João 19
Yesu Xolac (PTP) vs BKJ
1 Mêd Pailat nêl dɨ nue vevac kô Yesu mɨ la pɨsa i ya yihi.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Mêd tɨbii vevac tigee buu kɨpomac yin dɨ tung lec Yesu bazub dɨ kô ngakwi hi tɨyi xocbê king mi vɨnyum ge mɨ la vɨnyum lec Yesu,
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 mêd he la le vô i manôn dɨ nêl vô ên nêbê, “Ông king wê Yuda vông ge, ông dô nimvɨha.” He nêl bêge dɨ pɨtap i lia.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Mêd Pailat lop mɨ lôm vɨxun tii vac dɨ nêl vô he Yuda ên nêbê, “Xam ngô lê. A ob vông xomxo tige i lôm vô xam ên xam xovô bê a o tulec kɨyang ti lec i lêm.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Mêd Yesu lop mɨ lam vɨxun, lêc kɨpomac yin wê he buu ge dô lec bazub dɨ i vɨnyum ngakwi hi wê king vông ge lec. Om Pailat nêl vô xomxo tigee ên nêbê, “Xam wê xomxo tinê.”
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Mêd xomxo levac wê mi si daa gee hɨxôn xêhɨpu yê Yesu dɨ tyuc vya levac nêbê, “Tul i lec xax pola. Tul i lec xax pola.” Mêd Pailat nêl vô he ên nêbê, “Om xacxam va kô i mɨ loc tul lec xax, ên a o tulec soên ti vô i lêm.”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Mêd he Yuda nêl vô i ên nêbê, “Xolac wê xe vông ge ti yêp bêga nêbê xomxo tige ob yib, ên yong i ên nêb i Anutu nu.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Pailat ngô kɨyang wê he nêl ge dɨ xona mabu,
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 dɨ lax vac ben xumac lôma dɨ kɨnêg vô Yesu ên nêbê, “Ông vac vɨgwe tina?” Lêc Yesu vô myapɨlihi vô i.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Om Pailat nêl vô i ên nêbê, “Bêna lêc ông o nêl kɨyang ti vô a lêmê? Xêkɨzêc wê a vông ge tɨyi wê a ob pɨwelac ông vêl, dɨ xêkɨzêc wê a vông ge tɨyi wê he ob tul ông lec xax. Lêc mêd ông o xovô tige lêm?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Lêc Yesu nêl vô i ên nêbê, “Anutu lag puunê obêc vông xêkɨzêc vô ông lêm ge od ông o tɨyi wê ông ob vông susu ti vô a lêm. Om xomxo ti wê vông a vac ông vɨgêm ge, nipaên wê i vông ge levac mabu luu nipaên wê ông vông ge vêl.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Pailat ngô kɨyang tige mêd myag môp wê nêb ob pɨwelac Yesu vêl ge. Lêc he Yuda tyuc ên nêbê, “Ông obêc pɨwelac i vêl ge od ông o tɨmu vô kɨyang wê king Sisa vông ge lêm, ên xomxo ti obêc nêb i king ge od xomxo tige kô i lec vô Sisa.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Pailat ngô kɨyang tige mêd kô Yesu mɨ la vɨxun dɨ lax dô lec sia wê xomxo mi dô lec dɨ tɨtô xomxo nên kɨyang ge. Vac he Yuda vya, he nêl vɨgwe tige lê nêbê Gabata, dɨ kehe bêga nêbê pêt ngɨdax.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Vô buc tige he Yuda viac he ên vɨzid Pasova wê he ob ya tɨtige mêd hɨyôv tyip kɨtôn dɨ Pailat nêl vô he Yuda ên nêbê, “Xam wê king wê xam vông ge lê.”
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Lêc he tyuc ên nêbê, “Xam kô i mɨ loc vêl, dɨ loc hi i lec xax pola.” Mêd Pailat kɨnêg vô he ên nêbê, “Xam nêb a tul king wê xam vông ge lec xax pola, me?” Mêd xomxo levac wê mi si daa gee nêl vô i ên nêbê, “King wê xe vông ge, Sisa tibed dɨ king ngwe o dô hɨxôn lêm.”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Om Pailat vông Yesu la vac he vɨgê ên nêb he i tul i lec xax pola.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Mêgem he kô Yesu mɨ la, mêd Yesu kɨlê xax pola wê he ob hi i lec ge dɨ sea vɨgwe Jelusalem dɨ mɨla vɨgwe ti wê he nêl lê vac Yuda vya nêbê Golgota, kehe bêga nêbê bazub len.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Mêd he tul Yesu lec xax pola vac vɨgwe tige, dɨ tul tɨbii yuu lec xax hɨxôn Yesu, om Yesu yux vac mahɨgun dɨ tɨbii yuuo ge, ngwe yux vɨlu dɨ ngwe yux vɨlu.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Mêd Pailat kɨvuu kɨyang bo ti dɨ tul lec xax hɨxôn. Kɨyang tige nêl bêga nêbê, “YESU NASALET, KING WÊ HE YUDA VÔNG GE.”
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Vɨgwe wê he hi Yesu lec xax ge yêp kwabo vô Jelusalem om xomxo tɨbeac kɨtong kɨyang tige, ên Pailat kɨvuu vac Yuda vya dɨ Lom vya dɨ Glik vya.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Mêgem Yuda levac wê mi si daa gee nêl vô Pailat ên nêbê, “Letya nêb ông kɨvuu bê king wê xe Yuda vông ge? Ông kɨvuu bêga bê xomxo tiga vaci nêl ên nêb i king wê Yuda vông ge.”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Lêc Pailat nêl vô he ên nêbê, “Kɨyang wê a kɨvuu pyap ge ob yêp ya wê a kɨvuu ge.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Tɨbii vevac tul Yesu lec xax pyap mêd kô i ngakwi dɨ tung i dô kɨdu yuudɨyuu dɨ tɨtang vôma dɨ toto kô. Dom ngakwi dia wê i vông ge o duuên tɨyi xocbê siot yuu ngakwi baba lêm. Nge, duuên vac kwa dɨ i la tô lec vɨxa.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Om tɨbii vevac nêl vôma ên nêbê, “Il ob lêx nivɨmihi tige lêm, om il ob tɨde mɨ xê bêc letya ob kô.” He nêl bêge om kɨyang ti wê yêp vac kɨpihac xolac ge vô nôn lec, kɨyang wê nêl bêga nêbê,
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Vêx yuudɨyuu le vac Yesu xax pola ngɨbi, Yesu ta yuu li vêx, dɨ Malia wê Klopas vɨnê ge yuu Malia Makdala.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Mêd Yesu yê wê ta le ge, dɨ a Jon, wê Yesu xêyaa vin lec a ge, a le hɨxôn om Yesu nêl vô ta ên nêbê, “Tag, wê. Ông num le ge.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Nang dêc nêl vô a ên nêbê, “Wê, tam le ge.” Mêgem buc tige a kô Yesu ta mɨ i la dô hɨxôn a vac xumac wê a vông ge.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Tige pyap mêd Yesu xovô nêbê yuac vɨhati pyap, om nêl ên nêbê, “A ob num mia.” Yesu nêl bêge om kɨyang bo ti wê
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Mia kɨlin le vac dêg om he kô myamɨlumac wê le vac gwec nɨlô ge dɨ tɨnyum vac mia kɨlin dɨ kɨlax vac xax ti dɨ hôm la kɨsii vô Yesu mya.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Yesu num mia kɨlin tige pyap dɨ nêl ên nêbê, “Pyap mêga.” Nêl dɨ kwa too dɨ i yib.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Buc tige, buc wê he Yuda ob viac he ên Pasova tɨtige, ên Pasova ge da levac wê ngɨnoo vêl ge, om he nêb xomxo ninɨvi i o yux lec xax pola vô buc levac lêm. Om he la nêl vô Pailat nêb tɨbii i loc hi he vɨxa i pec ên he i yib lutibed ên he ob kwax vêl.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Om tɨbii vevac la hi tɨbii yuu wê he hi lec xax hɨxôn Yesu ge vɨxa pec.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Dɨ he yê Yesu lêc yib om he o hi Yesu vɨxa pec lêm.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Lêc tɨbii vevac ti kɨtiv Yesu vac byeac dɨ hi yuu mia lam lutibed.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 A Jon, a xê tige lec magnôn om a nêl kɨtong ên a nêb xam êno vông i vin. Kɨyang wê a nêl ge kɨyang nôn, dɨ aca va xovô bêga bê kɨyang tige nôn vɨxôhɨlôg.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Môp wê tɨbii vevac vông ge vông kɨyang wê yêp vac kɨpihac xolac ge bo ti vô nôn lec, kɨyang wê yêp bêga nêbê, “I len ti pecên obêc ma.”
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Dɨ kɨyang ngwe yêp bêga nêbê, “Xomxo ob yê manôn lec xomxo ti wê he kɨtiv i ge.”
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Pyap mêd Josep wê ben Alimatia ge la kɨtaa Pailat ên nêb ob kô Yesu ninɨvi mɨ la yev. Josep ge vông i vin Yesu lêc o nêl kɨtong seac lêm, ên xona ên he Yuda. Mêd Pailat tyuc lec nêb Josep i kô Yesu ninɨvi om Josep la kwax Yesu ninɨvi vêl ên xax.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Mêd Nikodimas ti wê la vô Yesu vô bucên ilage la hɨxôn, om kô xax myaluc wê nivɨvea nivɨha ge yuu dɨ pɨlepac yuu xôn. Myaluc tige vɨyin mabu tɨyi xocbê 30 kilo.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Mêd yuu kô Yesu ninɨvi dɨ vɨyum vac nivɨmihi hɨxôn susu nivɨvea tige, tɨyi xocbê môp wê Yuda mi vông vô xomxo yibên ge.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Yuac ti yêp kwabo vô vɨgwe ti wê he hi Yesu yib vac ge. Dɨ lôva wê he kɨden vac ngɨdax ên nêb ob lii xomxo yibên vac ge ti yêp vac yuac tige mahɨgun, lêc he gên o lii yibên ti la vac lêm.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Buc tige, buc wê Yuda ob viac he ên sabat tɨtige, dɨ lôva tige yêp kwabo om yuu kô Yesu ninɨvi mɨ la lii vac lôva tyo.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.