Gálatas 2
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVI
1 Ȩ ba fo 14-ró beteró kemetepa, Jerusalem be huluapaae momó horalepó. Até yale sukamó Banabas da̧mo wusuró huturaalu, Taitus-kélé dapesóró da̧ fea horalepó.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Ȩ atéró feleteita, ya̧lo ko̧leaané feni, Kótóné ya̧lo kisipa tiki tua̧paae i ala ene fae depa felepó. Juda meire fake so whi̧paae ya̧lo yó maté kutu betere mió wosetere kisi fo wisi etéró i ape yóló, yó melaai horalepó. Téyaletei, ai fo so whi̧ feapaae yó meni, Keriso so whi̧ betó mole tua̧mó doi mole whi̧rapepaae maaté yó malepó. Atéró doi mole topo whi̧rapepaae yó melaleteita, ha̧le meipó. Ya̧lo take ditu betale kutókélé, mió i ditu betere kutókélé, me bete muni nisiyóló, mepaae whi̧rapené eratere fo yao̧sóró yalepó.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Ȩtamo betere whi̧ Taitus a̧ta Juda meire fake whi̧ betereteiné a̧paae ya̧ tiki sekaȩ tikae yóló sȩnipó.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Ti aita ha̧le meipó. Mepaae whi̧rape kapalatei, norape ao̧yóló da̧tamo bitu, Yesu Kerisoné yale alané da̧ teraayóló feléyóló betere ala kikiti kelaai walepó. Aita, da̧ wae sóró kutó diratere whi̧ beteraai kisipa mutu, yalepó.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Até yaletei, atimané i ala yae yóló sȩ du betere fo wosóló, téyaalopó dere fokélé inipó. Ti aita, noa ala yó̧póló kisipa mutu yaleé? Mió kale wosetere kisi fo wisi diaao̧ wosóló ita, mo doa bete mole fopóló dia̧ tua̧mó muó tanó̧póló yalepó.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Jerusalem bemó doasi doi mulapó du betere whi̧rape-ó doi munire whi̧ta, ya̧lo me o̧la meipóló kisipa mualepó. Ti noa betené meipó. Kótóné ama da̧né tó tikimó ere ala kolóló, ita doasi doi mole whi̧póló doi mulatere ala dumipó. Ai whi̧rapené ya̧lo yó male fo wosetu mo dono dapóló, atimané me fo kae beleróló inipó.
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Aténi, Juda so whi̧paae mió wosetere kisi fo wisi Pitané su̧mó yó maté konérapóló Kótónétei a̧ sóró beteratepa, kale doasi doi mole whi̧rapené kolóló kisipa yalepó. Até yale kaaetóró, Juda meire fake so whi̧paae yó maté kwȩyó̧póló, Talené ȩ sóró beteraleteikélé atimané kolóló kisipa yalepó.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Ti Pita Juda fake so whi̧ tua̧mó aposel whi̧ bitu, Talené fo yó mótu betepa, ai ala tua̧paae Kótóné ama fotoko̧ bulalepó. Atétu yale kaae, Juda meire fake so tua̧mó aposel whi̧ bitu, ama fo yó mótu betepa Kótóné ȩ fotoko̧ bulalepó.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Jerusalem bemó betó mole so whi̧rapené Keriso alamó be belerapó du betere whi̧rape Jems, Pita, Jon-sépi atimané Kótóné ama ȩpaae melale hamokoróló ha̧le tao sale ala kilituraalu, Banabas da̧moné mo donoi ala dapóló kisipa mutu wisiyóló dape salepó. Atéró da̧mo Juda meire fake so whi̧ tua̧paae fóo, atima ti Juda fake so whi̧ tua̧paae fóo, yaairaalu da̧ fea fo kȩlaaróló, wisirapóló mo beta̧ kisipatóró mualepó.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Atéró, da̧mopaae i fo beta̧ yalepó. “Diaamo fo yó maté kuturaalu, ai be huluarapemó yoleale yóló betó mole so whi̧ tao sere alakélé ha̧le yó tawae,” yalepó. Ti aita, ya̧lo ketekȩ buóló mo taketi ha̧le yó tare alapó.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Téró Pita Antiok be huluapaae wóló betere sukamó, ama ha̧sókó fele ala ya̧lo a̧paae teraae faróló, a̧ foné salepó.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Ti noa betené meipó. Mepaae Jems-né dotonatepa wale Juda whi̧rape waai teópa, a̧ Juda meire fake whi̧rapetamo bitu, o̧la nukua yalepó. Até yaletei, kale whi̧rape Antiok bepaae wale sukamó, Pita a̧ Juda meire faketamo o̧la beta̧mó naletei taaróló, kae biti̧ felepó. Até yaleteita, kale tiki sekaȩ tukóló siriró betere whi̧rapené keletómó Juda meire fake whi̧rapetamo o̧la beta̧mó nukupa noa kisipa muaalorópóló wituraalu yalepó.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Pitané da̧ fea Keriso fake so whi̧ mo beta̧ alatóró erapó du bitutei, ama yale alané fake tekeyóló Juda fake kae ao̧róo Juda meire fake kae ao̧róo eralepó. Ai ho̧ko ala mepaae Juda fakenékélé sya felepó. Ai ho̧ko ala fakeyóló Banabas-nékélé yalepó.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Mió wosetu betere bete mole fo wisi mupatei, atimané dere ala kae depa kilitu, atima feané keletómó ya̧lo Pitapaae duraalu, “Ya̧ta Juda whi̧tei, Juda whi̧né dere alatóró ini, Juda meire fake whi̧né dere ala kaae du beterapó. Atéyaleteimo, Juda meire fake so whi̧paae da̧ Juda whi̧né mara mole ala sya fó̧póló noatepa sȩtu betere?
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Da̧ta dowi ala dere Juda meire fake whi̧ bitini, mo Juda fake whi̧né mara mole ala tua̧mó deyale whi̧rape bitu, i fo da̧né mo kisiparapó.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Whi̧ me dené kale yóló muló betere fo mo wisiyóló sya fóló erótu betepa, Kótóné ai whi̧paae ya̧ mo donoi whi̧pó fo yaalo meipó. Téyaalo meitei, Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiratere ala beta̧ kilitu, Kótóné mo donoi whi̧pó fo enérapó. Atére betené Kótóné da̧paaekélé whi̧ wisipó yó̧póló kisipa mutu, Yesu Kerisopaae beta̧ kisipa tiki tiró beterapó. Kale yóló muló betere fopaae da̧né kisipa tiróló sya fumipó. Ti noatepae, kale yóló muló betere fo sya fóló erótu betere whi̧paae Kótóné me alakélé muni, mo donoi ala dere whi̧pó fo yaalo meipó.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Da̧ Keriso tua̧mó betereteiné ama da̧paae mo donoi so whi̧pó yó̧póló wóputé fu betere tua̧mó da̧né du betere dowi ala ha̧kearatepa, da̧né noa fo yaaloé? Kerisoné dowi ala wisirapa, deté fae fo enére? Mo meipó.
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Kale tukóló muló betere fo ao̧mó sukó̧ló betere alané Kótóné keletómó, wisi ala dere whi̧ beteraairetei mo diripa kisipa mutu, ya̧lotei ai tu̧ mo taaralepó. Até yaletei, ya̧lo momómo duraalu, kale tukóló muló betere foné da̧ wisi ala dere whi̧ beteraalopó depata, ti Kótóné tukóló muló betere fo ya̧lotei tikitapóló ha̧kearatapó.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Ti noatepae, kale tukóló muló betere fo mo turó ya̧lo kisipa yaleteiné ȩ suka̧le whi̧ ao̧ralepó. Atéreteiné, kale suka̧le whi̧ ai fo ao̧mó momó kae netéró betaaloé? Meipó. Kótóné ama ala eróturaalu, a̧tamo mo ti beteró̧póló, kale tukóló muló betere foné ȩ dóló sukunalepó.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ȩta, Yesu Kerisotamo filipaa ni tómó taketi sukó̧ló i mole ape. Atéyaleteiné ȩ momó kae bitini, Keriso a̧ ȩ tua̧mó beterapó. Mió haemó i betere ya̧lo mo tikita, ti ȩpaae yaala sókó fóló, tao suraalu ama betere bete ha̧le melale whi̧ Kótóné naalemapaae kisipa tiki tiró betereteiné i betere ape.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ti Kótóné ama ha̧le hamokoróló tao sere ala, ya̧lo me bete munire o̧la aleróló, dȩpaae mulanénipó. Ti noa betené i fo du meipó. Kale tukóló muló betere fonétamo da̧ mo donoi so whi̧ beterólua̧sóró, ti Yesu Kerisoné ama betere bete besekéróló, a̧ ha̧le suka̧lepó fo ua̧pó,”
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.