João 10
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Téró Yesuné duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dapa wosae. Mepaae whi̧ de kale sipsip hupurape betere tipi tu̧mó sókó wéni, dȩmó fulukóló sókó hotepa, ti o̧lémi nokole whi̧ró hupu doraai wale whi̧tamo ai ape.
1 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem não entra no curral das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, esse é ladrão e salteador.
2 Téretei, whi̧ me de kale sipsip hupurape betere tu̧mótóró sókó hotepa, ti hupu tale ai ape.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Kale sipsip hupurape me ala yao̧sóró, tu̧ sereke kaae tare whi̧né ai sipsip hupu tale tipi tua̧paae wó̧póló tu̧ tuki̧tepa, ti ama fo nakome hupurapené wosetua dapó. Atéró, kale sipsip hupurape fea doi yósu enalemó, ama fo wosóló wapa, ti belapaae olosó fua dapó.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Atéró, kale hupu talené ama hupurape fea belapaae dapesó doropóló, ama ki̧limó woleyóló fua dapó. Ti noatepae, kale hupurapené ama fo nakome wosóló tuȩ́rapó.
4 Depois de levar para fora todas as que lhe pertencem, vai na frente delas, e elas o seguem, porque reconhecem a voz dele.
5 Tépatei, mo whi̧né fo nakome woseturaalu sya feni, atima botokótei faalopó. Ti noatepae, ai hupurapené a̧ kae whi̧póló tuȩ́rapó,” yalepó.
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho; pelo contrário, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesuné atimapaae ai dó faróló yale fo bete atima sini, ko̧ló ko̧ló du betalepó.
6 Jesus fez esta comparação, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que ele falava.
7 Atétepa Yesuné atimapaae ha̧kearóló duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Sipsip hupu fua wua dere tu̧ sereketa, ti mo ȩtórótipó.
7 Então Jesus disse mais uma vez:
8 Ȩ waaipatei, take wua yale whi̧rapeta, ti o̧lémi nokole whi̧ró o̧la o̧la fasóló sere whi̧rapetamo ai ape. Tépatei, kale sipsip hupurapené atima dere fo wosenipó.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não lhes deram ouvidos.
9 Kale hupurape fua wua dere tu̧ sereketa, ti mo ȩtórótipó. Mepaae whi̧ de ȩ tua̧mó sókó fupa, ti me o̧lané a̧ doratere ala ini, tao saalopó. Atétere whi̧ta, belapaae nerape nale fua, tipi tua̧paae hotua du betaalo ai ape.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
10 Ti o̧lémi nokole whi̧rapeta, ha̧le wómipó. Kale sipsip hupurape o̧lémi dóló sóró fóo, hupurape dóló doróo, yaairaalu wua dapó. Téretei, ȩ waleteita atima sukutere ala tua̧mó beteretei taaróló, ti betere bete mo turó só̧póló kisipa mutu walepó.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Kale sipsip hupu kaae tawóló asare whi̧ wisinaaleta, ti mo ȩtórótipó. Hupurape me ala yao̧sóró, tao saai ya̧lo betere bete me o̧la meipóló ȩ sukunérapó.
11 — Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Me dupu saai kisipa muóló hupu kaae tatere whi̧ta, sipsip hupu tale meipó. Atétere whi̧ta, hupu dóló nokole bete hao̧ wale kilitu, hupurape dóló nó̧póló taaróló a̧ botokó faalopó. Atétepa kale bete hao̧ wouraalu, sipsip hupurape dóló sesaape deremó, mepaae hupu botokó dapo dapo yaalopó.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê o lobo chegando, abandona as ovelhas e foge; então o lobo as arrebata e dispersa.
13 Ti noatepae, ai kaae tare whi̧ a̧ sipsip hupurape kisipa muni, dupu saai kisipa muóló kaae tareteiné hupurape taaróló, botokó fua dapó.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Ȩta, sipsip hupurape kaae tawóló asare whi̧ ereteiné, hupurape ya̧lo kisipa yóo, hupurapenékélé ȩ kisipa yóo erapó.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Até irure kaae, Ayané ama ȩ kisipa yóo, ya̧lo Aya a̧ kisipa yóo, erapó. Ya̧lo betere bete me o̧la meipóló suka̧aireteita, sipsip hupurape kisipa mutu, tao saairaalu sukunérapó.
15 assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 I tipi tua̧mó betere hupurape maaté tao saai mei, ya̧lo hupurape mepaae kae betó mulapó. Ai hupurapekélé fea ya̧lo dape sóró, i betó mole hupurapetamo touróló beta̧mó beteraalopó. Tétepa, ai hupurapenékélé ya̧lo dere fo wosaalopó. Tétu, sipsip hupurapekélé mo beta̧tóró betóo, kaae tare whi̧kélé beta̧tóró betóo, yaalo ai ape.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco. Preciso trazer também estas. Elas ouvirão a minha voz e, então, haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Ya̧lo betere bete tokó̧ sóró sukutepa, ȩ momó kepaayóló betaalopóló kisipa mutu, ya̧lo betere bete matereteiné ya̧lo Ayané ama ȩpaae yaala sókó fóló mulapó.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Whi̧ beta̧nékélé ya̧lo betere bete tokó̧ seni, ya̧lo ko̧leaanétei matapó. Ȩ sinitere alakélé, kepaayóló betaaire alakélé, naaotei tȩteróló kaae tawae yóló, ya̧lo Ayané ȩpaae maleteiné ya̧lo tȩteróló kaae tarapó,” yalepó.
18 Ninguém tira a minha vida; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Kale Juda so whi̧né ai dere fo woseturaalu, atima fea beta̧ kisipa muni, mepaaené fo kae yóo, mepaaené fo yóo, du betalepó.
19 Por causa dessas palavras, houve nova divisão entre os judeus.
20 Atétu, mepaae turó so whi̧né duraalu, “Ai whi̧ tua̧mó dowi kepe fa̧anuraalu, topo doyóló du betere fo diaao̧ noatepa wosetu bitu de?” yalepó.
20 Muitos deles diziam: — Ele tem demônio e enlouqueceu. Por que vocês ouvem o que ele diz?
21 Ai fo depa mepaae so whi̧né duraalu, “Dowi kepe tepeyóló betere whi̧né etei kaae fo dumipó. Dowi kepe tepeyóló betere whi̧né kele dilikire so whi̧ su̧mó wisiranére?” yalepó.
21 Outros diziam: — Este modo de falar não é de endemoniado. Será que um demônio pode abrir os olhos aos cegos?
22 Téró, Jerusalem be tua̧mó Juda fakené moma dere be mo take bóe whi̧né doraalotei, momó wisiróló o̧la deyaai tukóló muló betere be dȩ sókó walepó. Atéró o̧la detere alata, sosóli alimó yalepó.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Atéyale sukamó, moma dere be belamó tȩne Solomon-né doi mole be tokwȩimó Yesu a̧ kutu betalepó.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Atétepa, Juda so whi̧né Yesu bopera̧le wóló, a̧paae duraalu, “Naao da̧paae yó melaai yale fo yó melaalo nisiyóló kaae tawale supa, ya̧tamo so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló Kótóné sóró beteró betere whi̧ Kerisopata, ti da̧paae ha̧kearóló yae,” yalepó.
24 Então os judeus o rodearam e disseram: — Até quando você nos deixará nesse suspense? Se você é o Cristo, diga francamente.
25 Ai fo depa Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Take ya̧lo dia̧paae yaletei, dia̧né tuȩ́ tiki tirénipó. Ȩ etei kaae whi̧póló diaao̧ kisipa tiró̧póló, Ayané doimó ya̧lo i kelemei alarape du beterapó.
25 Jesus respondeu:
26 Tépatei, dia̧ ya̧lo sipsip hupu bitinireteiné, ȩpaae kisipa tiró bitini ai ape.
26 Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas.
27 Ya̧lo sipsip hupurapené ya̧lo fo wosetua dapó. Ai hupurape atimakélé ya̧lo tuȩ́ yóo, atimakélé ȩ sya wóo, du beterapó.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Ya̧lo atimapaae mo ti betere bete matereteiné atima sukó̧ló alukélé mo yaalo meipó. Ai so whi̧ atima ya̧lo naase tua̧mó betepa, me whi̧né fasó sere alakélé mo enénipó.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Ai sipsip hupurape ya̧lo naase tua̧mó beterale sekȩ́ ya̧lo Aya a̧ta fotoko̧ bole Tale bitu, fea whi̧raperó kae kae keperapetamo ama tȩteró beterapó. Atéreteiné atima ya̧lo Ayané naase tua̧mó betepa, me whi̧nékélé mo fasó senénipó.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo, e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Ya̧lo Ayané ama ere ala ó mole tuȩ́kélé kae mei, da̧mo wusuró mo beta̧ alatóró erapó,” yalepó.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ai fo depa wosetu, kale Juda whi̧rapené momó kapo du sóró, a̧ siriyóló daai yalepó.
31 Os judeus mais uma vez pegaram pedras com a intenção de apedrejá-lo.
32 Atétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo Ayané ȩpaae erae depa, kae kae kelemei ala eralepó. Téyalepa, mé erale kelemei alarapemó, diaao̧ ȩ kapo duné siróló daai de?” yalepó.
32 Mas Jesus lhes disse:
33 Ti fo depa Juda whi̧rapené a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Naao ai eratere alamó ya̧ kapo duné siriyóló daai dumipó. Ya̧ta mo whi̧tei, Kótópó du betere foné Kótó faletu betepa, ya̧ daai dapó,” yalepó.
33 Os judeus responderam: — Não é por obra boa que queremos apedrejá-lo, e sim por causa da blasfêmia. Pois, sendo você apenas um homem, está se fazendo de Deus.
34 Tétepa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Dia̧né tukóló muló betere foné dia̧ta, kótórapepóló take ya̧lo dia̧paae inié?
34 Jesus disse:
35 Kótóné asȩmó ere fo tua̧mó tekeyóló mepaae wosóo, me kwiapaae woseni sisópaae eróo, dere ala mo enénipó. Ama fo wosale so whi̧paae dia̧ta, kótórapepó depa, ti i haepaae wó̧póló Alima Kótóné kae beteró betere naalepaae noa fo enére?
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus — e a Escritura não pode falhar —,
36 Atépa, ya̧lo Ayané ȩ ama naalepóló sóró kae beteróló, i haepaae dotonalepó. Atérené ya̧lo duraalu, ‘Ȩta Kótóné naalemapó’ dere fomó, Kótó faletapóló diaao̧ ȩ só deróló ha̧le o̧la kaae ao̧rótu beterapó.
36 então como vocês dizem que aquele que o Pai santificou e enviou ao mundo está blasfemando, só porque declarei que sou Filho de Deus?
37 Ya̧lotamo, Ayané ama erae dere ala erénitepa, ti dia̧né ya̧lo dere fo wosóló, ȩpaae kisipa tirao̧se.
37 Se não faço as obras do meu Pai, não acreditem em mim.
38 Tépatei, ya̧lo Ayané erae dere ala erateremó, diaao̧ ȩpaae kisipa tiratere hó̧tepa, ti mepaae eratere kelemei alarape kisipa tirae. Atétepa, ti ya̧lo Aya a̧ ȩ tua̧mó betóo, ȩkélé a̧ tua̧mó betóo, ere ala bete diaao̧ wisiyóló kisipa yaalo ai ape,” yalepó.
38 Mas, se faço, e vocês não creem em mim, creiam pelo menos nas obras, para que vocês possam saber e compreender que o Pai está em mim e que eu estou no Pai.
39 Ai fo depa, atimané take yale kaae Yesu tawóló dipula beteraai yalemó, a̧ ai tua̧mótei sókó deyóló felepó.
39 Então tentaram outra vez prendê-lo, mas ele se livrou das mãos deles.
40 Atéró Yesu a̧ Jordan wȩi tȩyóló, ama yó mótu betere ala kaae sale tikipaae momó biti̧ felepó. Aita, take Jon-né so whi̧ fea wȩi tópurótu betale tikipó.
40 Novamente Jesus se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no início; e ali permaneceu.
41 Atéró fóló beteremó, so whi̧ mo dékéró a̧ beterepaae wóló duraalu, “Jon-néta, kelemei ala mo beta̧kélé eratepa kilinipó. Ténitei, ama i whi̧ kisipa muóló yale fo fea motóró erapó,” yalepó.
41 E muitos iam até ele e diziam: — João não fez nenhum sinal, mas tudo o que ele disse a respeito deste homem era verdade.
42 Atima ai betó mole tikimó, mepaae so whi̧ fea Yesupaae kisipa tiralepó.
42 E naquele lugar muitos creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.