João 10
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARIB
1 Téró Yesuné duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dapa wosae. Mepaae whi̧ de kale sipsip hupurape betere tipi tu̧mó sókó wéni, dȩmó fulukóló sókó hotepa, ti o̧lémi nokole whi̧ró hupu doraai wale whi̧tamo ai ape.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Téretei, whi̧ me de kale sipsip hupurape betere tu̧mótóró sókó hotepa, ti hupu tale ai ape.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Kale sipsip hupurape me ala yao̧sóró, tu̧ sereke kaae tare whi̧né ai sipsip hupu tale tipi tua̧paae wó̧póló tu̧ tuki̧tepa, ti ama fo nakome hupurapené wosetua dapó. Atéró, kale sipsip hupurape fea doi yósu enalemó, ama fo wosóló wapa, ti belapaae olosó fua dapó.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Atéró, kale hupu talené ama hupurape fea belapaae dapesó doropóló, ama ki̧limó woleyóló fua dapó. Ti noatepae, kale hupurapené ama fo nakome wosóló tuȩ́rapó.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Tépatei, mo whi̧né fo nakome woseturaalu sya feni, atima botokótei faalopó. Ti noatepae, ai hupurapené a̧ kae whi̧póló tuȩ́rapó,” yalepó.
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesuné atimapaae ai dó faróló yale fo bete atima sini, ko̧ló ko̧ló du betalepó.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Atétepa Yesuné atimapaae ha̧kearóló duraalu, “Ya̧lo dia̧paae mo i dere ape. Sipsip hupu fua wua dere tu̧ sereketa, ti mo ȩtórótipó.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Ȩ waaipatei, take wua yale whi̧rapeta, ti o̧lémi nokole whi̧ró o̧la o̧la fasóló sere whi̧rapetamo ai ape. Tépatei, kale sipsip hupurapené atima dere fo wosenipó.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Kale hupurape fua wua dere tu̧ sereketa, ti mo ȩtórótipó. Mepaae whi̧ de ȩ tua̧mó sókó fupa, ti me o̧lané a̧ doratere ala ini, tao saalopó. Atétere whi̧ta, belapaae nerape nale fua, tipi tua̧paae hotua du betaalo ai ape.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Ti o̧lémi nokole whi̧rapeta, ha̧le wómipó. Kale sipsip hupurape o̧lémi dóló sóró fóo, hupurape dóló doróo, yaairaalu wua dapó. Téretei, ȩ waleteita atima sukutere ala tua̧mó beteretei taaróló, ti betere bete mo turó só̧póló kisipa mutu walepó.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Kale sipsip hupu kaae tawóló asare whi̧ wisinaaleta, ti mo ȩtórótipó. Hupurape me ala yao̧sóró, tao saai ya̧lo betere bete me o̧la meipóló ȩ sukunérapó.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Me dupu saai kisipa muóló hupu kaae tatere whi̧ta, sipsip hupu tale meipó. Atétere whi̧ta, hupu dóló nokole bete hao̧ wale kilitu, hupurape dóló nó̧póló taaróló a̧ botokó faalopó. Atétepa kale bete hao̧ wouraalu, sipsip hupurape dóló sesaape deremó, mepaae hupu botokó dapo dapo yaalopó.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Ti noatepae, ai kaae tare whi̧ a̧ sipsip hupurape kisipa muni, dupu saai kisipa muóló kaae tareteiné hupurape taaróló, botokó fua dapó.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Ȩta, sipsip hupurape kaae tawóló asare whi̧ ereteiné, hupurape ya̧lo kisipa yóo, hupurapenékélé ȩ kisipa yóo erapó.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Até irure kaae, Ayané ama ȩ kisipa yóo, ya̧lo Aya a̧ kisipa yóo, erapó. Ya̧lo betere bete me o̧la meipóló suka̧aireteita, sipsip hupurape kisipa mutu, tao saairaalu sukunérapó.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 I tipi tua̧mó betere hupurape maaté tao saai mei, ya̧lo hupurape mepaae kae betó mulapó. Ai hupurapekélé fea ya̧lo dape sóró, i betó mole hupurapetamo touróló beta̧mó beteraalopó. Tétepa, ai hupurapenékélé ya̧lo dere fo wosaalopó. Tétu, sipsip hupurapekélé mo beta̧tóró betóo, kaae tare whi̧kélé beta̧tóró betóo, yaalo ai ape.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Ya̧lo betere bete tokó̧ sóró sukutepa, ȩ momó kepaayóló betaalopóló kisipa mutu, ya̧lo betere bete matereteiné ya̧lo Ayané ama ȩpaae yaala sókó fóló mulapó.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Whi̧ beta̧nékélé ya̧lo betere bete tokó̧ seni, ya̧lo ko̧leaanétei matapó. Ȩ sinitere alakélé, kepaayóló betaaire alakélé, naaotei tȩteróló kaae tawae yóló, ya̧lo Ayané ȩpaae maleteiné ya̧lo tȩteróló kaae tarapó,” yalepó.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Kale Juda so whi̧né ai dere fo woseturaalu, atima fea beta̧ kisipa muni, mepaaené fo kae yóo, mepaaené fo yóo, du betalepó.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Atétu, mepaae turó so whi̧né duraalu, “Ai whi̧ tua̧mó dowi kepe fa̧anuraalu, topo doyóló du betere fo diaao̧ noatepa wosetu bitu de?” yalepó.
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Ai fo depa mepaae so whi̧né duraalu, “Dowi kepe tepeyóló betere whi̧né etei kaae fo dumipó. Dowi kepe tepeyóló betere whi̧né kele dilikire so whi̧ su̧mó wisiranére?” yalepó.
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Téró, Jerusalem be tua̧mó Juda fakené moma dere be mo take bóe whi̧né doraalotei, momó wisiróló o̧la deyaai tukóló muló betere be dȩ sókó walepó. Atéró o̧la detere alata, sosóli alimó yalepó.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Atéyale sukamó, moma dere be belamó tȩne Solomon-né doi mole be tokwȩimó Yesu a̧ kutu betalepó.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Atétepa, Juda so whi̧né Yesu bopera̧le wóló, a̧paae duraalu, “Naao da̧paae yó melaai yale fo yó melaalo nisiyóló kaae tawale supa, ya̧tamo so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló Kótóné sóró beteró betere whi̧ Kerisopata, ti da̧paae ha̧kearóló yae,” yalepó.
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Ai fo depa Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Take ya̧lo dia̧paae yaletei, dia̧né tuȩ́ tiki tirénipó. Ȩ etei kaae whi̧póló diaao̧ kisipa tiró̧póló, Ayané doimó ya̧lo i kelemei alarape du beterapó.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Tépatei, dia̧ ya̧lo sipsip hupu bitinireteiné, ȩpaae kisipa tiró bitini ai ape.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ya̧lo sipsip hupurapené ya̧lo fo wosetua dapó. Ai hupurape atimakélé ya̧lo tuȩ́ yóo, atimakélé ȩ sya wóo, du beterapó.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Ya̧lo atimapaae mo ti betere bete matereteiné atima sukó̧ló alukélé mo yaalo meipó. Ai so whi̧ atima ya̧lo naase tua̧mó betepa, me whi̧né fasó sere alakélé mo enénipó.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Ai sipsip hupurape ya̧lo naase tua̧mó beterale sekȩ́ ya̧lo Aya a̧ta fotoko̧ bole Tale bitu, fea whi̧raperó kae kae keperapetamo ama tȩteró beterapó. Atéreteiné atima ya̧lo Ayané naase tua̧mó betepa, me whi̧nékélé mo fasó senénipó.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Ya̧lo Ayané ama ere ala ó mole tuȩ́kélé kae mei, da̧mo wusuró mo beta̧ alatóró erapó,” yalepó.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Ai fo depa wosetu, kale Juda whi̧rapené momó kapo du sóró, a̧ siriyóló daai yalepó.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Atétepa, Yesuné atimapaae duraalu, “Ya̧lo Ayané ȩpaae erae depa, kae kae kelemei ala eralepó. Téyalepa, mé erale kelemei alarapemó, diaao̧ ȩ kapo duné siróló daai de?” yalepó.
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Ti fo depa Juda whi̧rapené a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Naao ai eratere alamó ya̧ kapo duné siriyóló daai dumipó. Ya̧ta mo whi̧tei, Kótópó du betere foné Kótó faletu betepa, ya̧ daai dapó,” yalepó.
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Tétepa, Yesuné atimapaae tokó̧ mótu duraalu, “Dia̧né tukóló muló betere foné dia̧ta, kótórapepóló take ya̧lo dia̧paae inié?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Kótóné asȩmó ere fo tua̧mó tekeyóló mepaae wosóo, me kwiapaae woseni sisópaae eróo, dere ala mo enénipó. Ama fo wosale so whi̧paae dia̧ta, kótórapepó depa, ti i haepaae wó̧póló Alima Kótóné kae beteró betere naalepaae noa fo enére?
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Atépa, ya̧lo Ayané ȩ ama naalepóló sóró kae beteróló, i haepaae dotonalepó. Atérené ya̧lo duraalu, ‘Ȩta Kótóné naalemapó’ dere fomó, Kótó faletapóló diaao̧ ȩ só deróló ha̧le o̧la kaae ao̧rótu beterapó.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Ya̧lotamo, Ayané ama erae dere ala erénitepa, ti dia̧né ya̧lo dere fo wosóló, ȩpaae kisipa tirao̧se.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Tépatei, ya̧lo Ayané erae dere ala erateremó, diaao̧ ȩpaae kisipa tiratere hó̧tepa, ti mepaae eratere kelemei alarape kisipa tirae. Atétepa, ti ya̧lo Aya a̧ ȩ tua̧mó betóo, ȩkélé a̧ tua̧mó betóo, ere ala bete diaao̧ wisiyóló kisipa yaalo ai ape,” yalepó.
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ai fo depa, atimané take yale kaae Yesu tawóló dipula beteraai yalemó, a̧ ai tua̧mótei sókó deyóló felepó.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Atéró Yesu a̧ Jordan wȩi tȩyóló, ama yó mótu betere ala kaae sale tikipaae momó biti̧ felepó. Aita, take Jon-né so whi̧ fea wȩi tópurótu betale tikipó.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Atéró fóló beteremó, so whi̧ mo dékéró a̧ beterepaae wóló duraalu, “Jon-néta, kelemei ala mo beta̧kélé eratepa kilinipó. Ténitei, ama i whi̧ kisipa muóló yale fo fea motóró erapó,” yalepó.
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Atima ai betó mole tikimó, mepaae so whi̧ fea Yesupaae kisipa tiralepó.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.