Lucas 8
Yesu Xolac (PTP) vs ARA
1 Nang dêc Yesu he nue ngɨvihi vɨgê yuu dɨ tô mɨ la yuu tup vac vɨgwe levac yuu nipwo toto, dɨ Yesu nêl Anutu ben kehe kɨtong vô xomxo.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Mêd vêx ya mi la hɨxôn Yesu he nue ngɨvihi ên nêb ob viac he. Vêx tigee wê ilage Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên mangwe dɨ vông he mangwe yidac kehe toto ge vô nivɨha lec. Om he lê bêga, Malia Makdala ti wê Yesu tii vɨmwo nipaên vɨgê vɨlu dɨ sec yuu la vêl ên i ge,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 dɨ Joana wê lɨya Susa mi viac King Helot xumac ge, dɨ ti lê Susana, dɨ vêx tɨbeac yaya hɨxôn. Om vêx tigee wê viac Yesu he nue ngɨvihi ya he mone dɨ ngɨdu he xôn ên yuac wê he vông ge.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Om buc ti lêc xomxo tɨbeac vac vɨgwe toto toto ge kɨtuc la vô Yesu, mêgem Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô he bêga ên nêbê,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Xomxo ti kɨdi mɨ la ên nêb ob la lɨloo ngec vê vac yuac. Om lɨloo i la lê, lêc vê mangwe tô vac môp om xomxo kê dɨ menac lam ya.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Dɨ ya tô lec ngɨdax wê kɨbun nipwo tya dô lec ge, om tyip lutibed lêc kɨbun niluc ma om hɨyôv ya i vɨlôvac dɨ i yib.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Dɨ mangwe tô mɨ la dô vac hɨvu kehe om hɨvu tyip hɨxôn dɨ hi i yib.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Dɨ mangwe tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha om tyip nivɨha dɨ vuac nôn nivɨha 100 100 tɨyi kehe toto ge.” Yesu nêl bêge vô he dêc nêl ên nêbê, “Xomxo ti nɨnya obêc yêp ge od i ngô dɨ xovô.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Mêd Yesu nue ngɨvihi kɨnêg kɨyang pɨlepacên tige kehe vô Yesu.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Om Yesu nêl vô he ên nêbê, “Kɨyang lec Anutu môp yuu ben ge yêp xôpacên lê, lêc Anutu nêb ob hɨlung kehe vô xam ên xam xovô. Dɨ xomxo baba ge ngô kɨyang tɨyi xocbê kɨyang pɨlepacên pɨleva, om he yê lê, lêc yêvôên nôn ti ma, dɨ he ngô kɨyang lê, lêc xovôên kehe ma.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Kɨyang pɨlepacên tyo kehe bêga nêbê vê ge Anutu kɨyang.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Dɨ vê wê tô vac môp ge, ge tɨyi xocbê xomxo ngô Anutu kɨyang lê, lêc lutibed Seten lam vô vêl ên he nɨlô, ên nêb he i o lêc vông i vin Anutu dɨ i vô he vêl ên nipaên lêm.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Dɨ vê wê tô mɨ la dô lec ngɨdax wê kɨbun nipwo tya dô lec ge, ge tɨyi xocbê xomxo ngô xolac dɨ vông i vin lutibed hɨxôn xêyaa nivɨha tax tyaa, lêc he tɨyi xocbê ngec wê ngɨlôhô maên ge, ên he vông i vin nipwo tya lêc Seten yaxên he ge od he sea vông vinên lutibed.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Dɨ vê wê tô mɨ la dô vac hɨvu kehe ge, ge tɨyi xocbê xomxo ngô xolac mɨ dô lê, lêc he nɨlô xovô susu nivɨhavɨha kɨbun ga yuu mone hɨxôn vɨyin ya wê ob tulec he ge om hɨvun xolac xôn dɨ nôn ma.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Dɨ vê wê tô mɨ la dô vac kɨbun nivɨha ge, ge tɨyi xocbê xomxo wê ngô xolac mɨ xovô dɨ hôm pɨlihi hɨxôn nɨlô yuu xovôên nivɨha, om he le xêkɨzêc ta dɨ vô nôn tɨbeac.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Xomxo ti obêc byêx ngwax vac lam ge od ob lax dêg lec me vun vac pêt ngɨbi lêm. Nge, ob yu i yux seac ên xomxo wê ob lam vac xumac nɨlô ge, he i lam yê xêseac.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ên kɨyang vɨhati wê yêp xôpacên ge obêc lam le seac, dɨ kɨyang vɨhati wê yêp vac nɨlô ge obêc hɨvelac lec mɨ nôn lam le seac.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Mêgem kɨyang wê xam ngô ge, xam vyac xovô nivɨha lê. Ên xomxo wê xovô kɨyang mɨ hôm pɨlihi ge od Anutu obêc kɨpyax tɨbeac lec hɨxôn vô i. Lêc xomxo wê o xovô kɨyang mɨ hôm pɨlihi lêm ge od nipwo tya wê dô vô i ge, Anutu obêc vô vêl.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yesu tae lie val ên nêb ob la vô Yesu, lêc tɨyiên ma ên tɨbii tɨbeac kɨtucma om kɨsuu Yesu lec.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Om xomxo ya nêl vô Yesu ên nêbê, “Tame lime val le vɨxun ên nêb ob yê ông.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo wê ngô Anutu xolac dɨ vông i vô nôn lec ge, ge wê tu a tage lige ge.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Buc ti lê lêc Yesu he nue ngɨvihi lec dipac ti dɨ Yesu nêl vô he ên nêbê, “Il ob la mia luaên vɨlu ganê.”
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Om he la lê, lêc Yesu yêp mêd lea vɨyiiên mabu ti val om vông mia vuac mabu tɨyi wê ob pup lec dipac dɨ kɨpyax he la vac mia ge.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Om nue ngɨvihi la tɨpi vô Yesu dɨ nêl ên nêbê, “Xomxo levac, il ob la xib ga.” Om Yesu
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Mêgem Yesu nêl vô nue ngɨvihi ên nêbê, “Xam vông vinên tyo nôn tina?” Mêgem he xona dɨ yetac mabu dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tiga letya lêc nêl vya lec lea yuu mia dɨ i vô nɨnya lehe vô i dɨ tip la lutibedê?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Yesu he nue ngɨvihi loc mɨ la tɨbii Gegesa ben wê yêp mia luaên vɨlu ganê ge dɨ Galili ge yêp mia vɨlu.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 He mɨla lop vêl ên dipac dɨ xomxo ti vac vɨgwe tige val vô Yesu. Vux tige vɨmwo nipaên dô vac i nɨlô mɨ vông i pɨyôp vô yacyac om buc mahɨgun dia tige o mi vɨnyum vɨnyumên ti lêm, dɨ sea ben vɨyangtôv yuu xumac wê ob yêp vac ge dɨ la mi yêp vac vɨgwe wê xomxo yev yibên vac ge.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Mêd Yesu kɨnêg vô i ên nêbê, “Ông lêm le?” Lêc tyo nêl ên nêbê, “A lêg kehe nêbê kɨdu levac.” Nêl lê bêge, ên vɨmwo nipaên tɨbeac dô vac i nɨlô.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Mêd vɨmwo nipaên tigee kɨtaa Yesu ên nêbê, “Ông o lêc tii xe la vac Seten ben nipaên lêm.”
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Bwoc kɨdu levac dɨya mɨ le lec kɨtôn tige, om vɨmwo nipaên tigee kɨtaa Yesu ên nêb i vông he la dô vac. Om Yesu tyuc lec,
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 dɨ vɨmwo nipaên tigee lam la vêl ên xomxo tyo dɨ la dô vac bwoc tyoe nɨlô, mêd bwoc tyoe tup mɨ la dɨ la vac vɨgwe madia dɨ la tô vac mia luaên dɨ num mia mɨ yib mɨma vêl.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Mêd xomxo wê mi viac bwoc tyoe ge yê wê bwoc la yib mɨma vêl ge, om pec mɨ la, dɨ mɨla nêl kɨtong vô tɨbii vac vɨgwe levac hɨxôn vɨgwe nipwo vɨyang vɨyang ge.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Om tɨbii wê ngô kɨyang ge la ên nêb ob la yê han, mêgem he mɨla vô Yesu lêc yê wê xomxo ti wê vɨmwo nipaên dô vac i ge, vɨmwo nipaên lop mɨ la vêl dɨ i dô hɨxôn pɨyôp nivɨha dɨ vɨnyum ngakwi lec dɨ xeedô kwabo vô Yesu dɨ ngô Yesu kɨyang. Om he yê tige dɨ xona mabu.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Mêgem xomxo wê dô mɨ yê wê Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên xomxo tige mɨ vông i vô nivɨha lec ge, nêl i tɨyi wê he yê ge kɨtong vô tɨbii wê val gee hɨxôn.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Om tɨbii Gegesa vɨhati kɨtaa Yesu ên nêb i loc vêl ên he ben. He nêl bêge ên he xona mabu, mêgem Yesu lec dipac ên nêb ob lax mɨ la.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Lêc xomxo ti wê Yesu tii vɨmwo nipaên vêl ên i ge, lam kɨtaa Yesu ên nêb ob la hɨxôn, lêc Yesu vông i lax mɨ la ben dɨ nêl vô i ên nêbê,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ông lôc mɨ loc bom dɨ loc nêl do levac wê Anutu vông vô ông ge kɨtong vô xomxo vɨhati.” Mêgem xomxo tyo lax mɨ la ben dɨ la nêl kɨyang wê Yesu vông i vô nivɨha lec ge kɨtong vô xomxo vɨhati.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Yesu lax mɨ la mia luaên vɨlu Galili ge nang, lêc xomxo tɨbeac dɨbin i mɨ xeedô, om he xêyaa vô nivɨha ên wê Yesu vena ge.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Mêd xomxo levac ti lê nêbê Jailas val vô Yesu. Jailas ge wê tu levac dɨ mi viac lie Yuda hɨxôn xumac lɨlo ge, lêc lam yev vɨxa kɨtu vô Yesu dɨ kɨtaa i ên nêbê i loc vac i ben,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 ên nu byac vông yidac levac ti mɨ vô kwabo lec wê ob yib ge. Nu byac tige tibed dɨ i klismas 12.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Mêd vêx ti dô vac he mahɨgun, lêc vêx tige, yidac kwatuacên vông i tɨyi klismas 12, lêc o ma lêm, dɨ vêx tyo vông i mone la mɨma vô docta lê, lêc ti o tɨyi wê ob vông i vô nivɨha lec ge lêm.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Mêgem vêx tyo val le vô Yesu nɨmi dɨ vyax vɨgê lec Yesu ngakwi myahɨpu mêgem lutibed hi tyo kwep lec.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Mêd Yesu nêl ên nêbê, “Letya vyax vɨgê lec a?” Lêc xomxo vɨhati nêl lax ên nêbê, “Maê, xe ga maê.” Mêgem Pita nêl ên nêbê, “Xolac kehe, xomxo tɨbeac le i ngɨvina ông dɨ vɨgwe tocên ma, om letya yêvô ti wê vyax vɨgê lec ông ge?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Lêc Yesu nêl lax ên nêbê, “Ti vyax vɨgê lec a, om a yaxên lêc xêkɨzêc la vêl ên a.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Mêgem vêx tige xovô nêbê o tɨyi wê ob yax i vun ge lêm, om la hɨxôn ni yetacên mɨ la yev vɨxa vô Yesu dɨ nêl i kehe wê vyax vɨgê lec Yesu ge kɨtong dɨ nêl lec wê i yidac ma lutibed ge kɨtong hɨxôn, dɨ xomxo tigee vɨhati yê hɨxôn.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Mêgem Yesu nêl vô i ên nêbê, “Nuge, vông vinên wê ông vông ge, ge wê vông ông vô nimvɨha lec. Om ông lôc hɨxôn nɨlôm nivɨha.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Yesu gên dɨnêl kɨyang mɨ dô, dɨ xomxo ti vac Jailas ben val nêl vô Jailas ên nêbê, “Num byac yib gwêba, mêgem le i lêc vông yuac levac vô xolac kehe mɨ i lam lêm.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Mêd Yesu ngô kɨyang tige dɨ nêl vô Jailas ên nêbê, “Le nɨlô i vô vɨyin lêm. Nge, ông vông i vin mô, ên num ge ob vô nivɨha lec.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Mêgem Yesu mɨla Jailas ben lêc nêl vô xomxo vɨhati ên nêb he i dô vɨxun, dêc kô Pita yuu Jon dɨ Jems dɨ nu tige ta yuu ma hɨxôn dɨ he la vac xumac lôma.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Mêd xomxo vɨhati byag mɨ vông tɨlôt ên vêx tyo mɨ dô, lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Byagên i ma, ên vêx ge o yib lêm. Nge, ici va yêp.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Lêc xomxo tigee nap lec Yesu kɨyang ên he xovô ên he nêbê vêx ge yib vêl.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Mêlêc Yesu la hôm lec vêx tyo vɨgê dɨ nêl vya levac ên nêbê,
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Mêgem vêx tyo myakɨlôhô lax mɨ la vac ninɨvi dɨ i kɨdi lec lutibed mɨ dô, dɨ Yesu nêl ên nêbê, “Xam vông yaên ti mɨ i ya.”
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Mêd vêx tyo ta yuu ma yetac mabu ên wê nu kɨdi lec ge, lêc Yesu nêl vô yuu ên nêbê, “Muu o lêc nêl ga kɨtong vô xomxo ti lêm.”
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.