Romanos 9

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Ya̧lo no nerape Israel fake so whi̧ atima ȩ betere kaae wisiyóló beteró̧póló tao suraalu, ȩ Yesu Kerisotamo beta̧mó betere ala tekeyóló kae beteratepa ti wisirapóló kisipa mutapó.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Ti ai Israel fake so whi̧ Kótóné dape sóró ama naale senaale beteróo, ama kae ere ala wisinaale atimané koló̧póló yó melóo, Kótóné ama so whi̧póló atimatamo mo dirii fo dokóló mulaté wóo, ama tukóló muló betere fokélé atimapaae melóo, momatere bemó Talené doimó mepaae alarape erótu betae yóo, ama wisi ala atimapaae mo eraalopóló, yóló mulaté wóo erapó.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Ti atimata, Israel fake kaarale whi̧rapené deté wale so whi̧pó. Ai fake sonéta, so whi̧ tȩteróló kaae tawaaire whi̧ Yesu Keriso mo whi̧ tiki daai dealepó. Ti Yesu a̧ta, fea ala fea tȩteróló kaae tare Kótó beterapa, ama mole doi wisinaale mo ti muó tanó̧póló, sóró horótu betae. Mo kée! Téyó̧póló yae.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Kótóné atimapaae i ala eraalopó ere fo ha̧sókó felepóló kisipa mute? Mo meipó. Ti noatepae, kale whi̧ Israel-né deyale naalerape fea betó moletei, atima Israel faketóró bitinipó.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Abraham-né deale naale senaale betó moletei, fea ama doi mole naale senaaletóró bitini, mepaae ti ama doi munire naale senaale beterapó. Asȩmó i fo mulapó. Kótóné Abraham-paae duraalu,
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Ai ere fo bete i ape. Abraham-né ama naale tamo dealetei, mo whi̧né naale senaale detere ala sya fóló deale naaleta, ti ama naale meipó. Kótóné Abraham-paae eraalopó yale fo dokonóturaalu deale naaleta, ti Kótóné ama doi mole naale senaalepó erapó.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Ti Kótóné ama mo eraalopó yóló mulale fo i ape.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Ai maaté mei, Rebekanékélé da̧né noutere Aisak-tamo beta̧ be dȩmó naale tamo deipakalepó.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Ai fo kaaetóró asȩmókélé erapó.
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Atérapa, mió da̧né noa fo yaaloé? Kótó a̧ta, whi̧né du betere ala donoyóló tale dumi, ho̧ko taletere Kótópóló kisipa mute? Mo meipó.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Ti Kótóné Moses-paae i fo erapó.
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Ti Kótóné tao sóró erótu betere alata, whi̧né mole kisipa ó ketekȩ buóló ditere kutó kilituraalu dumitei, Kótó a̧ tua̧mó ere ko̧letere alané tao sóró erótua dapó.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Kale asȩyóló mole Kótóné fo tua̧mó topo whi̧ Feropaae i fo erapó.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Ti Kótóné ama ko̧leaané ko̧leturaalu tao sere whi̧ tao sóo, mepaae so whi̧ hosaa ta̧róló dowa̧ae fole ala eraai depa, ti mo dowa̧ae falóo, du beterapó.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Dia̧kó beta̧ whi̧né ȩpaae etei kaae fo enérapó. “Ai fotamo mo epa, Kótóné da̧né yale dowi alamó da̧ só deratere ala, noatepa du betere? Ti atétepa ama kisipa mole ala yao̧sóró, mené sesé yaairetei mo su̧nipó,”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Ti ya̧ noa kaae whi̧ bitu, Kótópaae bi ka̧atere fo dute? Kale doka haenétei wuti aletu betere whi̧paae “Naao noatepa ȩ etéró ho̧ko aleyaleé?” fo enére?
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Kale wuti aletere whi̧né ama beta̧ hae bula ka̧ayóló mo o̧la deyaaire wuti aleyóo, mepaae ha̧le ho̧ko o̧la deyaairetei aleyóo dua dapó. Ti ama o̧la ereteiné ama kisipané alenére o̧latóró su̧mó alenérapó.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Atétere kaae, Kótó a̧ fopaae buturaalu ama doraai taketi bukóló kae beterale so whi̧ kwia melaai kisipa mualepó. A̧ atéró fopaae butu, kwia matere alaró fotoko̧tamo so whi̧ feané koló̧póló hapale ha̧kearóló ini, dua kaae taté fu betere alamó da̧né noa fo yaaloé?
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Aita ha̧le mei, Kótóné ama kae ere dȩ wisinaale tua̧mó fa̧ane wisi wisi ala ama ko̧letu tao saaire so whi̧né tuȩ́ yó̧póló ere alamó da̧né noa fo yaaloé? Ai so whi̧ta, Kótóné ama kae ere dȩ tua̧mó beteró̧póló, taketi tukóló muló beterapó.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Atére so whi̧ta me kae mei, da̧tórótipó. Ti da̧ Juda fake maaté a̧ beterepaae ape ini, Juda meire fake so whi̧kélé a̧ beterepaae ape erapó.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ya̧lo i dere fo kaae, Hosea buk-mókélé Kótóné ama i fo erapó.
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Atére kaae,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Aisaiané Israel so whi̧mó kisipa mutu, fo fakeyóló i fo erapó.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Ti noatepae, Talené i haemó betó mole so whi̧né yale dowi alamó kwia melaairetei ha̧sókó feni, hapale tétitóró mo turó melaalo ai ape.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Ti i bope yale ala Israel so whi̧paae eraai teópatei, mo take Aisaianékélé asȩyóló muló beterapó.
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Atérapa, mió da̧né noa fo yaaloé? Juda meire fake so whi̧ atimapaae Kótóné mo donoi so whi̧pó yó̧póló, me wisi alakélé initei, Kótópaae beta̧ kisipa tiki tiratere ala kilituraalu, mo donoi so whi̧pó erapó.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Téyaletei, Israel fake so whi̧né kale tukóló muló betere foné erae dere ala eratepa kilitu, mo donoi so whi̧pó yó̧póló, ketekȩ buóló du betaletei, donoi so whi̧pó yaaire da̧lemó sókó fenipó.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Ti noatepae, atima tuȩ́ tiki tiratere ala ini, kale tukóló muló betere fo sya fupa saalopóló kisipa mutu wóputu betaleteiné sini ipakalepó. Ti atimatei kale kotóo sóró dée nalatere kane fakemó kotóo sóró dée nukua yalepó.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Ti atima ai ere alata, i asȩmó mole fo kaaetóró erapó.
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.