Jó 20
Pyhä Raamattu (PR) vs ARA
1 Nyt naamalainen Sofar alkoi jälleen puhua. Hän sanoi:
1 Então, respondeu Zofar, o naamatita:
2 -- Sinun puheesi ärsyttää minut vastaamaan, se kiihdyttää mieltäni.
2 Visto que os meus pensamentos me impõem resposta, eu me apresso.
3 Se, miten opetat ja ojennat, loukkaa minua, mutta ymmärrykseni löytää kyllä sinulle vastauksen.
3 Eu ouvi a repreensão, que me envergonha, mas o meu espírito me obriga a responder segundo o meu entendimento.
4 Niin kuin tiedät, niin kuin on tiedetty muinaisista ajoista asti, siitä asti, kun ihmisiä on ollut maan päällä:
4 Porventura, não sabes tu que desde todos os tempos, desde que o homem foi posto sobre a terra,
5 jumalattoman ilo kestää vain hetken, rienaajan onni on pian ohi.
5 o júbilo dos perversos é breve, e a alegria dos ímpios, momentânea?
6 Vaikka hän ulottuisi taivaaseen saakka, vaikka hänen päänsä koskettaisi pilviä,
6 Ainda que a sua presunção remonte aos céus, e a sua cabeça atinja as nuvens,
7 — ausente —
7 como o seu próprio esterco, apodrecerá para sempre; e os que o conheceram dirão: Onde está?
8 Kuin uni hän lentää pois, katoaa, kuin öinen näky hän haihtuu tyhjiin.
8 Voará como um sonho e não será achado, será afugentado como uma visão da noite.
9 Ne, jotka hänet näkivät, eivät enää häntä näe, hänen asuinsijansa ei enää häntä tunne.
9 Os olhos que o viram jamais o verão, e o seu lugar não o verá outra vez.
10 Hänen kätensä joutuvat antamaan takaisin kaiken riistämänsä, hänen lapsensa pyytävät armopaloja köyhiltä.
10 Os seus filhos procurarão aplacar aos pobres, e as suas mãos lhes restaurarão os seus bens.
11 Nuoruus ja voima, joka täytti hänen ruumiinsa, vaipuu hänen kanssaan maan tomuun.
11 Ainda que os seus ossos estejam cheios do vigor da sua juventude, esse vigor se deitará com ele no pó.
12 Paha maistuu niin makealle hänen suussaan, että hän viivytellen tunnustelee sitä kielellään,
12 Ainda que o mal lhe seja doce na boca, e ele o esconda debaixo da língua,
13 nautiskelee, ei malta luopua siitä vaan pidättelee sitä kitalakeaan vasten.
13 e o saboreie, e o não deixe; antes, o retenha no seu paladar,
14 Mutta herkku muuttuu hänen sisuksissaan, se on hänen vatsassaan kuin sarvikyyn myrkky.
14 contudo, a sua comida se transformará nas suas entranhas; fel de áspides será no seu interior.
15 Sen hyvän, jonka hän on ahminut, hän oksentaa ulos, Jumala ajaa sen pois hänen vatsastaan.
15 Engoliu riquezas, mas vomitá-las-á; do seu ventre Deus as lançará.
16 Sarvikyyn myrkkyä hän on itseensä imenyt, käärmeen kieli hänet surmaa.
16 Veneno de áspides sorveu; língua de víbora o matará.
17 Ei hän enää näe solisevia puroja, ei kerman ja hunajan virtoja.
17 Não se deliciará com a vista dos ribeiros e dos rios transbordantes de mel e de leite.
18 Hän joutuu luopumaan työnsä hedelmistä, ei saa niistä nauttia, omaisuudesta, jonka hän hankki, hän ei saa iloita,
18 Devolverá o fruto do seu trabalho e não o engolirá; do lucro de sua barganha não tirará prazer nenhum.
19 koska hän murskasi köyhät, jätti heidät oman onnensa varaan, otti itselleen taloja, joita ei ollut rakentanut.
19 Oprimiu e desamparou os pobres, roubou casas que não edificou.
20 Koskaan hän ei saanut kyllikseen, mutta hänen aarteensa eivät häntä pelasta.
20 Por não haver limites à sua cobiça, não chegará a salvar as coisas por ele desejadas.
21 Kaikkea hän ahnehti kyltymättä, siksi hänen onnensa ei kestä.
21 Nada escapou à sua cobiça insaciável, pelo que a sua prosperidade não durará.
22 Kun hänellä on yllin kyllin kaikkea, juuri silloin ahdinko hänet yllättää ja onnettomuuden painava käsi laskeutuu hänen päälleen.
22 Na plenitude da sua abastança, ver-se-á angustiado; toda a força da miséria virá sobre ele.
23 Yllin kyllin hän tulee saamaan: Jumala suuntaa häneen vihansa hehkun ja antaa tuhon sataa hänen päälleen.
23 Para encher a sua barriga, Deus mandará sobre ele o furor da sua ira, que, por alimento, mandará chover sobre ele.
24 Jos hän pääsee pakoon rautaisia aseita, pronssinuoli hänet surmaa:
24 Se fugir das armas de ferro, o arco de bronze o traspassará.
25 se tulee selästä ulos hänen sappinesteestään kiiltävänä, ja kauhu valtaa hänet.
25 Ele arranca das suas costas a flecha, e esta vem resplandecente do seu fel; e haverá assombro sobre ele.
26 Pimeys odottaa, väijyksissä se odottaa. Tuli, joka palaa lietsomatta, syö hänet. Voi sitä, joka on etsinyt suojaa hänen kattonsa alta!
26 Todas as calamidades serão reservadas contra os seus tesouros; fogo não assoprado o consumirá, fogo que se apascentará do que ficar na sua tenda.
27 Taivas paljastaa hänen syntinsä, maa nousee häntä vastaan.
27 Os céus lhe manifestarão a sua iniquidade; e a terra se levantará contra ele.
28 Hänen talonsa vauraus häipyy tyhjiin, kun vesi syöksyy kaiken yli vihan päivänä.
28 As riquezas de sua casa serão transportadas; como água serão derramadas no dia da ira de Deus.
29 Tämä on kohtalo, jonka Jumala antaa pahalle, tällaisen perintöosan Jumala on hänelle varannut.
29 Tal é, da parte de Deus, a sorte do homem perverso, tal a herança decretada por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.