Hebreus 11

Yesu Xolac (PTP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Môp vông vinên wê il vông ge kehe bêga nêbê susu hɨxôn nôn vɨhati wê il nêb il ob kô ge, il xovô ên il nêbê Anutu ob vông vô il tɨmuên. Dɨ susu yuu vɨzid vɨhati wê il xêên ma ge, il xovô ên il nêbê susu tigee dô vɨxôhɨlôg.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam e a prova das coisas que se não veem.
2 Xomxo wê dô ilage, he vông i vin om Anutu yê he nivɨha.
2 Porque, por ela, os antigos alcançaram testemunho.
3 Il vông i vin om il xovô ên il nêbê Anutu tung lag yuu kɨbun ya kɨyang wê ici va nêl ge. Om susu vɨhati yang wê il xê gwêbaga, Anutu tung he ya susu wê il xêên ma ge.
3 Pela fé, entendemos que os mundos, pela palavra de Deus, foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Ilage Ebel vông i vin Anutu om la tung daa vô i, dɨ Anutu yê daa wê Ebel vông ge nivɨha luu daa wê li tuc Ken vông ge vêl. Anutu yê Ebel nivɨha ên wê i vông i vin ge dɨ nêl ên nêbê i xomxo nivɨha nôn, om Anutu xêyaa vin lec daa wê Ebel vông ge. Ebel yib ilage, lêc vông vinên wê i vông ge nêl môp vông vinên kɨtong vô il gwêbaga hɨxôn.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e, por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Ilage Inok vông i vin Anutu, om o yib lêm. Nge, dô mavɨha dɨ Anutu kô i hɨxôn ninɨvi yuu kɨnu yadɨluhu mɨ la lag puunê, om xomxo myag lêc o yêvô lêm ên Anutu kô i mɨ la lag puunê. Dɨ xolac taxlee nêl kɨtong lec Inok ên nêbê buc wê gên dô mavɨha ge od vông i vin Anutu om Anutu yê i nivɨha.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte e não foi achado, porque Deus o trasladara, visto como, antes da sua trasladação, alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Lêc xomxo ti obêc vông i vin Anutu lêm ge od Anutu ob yê xomxo tige nivɨha lêm. Ên xomxo ti obêc nêb la kwabo vô Anutu ge, od i vông i vin bêga bê Anutu dô mavɨha dɨ obêc vông nôn nivɨha vô he wê myag i ge.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que é galardoador dos que o buscam.
7 Nôa vông i vin Anutu, om ngô kɨyang wê Anutu nêl vô i lec lun wê obêc val tɨmuên ge. Nôa xovôên buc tige ma, lêc vông i tɨyi wê Anutu nêl vô i ge, om lox sip levac ti dɨ he vɨnê nue la dô nivɨha vac sip nɨlô. Om vông vinên wê Nôa vông ge nêl xomxo kɨbun ga nên nipaên kɨtong, dɨ Anutu yê Nôa nivɨha ên wê vông i vin ge, om nêl ên nêbê Nôa ge xomxo nivɨha.
7 Pela fé, Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu, e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Ilage Anutu nêl vô Eblaham ên nêbê i sea ben dɨ loc vɨgwe bangwe wê Anutu nêl i lê lec ên nêb obêc vông vô i ge. Eblaham lungên môp wê ob la vô ge, lêc vông i vin om ngô Anutu kɨyang dɨ sea ben mɨ la.
8 Pela fé, Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Eblaham vông i vin om la dô vac vɨgwe Kenan wê Anutu nêl ên nêbê ob vông vô i ge. Dɨ la dô vac vɨgwe tige tɨyi xocbê dô dug ge. Om o lox xumac ti lêm. Nge, mi dô vac xumac sel hɨxôn nu Aisak yuu bu Jekop, ên Anutu hɨlu kɨyang vô yuu êno ên nêbê yuu lê lec vɨgwe tige om obêc vông vɨgwe tige vô yuu.
9 Pela fé, habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Lêc Eblaham o vông nɨlô la vô vɨgwe Kenan lêm. Nge, vông nɨlô la vô vɨgwe lag puunê wê Anutu vaci xovô ên nêb ob vông vô i ge.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Sela vô vêxta om o tɨyi wê ob kô nipwo ge lêm. Lêc Sela vông i vin kɨyang wê Anutu nêl vô i lec nipwo ge ên xovô nêbê Anutu obêc vông kɨyang tige vô nôn lec. Mêgem Anutu vông xêkɨzêc vô Sela om Sela vɨvi nu.
11 Pela fé, também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Eblaham vô kɨpwoc om o tɨyi wê ob kô nipwo ti ge lêm. Eblaham xomxo tibed, lêc bue tɨmuên vô tɨbeac hɨwocên tɨyi xocbê pɨtua wê le lec lag kɨsiinê dɨ luda wê dô vô gwec nɨnya ge, om xomxo ti o tɨyi wê ob kɨtong Eblaham bue wê vô tɨbeac ge lêm.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Xomxo tigee vông i vin Anutu tɨyi buc vɨhati mɨ i la tyip vô buc wê he yib ge hɨxôn. Lêc buc wê he dô kɨbun ga ge kɨyang wê Anutu hɨlu pyap ge o vô nôn lec vô he lêm. Om tɨyi xocbê he le teva dɨ yê ma la nôn nivɨha wê Anutu nêb obêc vông vô he tɨmuên ge, dɨ he xêyaa vô nivɨha, dɨ he nêl seac ên nêbê, “Il dô kɨbun ga tɨyi xocbê il lam dô tɨbii ba ben om il ob dô buc dia lêm. Nge, il ob dô buc myabo tyatya.”
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas, mas, vendo-as de longe, e crendo nelas, e abraçando- as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Xomxo wê nêl kɨyang tibêge vông xovôên vô il bêga nêbê he myag vɨgwe ti wê ob tu he ben ge.
14 Porque os que isso dizem claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Om he o xo vɨgwe ti wê he sea ilage lêm. Wê he ob nêb lax mɨ la ben vɨyang bulac tii vac ge, od ge tɨyi, lêc he o vông nɨlô lax vô vɨgwe tige lêm.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Nge, he xo ben nivɨha ti wê luu he ben ilage vêl. Ge vɨgwe kɨsiinê. Om he nêl ên he nêbê Anutu ge he Anutu. Dɨ Anutu ni o yoc ên kɨyang tibêge lêm, ên ici va viac vɨgwe pyap vô he.
16 Mas, agora, desejam uma melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado, sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 — ausente —
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar.
19 Eblaham xovô bêga ên nêbê Anutu tɨyi wê obêc tɨpi vô Aisak kɨdi lec mavɨha vac yibên tii vac nang ge. Om Eblaham nêb ob hi Aisak i yib lêc Anutu le vac xôn, om tɨyi xocbê Eblaham kô Aisak vac yibên.
19 E daí também, em figura, ele o recobrou.
20 Ilage Aisak kɨtaa lec nu Jekop yuu Iso ên nêb Anutu i vông vɨzid nivɨha vô yuu vô buc tɨmuên, dɨ Aisak vông i vin ên nêbê Anutu obêc vông i tɨyi wê i kɨtaa ge.
20 Pela fé, Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Jekop vông i vin Anutu, om vô kwabo lec buc wê ob yib ge od kɨtaa lec Josep nu yuu ên nêb Anutu i vông vɨzid nivɨha vô yuu. Pyap dêc hôm pɨtoa xôn dɨ yu kwa vac dɨ hi vɨxa pec ên Anutu. Jekop vông i vin ên nêbê Anutu obêc vông i tɨyi wê i kɨtaa ge.
21 Pela fé, Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Josep vông i vin kɨyang wê Anutu hɨlu vô he Islel ge. Om vô kwabo lec buc wê ob yib ge od Josep nêl ên nêbê vô buc wê he Islel obêc sea Isip ge od he i kô i len mɨ loc hɨxôn dɨ loc yev vac vɨgwe paha.
22 Pela fé, José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem acerca de seus ossos.
23 He Islel dô vac vɨgwe Isip, dɨ Isip nên king ti lê nêbê Pelo ge kɨdu he Islel ên nêbê he i hi nue vux i yib. Moses yubac dɨ ta yuu ma yê ên nêbê manôn nivɨha yang, mêgem yuu kô mɨ la vun i tɨyi dentuc yon. Ên yuu vông i vin Anutu om yuu o xona ên Pelo lêm.
23 Pela fé, Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Pelo nu vêx ti viac Moses tɨyi xocbê i ta ge. Mêdêc Moses lig mɨ vô levac, lêc vông i vin Anutu om xona nêb tɨbii i o nêl bê i Pelo nu byac nu lêm.
24 Pela fé, Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Ên Moses xovô ên nêbê i obêc dô tɨyi xocbê tɨbii Isip ti ge od ob la vac môp nipaên wê he Isip mi vông wê ob vông nɨlô vô nivɨha buc myabo tya ge. Om nêb ob la dô hɨxôn lie Islel wê Anutu nue ge dɨ kɨlê vɨyin hɨxôn he.
25 escolhendo, antes, ser maltratado com o povo de Deus do que por, um pouco de tempo, ter o gozo do pecado;
26 Ên Moses xovô ên nêbê môp wê ob kɨlê vɨyin lec Kɨlisi lê ge luu môp wê ob kô susu nivɨha wê he Isip vông ge vêl, ên Moses vông nɨlô la vô vɨzid nivɨha wê Anutu obêc vông vô i tɨmuên ge.
26 tendo, por maiores riquezas, o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Moses vông i vin Anutu om sea vɨgwe Isip mɨ la, dɨ Pelo xêyaa vô myavɨnê vô i, lêc Moses o xona ên Pelo lêm. Xomxo ti ob yê Anutu lec manôn lêm, lêc vông vinên wê Moses vông ge tɨyi xocbê yê Anutu lec manôn, om vông i le xêkɨzêc.
27 Pela fé, deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Anutu nêl vô Moses ên nêbê i hɨvip bwoc sipsip hi la lec vuayen ên angela ti wê Anutu ob vông i lam ge i o lêc hi he Islel nue lêm. Om Moses vông i vin dɨ vông i tɨyi xocbê Anutu nêl ge. Môp tige môp Pasova.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 He Islel vông i vin Anutu om he la vac Gwec Hi mahɨgun tɨyi xocbê môp kwepên mɨ la kehe vɨlu ganê. Mêdêc tɨbii Isip nêb ob tɨmu vô he vɨxa, lêc gwec vɨwen vɨwen lôm hɨvun he xôn, dɨ hi he yib mɨma vêl.
29 Pela fé, passaram o mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 — ausente —
30 Pela fé, caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 — ausente —
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 Om a ob nêl kɨyang ya hɨxôn, me? Ma vêl. Buc tɨyiên ma wê a ob nêl kɨyang kɨtong lec Gidion, Balak, Samson, Jepta, Devit, Samyuel, dɨ plopete vɨhati hɨxôn.
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel, e dos profetas,
33 He vɨhati vông i vin Anutu. King tɨbeac kô he nue vevac mɨ la vông vevac vô he, lêc he ngɨnoo tɨbii vevac vɨhati vêl. Dɨ he viac xomxo ya môp bôbac. Dɨ he kô nôn nivɨha wê Anutu hɨlu kɨyang ên nêb ob vông vô he ge. Dɨ tɨbii nêx he ya la vô noo laion ên nêb noo i ya he, lêc Anutu vông noo laion mya tung xôn.
33 os quais, pela fé, venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Dɨ tɨbii nêx he ya la vac ngwax levac, lêc he vông i vin om Anutu hi ngwax yib. Dɨ tɨbii nêb ob hi he ya yib ya yipac levac, lêc Anutu vô he vêl. He xomxo xêlehelehe, lêc Anutu vông he tu xomxo xêkɨzêc, om he le xêkɨzêc vac vevac, dɨ tii tɨbii vevac la vêl.
34 apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fugida os exércitos dos estranhos.
35 Dɨ vêx wê nue yib ge, Anutu tɨpi vô nue kɨdi lec mavɨha. Dɨ tɨbii tung xomxo vông vinên ya la vac kalabuhu dɨ vông myavɨnê levac vô he dɨ nêl vô he ên nêbê he obêc sea vông vinên wê he vông ge od ob pɨwelac he vêl ên kalabuhu, lêc obêc ma ge od he ob hi he i yib. Lêc he o sea vông vinên wê he vông ge lêm, ên he xovô ên he nêbê he obêc yib lec vông vinên ge od he ob kɨdi lec mɨ dô mavɨha i luu wê he ob dô mavɨha gê kɨbun ga vêl.
35 As mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Dɨ he ya kô vɨyin bêga nêbê tɨbii nêl kɨyang nipɨpaa lec he, dɨ pɨsa he ya yihi, dɨ ku ya xôn ya sen, dɨ tung ya la dô vac kalabuhu.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Dɨ tɨbii nêx he mangwe ya ngɨdax nêb he i yib, dɨ kɨku he mangwe la yuu ya so, dɨ hi he ya yib ya yipac. He vɨnyum bwoc sipsip yuu memek nivɨluhu tɨyi xocbê ngakwi ge ên he nên susu ma ên he, dɨ he tulec vɨyin levac, dɨ tɨbii vông myavɨnê levac vô he.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos a fio de espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 Tɨbii tii he la, om he ya la dô vac vɨgwe myadongên, dɨ ya la dô lec vɨgwe kɨtôn, dɨ ya la dô vac ngɨdax kehe, dɨ ya la dô vac vɨtovac. Xomxo vông vinên tigee, xomxo nivɨha yang, om tɨbii kɨbun ga o nivɨha tɨyi wê xomxo vông vinên ob dô vac he mahɨgun ge lêm.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Xomxo vông vinên wê a nêl kɨyang lec he ge, he vông i vin, om Anutu yê he nivɨha. Lêc kɨyang wê Anutu hɨlu pyap ge o vô nôn lec vô he lêm.
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 Ên Anutu xo ên nêb obêc vông nôn nivɨha luu vêl vô il, om nêb ob kɨtuc il hɨxôn he wê vông i vin ilage la kɨdu tibed dɨ ob vông il xôn vô nivɨha nôn vô buc tibed.
40 provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.