Apocalipse 14

Yesu Xolac (PTP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nang dêc a Jon, a xê bwoc Sipsip Nu tige le lec kɨtôn ti lê nêbê Saion, dɨ xomxo 144,000 le hɨxôn i. Bwoc Sipsip Nu lê dɨ ma lê, yuu xôn lê yêp lec xomxo tigee manôn.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Mêdêc a ngô vya ti lam gê lag puunê. Vya tige wê nidɨdun levac xocbê mia levac dɨdun, dɨ xocbê deac tug levac, dɨ xocbê xomxo tɨbeac hi gita mɨ vông lɨlo vac ge.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Xomxo 144,000 gee le vô Anutu wê dô lec sia king ge manôn, dɨ he le vô lɨlii mavɨha yuudɨyuu hɨxôn gyovɨxa 24 manôn hɨxôn, dɨ he vông lɨlo paha ti. Xomxo 144,000 gee wê Anutu vô he vêl ên xomxo nipaên wê dô lec kɨbun ge mahɨgun dɨ kô he mɨ la vô i. Xomxo tigee vaci wê ob xovô lɨlo paha tige, dɨ xomxo bangwe ob xovô lɨlo tige lêm.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Xomxo 144,000 gee, he o vông môp nipaên ti vô vêx lêm. Nge, he dô tɨyi xocbê xomxo ngɨvihi ge. Dɨ vɨgwe vɨhati wê bwoc Sipsip Nu la vɨlee vac ge od he tɨmu vô i vɨxa. Anutu vô he vêl ên xomxo kɨbun ga vɨhati dɨ vông he lôm tu Anutu hɨxôn bwoc Sipsip Nu nue mugên.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 He o nêl kɨyang kɨtyooên ti lêm, dɨ nipaên ti o yêp vô he lêm.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Nang dêc a xê angela ti bôb mɨ la kɨsii, dɨ i la nêl xolac nivɨha wê obêc dô luta lêc luta ge vô xomxo kɨbun ga vɨhati. Om la nêl xolac vô xomxo vɨgwe toto, dɨ xomxo kehe toto dɨ vya toto dɨ ninɨvi toto.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Om angela tige nêl vya levac ên nêbê, “Buc wê Anutu obêc yaxên xomxo vɨhati nên kɨyang ge val pyap. Om xam xona nêm ên i dɨ pɨmil i, dɨ yev vɨxam kɨtu vô i. Anutu ge wê tung lag yuu kɨbun dɨ gwec yuu mia vɨhati ilage.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Nang dêc angela ngwe wê vông yuu ge tɨmu vô angela ngwe wê tax ge mɨ val, dɨ nêl ên nêbê, “Vɨgwe levac Babilon vô nipaên. Vô nipaên pyap. Xomxo Babilon mi dɨdii xomxo vac vɨgwe vɨhati ge la vac môp yôdac vêx yuu vux wê he mi vông ge, om tɨyi xocbê tɨbii Babilon vông mia xêkɨzêc vô he ên nêb he i num dɨ loc vac môp nipaên.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Nang dêc angela ti wê vông yon ge tɨmu vô angela yuu wê tax ge mɨ val, dɨ nêl vya levac ên nêbê, “Xomxo ti obêc yev vɨxa kɨtu vô bwoc vɨmen hɨxôn i kɨnu dɨ kô i lê tɨyi xocbê mak lec manôn me vɨgê ge
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 od obêc num mia xêkɨzêc. Mia tige, Anutu xêyaa myavɨnê wê obêc vông vô he ge. Dɨ Anutu obêc pɨlepac mia ningɨgooên vac mia xêkɨzêc tige lêm. Nge, xomxo obêc num xêyaa myavɨnê wê Anutu vông ge tɨyi xocbê num mia xêkɨzêc ge. Om ngwax mahelac wê tum lec ngɨdax salpa ge obêc tum lec he dɨ vông myavɨnê levac vô he, vô angela ngɨbua hɨxôn bwoc Sipsip Nu manôn.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Dɨ ngwax wê tum lec he dɨ vông myavɨnê vô he ge, lu obêc la kɨsii luta lêc luta. Om xomxo wê yev vɨxa kɨtu vô bwoc vɨmen hɨxôn i kɨnu dɨ kô i lê tɨyi xocbê mak lec he manôn me vɨgê ge, he obêc yaxên myavɨnê mabu tɨyi buc vɨhati, vɨdiiên yuu bucên, dɨ obêc dô seac vêl lêm.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Môp tibêge obêc val, om xomxo wê vông i vin Anutu dɨ ngô i xolac dɨ vông i vin Yesu ge, he i le xêkɨzêc.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Nang dêc a ngô vya ti lam gê lag puunê bêga ên nêbê, “Ông kɨvuu kɨyang bêga bê gwêbaga dɨ i loc vô buc vɨhati wê yêp tɨmuên ge, xomxo obêc vông i vin Apumtau dɨ yib vac vông vinên wê he vông ge od he obêc dô hɨxôn xêyaa nivɨha.” Vya nêl bêga, mêdêc Myakɨlôhô Ngɨbua tyuc lec ên nêbê, “Vɨxôhɨlôg nôn. He ob sea he yuac levac wê he vông ge dɨ lam dô seac vêl, dɨ he obêc lam pɨleva lêm. Nge, yuac nivɨha wê he vông ge obêc lam hɨxôn he.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Nang dêc a xê mag la, lêc a xê vɨyobtoc kwem ti, dɨ xomxo ti xocbê xomxo nu ge dô lec vɨyobtoc tyo. Xomxo tige tung kɨlung gol ti lec bazub dɨ hôm yipac wê manôn ta ge ti vac vɨgê.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Mêdêc angela ti lam vac Anutu xumac ngɨbua wê dô kɨsii ganê ge dɨ tyuc la vô xomxo ti wê dô lec vɨyobtoc ge ên nêbê, “Hôm ông yipac lec dɨ loc vuv susu nôn wê huuên ge ya dɨ kô mɨ loc, ên susu vɨhati wê dô kɨbun ge vô nôn pyap. Om gwêbaga buc wê ob la kôên nôn mɨ lam.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Angela nêl bêge, mêgem xomxo ti wê dô lec vɨyobtoc ge hôm i yipac dɨ la vuv susu nôn wê dô kɨbun ge vɨhati.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Nang dêc angela ngwe wê vông yuu ge lam vac Anutu xumac ngɨbua wê yêp kɨsii ganê ge, dɨ i êno hôm yipac wê manôn ta ge ti.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Mêdêc angela ti wê vông yon ge sea alta mɨ lam. Angela tige kô xêkɨzêc wê ob viac ngwax ge. Mêdêc tyuc vya levac vô angela ti wê hôm yipac wê manôn ta ge ên nêbê, “Hôm ông yipac lec dɨ loc kɨku wain nôn wê dô kɨbun ge vêl ên yatôv dɨ kɨtuc i loc dô kɨdu ti, ên wain nôn huu mɨma vêl.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Om angela tige hôm i yipac dɨ la kɨku wain nôn vêl ên yatôv dɨ kɨtuc
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Mêdêc he kê wain nôn vac lôva madia wê le vô vɨgwe levac tige nɨnya. Om hi pup lec lôva madia tige dɨ vuac mɨ lam tyip lec xôhô mya dɨ butac mɨ la tɨyi xocbê 300 kilomita ge.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.