Atos 9
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT
1 Ai ala du betere tua̧mó, Sol-né Talené ala eró tare whi̧rape atima daalopóló wiratere fo ha̧le yó tarepó. Damaskus be huluapaae faai, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ beterepaae felepó.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Atéró duraalu, “Ȩ Damaskus be huluapaae faai dapa, dia̧né u bemó betere Juda fakené fo wosetere be kaae tare whi̧rapené ȩ mo whi̧ nisiyao̧sóró fas mekó asȩyóló a̧lae. Ai fas-mó i kaae fo yae. Aimó Yesu Kerisoné ala sya fole so whi̧kó betepa, ti i Jerusalem-paae dipula sóró wó̧póló, ȩpaae sóró fae yóló asȩ yae,” yalepó.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Atéró, Sol a̧ Damaskus be felekepaae sókó faai deremó, ó hepen-mó Talené dȩ hapale sókó wóló a̧ daale tiki mo fea dȩyó felepó.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Téteremó a̧ haepaae deraapisa fóló mupa, sa̧mó fo yóló duraalu, “Sol! Sol! Naao ȩ noatepa doróló supuraté kutu bitu de?” yalepó.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Tétepa, Sol-né duraalu, “Tale-ó, ya̧ né de?” depa Yesuné duraalu, “Ȩta, naao doróló susupuraté kutu betere whi̧ Yesupó,” yalepó.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 “Térapa, ya̧ turukó holóló Damaskus be huluapaae fae. Aimó betepa, ti whi̧ mené naao yaaire ala ya̧paae yó melaalopa, ama dere fo naao sya fóló yae,” yalepó.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ai ala deremó, Sol-tamo wale whi̧rape atima fokélé tekeni, hokomó sókó finé daae mulu, dere fomaaté wosalepó. Téyaletei, ai fo dere whi̧né kelepaa atima kilinipó.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Téró, Sol a̧ turukó holóló kele fisa̧ae horóló kele kele yalemó me o̧lakélé koló feni, kele dilikiyalepó. Atépa, a̧tamo wale whi̧rapené a̧ naasemó tawóló a̧lisóró fóló, Damaskus bemó sókó felepó.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Atéró, be dȩ soremó kele dilikiyóló bitu, o̧lakélé, wȩikélé néni, ha̧le betalepó.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Atéró betepa, ai bemó Yesuné ala eró tare whi̧ beta̧ Ananias beterepó. Ai whi̧né noke naró dere kaaené Talené a̧paae duraalu, “Ananias-ó!,” depa, ama duraalu, “Tale-ó maé, ȩ i betere ape,” yalepó.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Tétepa, Talené ai kale whi̧paae duraalu, “Mo donoi tu̧póló doi mole tu̧ seraa fóló, Judas-né bemó sókó fae. Atéró Tarsus whi̧ Sol momó betere? yóló wosae. A̧ ai bemó bituraalu, ȩpaae moma ai du betere ape.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Atérapa, ama noke naró dere kaaené i ala depa, kelalepó. Beta̧ whi̧ Ananias a̧ beterepaae wóló ama tikimó naase mulale wapa, ama kele wisi yaairetei kolóló, ai betere ape,” yalepó.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ti fo depa, Ananias-né duraalu, “Tale-ó, mepaae so whi̧né ȩpaae i fo ene wuatepa, wosalepó. Ai sekȩ́ a̧ta, Jerusalem bemó naao kae beteró betere so whi̧ doróló mo doakale dowi ala erótu betere whi̧pó yalepó.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Mió ipaae wóló betereteikélé ha̧le meipó. Jerusalem be huluamó du betere ala kaae, i be huluamókélé, naao doi yóló momatu betere so whi̧rape dipula saai so whi̧mó momaratere topo whi̧né ai ala yaai fae yóló, fas matepa sóró walepó,” yalepó.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Tétepatei, Talené Ananias-paae duraalu, “ Ai whi̧ta, ai ala du betale whi̧tei, mió ya̧lo ala yó taruraalu, ya̧lo kutó diraté fó̧póló sóró beteratapa, fae. Ti a̧ta, take nalopaae Juda meire fake so whi̧paaekélé, doasi tȩteróló kaae tare topo whi̧rapepaaekélé, Israel so whi̧paaekélé, ya̧lo doi eraté kutu betaaire whi̧ ai ape.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 A̧ até deté kutu betepa, ya̧lo doimó a̧ mo doasi dele sóró susupui ala saalopóló, ya̧lo a̧paae yó melaalopó,” yalepó.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ai fo depa, Ananias a̧ fóló, Talené a̧paae yó male bepaae felepó. Atéró sókó fóló, kale sekȩ́ betere be dolopaae holóló Sol-né tikimó naase mulóló duraalu, “Ya̧lo no Sol-ó, Tale Yesu Keriso ya̧ i Damaskus bepaae waai wapa, tu̧ tua̧mó sókó walepó. Atéyale sekȩ́né naao ai dilikire kele momó wisiróló o̧la o̧la kolóo, Dȩi Kepe Wisi ya̧ tiki tua̧paae biti̧ wóló fa̧anóo yó̧póló, ama ȩ ya̧ beterepaae dotonatepa wóló i daale ape,” yalepó.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ai fo deteretamotóró, kale whi̧né kele dolomó ya fumi kaae o̧la sókó dorowóló ama kele momó wisiyalepó. Atéró wisi depa, a̧ wȩi tópuralepó.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Atéró a̧ o̧la nóló ama fotoko̧ momó bune walepó. Sol a̧ Yesuné ala erótu betere whi̧rapetamo ai Damaskus bemó mepaae be dȩrape betalepó.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Ai be dȩmótóró kaae sóró, Juda whi̧rapené fo wosetere berapemó Yesu Keriso a̧ mo Kótóné Naalemapó yóló, so whi̧paae ha̧keamó yó mótu betalepó.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Atétepa, so whi̧ feané ama yó matere fo wosóló sirayóló duraalu, “I whi̧ta, take ó Jerusalem bemó Yesupaae tuȩ́ tiki tiróló betó mole so whi̧paae doakale susupui ala eraté kutu betale whi̧ meié? A̧ ipaae waleteita, i bemó betó mole Keriso so whi̧paae doasi dowi sekȩi ala eróló, so whi̧mó momaratere topo whi̧paae dipula sóró male faai wale whi̧ meié?” yalepó.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Téyaletei, Sol-né Talené fo eratere ala mo ti fake deté fóló mo fosó fosóre whi̧ betalepó. Atéru, Damaskus bemó betó mole Juda so whi̧paae Yesuta, so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló sóró beteró betere Kerisopóló yó matepa, so whi̧né mo dono dapóló kisipa yalepó.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Atéró, yó melaté fóló mepaae be dȩrape kemetepa, Juda whi̧rapené Sol daai kisipa mutu, atima beta̧paae toura̧le wóló atimasisi kikiti fo dukutu betalepó.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Atéyaletei, atimané a̧ daai du betere ala ama kisipa yalepó. Dilikitamokélé, dȩtamokélé, ai be bopéró betere tipi tu̧ sókó wale tiki doko̧ a̧ daai, melaa yóló biti̧ta dua yalepó.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ai fo woseturaalu, kale mepaae Sol-né dere fo wosóló sya fu betere whi̧rapené a̧ tao suraalu, ai be bopéró betere tipi dolo sokóló dilikitamo yomó deyóló halikané duwóló deralepó.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Téró, Sol a̧ Jerusalem bepaae holóló bituraalu, aimó mepaae Yesuné ala erótu betere whi̧rapetamo touyóló betaai yaletei, atima a̧ kelao̧sóró wiyalepó. Atima wi yaleteita, a̧ Yesuné ala eratere whi̧póló kisipa tiréni yaleteinépó.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Atétu betepa, Banabas-né kale whi̧ Pol aposel whi̧rape beterepaae dapesó fóló daaló bitu, i sekȩ́ta Damaskus bepaae faai fu betepa tu̧ tua̧mó, Tale wóló daapa, ama kelené mo kilipakalepó. Téró, aimó Talené a̧paae fo ipakalepó. Ai fo yóló Damaskus bemó bituraalu, a̧ mo wikélé ini, halaainé Yesu Kerisoné doimó fo yó mótu bitipakalepó.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Atéró, Sol a̧ atimatamo beta̧mó bituraalu, ai Jerusalem be huluamó so whi̧paae Talené fo wikélé ini, mo halaainé Yesuné doimó yó maté kutu betalepó. Atéteremó, whi̧ mené a̧ sesékélé inipó.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Téró, Sol-né Krik be fo bole Juda so whi̧paae Yesu a̧ta, mo Kótóné Naalemapóló kisipa yó̧póló, fo tokó̧tamo du betaletei, mepaae Juda fake whi̧rapené Sol daairaalu du betalepó.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Ai fo woseturaalu, Keriso norapené Sol dao̧sóró tao suraalu, Sesaria bepaae dapesó dorowóló, Tarsus bepaae fó̧póló dotonalepó.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Atéró, Judia hae kwiamókélé, Kaleli hae kwiamókélé, Samaria hae kwiamókélé, Keriso so whi̧tamo bóe dóló susupui ala erótu betaletei, mió i alimó hai̧né sukó̧ló dua betó molepó. Talené Dȩi Kepe Wisiné atima fotoko̧róló ketekȩ bulatepa, Yesupaae tuȩ́ tiki tiratere so whi̧ mo ti fake deté felepó. Atéró, Kótó a̧ta, mo doa fotoko̧ bole Talepóló wi kisipa mutu, hemée deyóló mo dua betó molepó.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Téró Pita a̧ mepaae Kótóné kae beteró betere so whi̧ betó mole be hulua doko̧ fea keleté fóló Lida be huluamó betó mole Keriso so whi̧tamokélé ekei fo yóló betaai felepó.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 A̧ atéró wóló, ai bemó beta̧ whi̧ ama doi Enias betepa kelalepó. Ai sekȩ́ a̧ta, tiki da̧amuyóló ha̧le fiyótóró mupa, 8-ró ba fo kemeyale whi̧pó.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Atéró mupa, Pitané kale whi̧paae duraalu, “Enias-ó, Tale Yesu Kerisoné ya̧ mió ai wisiratapa, turukó holae. Téró naao besekȩ tukóló bopeyóló tupaae mulae,” yalepó. Téyalemó, kale whi̧ a̧ mo hapale téti turukó holóló daane holalepó.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Atéró, ai kale Lida be huluamó betó mole so whi̧ró Saron be huluamó betó mole so whi̧tamoné tiki sinóló da̧amure whi̧ Enias wisiratere ala kilituraalu, Talepaae kisipa tiki tirótua yalepó.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Téró, Jopa bemó Talené ala eratere sokó beta̧ ama doi Tabitapó. Krik foné ai doi Dorkas doi mulapó. Ai so a̧ta, betere doko̧ fea hȩkesené sinóló yaala sókó fóló wisi ala erótu, yolealere so whi̧mó o̧la o̧la ha̧le tao sóró matere ala fa̧ane so wisinaalepó.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Atétu betale sukamó, kale so a̧ heponé suka̧lepó. Atéró sukutepa, mepaae sorapené ama tiki fokóló kutiné bopeyóló siki be kepaae mulale holalepó.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Ai be Jopata, Lida be felekemó erapó. Atéreteiné Talené ala eratere whi̧rapené Pita Lida bemó beterapó depa woseturaalu, atimakó whi̧ tamo fó̧póló dotȩyalepó. Atéró fóló Pitapaae duraalu, “No-ó ya̧ta, mió mo da̧motamotóró hapale faai dapesene walepó,” yalepó.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Tétepa, Pita a̧ atimaamotamo fóló, Jopa bemó sókó fóló, kale so sukó̧ló mole siki be kepaae dapesó horalepó. Atéró aimó betó mole wulia sorape Pita daalepaae wóló moló-u yóló duraalu, “Ita, ai suka̧le so a̧ suka̧ai bituraalu, male doasi deróló sókó fatere fo̧loi kutiró mepaae deratere kutirapetamo i ape yóló,” yó malepó.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Tétepa, Pitané ai sorape belapaae ho̧konóló a̧ bukutiri teya̧ró bituraalu, moma yalepó. Atéró moma yóló a̧ kale so molepaae fetée wóló duraalu, “Tapita-ó, ya̧ turukó holae,” depa kale so kele fisa̧ae horóló, Pita kaae taru turukó holóló biti̧ holalepó.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Atéró betepa, Pitané kale soné naasemó tao sóró turukó horóló daalalepó. Atéró kale wulia soraperó Keriso so whi̧tamopaae kepaayale so i ape yóló yó malepó.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Pitané kale mo ti sinóló mole sotei, momó kepaaróló beteralepó dere fo kulu kulu só kwȩyóló fakeratepa, Jopa be huluamó betó mole so whi̧ mo feané wosalepó. Até yalepó dere fo woseturaalu, so whi̧ mo fea Talepaae feteyóló kisipa tiki tirótua yalepó.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Téró, Pita a̧ Saimon-tamo mepaae be dȩrape betalepó. Saimon-ta, hupu sekaȩné mepaae o̧la o̧la ale yaairaalu, bé bé yó̧póló wȩimó fokotu betere whi̧pó.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.