Atos 4

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Téró, Pitaró Jon-tamo kale fo wisi so whi̧paae yó mótu betepa, mepaae momatere be kaae tare diki tare whi̧rapené topo whi̧kélé, Sadyusi whi̧rapekélé, so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧rapekélé, fea atimaamo beterepaae walepó.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Atima atéró betó mupa, Pitaró Jon-tamoné fo yó mótu duraalu, Yesu mo ti suka̧letei momó kepaayóló beterapó. Térapa, Yesupaae tuȩ́ tiki tiratere so whi̧kélé kepaayóló betaalopóló yó mótu beterepó. Atéró yó mótu betepa, kale whi̧rape atima dei tuȩ́ muóló fopaae bualepó.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Atéturaalu, ai kale whi̧rapené atimaamo tawóló fo tokó̧ló só deraai yaletei be diki depa, hi̧ka yaairaalu dilikitamo atimaamo dipula sóró beteralepó.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Téyaletei, atimaamoné yó male fo wosóló so whi̧ fea Talepaae kisipa tiki tiralepó. Atéyale whi̧rape maaté dosa̧ayóló touróturaalu, 5000-rópó.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Téró hi̧ka be dȩtepa, topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamokélé, Juda whi̧ disirapekélé, fea Jerusalem bepaae toura̧le walepó.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Atétepa, atimatamo so whi̧mó momaratere whi̧rapené topo whi̧ Anas-kélé, Kaiapas-kélé, Jon-kélé, Aleksandakélé, so whi̧mó momaratere mepaae whi̧rapekélé fea wóló touró beterepó.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Atéró, Pitaró Jon-tamo dape sóró ai whi̧rapené atimaamopaae woseturaalu. “Ai ala yó̧póló diaamo né sóró beteraleé? ó né doimó diaamoné ai ala du bitute?” yalepó.
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 — ausente —
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 — ausente —
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Tétamo depa, ti dia̧nékélé, Israel so whi̧ feanékélé, wosaasepóló ha̧kearóló i dere ape. Dia̧né Nasaret whi̧kó Yesu Keriso filipaare ni tómó oleróló mo ti dóló sukunaletei, Kótóné a̧ momó kepaaralepó. Atéyale sekȩ́né doimó, da̧moné wisi erale hó dore whi̧ i daale ape.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Yesuta, asȩmó ere foné duraalu,
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Da̧ aluyao̧sóró tao saaire whi̧ me kae mo bitinipó. Yesuné doimó beta̧ da̧ so whi̧ fea mo wisiyóló betenérapó,” yalepó.
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Atéró, kale whi̧rapené kelalemó, Pitaró Jon-tamo wikélé ini fo mo halaainé du beterepó. Atéró dere fo woseturaalu, i whi̧ tamota me skul-kélé iniretei, dere fo mo fosó fosó dapóló siratu betalepó. Tétu atimaamo Yesutamo kwȩyale whi̧ tamopóló kisipa yalepó.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Téyaletei, Pitaró Jon-tamoné hó dopa wisirale whi̧kélé atima touró betere tikimó daaleteiné u kale whi̧rape atimané me fo yaaire tu̧ mei depa taaralepó.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Atétepa, Pitaró Jon-tamo kapala asiri belapaae ho̧kó deróló, ai whi̧rape atima fo kȩlaaralepó.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Atéró, kȩlaaróló duraalu, “Atimaamopaae da̧né noa alakó eraaloé? Jerusalem bemó betó mole so whi̧ feané atimaamoné kelemei ala eraletei, kolóló mo tuȩ́rapó. Téreteiné da̧né ai ala hiróló kapala fo enénipó.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Tépatei, i fo so whi̧paae deté fóló fakerao̧sóró atimaamopaae dirii fo yóló mulaalopó. Ai Yesuné doimó so whi̧paae fo yó melao̧se yaalopa, siépe,” yalepó.
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Atimapi atéró fo dokoló, kale whi̧ tamo momó bepaae ape yóló duraalu, Yesuné doimó mepaae dere alaraperó ama fo yó maté kotere alatamo momó kae yao̧se yóló fo mulalepó.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ti fo depa, Pitaró Jon-tamoné duraalu, “Dia̧né kisipané da̧mo diaao̧ dere fo wosóló sya furaalu, Kótóné fo sya foletei taalatepa, Kótóné keletómó wisiréró dia̧nétei tale yae.
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Ti da̧né kelené kelale alaró wosale fotamo yó materetei, mo taaranénipó,” yalepó.
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Tétepa, kale whi̧rapené Pitaró Jon-tamopaae mepaae wiratere fo take yale tómó beleróló yóló, atimaamo fó̧póló dotȩyalepó. Atimaamopaae mepaae sekȩi ala eraai yaletei, bete atima ko̧ló ko̧ló depa taaralepó. Ti noa betené mei, so whi̧ feané atimaamoné erale alamó Talené doi sóró horatere kilituraalu, atima wi depa fó̧póló dotȩyalepó.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Ti noatepae, i kelemei ala eróló wisirale whi̧ta, hó doyóló betepa ba fo whi̧ siki tamokélé bosenée falapó.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Atéró Pitaró Jon-tamo fó̧póló sókó daalatepa, atimaamo mepaae Keriso so whi̧ betere tikipaae felepó. Atéró fóló bitu, so whi̧mó momatere topo whi̧raperó whi̧ disirapetamoné atimaamopaae yale forape fea atimapaae du betalepó.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Atétepa, Keriso so whi̧né ai fo woseturaalu, atima fea touyóló fo fake yóló Kótópaae doa kée yóló moma yalepó. Atéró duraalu, “Kótó-ó, ya̧ta doasi Tale bitu, o̧la o̧la fea naaotóró kaaróló tȩteróló kaae tarapó. Tale-ó, i haekélé, ó sa̧kélé, wȩi kȩlakélé, ai sore o̧la tua̧mó betere o̧laró ere o̧latamokélé fea naaotóró alerapó.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Naao Dȩi Kepe Wisiné naao kutó diratere whi̧ da̧né aya Depit tua̧paae su̧ratepa, ama ko̧lómó ere fo i ape.
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 I hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧rape atima bóe daai siki siki yóo, mepaae Juda fake tȩteróló kaae tare topo whi̧rapekélé fea beta̧paae toura̧le wóló, Taletamo bóe dóo, so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, Talené sóró beteró betere whi̧tamokélé bóe daai donoróo, erapó,’ yalepó.
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Ti ai ere fo mo dokonalepó. Kale Herot-ró Pontias Pailat-tamonékélé, Juda meire fake so whi̧nékélé, Israel so whi̧nékélé, naao kutó diró̧póló sóró beteró betere whi̧ wisinaale Yesutamo bóe dóló só deraai, doasi Jerusalem bepaae toura̧le walepó.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Atéyaleteita, atima tuȩ́né kaayóló dere nisiyalemó, ai yale alarape fea Tale naao fotoko̧né eraalopóló, take ere fo mo dokonóló ai yale ape.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Térapa Tale-ó, mió atimané naao kutó diratere whi̧rape susupui ala eraairaalu wiréli fo du beterapa, naao tuȩ́ muae. Atétu betere tua̧mó da̧ wikélé ini, mo halaainé daalu, naao fo beta̧ yó mótu beteró̧póló halaai ala da̧paae erae.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Naao mo kae beteró betere kutó diratere whi̧ Yesuné doimó kisi daae mole so whi̧ wisiróturaalu, kelemei alaraperó doasi sira yaaire alatamo eraaire fotoko̧ naao da̧paae erae,” yalepó.
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Atima ai moma yóló kemerateretamo, atima betó mole be tao sóró woreralepó. Atéturaalu, Dȩi Kepe Wisiné atima mo su̧ratepa, so whi̧paae Kótóné fo mo halaainé diriyóló yó mótu betalepó.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Kale Keriso so whi̧ atima fea ne no ao̧yóló bitu, mo wisi kisipa beta̧tóró muóló beterepó. Atéru, atimané mole o̧la o̧la fea ekȩleyóló sini, ya̧ya̧re so whi̧kélé tao sua yalepó.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Kale aposel whi̧rapené Tale Yesu mo ti suka̧letei, momó kepaayóló beterapóló yó matere fota, Kótóné ama fotoko̧tamo yó melaté kutu betalepó. Atima atétu betepa, Kótóné ko̧lené sukuturaalu, ha̧le tao sere ala atima feapaae eraleteiné mo hai̧tamo dua beterepó.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 — ausente —
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 — ausente —
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Lipai fake whi̧kó Saiprus be whi̧ ama doi Josep beterepó. Ai sekȩ́ta, aposel whi̧rapené Banabas doi mulalepó. Ai doiné beteta, so whi̧né hosaa dirirótu ketekȩ bulóló fotoko̧ratere whi̧pó doi mulalepó.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Ai whi̧ Banabas-nékélé, ama hae kwia dotonóló moni sóró, ai moni ti aposel whi̧rapené naase tua̧mó mulalepó.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.