Lucas 20
Yesu Xolac (PTP) vs ARIB
1 Buc ti lêc Yesu la vac Anutu xumac ngɨbua dɨ la nêl xolac vô tɨbii, dɨ xomxo levac wê mi si daa vô Anutu gee dɨ xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn he Yuda levac levac val vô Yesu,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 dɨ val kunac i ên nêbê, “Ông tu letya manôn dɨ lam vông môp tigaê? Letya nêb ông vông môp tibêgaê?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Lêc Yesu nêl lax vô he ên nêbê, “A êno ob kɨnêg kɨyang ti vô xam. Om xam nêl vô a bê
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 letya vông Jon la lipac xomxo? Ge Anutu lag kɨsiinê vông, me xomxo kɨbun ga vông?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Om he nêl vôma bêga ên nêbê, “Il obêc nêl bê Anutu lag kɨsiinê vông ge od Yesu obêc nêl vô il bê, ‘Lêc bêna lêc xam o vông i vin kɨyang wê Jon nêl ge lêmê?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Lêc il ob nêl bê xomxo kɨbun ga vông Jon la yuac tige, od xomxo obêc nêx il ya ngɨdax, ên he vɨhati vông i vin ên he nêbê Jon ge plopet wê Anutu vông i la ge ti.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Om he nêl vô Yesu ên nêbê, “Xe o xovô Jon Lipacên kehe lêm.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Mêd Yesu nêl vô he ên nêbê, “Om a êno ga, a ob nêl xomxo ti wê vông a lam ge kɨtong vô xam lêm.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Mêd Yesu nêl kɨyang pɨlepacên ti vô xomxo bêga ên nêbê, “Xomxo ti xin wain vac i yuac ti, dɨ vông vô tɨbii ya nêb he i viac, ên nêb ob la vɨgwe teva ti dɨ la dô buc xuhu dia.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Mêgem loc mɨ la dô mêd buc wê wain ob huu ge om vông nu yuac ti lax mɨ la vô tɨbii wê dɨviac i yuac ge ên nêbê i loc kô i wain nôn ya, om xomxo tyo mɨla lêc xomxo wê viacên wain ge hi i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Nang dêc xomxo ti wê i yuac ge vông nu yuac ngwe lax vô he nang, lêc tɨbii yuac viacên pɨsa i dɨ vô mya nipaên vô i dɨ vông i lax mɨ la pɨleva.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Nang dêc xomxo levac tige vông nu yuac ti wê vông yon ge la nang, lêc he hi i vô nipaên dɨ nêx i la nɨnya.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Om xomxo ti wê i yuac ge xo bêga ên nêbê, ‘A ob vô va? Ga a ob vông a nug tuc wê a xêgyaa vin lec i ge i loc vô he, ên mêd he ob yê i xocbê xomxo levac dɨ la vac kɨyang wê i vông ge kwa ngɨbi.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Lêc xomxo wê viac i yuac ge yê wê xomxo levac tyo nu mɨla ge om he nêl vôma ên nêbê, ‘Xomxo ti wê ma obêc nêl i lê lec yuac ga ge val, om il ob hi i yib êdêc yuac ga i tu il xe.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Om he hôm i xôn dɨ kô mɨ la vô yuac nɨnya dɨ hi i yib. Om a ob kɨnêg vô xam bê xomxo ti wê i yuac ge obêc vô va vô he?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ge obêc hi xomxo tigee yib dɨ vông i yuac vô xomxo baba mɨ he i viac nang.” Xomxo wê ngô kɨyang tige nêl ên nêbê, “Le i lêc vông tibêge lêm.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Mêd Yesu yê he dɨ nêl ên nêbê, “Xam nêbê môp bêge i ma, mêlêc kɨyang wê plopete kɨvuu ilage, kehe bêna? Ên plopete ilage kɨvuu kɨyang mɨ i yêp bêga ên nêbê, ‘Ngɨdax ti wê xomxo xumac loxên yê lêc nêb tɨyiên ma ge, ge wê tu ngɨdax xêkɨzêc wê ob hôm xumac xôn ge.’
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 A ob nêl vô xam bê xomxo ti obêc tô mɨ hi i lec ngɨdax tige ge od ob hi i len vô pɨpu sea, dɨ ngɨdax tige obêc tô mɨ hi xomxo ti ge od obêc hi i pɨtal sea.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Yesu nêl bêge dêc xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee, he xovô ên he nêbê Yesu nêl kɨyang pɨlepacên tige lec he, om he nêb he ob hôm Yesu xôn lutibed, lêc he xona ên wê xomxo tɨbeac ge.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Mêd xomxo wê xovô Moses xolac gee hɨxôn xomxo levac wê mi si daa gee yê Yesu xôn dɨ vông xomxo ya la vô i ên nêb he i yê i xôn dɨ yaxên i kɨyang bêc obêc nêl ti so ge od he ob vông i loc vac gavman vɨgê dɨ vông kɨyang vô. Xomxo tigee kɨtyoo nêb he xomxo nivɨha,
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 om la kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, xe xovô ên xe nêbê xolac wê ông nêl vô xomxo ge, ông nêl bôbac dɨ nivɨha, dɨ ông o xona ên xomxo ti lêm. Nge, ông mi nêl Anutu kɨyang hɨxôn nôn vô xomxo vɨhati tɨyima.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Om xe ob kɨnêg vô ông bê tɨyi wê il Yuda ob vông mone takis vô king Sisa wê tɨbii madɨluhu ge, me il ob vông lêm?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Lêc Yesu xovô kɨyang kɨtyooên wê yêp vac he nɨlô ge om nêl vô he ên nêbê,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Xam hɨlung mone ti mɨ a xê. Letya kɨnu yuu lê wê yêp lec mone ga?” Om he nêl ên nêbê, “Sisa kɨnu yuu lê.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Mêgem susu wê Sisa xe ge, xam vông i loc vô Sisa, dɨ susu wê Anutu xe ge, xam vông i loc vô Anutu.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Mêd he o tɨyi wê he ob kɨtyoo Yesu ên i nêl kɨyang ya so lec xomxo manôn ge lêm, ên he yetac ên kɨyang wê Yesu nêl lax vô he ge om he dô kɨyang maên.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Xomxo Sadyusi ya val vô Yesu. He Sadyusi ge, he o vông i vin bê xomxo ob kɨdi lec vac yibên lêm.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Om he la nêl vô Yesu ên nêbê, “Xolac kehe, Moses xolac nêl bêga vô il ên nêbê xomxo ti obêc kô vêx ti lêc nu ma dɨ i yib dɨ vɨnê gên dô ge od vux tyo lie ti ob ii vêx tyo nang êdêc vông nue, dɨ nue i tu susu wê ma yibên vông ge kehe. Moses xolac nêl bêge.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Om wê vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu ob dô lec ta yuu ma tibed, mêdêc li tuc obêc kô vêx ti lêc yib dɨ nu ma ge,
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 — ausente —
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 dêc vêx tyo obêc yib tɨmuên ge.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Xam nêl ên xam nêbê xomxo obêc kɨdi lec vac yibên om xe nêb xe ob kɨnêg vô ông bê buc wê xomxo yibên obêc kɨdi lec ge, od vêx tige obêc tu vux tina vɨnê? Ên vux vɨgê vɨlu dɨ sec yuu, he xôn ii vêx tige lec buc wê he dô mavɨha ge.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Mêgem Yesu nêl vô he ên nêbê, “Xomxo wê dô gwêbaga ge, he iima.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Lêc xomxo wê Anutu nêb he nivɨha tɨyi wê ob kɨdi lec vac yibên dɨ la dô mavɨha tɨmuên ge, he ob iima vô buc tɨmuên lêm.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Ên he obêc yib i tii vac nang lêm. Nge, he ob dô tɨyi xocbê angela ge, ên he kɨdi lec vac yibên dɨ he tu Anutu nue.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Moses kɨyang nêl kɨtong êno ên nêbê xomxo yibên obêc kɨdi lec i tii vac nang. Ge yêp seac vac kɨyang wê Moses kɨvuu lec xax wê ngwax dɨtum lec ge bêga ên nêbê, ‘Apumtau Anutu ge Eblaham yuu Aisak yon Jekop Anutu wê yon mi kɨtaa vô ge.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Yon yib tax dêc Moses kɨvuu kɨyang tige tɨmuên, lêc Moses kɨvuu i tɨyi xocbê yon xeedô ge. Om il ob xovô bê Anutu o tu xomxo yibên nên Anutu lêm. Nge, Anutu tu xomxo mavɨha nên Anutu, ên xomxo wê mavɨha hɨxôn he wê yibên ge, Anutu yê he vɨhati xocbê he dô mavɨha ge.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Yesu nêl bêge dêc xomxo wê xovô Moses xolac gee, he ya nêl ên nêbê, “Xolac kehe, ông nêl ge bôbac la tɨyi.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 He nêl bêge, ên he xona om he nêb he ob kɨnêg kɨyang i tii vac vô Yesu lêm.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Lêc Yesu nêl vô he ên nêbê, “Bêna lêc xomxo ya nêl ên nêbê Kɨlisi wê Anutu nêb ob vông i lam ge, ge Devit nu?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Ên Devit vaci kɨvuu vac kɨpihac Sam bêga ên nêbê,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 dɨ a obêc vông tɨbii wê vông vevac vô ông ge he i dô vac ông vɨgêm vɨlu kwa ngɨbi.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Devit nêl ên nêbê Kɨlisi ge Apumtau, om bêna lêc xomxo nêl ên nêbê Kɨlisi ge Devit bue tɨmuên ti?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Xomxo tɨbeac dô om he ngô kɨyang wê Yesu nêl vô nue ngɨvihi bêga ên nêbê,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Xam viac xam ên môp nipaên wê xomxo wê xovô Moses xolac gee mi vông ge. Ên he xêyaa vin lec môp wê he ob vɨnyum ngakwi dia nivɨha dɨ la vɨlee vac maket ên he nêb xomxo i yê he dɨ pɨmil he ya kɨyang malehe, dɨ he obêc la vac xumac lɨlo, me he ob la ya vɨzid levac ge od he nêb he ob dô lec sia nivɨha wê xomxo levac mi dô lec ge.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Lêc he ge wê he mi vô xomxo vêxôv nên susu yuu xumac vêl ge, dɨ buc wê he ob kɨtaa ge od he mi vɨyum nên nipaên vac kɨtaaên dia. Om myavɨwen nipaên wê he ob kô ge obêc levac mabu yocên luu vêl.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.