Lucas 4

Yesu Xolac (PTP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Myakɨlôhô Ngɨbua hɨvun Yesu xôn mêd i sea mia Jodan dɨ lax mɨ la. Lêc Myakɨlôhô Ngɨbua dɨdii i mɨ la vac vɨgwe mahɨgun pɨleva wê xomxo dô vacên ma ge.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Mêd Yesu la dô buc kehe yuu dɨ Seten yaxên i.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Mêgem Seten nêl vô Yesu ên nêbê, “Ông obêc Anutu nu nôn ge od ông nêl ên ngɨdax tiga i tu yaên ti ên ông wa.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac nêl bêga ên nêbê, ‘Susu yaên vaci o tɨyi wê xomxo ob dô mavɨha ya ge lêm.’”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Mêd Seten dɨdii Yesu mɨ yuu lec mɨ la lec kɨtôn kɨsii mêd Seten hɨlung vɨgwe wê yêp kɨbun ga ge vɨhati vô Yesu lutibed,
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 dɨ nêl vô i ên nêbê, “A ob vông vɨgwe gee vɨhati hɨxôn xêkɨzêc yuu lê levac wê he vông ge vô ông. Ên susu vɨhati ge tu axe pyap, om a obêc nêb vông vô xomxo ti ge od a ob vông.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Mêgem ông obêc yev vɨxam kɨtu vô a dɨ pɨmil a ge od vɨhati obêc tu ông xe.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac nêl bêga nêbê, ‘Ông yev vɨxam kɨtu vô ông Apumtau Anutu tibed, dɨ vông yuac wê ici va vông ge.’”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Mêd Seten dɨdii Yesu mɨ yuu la Jelusalem, dɨ i mɨla lax Yesu la lec Anutu xumac ngɨbua myahɨpu kɨsii, dɨ nêl vô i ên nêbê, “Ông obêc Anutu nu nôn ge od ông sox loc kɨbun.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Ên xolac nêl bêga ên nêbê,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 om he obêc hôm ông kɨsii ya vɨgê, êdêc ông o lêc vɨnux vɨxam lec ngɨdax lêm.’”
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Xolac nêl bêga ên nêbê, ‘Ông o lêc yaxên Apumtau ông Anutu lêm.’”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Seten yaxên Yesu ya môp vɨhati ge pyap, dêc sea i dɨ la, ên nêb ob la dô dɨ buc ngwe nang lê.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Xêkɨzêc wê Myakɨlôhô Ngɨbua vông ge hɨvun Yesu xôn dɨ i lax mɨ la Galili, dɨ xomxo nêl i kɨtong vac vɨgwe gee vɨhati mɨ i la tɨyi vɨgwe myahɨpu.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Mêd Yesu la nêl Anutu xolac vac he xumac lɨlo vɨhati om xomxo pɨmil dɨ vông i lê vô levac.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Yesu mɨlax Nasalet vac ben wê i nipwo dɨ i dô vac lêc lig mɨ vô levac vac ge. Yesu lax dô, dɨ buc sabat ge od la vac xumac lɨlo tɨyi môp wê mi vông ge, mêd kɨdi lec ên nêb ob kɨtong xolac vô he,
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 om he vông kɨpihac wê plopete Aisaia kɨyang yêp vac ge vô i, mɨ i tɨdii lêc yêvô kɨyang ti wê yêp bêga ên nêbê,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Myakɨlôhô Ngɨbua wê Apumtau vông ge lam lec a, ên Anutu vɨnoo a ên nêb a nêl i xolac kɨtong vô xomxo wê nên susu maên gee. Om vông a lam ên nêb a vô vɨyin vêl ên xomxo wê dô vac kalabuhu ge, dɨ vông xomxo wê manôn toc ge manôn i seac, dɨ vông a lam ên nêb a vô vɨyin levac wê hɨvun xomxo xôn ge vêl.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Dɨ nêb a nêl Apumtau buc wê ob vông vɨzid nivɨha vô xomxo ge kɨtong.”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Yesu kɨtong pyap, mêd vɨlun kɨpihac xôn dɨ vông i lax vô xomxo ti wê viac xumac lɨlo ge dɨ tô mɨ dô ên nêb ob nêl kɨyang vô he, om xomxo vɨhati wê dô vac xumac tige manôn la vô i tibed.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xolac ti wê a kɨtong mɨ xam ngô ga, vô nôn lec gwêbaga.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Mêd he pɨmil Yesu dɨ yetac ên kɨyang nivɨha wê Yesu nêl ge dɨ nêl vôma ên nêbê, “Ga bêna? Xomxo tiga Josep nu mê?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg, xam obêc nêl kɨyang pɨlepacên bêga vô a bê, ‘Docta, ông vông ôcông va nimnɨvi i vô nivɨha lec lê. Ên yuac yuu do wê ông la vông vac vɨgwe Kapaneam mɨ xe ngô ge, xe nêb ông vông vac il bed ga êno bêge lê.’ Xam obêc nêl bêge vô a lê,
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 lêc a ob nêl hɨxôn nôn vô xam bê plopete ti obêc nêl kɨyang vac ici va ben ge, od lie ob vông i vin i kɨyang lêm.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 I tɨyi xocbê môp wê bume tɨvame vông vô plopet Ilaija ilage. Vô buc tige lun valên ma tɨyi klismas yon dɨ dentuc vɨgê vɨlu dɨ sec ti, om vip mabu yêp vac vɨgwe Islel vɨhati. Dɨ vêxôv tɨbeac dô Islel wê he xen yaên ma ge,
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 lêc Anutu o vông Ilaija la vô vêxôv ti vac ici ben Islel ên nêb i loc ngɨdu i xôn lêm. Nge, vông i la vɨgwe Salepat vac tɨbii Saidon ben ên nêb i loc vô vêxôv Saidontige ên i ngɨdu i xôn.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Nang dêc buc wê plopete Ilaisa dô ge, od xomxo wê kɨtyax mahɨzihɨzi ge tɨbeac dô vac vɨgwe Islel, lêc Ilaisa o vông he ti vô nivɨha lec lêm. Nge, la vac tɨbii Silia ben dɨ la vông Neman tibed vô nivɨha lec.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Yesu nêl bêge, mêd he wê dô vac xumac lɨlo mɨ ngô i kɨyang ge, he xêyaa vô myavɨnê mabu vô i,
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 om he kɨdi lec dɨ kô i mɨ la nɨnyawehe. Vɨgwe tige yêp lec kɨtôn ti om he kô Yesu mɨ la vɨgwe nɨnya wê madia ge, ên nêb ob tɨyot i loc vac madia.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Lêc Yesu la vac he mahɨgun dɨ loc mɨ la.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Yesu loc mɨ la Kapaneam vac vɨgwe levac Galili, dɨ buc sabat ge od nêl xolac vô he vac he xumac lɨlo.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Mêgem he yetac ên kɨyang wê Yesu nêl ge, ên Yesu nêl kɨyang hɨxôn xêkɨzêc.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Vac xumac lɨlo tige xomxo wê vɨmwo nipaên dô vac nɨlô ge ti dô hɨxôn, om keac vya levac ên nêbê,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Yesu Nasalet, ông lam ên ông nêb ông ob vông bêna vô xe? Ông nêb ông ob kɨtya xe vêle? Ên a xovô ông ên a nêbê ông ge xomxo ngɨbua wê Anutu vông ông lam ge.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Lêc Yesu keac xêkɨzêc ên nêbê, “Ông keacên i ma, dɨ lop mɨ loc vêl ên xomxo tige.” Mêgem vɨmwo nipaên tige vô makɨkun vac xomxo tige mêd hɨvip i dɨ vɨxog i la vac xomxo tɨbeac mahɨgun, dêc sea i dɨ la vêl, lêc o vông xomxo tyo ninɨvi vô nipaên lêm.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Mêd xomxo tɨbeac tigee yê dɨ yetac mabu dɨ nêl vôma ên nêbê, “Xomxo tige va nêl kɨyang bêna, lêc nêl kɨyang hɨxôn xêkɨzêc vô vɨmwo nipaên tɨyi xocbê i xomxo levac ge om vɨmwo nipaên ngô dɨ pec mɨ la vêl.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Mêgem xomxo vông Yesu lê vô levac vac vɨgwe buhu toto ge dɨ i la tɨyi myahɨpu.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yesu kɨdi vac xumac lɨlo dɨ la vac Saimon Pita ben. Lêc Saimon yen vêxta vông yidac levac ngwax tum, om he nêb Yesu i loc vông i vô nivɨha lec.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Om Yesu la le kwabo vô i dɨ pɨping i yidac ên nêbê, “Loc vêl.” Om yidac tip la lutibed dɨ vêx tyo vô nivɨha lec mɨ kɨdi lec, dɨ vông yebac vô he xen yaên hɨxôn.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Hɨyôv hoo la, dêc xomxo tɨbeac kô lie wê yidac kehe toto ge mɨ la vô Yesu, om Yesu vyax vɨgê lec he toto dɨ vông he vô nivɨha lec.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Dɨ xomxo tɨbeac wê vɨmwo nipaên dô vac he ge, vɨmwo nipaên tigee lop mɨ la vêl ên he dɨ tyuc vya levac ên nêbê, “Ông ge Anutu nu.” Lêc Yesu keac levac lec he nêbê, “Xam keacên i ma,” ên he xovô pyap ên nêbê Yesu ge Kɨlisi ti wê Anutu vông i lam ge.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Vɨgwe vɨdiiên pɨtoc yang tya ge, Yesu kɨdi mɨ sea vɨgwe tige dɨ la vac vɨgwe mahɨgun pɨleva wê xomxo maên ge. Lêc xomxo myag i, lêc mɨla vô i om nêl i xôn nêb i dô hɨxôn he dɨ seaên he i ma.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Mêlêc a ob la nêl Anutu ben kehe kɨtong vô xomxo vac vɨgwe baba hɨxôn. Ên yuac ga wê Anutu vông a lam ên nêb a vông ge.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Om Yesu la nêl xolac vac Yuda xumac lɨlo vɨyang vɨyang ge vɨhati.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.