Atos 9
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Ai ala du betere tua̧mó, Sol-né Talené ala eró tare whi̧rape atima daalopóló wiratere fo ha̧le yó tarepó. Damaskus be huluapaae faai, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ beterepaae felepó.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Atéró duraalu, “Ȩ Damaskus be huluapaae faai dapa, dia̧né u bemó betere Juda fakené fo wosetere be kaae tare whi̧rapené ȩ mo whi̧ nisiyao̧sóró fas mekó asȩyóló a̧lae. Ai fas-mó i kaae fo yae. Aimó Yesu Kerisoné ala sya fole so whi̧kó betepa, ti i Jerusalem-paae dipula sóró wó̧póló, ȩpaae sóró fae yóló asȩ yae,” yalepó.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Atéró, Sol a̧ Damaskus be felekepaae sókó faai deremó, ó hepen-mó Talené dȩ hapale sókó wóló a̧ daale tiki mo fea dȩyó felepó.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Téteremó a̧ haepaae deraapisa fóló mupa, sa̧mó fo yóló duraalu, “Sol! Sol! Naao ȩ noatepa doróló supuraté kutu bitu de?” yalepó.
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Tétepa, Sol-né duraalu, “Tale-ó, ya̧ né de?” depa Yesuné duraalu, “Ȩta, naao doróló susupuraté kutu betere whi̧ Yesupó,” yalepó.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 “Térapa, ya̧ turukó holóló Damaskus be huluapaae fae. Aimó betepa, ti whi̧ mené naao yaaire ala ya̧paae yó melaalopa, ama dere fo naao sya fóló yae,” yalepó.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Ai ala deremó, Sol-tamo wale whi̧rape atima fokélé tekeni, hokomó sókó finé daae mulu, dere fomaaté wosalepó. Téyaletei, ai fo dere whi̧né kelepaa atima kilinipó.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Téró, Sol a̧ turukó holóló kele fisa̧ae horóló kele kele yalemó me o̧lakélé koló feni, kele dilikiyalepó. Atépa, a̧tamo wale whi̧rapené a̧ naasemó tawóló a̧lisóró fóló, Damaskus bemó sókó felepó.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Atéró, be dȩ soremó kele dilikiyóló bitu, o̧lakélé, wȩikélé néni, ha̧le betalepó.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Atéró betepa, ai bemó Yesuné ala eró tare whi̧ beta̧ Ananias beterepó. Ai whi̧né noke naró dere kaaené Talené a̧paae duraalu, “Ananias-ó!,” depa, ama duraalu, “Tale-ó maé, ȩ i betere ape,” yalepó.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Tétepa, Talené ai kale whi̧paae duraalu, “Mo donoi tu̧póló doi mole tu̧ seraa fóló, Judas-né bemó sókó fae. Atéró Tarsus whi̧ Sol momó betere? yóló wosae. A̧ ai bemó bituraalu, ȩpaae moma ai du betere ape.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Atérapa, ama noke naró dere kaaené i ala depa, kelalepó. Beta̧ whi̧ Ananias a̧ beterepaae wóló ama tikimó naase mulale wapa, ama kele wisi yaairetei kolóló, ai betere ape,” yalepó.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ti fo depa, Ananias-né duraalu, “Tale-ó, mepaae so whi̧né ȩpaae i fo ene wuatepa, wosalepó. Ai sekȩ́ a̧ta, Jerusalem bemó naao kae beteró betere so whi̧ doróló mo doakale dowi ala erótu betere whi̧pó yalepó.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Mió ipaae wóló betereteikélé ha̧le meipó. Jerusalem be huluamó du betere ala kaae, i be huluamókélé, naao doi yóló momatu betere so whi̧rape dipula saai so whi̧mó momaratere topo whi̧né ai ala yaai fae yóló, fas matepa sóró walepó,” yalepó.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Tétepatei, Talené Ananias-paae duraalu, “ Ai whi̧ta, ai ala du betale whi̧tei, mió ya̧lo ala yó taruraalu, ya̧lo kutó diraté fó̧póló sóró beteratapa, fae. Ti a̧ta, take nalopaae Juda meire fake so whi̧paaekélé, doasi tȩteróló kaae tare topo whi̧rapepaaekélé, Israel so whi̧paaekélé, ya̧lo doi eraté kutu betaaire whi̧ ai ape.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 A̧ até deté kutu betepa, ya̧lo doimó a̧ mo doasi dele sóró susupui ala saalopóló, ya̧lo a̧paae yó melaalopó,” yalepó.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Ai fo depa, Ananias a̧ fóló, Talené a̧paae yó male bepaae felepó. Atéró sókó fóló, kale sekȩ́ betere be dolopaae holóló Sol-né tikimó naase mulóló duraalu, “Ya̧lo no Sol-ó, Tale Yesu Keriso ya̧ i Damaskus bepaae waai wapa, tu̧ tua̧mó sókó walepó. Atéyale sekȩ́né naao ai dilikire kele momó wisiróló o̧la o̧la kolóo, Dȩi Kepe Wisi ya̧ tiki tua̧paae biti̧ wóló fa̧anóo yó̧póló, ama ȩ ya̧ beterepaae dotonatepa wóló i daale ape,” yalepó.
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ai fo deteretamotóró, kale whi̧né kele dolomó ya fumi kaae o̧la sókó dorowóló ama kele momó wisiyalepó. Atéró wisi depa, a̧ wȩi tópuralepó.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Atéró a̧ o̧la nóló ama fotoko̧ momó bune walepó. Sol a̧ Yesuné ala erótu betere whi̧rapetamo ai Damaskus bemó mepaae be dȩrape betalepó.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Ai be dȩmótóró kaae sóró, Juda whi̧rapené fo wosetere berapemó Yesu Keriso a̧ mo Kótóné Naalemapó yóló, so whi̧paae ha̧keamó yó mótu betalepó.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Atétepa, so whi̧ feané ama yó matere fo wosóló sirayóló duraalu, “I whi̧ta, take ó Jerusalem bemó Yesupaae tuȩ́ tiki tiróló betó mole so whi̧paae doakale susupui ala eraté kutu betale whi̧ meié? A̧ ipaae waleteita, i bemó betó mole Keriso so whi̧paae doasi dowi sekȩi ala eróló, so whi̧mó momaratere topo whi̧paae dipula sóró male faai wale whi̧ meié?” yalepó.
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Téyaletei, Sol-né Talené fo eratere ala mo ti fake deté fóló mo fosó fosóre whi̧ betalepó. Atéru, Damaskus bemó betó mole Juda so whi̧paae Yesuta, so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló sóró beteró betere Kerisopóló yó matepa, so whi̧né mo dono dapóló kisipa yalepó.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Atéró, yó melaté fóló mepaae be dȩrape kemetepa, Juda whi̧rapené Sol daai kisipa mutu, atima beta̧paae toura̧le wóló atimasisi kikiti fo dukutu betalepó.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Atéyaletei, atimané a̧ daai du betere ala ama kisipa yalepó. Dilikitamokélé, dȩtamokélé, ai be bopéró betere tipi tu̧ sókó wale tiki doko̧ a̧ daai, melaa yóló biti̧ta dua yalepó.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Ai fo woseturaalu, kale mepaae Sol-né dere fo wosóló sya fu betere whi̧rapené a̧ tao suraalu, ai be bopéró betere tipi dolo sokóló dilikitamo yomó deyóló halikané duwóló deralepó.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Téró, Sol a̧ Jerusalem bepaae holóló bituraalu, aimó mepaae Yesuné ala erótu betere whi̧rapetamo touyóló betaai yaletei, atima a̧ kelao̧sóró wiyalepó. Atima wi yaleteita, a̧ Yesuné ala eratere whi̧póló kisipa tiréni yaleteinépó.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Atétu betepa, Banabas-né kale whi̧ Pol aposel whi̧rape beterepaae dapesó fóló daaló bitu, i sekȩ́ta Damaskus bepaae faai fu betepa tu̧ tua̧mó, Tale wóló daapa, ama kelené mo kilipakalepó. Téró, aimó Talené a̧paae fo ipakalepó. Ai fo yóló Damaskus bemó bituraalu, a̧ mo wikélé ini, halaainé Yesu Kerisoné doimó fo yó mótu bitipakalepó.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Atéró, Sol a̧ atimatamo beta̧mó bituraalu, ai Jerusalem be huluamó so whi̧paae Talené fo wikélé ini, mo halaainé Yesuné doimó yó maté kutu betalepó. Atéteremó, whi̧ mené a̧ sesékélé inipó.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Téró, Sol-né Krik be fo bole Juda so whi̧paae Yesu a̧ta, mo Kótóné Naalemapóló kisipa yó̧póló, fo tokó̧tamo du betaletei, mepaae Juda fake whi̧rapené Sol daairaalu du betalepó.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ai fo woseturaalu, Keriso norapené Sol dao̧sóró tao suraalu, Sesaria bepaae dapesó dorowóló, Tarsus bepaae fó̧póló dotonalepó.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Atéró, Judia hae kwiamókélé, Kaleli hae kwiamókélé, Samaria hae kwiamókélé, Keriso so whi̧tamo bóe dóló susupui ala erótu betaletei, mió i alimó hai̧né sukó̧ló dua betó molepó. Talené Dȩi Kepe Wisiné atima fotoko̧róló ketekȩ bulatepa, Yesupaae tuȩ́ tiki tiratere so whi̧ mo ti fake deté felepó. Atéró, Kótó a̧ta, mo doa fotoko̧ bole Talepóló wi kisipa mutu, hemée deyóló mo dua betó molepó.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Téró Pita a̧ mepaae Kótóné kae beteró betere so whi̧ betó mole be hulua doko̧ fea keleté fóló Lida be huluamó betó mole Keriso so whi̧tamokélé ekei fo yóló betaai felepó.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 A̧ atéró wóló, ai bemó beta̧ whi̧ ama doi Enias betepa kelalepó. Ai sekȩ́ a̧ta, tiki da̧amuyóló ha̧le fiyótóró mupa, 8-ró ba fo kemeyale whi̧pó.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Atéró mupa, Pitané kale whi̧paae duraalu, “Enias-ó, Tale Yesu Kerisoné ya̧ mió ai wisiratapa, turukó holae. Téró naao besekȩ tukóló bopeyóló tupaae mulae,” yalepó. Téyalemó, kale whi̧ a̧ mo hapale téti turukó holóló daane holalepó.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Atéró, ai kale Lida be huluamó betó mole so whi̧ró Saron be huluamó betó mole so whi̧tamoné tiki sinóló da̧amure whi̧ Enias wisiratere ala kilituraalu, Talepaae kisipa tiki tirótua yalepó.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Téró, Jopa bemó Talené ala eratere sokó beta̧ ama doi Tabitapó. Krik foné ai doi Dorkas doi mulapó. Ai so a̧ta, betere doko̧ fea hȩkesené sinóló yaala sókó fóló wisi ala erótu, yolealere so whi̧mó o̧la o̧la ha̧le tao sóró matere ala fa̧ane so wisinaalepó.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Atétu betale sukamó, kale so a̧ heponé suka̧lepó. Atéró sukutepa, mepaae sorapené ama tiki fokóló kutiné bopeyóló siki be kepaae mulale holalepó.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ai be Jopata, Lida be felekemó erapó. Atéreteiné Talené ala eratere whi̧rapené Pita Lida bemó beterapó depa woseturaalu, atimakó whi̧ tamo fó̧póló dotȩyalepó. Atéró fóló Pitapaae duraalu, “No-ó ya̧ta, mió mo da̧motamotóró hapale faai dapesene walepó,” yalepó.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Tétepa, Pita a̧ atimaamotamo fóló, Jopa bemó sókó fóló, kale so sukó̧ló mole siki be kepaae dapesó horalepó. Atéró aimó betó mole wulia sorape Pita daalepaae wóló moló-u yóló duraalu, “Ita, ai suka̧le so a̧ suka̧ai bituraalu, male doasi deróló sókó fatere fo̧loi kutiró mepaae deratere kutirapetamo i ape yóló,” yó malepó.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Tétepa, Pitané ai sorape belapaae ho̧konóló a̧ bukutiri teya̧ró bituraalu, moma yalepó. Atéró moma yóló a̧ kale so molepaae fetée wóló duraalu, “Tapita-ó, ya̧ turukó holae,” depa kale so kele fisa̧ae horóló, Pita kaae taru turukó holóló biti̧ holalepó.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Atéró betepa, Pitané kale soné naasemó tao sóró turukó horóló daalalepó. Atéró kale wulia soraperó Keriso so whi̧tamopaae kepaayale so i ape yóló yó malepó.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Pitané kale mo ti sinóló mole sotei, momó kepaaróló beteralepó dere fo kulu kulu só kwȩyóló fakeratepa, Jopa be huluamó betó mole so whi̧ mo feané wosalepó. Até yalepó dere fo woseturaalu, so whi̧ mo fea Talepaae feteyóló kisipa tiki tirótua yalepó.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Téró, Pita a̧ Saimon-tamo mepaae be dȩrape betalepó. Saimon-ta, hupu sekaȩné mepaae o̧la o̧la ale yaairaalu, bé bé yó̧póló wȩimó fokotu betere whi̧pó.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.