Gálatas 2
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Ȩ ba fo 14-ró beteró kemetepa, Jerusalem be huluapaae momó horalepó. Até yale sukamó Banabas da̧mo wusuró huturaalu, Taitus-kélé dapesóró da̧ fea horalepó.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Ȩ atéró feleteita, ya̧lo ko̧leaané feni, Kótóné ya̧lo kisipa tiki tua̧paae i ala ene fae depa felepó. Juda meire fake so whi̧paae ya̧lo yó maté kutu betere mió wosetere kisi fo wisi etéró i ape yóló, yó melaai horalepó. Téyaletei, ai fo so whi̧ feapaae yó meni, Keriso so whi̧ betó mole tua̧mó doi mole whi̧rapepaae maaté yó malepó. Atéró doi mole topo whi̧rapepaae yó melaleteita, ha̧le meipó. Ya̧lo take ditu betale kutókélé, mió i ditu betere kutókélé, me bete muni nisiyóló, mepaae whi̧rapené eratere fo yao̧sóró yalepó.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ȩtamo betere whi̧ Taitus a̧ta Juda meire fake whi̧ betereteiné a̧paae ya̧ tiki sekaȩ tikae yóló sȩnipó.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ti aita ha̧le meipó. Mepaae whi̧rape kapalatei, norape ao̧yóló da̧tamo bitu, Yesu Kerisoné yale alané da̧ teraayóló feléyóló betere ala kikiti kelaai walepó. Aita, da̧ wae sóró kutó diratere whi̧ beteraai kisipa mutu, yalepó.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Até yaletei, atimané i ala yae yóló sȩ du betere fo wosóló, téyaalopó dere fokélé inipó. Ti aita, noa ala yó̧póló kisipa mutu yaleé? Mió kale wosetere kisi fo wisi diaao̧ wosóló ita, mo doa bete mole fopóló dia̧ tua̧mó muó tanó̧póló yalepó.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Jerusalem bemó doasi doi mulapó du betere whi̧rape-ó doi munire whi̧ta, ya̧lo me o̧la meipóló kisipa mualepó. Ti noa betené meipó. Kótóné ama da̧né tó tikimó ere ala kolóló, ita doasi doi mole whi̧póló doi mulatere ala dumipó. Ai whi̧rapené ya̧lo yó male fo wosetu mo dono dapóló, atimané me fo kae beleróló inipó.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Aténi, Juda so whi̧paae mió wosetere kisi fo wisi Pitané su̧mó yó maté konérapóló Kótónétei a̧ sóró beteratepa, kale doasi doi mole whi̧rapené kolóló kisipa yalepó. Até yale kaaetóró, Juda meire fake so whi̧paae yó maté kwȩyó̧póló, Talené ȩ sóró beteraleteikélé atimané kolóló kisipa yalepó.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Ti Pita Juda fake so whi̧ tua̧mó aposel whi̧ bitu, Talené fo yó mótu betepa, ai ala tua̧paae Kótóné ama fotoko̧ bulalepó. Atétu yale kaae, Juda meire fake so tua̧mó aposel whi̧ bitu, ama fo yó mótu betepa Kótóné ȩ fotoko̧ bulalepó.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Jerusalem bemó betó mole so whi̧rapené Keriso alamó be belerapó du betere whi̧rape Jems, Pita, Jon-sépi atimané Kótóné ama ȩpaae melale hamokoróló ha̧le tao sale ala kilituraalu, Banabas da̧moné mo donoi ala dapóló kisipa mutu wisiyóló dape salepó. Atéró da̧mo Juda meire fake so whi̧ tua̧paae fóo, atima ti Juda fake so whi̧ tua̧paae fóo, yaairaalu da̧ fea fo kȩlaaróló, wisirapóló mo beta̧ kisipatóró mualepó.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Atéró, da̧mopaae i fo beta̧ yalepó. “Diaamo fo yó maté kuturaalu, ai be huluarapemó yoleale yóló betó mole so whi̧ tao sere alakélé ha̧le yó tawae,” yalepó. Ti aita, ya̧lo ketekȩ buóló mo taketi ha̧le yó tare alapó.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Téró Pita Antiok be huluapaae wóló betere sukamó, ama ha̧sókó fele ala ya̧lo a̧paae teraae faróló, a̧ foné salepó.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Ti noa betené meipó. Mepaae Jems-né dotonatepa wale Juda whi̧rape waai teópa, a̧ Juda meire fake whi̧rapetamo bitu, o̧la nukua yalepó. Até yaletei, kale whi̧rape Antiok bepaae wale sukamó, Pita a̧ Juda meire faketamo o̧la beta̧mó naletei taaróló, kae biti̧ felepó. Até yaleteita, kale tiki sekaȩ tukóló siriró betere whi̧rapené keletómó Juda meire fake whi̧rapetamo o̧la beta̧mó nukupa noa kisipa muaalorópóló wituraalu yalepó.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Pitané da̧ fea Keriso fake so whi̧ mo beta̧ alatóró erapó du bitutei, ama yale alané fake tekeyóló Juda fake kae ao̧róo Juda meire fake kae ao̧róo eralepó. Ai ho̧ko ala mepaae Juda fakenékélé sya felepó. Ai ho̧ko ala fakeyóló Banabas-nékélé yalepó.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Mió wosetu betere bete mole fo wisi mupatei, atimané dere ala kae depa kilitu, atima feané keletómó ya̧lo Pitapaae duraalu, “Ya̧ta Juda whi̧tei, Juda whi̧né dere alatóró ini, Juda meire fake whi̧né dere ala kaae du beterapó. Atéyaleteimo, Juda meire fake so whi̧paae da̧ Juda whi̧né mara mole ala sya fó̧póló noatepa sȩtu betere?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Da̧ta dowi ala dere Juda meire fake whi̧ bitini, mo Juda fake whi̧né mara mole ala tua̧mó deyale whi̧rape bitu, i fo da̧né mo kisiparapó.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Whi̧ me dené kale yóló muló betere fo mo wisiyóló sya fóló erótu betepa, Kótóné ai whi̧paae ya̧ mo donoi whi̧pó fo yaalo meipó. Téyaalo meitei, Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiratere ala beta̧ kilitu, Kótóné mo donoi whi̧pó fo enérapó. Atére betené Kótóné da̧paaekélé whi̧ wisipó yó̧póló kisipa mutu, Yesu Kerisopaae beta̧ kisipa tiki tiró beterapó. Kale yóló muló betere fopaae da̧né kisipa tiróló sya fumipó. Ti noatepae, kale yóló muló betere fo sya fóló erótu betere whi̧paae Kótóné me alakélé muni, mo donoi ala dere whi̧pó fo yaalo meipó.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Da̧ Keriso tua̧mó betereteiné ama da̧paae mo donoi so whi̧pó yó̧póló wóputé fu betere tua̧mó da̧né du betere dowi ala ha̧kearatepa, da̧né noa fo yaaloé? Kerisoné dowi ala wisirapa, deté fae fo enére? Mo meipó.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Kale tukóló muló betere fo ao̧mó sukó̧ló betere alané Kótóné keletómó, wisi ala dere whi̧ beteraairetei mo diripa kisipa mutu, ya̧lotei ai tu̧ mo taaralepó. Até yaletei, ya̧lo momómo duraalu, kale tukóló muló betere foné da̧ wisi ala dere whi̧ beteraalopó depata, ti Kótóné tukóló muló betere fo ya̧lotei tikitapóló ha̧kearatapó.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Ti noatepae, kale tukóló muló betere fo mo turó ya̧lo kisipa yaleteiné ȩ suka̧le whi̧ ao̧ralepó. Atéreteiné, kale suka̧le whi̧ ai fo ao̧mó momó kae netéró betaaloé? Meipó. Kótóné ama ala eróturaalu, a̧tamo mo ti beteró̧póló, kale tukóló muló betere foné ȩ dóló sukunalepó.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ȩta, Yesu Kerisotamo filipaa ni tómó taketi sukó̧ló i mole ape. Atéyaleteiné ȩ momó kae bitini, Keriso a̧ ȩ tua̧mó beterapó. Mió haemó i betere ya̧lo mo tikita, ti ȩpaae yaala sókó fóló, tao suraalu ama betere bete ha̧le melale whi̧ Kótóné naalemapaae kisipa tiki tiró betereteiné i betere ape.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ti Kótóné ama ha̧le hamokoróló tao sere ala, ya̧lo me bete munire o̧la aleróló, dȩpaae mulanénipó. Ti noa betené i fo du meipó. Kale tukóló muló betere fonétamo da̧ mo donoi so whi̧ beterólua̧sóró, ti Yesu Kerisoné ama betere bete besekéróló, a̧ ha̧le suka̧lepó fo ua̧pó,”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.