Lucas 20
Yesu Xolac (PTP) vs VC
1 Buc ti lêc Yesu la vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la nêl xolac vô tɨbii, dɨ xomxo levac wê mi si daa vô Anutu gee dɨ xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn he Yuda levac levac val vô Yesu,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 dɨ val kunac i ên nêbê, “Ông tu letya manôn dɨ lam vông môp tigaê? Letya nêb ông vông môp tibêgaê?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Lêc Yesu nêl lax vô he ên nêbê, “A êno ob kɨnêg kɨyang ti vô xam. Om xam nêl vô a bê
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 letya vông Jon la lipac xomxo? Ge Anutu lag kɨsiinê vông, me xomxo kɨbun ga vông?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Om he nêl vôma bêga ên nêbê, “Il obêc nêl bê Anutu lag kɨsiinê vông ge od Yesu obêc nêl vô il bê, ‘Lêc bêna lêc xam o vông i vin kɨyang wê Jon nêl ge lêmê?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Lêc il ob nêl bê xomxo kɨbun ga vông Jon la yuac tige, od xomxo obêc nêx il ya ngɨdax, ên he vɨhati vông i vin ên he nêbê Jon ge plopet wê Anutu vông i la ge ti.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Om he nêl vô Yesu ên nêbê, “Xe o xovô Jon Lipacên kehe lêm.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om a êno ga, a ob nêl xomxo ti wê vông a lam ge kɨtong vô xam lêm.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Mêd Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô xomxo bêga ên nêbê, “Xomxo ti xin wain vac i yuac ti, dɨ vông vô tɨbii ya nêb he i viac, ên nêb ob la vɨgwe teva ti dɨ la dô buc xuhu dia.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Mêgem loc mɨ la dô mêd buc wê wain ob huu ge om vông nu yuac ti lax mɨ la vô tɨbii wê dɨviac i yuac ge ên nêbê i loc kô i wain nôn ya, om xomxo tyo mɨla lêc xomxo wê viacên wain ge hi i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Nang dêc xomxo ti wê i yuac ge vông nu yuac ngwe lax vô he nang, lêc tɨbii yuac viacên pɨsa i dɨ vô mya nipaên vô i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Nang dêc xomxo levac tige vông nu yuac ti wê vông yon ge la nang, lêc he hi i vô nipaên dɨ nêx i la nɨnya.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Om xomxo ti wê i yuac ge xo bêga ên nêbê, ‘A ob vô va? Ga a ob vông a nug tuc wê a xêgyaa vin lec i ge i loc vô he, ên mêd he ob yê i xocbê xomxo levac dɨ la vac kɨyang wê i vông ge kwa ngɨbi.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Lêc xomxo wê viac i yuac ge yê wê xomxo levac tyo nu mɨla ge om he nêl vôma ên nêbê, ‘Xomxo ti wê ma obêc nêl i lê lec yuac ga ge val, om il ob hi i yib êdêc yuac ga i tu il xe.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Om he hôm i xôn dɨ kô mɨ la vô yuac nɨnya dɨ hi i yib. Om a ob kɨnêg vô xam bê xomxo ti wê i yuac ge obêc vô va vô he?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ge obêc hi xomxo tigee yib dɨ vông i yuac vô xomxo baba mɨ he i viac nang.” Xomxo wê ngô kɨyang tige nêl ên nêbê, “Le i lêc vông tibêge lêm.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Mêd Yesu yê he dɨ nêl ên nêbê, “Xam nêbê môp bêge i ma, mêlêc kɨyang wê plopete kɨvuu ilage, kehe bêna? Ên plopete ilage kɨvuu kɨyang mɨ i yêp bêga ên nêbê, ‘Ngɨdax ti wê xomxo xumac loxên yê lêc nêb tɨyiên ma ge, ge wê tu ngɨdax xêkɨzêc wê ob hôm xumac xôn ge.’
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 A ob nêl vô xam bê xomxo ti obêc tô mɨ hi i lec ngɨdax tige ge od ob hi i len vô pɨpu sea, dɨ ngɨdax tige obêc tô mɨ hi xomxo ti ge od obêc hi i pɨtal sea.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Yesu nêl bêge dêc xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee, he xovô ên he nêbê Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige lec he, om he nêb he ob hôm Yesu xôn lutibed, lêc he xona ên wê xomxo tɨbeac ge.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Mêd xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee yê Yesu xôn dɨ vông xomxo ya la vô i ên nêb he i yê i xôn dɨ yaxên i kɨyang bêc obêc nêl ti so ge od he ob vông i loc vac gavman vɨgê dɨ vông kɨyang vô. Xomxo tigee kɨtyoo nêb he xomxo nivɨha,
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 om la kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê xolac wê ông nêl vô xomxo ge, ông nêl bôbac dɨ nivɨha, dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm. Nge, ông mi nêl Anutu kɨyang hɨxôn nôn vô xomxo vɨhati tɨyima.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Om xe ob kɨnêg vô ông bê tɨyi wê il Yuda ob vông mone takis vô king Sisa wê tɨbii madɨluhu ge, me il ob vông lêm?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Lêc Yesu xovô kɨyang kɨtyooên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Xam hɨlung mone ti mɨ a xê. Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone ga?” Om he nêl ên nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Mêgem susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Mêd he o tɨyi wê he ob kɨtyoo Yesu ên i nêl kɨyang ya so lec xomxo manôn ge lêm, ên he yetac ên kɨyang wê Yesu nêl lax vô he ge om he dô kɨyang maên.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he o vông i vin bê xomxo ob kɨdi lec vac yibên lêm.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Om he la nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga vô il ên nêbê xomxo ti obêc kô vêx ti lêc nu ma dɨ i yib dɨ vɨnê gên dô ge od vux tyo lie ti ob ii vêx tyo nang êdêc vông nue, dɨ nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe. Moses xolac nêl bêge.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Om wê vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ob dô lec ta yuu ma tibed, mêdêc li tuc obêc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma ge,
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 — ausente —
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 dêc vêx tyo obêc yib tɨmuên ge.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Xam nêl ên xam nêbê xomxo obêc kɨdi lec vac yibên om xe nêb xe ob kɨnêg vô ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge, od vêx tige obêc tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu, he xôn ii vêx tige lec buc wê he dô mavɨha ge.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo wê dô gwêbaga ge, he iima.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Lêc xomxo wê Anutu nêb he nivɨha tɨyi wê ob kɨdi lec vac yibên dɨ la dô mavɨha tɨmuên ge, he ob iima vô buc tɨmuên lêm.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ên he obêc yib i tii vac nang lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela ge, ên he kɨdi lec vac yibên dɨ he tu Anutu nue.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 “Moses kɨyang nêl kɨtong êno ên nêbê xomxo yibên obêc kɨdi lec i tii vac nang. Ge yêp seac vac kɨyang wê Moses kɨvuu lec xax wê ngwax dɨtum lec ge bêga ên nêbê, ‘Apumtau Anutu ge Eblaham yuu Aisak yon Jekop Anutu wê yon mi kɨtaa vô ge.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Yon yib tax dêc Moses kɨvuu kɨyang tige tɨmuên, lêc Moses kɨvuu i tɨyi xocbê yon xeedô ge. Om il ob xovô bê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, Anutu tu xomxo mavɨha nên Anutu, ên xomxo wê mavɨha hɨxôn he wê yibên ge, Anutu yê he vɨhati xocbê he dô mavɨha ge.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Yesu nêl bêge dêc xomxo wê xovô Moses xolac gee, he ya nêl ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl ge bôbac la tɨyi.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 He nêl bêge, ên he xona om he nêb he ob kɨnêg kɨyang i tii vac vô Yesu lêm.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xomxo ya nêl ên nêbê Kɨlisi wê Anutu nêb ob vông i lam ge, ge Devit nu?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Ên Devit vaci kɨvuu vac kɨpihac Sam bêga ên nêbê,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 dɨ a obêc vông tɨbii wê vông vevac vô ông ge he i dô vac ông vɨgêm vɨlu kwa ngɨbi.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Devit nêl ên nêbê Kɨlisi ge Apumtau, om bêna lêc xomxo nêl ên nêbê Kɨlisi ge Devit bue tɨmuên ti?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Xomxo tɨbeac dô om he ngô kɨyang wê Yesu nêl vô nue ngɨvihi bêga ên nêbê,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Xam viac xam ên môp nipaên wê xomxo wê xovô Moses xolac gee mi vông ge. Ên he xêyaa vin lec môp wê he ob vɨnyum ngakwi dia nivɨha dɨ la vɨlee vac maket ên he nêb xomxo i yê he dɨ pɨmil he ya kɨyang malehe, dɨ he obêc la vac xumac lɨlo, me he ob la ya vɨzid levac ge od he nêb he ob dô lec sia nivɨha wê xomxo levac mi dô lec ge.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Lêc he ge wê he mi vô xomxo vêxôv nên susu yuu xumac vêl ge, dɨ buc wê he ob kɨtaa ge od he mi vɨyum nên nipaên vac kɨtaaên dia. Om myavɨwen nipaên wê he ob kô ge obêc levac mabu yocên luu vêl.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.