Jó 20
Pyhä Raamattu (PR) vs ARIB
1 Nyt naamalainen Sofar alkoi jälleen puhua. Hän sanoi:
1 Então respondeu Zofar, o naamatita:
2 -- Sinun puheesi ärsyttää minut vastaamaan, se kiihdyttää mieltäni.
2 Ora, os meus pensamentos me fazem responder, e por isso eu me apresso.
3 Se, miten opetat ja ojennat, loukkaa minua, mutta ymmärrykseni löytää kyllä sinulle vastauksen.
3 Estou ouvindo a tua repreensão, que me envergonha, mas o espírito do meu entendimento responde por mim.
4 Niin kuin tiedät, niin kuin on tiedetty muinaisista ajoista asti, siitä asti, kun ihmisiä on ollut maan päällä:
4 Não sabes tu que desde a antigüidade, desde que o homem foi posto sobre a terra,
5 jumalattoman ilo kestää vain hetken, rienaajan onni on pian ohi.
5 o triunfo dos iníquos é breve, e a alegria dos ímpios é apenas dum momento?
6 Vaikka hän ulottuisi taivaaseen saakka, vaikka hänen päänsä koskettaisi pilviä,
6 Ainda que a sua exaltação suba até o céu, e a sua cabeça chegue até as nuvens,
7 — ausente —
7 contudo, como o seu próprio esterco, perecerá para sempre; e os que o viam perguntarão: Onde está?
8 Kuin uni hän lentää pois, katoaa, kuin öinen näky hän haihtuu tyhjiin.
8 Dissipar-se-á como um sonho, e não será achado; será afugentado qual uma visão da noite.
9 Ne, jotka hänet näkivät, eivät enää häntä näe, hänen asuinsijansa ei enää häntä tunne.
9 Os olhos que o viam não o verão mais, nem o seu lugar o contemplará mais.
10 Hänen kätensä joutuvat antamaan takaisin kaiken riistämänsä, hänen lapsensa pyytävät armopaloja köyhiltä.
10 Os seus filhos procurarão o favor dos pobres, e as suas mãos restituirão os seus lucros ilícitos.
11 Nuoruus ja voima, joka täytti hänen ruumiinsa, vaipuu hänen kanssaan maan tomuun.
11 Os seus ossos estão cheios do vigor da sua juventude, mas este se deitará com ele no pó.
12 Paha maistuu niin makealle hänen suussaan, että hän viivytellen tunnustelee sitä kielellään,
12 Ainda que o mal lhe seja doce na boca, ainda que ele o esconda debaixo da sua língua,
13 nautiskelee, ei malta luopua siitä vaan pidättelee sitä kitalakeaan vasten.
13 ainda que não o queira largar, antes o retenha na sua boca,
14 Mutta herkku muuttuu hänen sisuksissaan, se on hänen vatsassaan kuin sarvikyyn myrkky.
14 contudo a sua comida se transforma nas suas entranhas; dentro dele se torna em fel de áspides.
15 Sen hyvän, jonka hän on ahminut, hän oksentaa ulos, Jumala ajaa sen pois hänen vatsastaan.
15 Engoliu riquezas, mas vomitá-las-á; do ventre dele Deus as lançará.
16 Sarvikyyn myrkkyä hän on itseensä imenyt, käärmeen kieli hänet surmaa.
16 Veneno de áspides sorverá, língua de víbora o matará.
17 Ei hän enää näe solisevia puroja, ei kerman ja hunajan virtoja.
17 Não verá as correntes, os rios e os ribeiros de mel e de manteiga.
18 Hän joutuu luopumaan työnsä hedelmistä, ei saa niistä nauttia, omaisuudesta, jonka hän hankki, hän ei saa iloita,
18 O que adquiriu pelo trabalho, isso restituirá, e não o engolirá; não se regozijará conforme a fazenda que ajuntou.
19 koska hän murskasi köyhät, jätti heidät oman onnensa varaan, otti itselleen taloja, joita ei ollut rakentanut.
19 Pois que oprimiu e desamparou os pobres, e roubou a casa que não edificou.
20 Koskaan hän ei saanut kyllikseen, mutta hänen aarteensa eivät häntä pelasta.
20 Porquanto não houve limite à sua cobiça, nada salvará daquilo em que se deleita.
21 Kaikkea hän ahnehti kyltymättä, siksi hänen onnensa ei kestä.
21 Nada escapou à sua voracidade; pelo que a sua prosperidade não perdurará.
22 Kun hänellä on yllin kyllin kaikkea, juuri silloin ahdinko hänet yllättää ja onnettomuuden painava käsi laskeutuu hänen päälleen.
22 Na plenitude da sua abastança, estará angustiado; toda a força da miséria virá sobre ele.
23 Yllin kyllin hän tulee saamaan: Jumala suuntaa häneen vihansa hehkun ja antaa tuhon sataa hänen päälleen.
23 Mesmo estando ele a encher o seu estômago, Deus mandará sobre ele o ardor da sua ira, que fará chover sobre ele quando for comer.
24 Jos hän pääsee pakoon rautaisia aseita, pronssinuoli hänet surmaa:
24 Ainda que fuja das armas de ferro, o arco de bronze o atravessará.
25 se tulee selästä ulos hänen sappinesteestään kiiltävänä, ja kauhu valtaa hänet.
25 Ele arranca do seu corpo a flecha, que sai resplandecente do seu fel; terrores vêm sobre ele.
26 Pimeys odottaa, väijyksissä se odottaa. Tuli, joka palaa lietsomatta, syö hänet. Voi sitä, joka on etsinyt suojaa hänen kattonsa alta!
26 Todas as trevas são reservadas paro os seus tesouros; um fogo não assoprado o consumirá, e devorará o que ficar na sua tenda.
27 Taivas paljastaa hänen syntinsä, maa nousee häntä vastaan.
27 Os céus revelarão a sua iniqüidade, e contra ele a terra se levantará.
28 Hänen talonsa vauraus häipyy tyhjiin, kun vesi syöksyy kaiken yli vihan päivänä.
28 As rendas de sua casa ir-se-ão; no dia da ira de Deus todas se derramarão.
29 Tämä on kohtalo, jonka Jumala antaa pahalle, tällaisen perintöosan Jumala on hänelle varannut.
29 Esta, da parte de Deus, é a porção do ímpio; esta é a herança que Deus lhe reserva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.