vɨhati yê hɨxôn.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Mêgem Yesu nêl vô i ên nêbê, “Nuge, vông vinên wê ông vông ge, ge wê vông ông vô nimvɨha lec. Om ông lôc hɨxôn nɨlôm nivɨha.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Yesu gên dɨnêl kɨyang mɨ dô, dɨ xomxo ti vac Jailas ben val nêl vô Jailas ên nêbê, “Num byac yib gwêba, mêgem le i lêc vông yuac levac vô xolac kehe mɨ i lam lêm.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Mêd Yesu ngô kɨyang tige dɨ nêl vô Jailas ên nêbê, “Le nɨlô i vô vɨyin lêm. Nge, ông vông i vin mô, ên num ge ob vô nivɨha lec.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Mêgem Yesu mɨla Jailas ben lêc nêl vô xomxo vɨhati ên nêb he i dô vɨxun, dêc kô Pita yuu Jon dɨ Jems dɨ nu tige ta yuu ma hɨxôn dɨ he la vac xumac lôma.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Mêd xomxo vɨhati byag mɨ vông tɨlôt ên vêx tyo mɨ dô, lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Byagên i ma, ên vêx ge o yib lêm. Nge, ici va yêp.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Lêc xomxo tigee nap lec Yesu kɨyang ên he xovô ên he nêbê vêx ge yib vêl.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Mêlêc Yesu la hôm lec vêx tyo vɨgê dɨ nêl vya levac ên nêbê,
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Mêgem vêx tyo myakɨlôhô lax mɨ la vac ninɨvi dɨ i kɨdi lec lutibed mɨ dô, dɨ Yesu nêl ên nêbê, “Xam vông yaên ti mɨ i ya.”
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Mêd vêx tyo ta yuu ma yetac mabu ên wê nu kɨdi lec ge, lêc Yesu nêl vô yuu ên nêbê, “Muu o lêc nêl ga kɨtong vô xomxo ti lêm.”
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.