Lucas 20

Yesu Xolac (PTP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Buc ti lêc Yesu la vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la nêl xolac vô tɨbii, dɨ xomxo levac wê mi si daa vô Anutu gee dɨ xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn he Yuda levac levac val vô Yesu,
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 dɨ val kunac i ên nêbê, “Ông tu letya manôn dɨ lam vông môp tigaê? Letya nêb ông vông môp tibêgaê?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Lêc Yesu nêl lax vô he ên nêbê, “A êno ob kɨnêg kɨyang ti vô xam. Om xam nêl vô a bê
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 letya vông Jon la lipac xomxo? Ge Anutu lag kɨsiinê vông, me xomxo kɨbun ga vông?”
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Om he nêl vôma bêga ên nêbê, “Il obêc nêl bê Anutu lag kɨsiinê vông ge od Yesu obêc nêl vô il bê, ‘Lêc bêna lêc xam o vông i vin kɨyang wê Jon nêl ge lêmê?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Lêc il ob nêl bê xomxo kɨbun ga vông Jon la yuac tige, od xomxo obêc nêx il ya ngɨdax, ên he vɨhati vông i vin ên he nêbê Jon ge plopet wê Anutu vông i la ge ti.”
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Om he nêl vô Yesu ên nêbê, “Xe o xovô Jon Lipacên kehe lêm.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om a êno ga, a ob nêl xomxo ti wê vông a lam ge kɨtong vô xam lêm.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Mêd Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô xomxo bêga ên nêbê, “Xomxo ti xin wain vac i yuac ti, dɨ vông vô tɨbii ya nêb he i viac, ên nêb ob la vɨgwe teva ti dɨ la dô buc xuhu dia.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Mêgem loc mɨ la dô mêd buc wê wain ob huu ge om vông nu yuac ti lax mɨ la vô tɨbii wê dɨviac i yuac ge ên nêbê i loc kô i wain nôn ya, om xomxo tyo mɨla lêc xomxo wê viacên wain ge hi i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Nang dêc xomxo ti wê i yuac ge vông nu yuac ngwe lax vô he nang, lêc tɨbii yuac viacên pɨsa i dɨ vô mya nipaên vô i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Nang dêc xomxo levac tige vông nu yuac ti wê vông yon ge la nang, lêc he hi i vô nipaên dɨ nêx i la nɨnya.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Om xomxo ti wê i yuac ge xo bêga ên nêbê, ‘A ob vô va? Ga a ob vông a nug tuc wê a xêgyaa vin lec i ge i loc vô he, ên mêd he ob yê i xocbê xomxo levac dɨ la vac kɨyang wê i vông ge kwa ngɨbi.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Lêc xomxo wê viac i yuac ge yê wê xomxo levac tyo nu mɨla ge om he nêl vôma ên nêbê, ‘Xomxo ti wê ma obêc nêl i lê lec yuac ga ge val, om il ob hi i yib êdêc yuac ga i tu il xe.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Om he hôm i xôn dɨ kô mɨ la vô yuac nɨnya dɨ hi i yib. Om a ob kɨnêg vô xam bê xomxo ti wê i yuac ge obêc vô va vô he?
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Ge obêc hi xomxo tigee yib dɨ vông i yuac vô xomxo baba mɨ he i viac nang.” Xomxo wê ngô kɨyang tige nêl ên nêbê, “Le i lêc vông tibêge lêm.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Mêd Yesu yê he dɨ nêl ên nêbê, “Xam nêbê môp bêge i ma, mêlêc kɨyang wê plopete kɨvuu ilage, kehe bêna? Ên plopete ilage kɨvuu kɨyang mɨ i yêp bêga ên nêbê, ‘Ngɨdax ti wê xomxo xumac loxên yê lêc nêb tɨyiên ma ge, ge wê tu ngɨdax xêkɨzêc wê ob hôm xumac xôn ge.’
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 A ob nêl vô xam bê xomxo ti obêc tô mɨ hi i lec ngɨdax tige ge od ob hi i len vô pɨpu sea, dɨ ngɨdax tige obêc tô mɨ hi xomxo ti ge od obêc hi i pɨtal sea.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Yesu nêl bêge dêc xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee, he xovô ên he nêbê Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige lec he, om he nêb he ob hôm Yesu xôn lutibed, lêc he xona ên wê xomxo tɨbeac ge.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Mêd xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee yê Yesu xôn dɨ vông xomxo ya la vô i ên nêb he i yê i xôn dɨ yaxên i kɨyang bêc obêc nêl ti so ge od he ob vông i loc vac gavman vɨgê dɨ vông kɨyang vô. Xomxo tigee kɨtyoo nêb he xomxo nivɨha,
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 om la kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê xolac wê ông nêl vô xomxo ge, ông nêl bôbac dɨ nivɨha, dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm. Nge, ông mi nêl Anutu kɨyang hɨxôn nôn vô xomxo vɨhati tɨyima.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Om xe ob kɨnêg vô ông bê tɨyi wê il Yuda ob vông mone takis vô king Sisa wê tɨbii madɨluhu ge, me il ob vông lêm?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Lêc Yesu xovô kɨyang kɨtyooên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Xam hɨlung mone ti mɨ a xê. Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone ga?” Om he nêl ên nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Mêgem susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.”
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Mêd he o tɨyi wê he ob kɨtyoo Yesu ên i nêl kɨyang ya so lec xomxo manôn ge lêm, ên he yetac ên kɨyang wê Yesu nêl lax vô he ge om he dô kɨyang maên.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he o vông i vin bê xomxo ob kɨdi lec vac yibên lêm.
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 Om he la nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga vô il ên nêbê xomxo ti obêc kô vêx ti lêc nu ma dɨ i yib dɨ vɨnê gên dô ge od vux tyo lie ti ob ii vêx tyo nang êdêc vông nue, dɨ nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe. Moses xolac nêl bêge.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Om wê vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ob dô lec ta yuu ma tibed, mêdêc li tuc obêc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma ge,
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 e o segundo
31 — ausente —
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 dêc vêx tyo obêc yib tɨmuên ge.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Xam nêl ên xam nêbê xomxo obêc kɨdi lec vac yibên om xe nêb xe ob kɨnêg vô ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge, od vêx tige obêc tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu, he xôn ii vêx tige lec buc wê he dô mavɨha ge.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo wê dô gwêbaga ge, he iima.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Lêc xomxo wê Anutu nêb he nivɨha tɨyi wê ob kɨdi lec vac yibên dɨ la dô mavɨha tɨmuên ge, he ob iima vô buc tɨmuên lêm.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ên he obêc yib i tii vac nang lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela ge, ên he kɨdi lec vac yibên dɨ he tu Anutu nue.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Moses kɨyang nêl kɨtong êno ên nêbê xomxo yibên obêc kɨdi lec i tii vac nang. Ge yêp seac vac kɨyang wê Moses kɨvuu lec xax wê ngwax dɨtum lec ge bêga ên nêbê, ‘Apumtau Anutu ge Eblaham yuu Aisak yon Jekop Anutu wê yon mi kɨtaa vô ge.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Yon yib tax dêc Moses kɨvuu kɨyang tige tɨmuên, lêc Moses kɨvuu i tɨyi xocbê yon xeedô ge. Om il ob xovô bê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, Anutu tu xomxo mavɨha nên Anutu, ên xomxo wê mavɨha hɨxôn he wê yibên ge, Anutu yê he vɨhati xocbê he dô mavɨha ge.”
38 Ora, ele vivem todos.
39 Yesu nêl bêge dêc xomxo wê xovô Moses xolac gee, he ya nêl ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl ge bôbac la tɨyi.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 He nêl bêge, ên he xona om he nêb he ob kɨnêg kɨyang i tii vac vô Yesu lêm.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xomxo ya nêl ên nêbê Kɨlisi wê Anutu nêb ob vông i lam ge, ge Devit nu?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Ên Devit vaci kɨvuu vac kɨpihac Sam bêga ên nêbê,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 dɨ a obêc vông tɨbii wê vông vevac vô ông ge he i dô vac ông vɨgêm vɨlu kwa ngɨbi.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Devit nêl ên nêbê Kɨlisi ge Apumtau, om bêna lêc xomxo nêl ên nêbê Kɨlisi ge Devit bue tɨmuên ti?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Xomxo tɨbeac dô om he ngô kɨyang wê Yesu nêl vô nue ngɨvihi bêga ên nêbê,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Xam viac xam ên môp nipaên wê xomxo wê xovô Moses xolac gee mi vông ge. Ên he xêyaa vin lec môp wê he ob vɨnyum ngakwi dia nivɨha dɨ la vɨlee vac maket ên he nêb xomxo i yê he dɨ pɨmil he ya kɨyang malehe, dɨ he obêc la vac xumac lɨlo, me he ob la ya vɨzid levac ge od he nêb he ob dô lec sia nivɨha wê xomxo levac mi dô lec ge.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Lêc he ge wê he mi vô xomxo vêxôv nên susu yuu xumac vêl ge, dɨ buc wê he ob kɨtaa ge od he mi vɨyum nên nipaên vac kɨtaaên dia. Om myavɨwen nipaên wê he ob kô ge obêc levac mabu yocên luu vêl.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.