Atos 9

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ai ala du betere tua̧mó, Sol-né Talené ala eró tare whi̧rape atima daalopóló wiratere fo ha̧le yó tarepó. Damaskus be huluapaae faai, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ beterepaae felepó.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Atéró duraalu, “Ȩ Damaskus be huluapaae faai dapa, dia̧né u bemó betere Juda fakené fo wosetere be kaae tare whi̧rapené ȩ mo whi̧ nisiyao̧sóró fas mekó asȩyóló a̧lae. Ai fas-mó i kaae fo yae. Aimó Yesu Kerisoné ala sya fole so whi̧kó betepa, ti i Jerusalem-paae dipula sóró wó̧póló, ȩpaae sóró fae yóló asȩ yae,” yalepó.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Atéró, Sol a̧ Damaskus be felekepaae sókó faai deremó, ó hepen-mó Talené dȩ hapale sókó wóló a̧ daale tiki mo fea dȩyó felepó.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Téteremó a̧ haepaae deraapisa fóló mupa, sa̧mó fo yóló duraalu, “Sol! Sol! Naao ȩ noatepa doróló supuraté kutu bitu de?” yalepó.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Tétepa, Sol-né duraalu, “Tale-ó, ya̧ né de?” depa Yesuné duraalu, “Ȩta, naao doróló susupuraté kutu betere whi̧ Yesupó,” yalepó.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 “Térapa, ya̧ turukó holóló Damaskus be huluapaae fae. Aimó betepa, ti whi̧ mené naao yaaire ala ya̧paae yó melaalopa, ama dere fo naao sya fóló yae,” yalepó.
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ai ala deremó, Sol-tamo wale whi̧rape atima fokélé tekeni, hokomó sókó finé daae mulu, dere fomaaté wosalepó. Téyaletei, ai fo dere whi̧né kelepaa atima kilinipó.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Téró, Sol a̧ turukó holóló kele fisa̧ae horóló kele kele yalemó me o̧lakélé koló feni, kele dilikiyalepó. Atépa, a̧tamo wale whi̧rapené a̧ naasemó tawóló a̧lisóró fóló, Damaskus bemó sókó felepó.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Atéró, be dȩ soremó kele dilikiyóló bitu, o̧lakélé, wȩikélé néni, ha̧le betalepó.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Atéró betepa, ai bemó Yesuné ala eró tare whi̧ beta̧ Ananias beterepó. Ai whi̧né noke naró dere kaaené Talené a̧paae duraalu, “Ananias-ó!,” depa, ama duraalu, “Tale-ó maé, ȩ i betere ape,” yalepó.
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Tétepa, Talené ai kale whi̧paae duraalu, “Mo donoi tu̧póló doi mole tu̧ seraa fóló, Judas-né bemó sókó fae. Atéró Tarsus whi̧ Sol momó betere? yóló wosae. A̧ ai bemó bituraalu, ȩpaae moma ai du betere ape.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Atérapa, ama noke naró dere kaaené i ala depa, kelalepó. Beta̧ whi̧ Ananias a̧ beterepaae wóló ama tikimó naase mulale wapa, ama kele wisi yaairetei kolóló, ai betere ape,” yalepó.
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ti fo depa, Ananias-né duraalu, “Tale-ó, mepaae so whi̧né ȩpaae i fo ene wuatepa, wosalepó. Ai sekȩ́ a̧ta, Jerusalem bemó naao kae beteró betere so whi̧ doróló mo doakale dowi ala erótu betere whi̧pó yalepó.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Mió ipaae wóló betereteikélé ha̧le meipó. Jerusalem be huluamó du betere ala kaae, i be huluamókélé, naao doi yóló momatu betere so whi̧rape dipula saai so whi̧mó momaratere topo whi̧né ai ala yaai fae yóló, fas matepa sóró walepó,” yalepó.
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Tétepatei, Talené Ananias-paae duraalu, “ Ai whi̧ta, ai ala du betale whi̧tei, mió ya̧lo ala yó taruraalu, ya̧lo kutó diraté fó̧póló sóró beteratapa, fae. Ti a̧ta, take nalopaae Juda meire fake so whi̧paaekélé, doasi tȩteróló kaae tare topo whi̧rapepaaekélé, Israel so whi̧paaekélé, ya̧lo doi eraté kutu betaaire whi̧ ai ape.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 A̧ até deté kutu betepa, ya̧lo doimó a̧ mo doasi dele sóró susupui ala saalopóló, ya̧lo a̧paae yó melaalopó,” yalepó.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ai fo depa, Ananias a̧ fóló, Talené a̧paae yó male bepaae felepó. Atéró sókó fóló, kale sekȩ́ betere be dolopaae holóló Sol-né tikimó naase mulóló duraalu, “Ya̧lo no Sol-ó, Tale Yesu Keriso ya̧ i Damaskus bepaae waai wapa, tu̧ tua̧mó sókó walepó. Atéyale sekȩ́né naao ai dilikire kele momó wisiróló o̧la o̧la kolóo, Dȩi Kepe Wisi ya̧ tiki tua̧paae biti̧ wóló fa̧anóo yó̧póló, ama ȩ ya̧ beterepaae dotonatepa wóló i daale ape,” yalepó.
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ai fo deteretamotóró, kale whi̧né kele dolomó ya fumi kaae o̧la sókó dorowóló ama kele momó wisiyalepó. Atéró wisi depa, a̧ wȩi tópuralepó.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Atéró a̧ o̧la nóló ama fotoko̧ momó bune walepó. Sol a̧ Yesuné ala erótu betere whi̧rapetamo ai Damaskus bemó mepaae be dȩrape betalepó.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ai be dȩmótóró kaae sóró, Juda whi̧rapené fo wosetere berapemó Yesu Keriso a̧ mo Kótóné Naalemapó yóló, so whi̧paae ha̧keamó yó mótu betalepó.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Atétepa, so whi̧ feané ama yó matere fo wosóló sirayóló duraalu, “I whi̧ta, take ó Jerusalem bemó Yesupaae tuȩ́ tiki tiróló betó mole so whi̧paae doakale susupui ala eraté kutu betale whi̧ meié? A̧ ipaae waleteita, i bemó betó mole Keriso so whi̧paae doasi dowi sekȩi ala eróló, so whi̧mó momaratere topo whi̧paae dipula sóró male faai wale whi̧ meié?” yalepó.
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Téyaletei, Sol-né Talené fo eratere ala mo ti fake deté fóló mo fosó fosóre whi̧ betalepó. Atéru, Damaskus bemó betó mole Juda so whi̧paae Yesuta, so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló sóró beteró betere Kerisopóló yó matepa, so whi̧né mo dono dapóló kisipa yalepó.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Atéró, yó melaté fóló mepaae be dȩrape kemetepa, Juda whi̧rapené Sol daai kisipa mutu, atima beta̧paae toura̧le wóló atimasisi kikiti fo dukutu betalepó.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Atéyaletei, atimané a̧ daai du betere ala ama kisipa yalepó. Dilikitamokélé, dȩtamokélé, ai be bopéró betere tipi tu̧ sókó wale tiki doko̧ a̧ daai, melaa yóló biti̧ta dua yalepó.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Ai fo woseturaalu, kale mepaae Sol-né dere fo wosóló sya fu betere whi̧rapené a̧ tao suraalu, ai be bopéró betere tipi dolo sokóló dilikitamo yomó deyóló halikané duwóló deralepó.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Téró, Sol a̧ Jerusalem bepaae holóló bituraalu, aimó mepaae Yesuné ala erótu betere whi̧rapetamo touyóló betaai yaletei, atima a̧ kelao̧sóró wiyalepó. Atima wi yaleteita, a̧ Yesuné ala eratere whi̧póló kisipa tiréni yaleteinépó.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Atétu betepa, Banabas-né kale whi̧ Pol aposel whi̧rape beterepaae dapesó fóló daaló bitu, i sekȩ́ta Damaskus bepaae faai fu betepa tu̧ tua̧mó, Tale wóló daapa, ama kelené mo kilipakalepó. Téró, aimó Talené a̧paae fo ipakalepó. Ai fo yóló Damaskus bemó bituraalu, a̧ mo wikélé ini, halaainé Yesu Kerisoné doimó fo yó mótu bitipakalepó.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Atéró, Sol a̧ atimatamo beta̧mó bituraalu, ai Jerusalem be huluamó so whi̧paae Talené fo wikélé ini, mo halaainé Yesuné doimó yó maté kutu betalepó. Atéteremó, whi̧ mené a̧ sesékélé inipó.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Téró, Sol-né Krik be fo bole Juda so whi̧paae Yesu a̧ta, mo Kótóné Naalemapóló kisipa yó̧póló, fo tokó̧tamo du betaletei, mepaae Juda fake whi̧rapené Sol daairaalu du betalepó.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Ai fo woseturaalu, Keriso norapené Sol dao̧sóró tao suraalu, Sesaria bepaae dapesó dorowóló, Tarsus bepaae fó̧póló dotonalepó.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Atéró, Judia hae kwiamókélé, Kaleli hae kwiamókélé, Samaria hae kwiamókélé, Keriso so whi̧tamo bóe dóló susupui ala erótu betaletei, mió i alimó hai̧né sukó̧ló dua betó molepó. Talené Dȩi Kepe Wisiné atima fotoko̧róló ketekȩ bulatepa, Yesupaae tuȩ́ tiki tiratere so whi̧ mo ti fake deté felepó. Atéró, Kótó a̧ta, mo doa fotoko̧ bole Talepóló wi kisipa mutu, hemée deyóló mo dua betó molepó.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Téró Pita a̧ mepaae Kótóné kae beteró betere so whi̧ betó mole be hulua doko̧ fea keleté fóló Lida be huluamó betó mole Keriso so whi̧tamokélé ekei fo yóló betaai felepó.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 A̧ atéró wóló, ai bemó beta̧ whi̧ ama doi Enias betepa kelalepó. Ai sekȩ́ a̧ta, tiki da̧amuyóló ha̧le fiyótóró mupa, 8-ró ba fo kemeyale whi̧pó.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Atéró mupa, Pitané kale whi̧paae duraalu, “Enias-ó, Tale Yesu Kerisoné ya̧ mió ai wisiratapa, turukó holae. Téró naao besekȩ tukóló bopeyóló tupaae mulae,” yalepó. Téyalemó, kale whi̧ a̧ mo hapale téti turukó holóló daane holalepó.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Atéró, ai kale Lida be huluamó betó mole so whi̧ró Saron be huluamó betó mole so whi̧tamoné tiki sinóló da̧amure whi̧ Enias wisiratere ala kilituraalu, Talepaae kisipa tiki tirótua yalepó.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Téró, Jopa bemó Talené ala eratere sokó beta̧ ama doi Tabitapó. Krik foné ai doi Dorkas doi mulapó. Ai so a̧ta, betere doko̧ fea hȩkesené sinóló yaala sókó fóló wisi ala erótu, yolealere so whi̧mó o̧la o̧la ha̧le tao sóró matere ala fa̧ane so wisinaalepó.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Atétu betale sukamó, kale so a̧ heponé suka̧lepó. Atéró sukutepa, mepaae sorapené ama tiki fokóló kutiné bopeyóló siki be kepaae mulale holalepó.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Ai be Jopata, Lida be felekemó erapó. Atéreteiné Talené ala eratere whi̧rapené Pita Lida bemó beterapó depa woseturaalu, atimakó whi̧ tamo fó̧póló dotȩyalepó. Atéró fóló Pitapaae duraalu, “No-ó ya̧ta, mió mo da̧motamotóró hapale faai dapesene walepó,” yalepó.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Tétepa, Pita a̧ atimaamotamo fóló, Jopa bemó sókó fóló, kale so sukó̧ló mole siki be kepaae dapesó horalepó. Atéró aimó betó mole wulia sorape Pita daalepaae wóló moló-u yóló duraalu, “Ita, ai suka̧le so a̧ suka̧ai bituraalu, male doasi deróló sókó fatere fo̧loi kutiró mepaae deratere kutirapetamo i ape yóló,” yó malepó.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Tétepa, Pitané ai sorape belapaae ho̧konóló a̧ bukutiri teya̧ró bituraalu, moma yalepó. Atéró moma yóló a̧ kale so molepaae fetée wóló duraalu, “Tapita-ó, ya̧ turukó holae,” depa kale so kele fisa̧ae horóló, Pita kaae taru turukó holóló biti̧ holalepó.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Atéró betepa, Pitané kale soné naasemó tao sóró turukó horóló daalalepó. Atéró kale wulia soraperó Keriso so whi̧tamopaae kepaayale so i ape yóló yó malepó.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Pitané kale mo ti sinóló mole sotei, momó kepaaróló beteralepó dere fo kulu kulu só kwȩyóló fakeratepa, Jopa be huluamó betó mole so whi̧ mo feané wosalepó. Até yalepó dere fo woseturaalu, so whi̧ mo fea Talepaae feteyóló kisipa tiki tirótua yalepó.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Téró, Pita a̧ Saimon-tamo mepaae be dȩrape betalepó. Saimon-ta, hupu sekaȩné mepaae o̧la o̧la ale yaairaalu, bé bé yó̧póló wȩimó fokotu betere whi̧pó.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.