Tiago 3
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Ya̧lo norape-ó, dia̧kó me whi̧ Kótóné fo yó matere ala wisiyóló kisipa inirutei, da̧ fea fo yó matere whi̧póló ha̧le ho̧ko yó mótu betao̧se. Ti noatepae, Talené fo yó matere whi̧rape da̧ta, mepaae fo ha̧sókó fóló yó melótu beteremó, nalo ama taleturaalu mo doa kwia melaairetei diaao̧ ai kisipare ape.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Da̧ fea kae kae ha̧sókó fole alané dée nalatua dapó. Me whi̧né ama dere forape ha̧sókó fóló dée nanénitepa, ti a̧ me alakélé ini, mo whi̧ wisinaale bitu, ama betere bete turó amatei wisiyóló kaae tanérapó.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Atéruraalu, kale hos hupu da̧ whi̧né faai kisipa mutere tikipaae fó̧póló hos hupuné ama hape tȩteraaire dirii o̧la ko̧lómó hamunótua dapó. Ai hamunale o̧lanétei, whi̧né kisipa mutere tikipaae fó̧póló, ama tiki turó donorótua dapó.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Meta i ape. Kale mo doakale wȩi kȩlamó kotere doasi nuku tuȩ́ muae. Ti ai nukuta doasi o̧la muóo, ama fole alakélé besȩ́ tiki fotoko̧nétei falóo depatei, kale nuku só kotere whi̧né ama faai fole tikipaae fó̧póló, mo sawatamo néli fetetepa kutua dapó.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Atéru ere kaae, whi̧né tiki tua̧mó daale hapeta sawatamo o̧latei, bopé fake duraalu ȩta doasi o̧lapó dua dapó. Mo sawatamo si kelenétei kaaróló doakale si fakeyóló dukuraalu, o̧la o̧la fea kuló dokoletei tuȩ́ muae.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Atétere kaae, da̧ whi̧ tiki tua̧mó kae kae o̧larape daaletei da̧né hape beta̧ta, mo si kaaetóróti dukuraalu, kae kae dowi ala kaarótu betere o̧lapó. Kale wuliné api fulukó furaalu, naaitere mi dorótu dere kaae, hapenétei da̧né tiki turó dorótua dapó. Kale sawa si kelenétei fakeyóló doasi si duku dere kaae, hapené whi̧né betere bete turó dorótu beterapó. Ai hapemó dokole si-a momó dȩyaleé? Mo apaae derepale dolomó dó tare dowi simó ai dȩyale ape.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Fea kae kae betó mole na, hupu, wuli, kou, ó ba, doa wȩi kȩla tua̧mó betó mole o̧lakélé feata, whi̧né whaayóló bérótua yóo, mió i alimókélé whaayóló béróo du beterapó.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Téteretei, hape beta̧ta whi̧né dere fo wosóló ao̧mó beteró̧póló mené béranénipó. Ti hapeta, dowi ala yaai ketekȩ bulu, whi̧ dóló sukunatere herei kaae buóló fa̧anuraalu, ama yaaitere ala taaréni ha̧le yótóró tarapó.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ti da̧né ko̧lómó sókó wale fonétei, da̧ tȩteróló kaae tare Taleró Alimatamoné doi hale sóró horótu bitutei, Kótóné ama aso su̧róló aleyale so whi̧kélé foné só deróló dorótu beterapó.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Beta̧ ko̧lómótei Talené doi sóró horatere fo yóo, whi̧ fale yóló doi doratere fo yóo, ai du betere ape. Ya̧lo norapé-ó, aita mo enei ala meitei, diaao̧ ai du beterapa taalae.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Beta̧ wȩi a̧malemótei, wisi wȩiró dowi atuku̧ wȩitamo wale?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Ya̧lo norape-ó, nose tikimó Olip du ó kae ni du oleyaaloé? Wain képimó nose du oletua de? Meipó. Dowi atuku̧tamo wale wȩi a̧malemó wisi wȩi sókó wómipó.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Dia̧kó mé whi̧ Kótóné bete mole fo mo wisiyóló tuȩ́ muluraalu, ama kisipa mole ala eraai fosó fosóere? Atéró mole kisipa wisi, so whi̧ feané koló̧póló wisi alarape ha̧keamó erótu betae. Téturaalu, Kótóné tuȩ́ wisi tua̧mó kaaróló sókó wale mo dua hemée deyóló bitu du betere wisi alané ai fosó fosóre ala ha̧kearatapó.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Tépatei, diaao̧ hosaa tua̧mó dei kisipa muóló alale suraalu, ȩkélé u whi̧ kaae doasi betaai dapó kisipa mutepa, ai wisi ala nisiyóló bopé fake yao̧se. Atétu betereteiné kale mo bete mole fo kapala nisiyóló faletu beterapó.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Atei kaae fosó fosói kisipa mutereteita, ó hepen bemó kaayóló dorowómitei, i haemó betere dowi keperapené mulatere kisipa ai ape. Ti ai kisipata, Dȩi Kepe Wisiné kaaréni, i haemó mo whi̧né kaaratere kisipapó.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Ti noatepae, ȩtóró doasi topo whi̧ betaaitapóló, ama yaaitere alamaaté kisipa muóló alale su betere tua̧mó ha̧le ho̧ko alarape duraalu, kae kae dowi alarape sókó wapa kelaalo ai ape.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Téretei, hepen bemó kaayóló dorowou betere fosó fosói kisipa tikiné dere alata etérópó. Me kisipatamo hosekéni mo beta̧ alatóróti yó tare alata, mo folosóró bete mole ala ai ape. Ai alané sisópaae fopaae fokélé ini, mo dua betere ala yóo, mepaae whi̧né tuȩ́ tiki sekȩ yao̧sóró tuȩ́ tekeyóló dua du betere ala yóo, doasiné dere fo wosóló ao̧mó sukó̧ló dua betere ala yóo, ko̧lené sukó̧ló wisi alamaaté eratere ala yóo, mepaae doa doi mole whi̧rapepaae eratere ala kaae, ho̧ko sókó dei betó mole so whi̧paaekélé beta̧ alatóróti eróo dere alata, me kapala fotamo dekaaporóló ini, mo fotóróti buluraalu dua dapó.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Ho̧le sere ala taaróló, mo dua betaalopó yóló ho̧le filitere whi̧rapeta, hosaa muni deóló mo dua betere ala tua̧mó bitu, kutómó o̧la wae wisi bilitu dere kaae du beterapó. Atéró o̧la u̧lumétepa su dere kaae, so whi̧ feané me alakélé muni, mo donoi alatóró yaalo ai ape.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.