Gálatas 2
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT
1 Ȩ ba fo 14-ró beteró kemetepa, Jerusalem be huluapaae momó horalepó. Até yale sukamó Banabas da̧mo wusuró huturaalu, Taitus-kélé dapesóró da̧ fea horalepó.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Ȩ atéró feleteita, ya̧lo ko̧leaané feni, Kótóné ya̧lo kisipa tiki tua̧paae i ala ene fae depa felepó. Juda meire fake so whi̧paae ya̧lo yó maté kutu betere mió wosetere kisi fo wisi etéró i ape yóló, yó melaai horalepó. Téyaletei, ai fo so whi̧ feapaae yó meni, Keriso so whi̧ betó mole tua̧mó doi mole whi̧rapepaae maaté yó malepó. Atéró doi mole topo whi̧rapepaae yó melaleteita, ha̧le meipó. Ya̧lo take ditu betale kutókélé, mió i ditu betere kutókélé, me bete muni nisiyóló, mepaae whi̧rapené eratere fo yao̧sóró yalepó.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Ȩtamo betere whi̧ Taitus a̧ta Juda meire fake whi̧ betereteiné a̧paae ya̧ tiki sekaȩ tikae yóló sȩnipó.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ti aita ha̧le meipó. Mepaae whi̧rape kapalatei, norape ao̧yóló da̧tamo bitu, Yesu Kerisoné yale alané da̧ teraayóló feléyóló betere ala kikiti kelaai walepó. Aita, da̧ wae sóró kutó diratere whi̧ beteraai kisipa mutu, yalepó.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Até yaletei, atimané i ala yae yóló sȩ du betere fo wosóló, téyaalopó dere fokélé inipó. Ti aita, noa ala yó̧póló kisipa mutu yaleé? Mió kale wosetere kisi fo wisi diaao̧ wosóló ita, mo doa bete mole fopóló dia̧ tua̧mó muó tanó̧póló yalepó.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Jerusalem bemó doasi doi mulapó du betere whi̧rape-ó doi munire whi̧ta, ya̧lo me o̧la meipóló kisipa mualepó. Ti noa betené meipó. Kótóné ama da̧né tó tikimó ere ala kolóló, ita doasi doi mole whi̧póló doi mulatere ala dumipó. Ai whi̧rapené ya̧lo yó male fo wosetu mo dono dapóló, atimané me fo kae beleróló inipó.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Aténi, Juda so whi̧paae mió wosetere kisi fo wisi Pitané su̧mó yó maté konérapóló Kótónétei a̧ sóró beteratepa, kale doasi doi mole whi̧rapené kolóló kisipa yalepó. Até yale kaaetóró, Juda meire fake so whi̧paae yó maté kwȩyó̧póló, Talené ȩ sóró beteraleteikélé atimané kolóló kisipa yalepó.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Ti Pita Juda fake so whi̧ tua̧mó aposel whi̧ bitu, Talené fo yó mótu betepa, ai ala tua̧paae Kótóné ama fotoko̧ bulalepó. Atétu yale kaae, Juda meire fake so tua̧mó aposel whi̧ bitu, ama fo yó mótu betepa Kótóné ȩ fotoko̧ bulalepó.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Jerusalem bemó betó mole so whi̧rapené Keriso alamó be belerapó du betere whi̧rape Jems, Pita, Jon-sépi atimané Kótóné ama ȩpaae melale hamokoróló ha̧le tao sale ala kilituraalu, Banabas da̧moné mo donoi ala dapóló kisipa mutu wisiyóló dape salepó. Atéró da̧mo Juda meire fake so whi̧ tua̧paae fóo, atima ti Juda fake so whi̧ tua̧paae fóo, yaairaalu da̧ fea fo kȩlaaróló, wisirapóló mo beta̧ kisipatóró mualepó.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Atéró, da̧mopaae i fo beta̧ yalepó. “Diaamo fo yó maté kuturaalu, ai be huluarapemó yoleale yóló betó mole so whi̧ tao sere alakélé ha̧le yó tawae,” yalepó. Ti aita, ya̧lo ketekȩ buóló mo taketi ha̧le yó tare alapó.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Téró Pita Antiok be huluapaae wóló betere sukamó, ama ha̧sókó fele ala ya̧lo a̧paae teraae faróló, a̧ foné salepó.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Ti noa betené meipó. Mepaae Jems-né dotonatepa wale Juda whi̧rape waai teópa, a̧ Juda meire fake whi̧rapetamo bitu, o̧la nukua yalepó. Até yaletei, kale whi̧rape Antiok bepaae wale sukamó, Pita a̧ Juda meire faketamo o̧la beta̧mó naletei taaróló, kae biti̧ felepó. Até yaleteita, kale tiki sekaȩ tukóló siriró betere whi̧rapené keletómó Juda meire fake whi̧rapetamo o̧la beta̧mó nukupa noa kisipa muaalorópóló wituraalu yalepó.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Pitané da̧ fea Keriso fake so whi̧ mo beta̧ alatóró erapó du bitutei, ama yale alané fake tekeyóló Juda fake kae ao̧róo Juda meire fake kae ao̧róo eralepó. Ai ho̧ko ala mepaae Juda fakenékélé sya felepó. Ai ho̧ko ala fakeyóló Banabas-nékélé yalepó.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Mió wosetu betere bete mole fo wisi mupatei, atimané dere ala kae depa kilitu, atima feané keletómó ya̧lo Pitapaae duraalu, “Ya̧ta Juda whi̧tei, Juda whi̧né dere alatóró ini, Juda meire fake whi̧né dere ala kaae du beterapó. Atéyaleteimo, Juda meire fake so whi̧paae da̧ Juda whi̧né mara mole ala sya fó̧póló noatepa sȩtu betere?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Da̧ta dowi ala dere Juda meire fake whi̧ bitini, mo Juda fake whi̧né mara mole ala tua̧mó deyale whi̧rape bitu, i fo da̧né mo kisiparapó.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Whi̧ me dené kale yóló muló betere fo mo wisiyóló sya fóló erótu betepa, Kótóné ai whi̧paae ya̧ mo donoi whi̧pó fo yaalo meipó. Téyaalo meitei, Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiratere ala beta̧ kilitu, Kótóné mo donoi whi̧pó fo enérapó. Atére betené Kótóné da̧paaekélé whi̧ wisipó yó̧póló kisipa mutu, Yesu Kerisopaae beta̧ kisipa tiki tiró beterapó. Kale yóló muló betere fopaae da̧né kisipa tiróló sya fumipó. Ti noatepae, kale yóló muló betere fo sya fóló erótu betere whi̧paae Kótóné me alakélé muni, mo donoi ala dere whi̧pó fo yaalo meipó.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Da̧ Keriso tua̧mó betereteiné ama da̧paae mo donoi so whi̧pó yó̧póló wóputé fu betere tua̧mó da̧né du betere dowi ala ha̧kearatepa, da̧né noa fo yaaloé? Kerisoné dowi ala wisirapa, deté fae fo enére? Mo meipó.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Kale tukóló muló betere fo ao̧mó sukó̧ló betere alané Kótóné keletómó, wisi ala dere whi̧ beteraairetei mo diripa kisipa mutu, ya̧lotei ai tu̧ mo taaralepó. Até yaletei, ya̧lo momómo duraalu, kale tukóló muló betere foné da̧ wisi ala dere whi̧ beteraalopó depata, ti Kótóné tukóló muló betere fo ya̧lotei tikitapóló ha̧kearatapó.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Ti noatepae, kale tukóló muló betere fo mo turó ya̧lo kisipa yaleteiné ȩ suka̧le whi̧ ao̧ralepó. Atéreteiné, kale suka̧le whi̧ ai fo ao̧mó momó kae netéró betaaloé? Meipó. Kótóné ama ala eróturaalu, a̧tamo mo ti beteró̧póló, kale tukóló muló betere foné ȩ dóló sukunalepó.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Ȩta, Yesu Kerisotamo filipaa ni tómó taketi sukó̧ló i mole ape. Atéyaleteiné ȩ momó kae bitini, Keriso a̧ ȩ tua̧mó beterapó. Mió haemó i betere ya̧lo mo tikita, ti ȩpaae yaala sókó fóló, tao suraalu ama betere bete ha̧le melale whi̧ Kótóné naalemapaae kisipa tiki tiró betereteiné i betere ape.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ti Kótóné ama ha̧le hamokoróló tao sere ala, ya̧lo me bete munire o̧la aleróló, dȩpaae mulanénipó. Ti noa betené i fo du meipó. Kale tukóló muló betere fonétamo da̧ mo donoi so whi̧ beterólua̧sóró, ti Yesu Kerisoné ama betere bete besekéróló, a̧ ha̧le suka̧lepó fo ua̧pó,”
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.