Jó 31
Pyhä Raamattu (PR) vs NAA
1 Olen tehnyt silmieni kanssa sopimuksen: koskaan en katsele naisten puoleen.
1 “Fiz uma aliança com os meus olhos: de não olhar para uma virgem.
2 Minkä osan on Jumala taivaassaan minulle määrännyt? Mitä on Kaikkivaltias korkeuksissaan minua varten säätänyt?
2 Do contrário, qual seria a minha porção do Deus lá de cima, e que herança receberia do Todo-Poderoso desde as alturas?
3 Eikö onnettomuus ole sen osa, joka tekee väärin, eikö tuho kohtaa sitä, joka tekee pahaa?
3 Por acaso, não é a perdição para o ímpio, e a desgraça para os que praticam a maldade?
4 Näkeehän Jumala kaikki tieni ja laskee jokaisen askeleni.
4 Será que Deus não vê os meus caminhos e não conta todos os meus passos?
5 Olenko kulkenut vääryyden teitä, ovatko jalkani kiiruhtaneet vilpin poluille?
5 Se andei com falsidade ou se o meu pé se apressou para o engano
6 Punnitkoon Jumala minut lahjomattomalla vaa'alla, niin hän näkee, että olen viaton.
6 — que Deus me pese numa balança justa e conhecerá a minha integridade!”
7 Jos minun jalkani on poikennut tieltä, jos minun sydämeni on taipunut silmieni viettelyyn, jos käteni ovat vääryyden tahraamat,
7 “Se os meus passos se desviaram do caminho, se o meu coração segue os meus olhos, e se alguma mancha se apegou às minhas mãos,
8 syököön vieras sen, minkä minä olen kylvänyt, ja revittäköön maasta minun peltoni oras!
8 então que outros comam o que eu semeei, e que seja arrancado o que se produz no meu campo.
9 Jos sydämeni on syttynyt toisen miehen vaimoon, jos olen vaaniskellut hänen ovellaan,
9 Se o meu coração se deixou seduzir por uma mulher, se fiquei rondando a porta do meu próximo,
10 jauhakoon oma vaimoni vieraan miehen jyviä ja käyköön kuka tahansa hänen vuoteeseensa.
10 então que a minha mulher moa os cereais para outro homem, e que outros se deitem com ela.
11 Se tekoni vaatisi rangaistusta, se olisi loukkaus lakia ja kunniaa vastaan.
11 Pois eu teria cometido um crime hediondo, um delito a ser punido pelos juízes.
12 Se olisi tuli, joka syö ja tuhoaa, se repisi juurineen maasta koko minun satoni.
12 Isso seria fogo que consome até a destruição e arrancaria toda a minha colheita pela raiz.”
13 Olenko loukannut palvelijani oikeuksia, kun hänellä on ollut riita-asia minua vastaan?
13 “Se não reconheci o direito do meu servo ou da minha serva quando eles reclamavam contra mim,
14 Jos niin olen tehnyt, miten voisin puolustautua, kun Jumala nousee tuomitsemaan, mitä vastaisin, kun hän panee minut tilille?
14 então que faria eu quando Deus se levantasse no tribunal? E, se ele me interrogasse, que lhe responderia eu?
15 Luoja, joka äitini kohdussa antoi minulle muodon, muovasi myös minun palvelijani. Me olemme saman käden tekoa.
15 Aquele que me formou no ventre de minha mãe não os fez também a eles? Ou não é o mesmo Deus que nos formou no ventre materno?”
16 Olenko kieltänyt avuttomalta avun, sammuttanut lesken silmistä toivon?
16 “Se retive o que os pobres desejavam ou deixei que os olhos das viúvas esperassem em vão;
17 Olenko syönyt leipäni yksin ja jättänyt orvon vaille osaansa?
17 ou, se sozinho comi o meu bocado, sem reparti-lo com os órfãos
18 Ei, nuoresta pitäen olen ruokkinut orpoja kuin isä, koko elinaikani olen pitänyt leskistä huolta.
18 — porque desde a minha mocidade eu os criei como se fosse pai deles, durante toda a minha vida fui o guia das viúvas —;
19 Olenko piittaamatta katsellut köyhää, jolla ei ole ollut vaatetta ylleen, tai kurjaa, jolla ei ole ollut millä itsensä peittää?
19 se vi alguém perecer por falta de roupa ou notava que o necessitado não tinha com que se cobrir;
20 Eivätkö hänen jäsenensä saa kiittää minua, eivätkö minun lampaitteni villat anna hänelle lämpöä?
20 se ele não me agradeceu do fundo do coração, quando se aquecia com a lã dos meus cordeiros;
21 Olenko uhkaillut orpoa tietäen, että tuomioistuin on minun puolellani?
21 se eu levantei a mão contra o órfão, sabendo que eu tinha o apoio dos juízes,
22 Jos niin olen tehnyt, vääntykööt olkapääni hartioista irti ja katketkoon käsivarteni!
22 então que a omoplata caia do meu ombro, e que o meu braço seja arrancado da articulação.
23 Minä pelkään Jumalan rangaistusta. Kuinka voisin kestää, kun hän nousee tuomitsemaan?
23 Porque o castigo de Deus seria para mim um assombro, e eu não poderia enfrentar a sua majestade.”
24 — ausente —
24 “Se no ouro pus a minha esperança ou se eu disse ao ouro fino: ‘Você é a minha garantia’;
25 Olenko ylvästellyt suuresta omaisuudestani ja kaikesta, mitä käteni on saanut aikaan?
25 se me alegrei por ser grande a minha riqueza e por ter a minha mão alcançado muito;
26 Olenko katsellut aurinkoa, kun se loistaa, tai kuuta, kun se mahtavana kulkee tietään,
26 se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, que caminhava em seu esplendor,
27 niin että sydämeni on langennut salaa niitä palvomaan ja käteni on lähettänyt niille suudelmia?
27 e o meu coração se deixou seduzir em segredo, e eu lhes atirei beijos com a mão,
28 Jos niin olen tehnyt, olen ansainnut tuomion. Olenhan silloin kieltänyt Jumalan, joka on taivaassa.
28 também isto seria um delito a ser punido pelos juízes, pois eu teria negado a Deus, que está lá em cima.”
29 Minä en ole iloinnut vihamieheni onnettomuudesta, en ole riemastunut hänen vastoinkäymisestään.
29 “Se me alegrei com a desgraça do que me odeia e se exultei quando o mal o atingiu
30 En ole antanut kieleni tehdä syntiä, vihamiehellenikään en ole toivottanut kuolemaa.
30 — eu que não deixei a minha boca pecar, rogando praga para que morresse —;
31 — ausente —
31 se as pessoas que moram na minha tenda não disseram: ‘Quem nos dera encontrar alguém que não se saciou da carne provida por ele’
32 Vieras ei joutunut yöpymään taivasalla, minä avasin oveni matkalaiselle.
32 — pois o estrangeiro não pernoitava na rua; as minhas portas estavam sempre abertas para os viajantes! —;
33 En ole peittänyt syntejäni, niin kuin monet tekevät, en ole kätkenyt niitä viittani salataskuun.
33 se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando a minha iniquidade em meu íntimo,
34 Siksi en pelkää ihmisiä, en kauhistu kansanjoukon pilkkaa, en piileksi mykkänä taloni suojassa.
34 porque eu tinha medo da grande multidão, e o desprezo das famílias me apavorava, fazendo com que eu me calasse e não saísse da porta…”
35 Kunpa joku kuuntelisi minua! Omalla nimelläni minä vahvistan puheeni. Vastaa nyt minulle, kaikkivaltias Jumala! Missä on syytekirja? Näytä se!
35 “Quem dera que eu tivesse quem me ouvisse! Eis aqui a minha defesa assinada! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu adversário escreva a sua acusação!
36 Minä levitän sen viitaksi harteilleni, kierrän sen seppeleeksi päähäni!
36 Por certo que a levaria sobre o meu ombro, e a poria sobre mim como se fosse uma coroa.
37 Voin kertoa sinulle jokaisen askeleni ja lähestyä sinua kuin ruhtinas.
37 Eu lhe mostraria o número dos meus passos; como príncipe eu me aproximaria dele.”
38 Jos oma peltoni minua syyttää, jos kaikki sen vaot yhdessä itkevät,
38 “Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem;
39 jos olen syönyt sen voiman antamatta mitään tilalle ja suututtanut sen,
39 se comi os seus frutos sem pagar ou se causei a morte aos seus donos,
40 kasvakoon se ohdaketta, ei enää vehnää, tuottakoon se ohran sijasta rikkaruohoa! Tähän päättyivät Jobin puheet.
40 que ela produza espinhos em vez de trigo, e joio em lugar de cevada.” Fim das palavras de Jó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.