Romanos 9

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Ya̧lo no nerape Israel fake so whi̧ atima ȩ betere kaae wisiyóló beteró̧póló tao suraalu, ȩ Yesu Kerisotamo beta̧mó betere ala tekeyóló kae beteratepa ti wisirapóló kisipa mutapó.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Ti ai Israel fake so whi̧ Kótóné dape sóró ama naale senaale beteróo, ama kae ere ala wisinaale atimané koló̧póló yó melóo, Kótóné ama so whi̧póló atimatamo mo dirii fo dokóló mulaté wóo, ama tukóló muló betere fokélé atimapaae melóo, momatere bemó Talené doimó mepaae alarape erótu betae yóo, ama wisi ala atimapaae mo eraalopóló, yóló mulaté wóo erapó.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Ti atimata, Israel fake kaarale whi̧rapené deté wale so whi̧pó. Ai fake sonéta, so whi̧ tȩteróló kaae tawaaire whi̧ Yesu Keriso mo whi̧ tiki daai dealepó. Ti Yesu a̧ta, fea ala fea tȩteróló kaae tare Kótó beterapa, ama mole doi wisinaale mo ti muó tanó̧póló, sóró horótu betae. Mo kée! Téyó̧póló yae.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Kótóné atimapaae i ala eraalopó ere fo ha̧sókó felepóló kisipa mute? Mo meipó. Ti noatepae, kale whi̧ Israel-né deyale naalerape fea betó moletei, atima Israel faketóró bitinipó.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Abraham-né deale naale senaale betó moletei, fea ama doi mole naale senaaletóró bitini, mepaae ti ama doi munire naale senaale beterapó. Asȩmó i fo mulapó. Kótóné Abraham-paae duraalu,
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Ai ere fo bete i ape. Abraham-né ama naale tamo dealetei, mo whi̧né naale senaale detere ala sya fóló deale naaleta, ti ama naale meipó. Kótóné Abraham-paae eraalopó yale fo dokonóturaalu deale naaleta, ti Kótóné ama doi mole naale senaalepó erapó.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ti Kótóné ama mo eraalopó yóló mulale fo i ape.
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Ai maaté mei, Rebekanékélé da̧né noutere Aisak-tamo beta̧ be dȩmó naale tamo deipakalepó.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Ai fo kaaetóró asȩmókélé erapó.
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Atérapa, mió da̧né noa fo yaaloé? Kótó a̧ta, whi̧né du betere ala donoyóló tale dumi, ho̧ko taletere Kótópóló kisipa mute? Mo meipó.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Ti Kótóné Moses-paae i fo erapó.
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Ti Kótóné tao sóró erótu betere alata, whi̧né mole kisipa ó ketekȩ buóló ditere kutó kilituraalu dumitei, Kótó a̧ tua̧mó ere ko̧letere alané tao sóró erótua dapó.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Kale asȩyóló mole Kótóné fo tua̧mó topo whi̧ Feropaae i fo erapó.
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Ti Kótóné ama ko̧leaané ko̧leturaalu tao sere whi̧ tao sóo, mepaae so whi̧ hosaa ta̧róló dowa̧ae fole ala eraai depa, ti mo dowa̧ae falóo, du beterapó.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Dia̧kó beta̧ whi̧né ȩpaae etei kaae fo enérapó. “Ai fotamo mo epa, Kótóné da̧né yale dowi alamó da̧ só deratere ala, noatepa du betere? Ti atétepa ama kisipa mole ala yao̧sóró, mené sesé yaairetei mo su̧nipó,”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Ti ya̧ noa kaae whi̧ bitu, Kótópaae bi ka̧atere fo dute? Kale doka haenétei wuti aletu betere whi̧paae “Naao noatepa ȩ etéró ho̧ko aleyaleé?” fo enére?
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Kale wuti aletere whi̧né ama beta̧ hae bula ka̧ayóló mo o̧la deyaaire wuti aleyóo, mepaae ha̧le ho̧ko o̧la deyaairetei aleyóo dua dapó. Ti ama o̧la ereteiné ama kisipané alenére o̧latóró su̧mó alenérapó.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Atétere kaae, Kótó a̧ fopaae buturaalu ama doraai taketi bukóló kae beterale so whi̧ kwia melaai kisipa mualepó. A̧ atéró fopaae butu, kwia matere alaró fotoko̧tamo so whi̧ feané koló̧póló hapale ha̧kearóló ini, dua kaae taté fu betere alamó da̧né noa fo yaaloé?
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Aita ha̧le mei, Kótóné ama kae ere dȩ wisinaale tua̧mó fa̧ane wisi wisi ala ama ko̧letu tao saaire so whi̧né tuȩ́ yó̧póló ere alamó da̧né noa fo yaaloé? Ai so whi̧ta, Kótóné ama kae ere dȩ tua̧mó beteró̧póló, taketi tukóló muló beterapó.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Atére so whi̧ta me kae mei, da̧tórótipó. Ti da̧ Juda fake maaté a̧ beterepaae ape ini, Juda meire fake so whi̧kélé a̧ beterepaae ape erapó.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ya̧lo i dere fo kaae, Hosea buk-mókélé Kótóné ama i fo erapó.
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Atére kaae,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Aisaiané Israel so whi̧mó kisipa mutu, fo fakeyóló i fo erapó.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Ti noatepae, Talené i haemó betó mole so whi̧né yale dowi alamó kwia melaairetei ha̧sókó feni, hapale tétitóró mo turó melaalo ai ape.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Ti i bope yale ala Israel so whi̧paae eraai teópatei, mo take Aisaianékélé asȩyóló muló beterapó.
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Atérapa, mió da̧né noa fo yaaloé? Juda meire fake so whi̧ atimapaae Kótóné mo donoi so whi̧pó yó̧póló, me wisi alakélé initei, Kótópaae beta̧ kisipa tiki tiratere ala kilituraalu, mo donoi so whi̧pó erapó.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Téyaletei, Israel fake so whi̧né kale tukóló muló betere foné erae dere ala eratepa kilitu, mo donoi so whi̧pó yó̧póló, ketekȩ buóló du betaletei, donoi so whi̧pó yaaire da̧lemó sókó fenipó.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Ti noatepae, atima tuȩ́ tiki tiratere ala ini, kale tukóló muló betere fo sya fupa saalopóló kisipa mutu wóputu betaleteiné sini ipakalepó. Ti atimatei kale kotóo sóró dée nalatere kane fakemó kotóo sóró dée nukua yalepó.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Ti atima ai ere alata, i asȩmó mole fo kaaetóró erapó.
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.