Atos 4
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARIB
1 Téró, Pitaró Jon-tamo kale fo wisi so whi̧paae yó mótu betepa, mepaae momatere be kaae tare diki tare whi̧rapené topo whi̧kélé, Sadyusi whi̧rapekélé, so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧rapekélé, fea atimaamo beterepaae walepó.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Atima atéró betó mupa, Pitaró Jon-tamoné fo yó mótu duraalu, Yesu mo ti suka̧letei momó kepaayóló beterapó. Térapa, Yesupaae tuȩ́ tiki tiratere so whi̧kélé kepaayóló betaalopóló yó mótu beterepó. Atéró yó mótu betepa, kale whi̧rape atima dei tuȩ́ muóló fopaae bualepó.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Atéturaalu, ai kale whi̧rapené atimaamo tawóló fo tokó̧ló só deraai yaletei be diki depa, hi̧ka yaairaalu dilikitamo atimaamo dipula sóró beteralepó.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Téyaletei, atimaamoné yó male fo wosóló so whi̧ fea Talepaae kisipa tiki tiralepó. Atéyale whi̧rape maaté dosa̧ayóló touróturaalu, 5000-rópó.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Téró hi̧ka be dȩtepa, topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamokélé, Juda whi̧ disirapekélé, fea Jerusalem bepaae toura̧le walepó.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Atétepa, atimatamo so whi̧mó momaratere whi̧rapené topo whi̧ Anas-kélé, Kaiapas-kélé, Jon-kélé, Aleksandakélé, so whi̧mó momaratere mepaae whi̧rapekélé fea wóló touró beterepó.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Atéró, Pitaró Jon-tamo dape sóró ai whi̧rapené atimaamopaae woseturaalu. “Ai ala yó̧póló diaamo né sóró beteraleé? ó né doimó diaamoné ai ala du bitute?” yalepó.
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 — ausente —
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 — ausente —
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Tétamo depa, ti dia̧nékélé, Israel so whi̧ feanékélé, wosaasepóló ha̧kearóló i dere ape. Dia̧né Nasaret whi̧kó Yesu Keriso filipaare ni tómó oleróló mo ti dóló sukunaletei, Kótóné a̧ momó kepaaralepó. Atéyale sekȩ́né doimó, da̧moné wisi erale hó dore whi̧ i daale ape.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Yesuta, asȩmó ere foné duraalu,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Da̧ aluyao̧sóró tao saaire whi̧ me kae mo bitinipó. Yesuné doimó beta̧ da̧ so whi̧ fea mo wisiyóló betenérapó,” yalepó.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Atéró, kale whi̧rapené kelalemó, Pitaró Jon-tamo wikélé ini fo mo halaainé du beterepó. Atéró dere fo woseturaalu, i whi̧ tamota me skul-kélé iniretei, dere fo mo fosó fosó dapóló siratu betalepó. Tétu atimaamo Yesutamo kwȩyale whi̧ tamopóló kisipa yalepó.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Téyaletei, Pitaró Jon-tamoné hó dopa wisirale whi̧kélé atima touró betere tikimó daaleteiné u kale whi̧rape atimané me fo yaaire tu̧ mei depa taaralepó.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Atétepa, Pitaró Jon-tamo kapala asiri belapaae ho̧kó deróló, ai whi̧rape atima fo kȩlaaralepó.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Atéró, kȩlaaróló duraalu, “Atimaamopaae da̧né noa alakó eraaloé? Jerusalem bemó betó mole so whi̧ feané atimaamoné kelemei ala eraletei, kolóló mo tuȩ́rapó. Téreteiné da̧né ai ala hiróló kapala fo enénipó.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Tépatei, i fo so whi̧paae deté fóló fakerao̧sóró atimaamopaae dirii fo yóló mulaalopó. Ai Yesuné doimó so whi̧paae fo yó melao̧se yaalopa, siépe,” yalepó.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Atimapi atéró fo dokoló, kale whi̧ tamo momó bepaae ape yóló duraalu, Yesuné doimó mepaae dere alaraperó ama fo yó maté kotere alatamo momó kae yao̧se yóló fo mulalepó.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ti fo depa, Pitaró Jon-tamoné duraalu, “Dia̧né kisipané da̧mo diaao̧ dere fo wosóló sya furaalu, Kótóné fo sya foletei taalatepa, Kótóné keletómó wisiréró dia̧nétei tale yae.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Ti da̧né kelené kelale alaró wosale fotamo yó materetei, mo taaranénipó,” yalepó.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Tétepa, kale whi̧rapené Pitaró Jon-tamopaae mepaae wiratere fo take yale tómó beleróló yóló, atimaamo fó̧póló dotȩyalepó. Atimaamopaae mepaae sekȩi ala eraai yaletei, bete atima ko̧ló ko̧ló depa taaralepó. Ti noa betené mei, so whi̧ feané atimaamoné erale alamó Talené doi sóró horatere kilituraalu, atima wi depa fó̧póló dotȩyalepó.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ti noatepae, i kelemei ala eróló wisirale whi̧ta, hó doyóló betepa ba fo whi̧ siki tamokélé bosenée falapó.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Atéró Pitaró Jon-tamo fó̧póló sókó daalatepa, atimaamo mepaae Keriso so whi̧ betere tikipaae felepó. Atéró fóló bitu, so whi̧mó momatere topo whi̧raperó whi̧ disirapetamoné atimaamopaae yale forape fea atimapaae du betalepó.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Atétepa, Keriso so whi̧né ai fo woseturaalu, atima fea touyóló fo fake yóló Kótópaae doa kée yóló moma yalepó. Atéró duraalu, “Kótó-ó, ya̧ta doasi Tale bitu, o̧la o̧la fea naaotóró kaaróló tȩteróló kaae tarapó. Tale-ó, i haekélé, ó sa̧kélé, wȩi kȩlakélé, ai sore o̧la tua̧mó betere o̧laró ere o̧latamokélé fea naaotóró alerapó.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Naao Dȩi Kepe Wisiné naao kutó diratere whi̧ da̧né aya Depit tua̧paae su̧ratepa, ama ko̧lómó ere fo i ape.
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 I hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧rape atima bóe daai siki siki yóo, mepaae Juda fake tȩteróló kaae tare topo whi̧rapekélé fea beta̧paae toura̧le wóló, Taletamo bóe dóo, so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, Talené sóró beteró betere whi̧tamokélé bóe daai donoróo, erapó,’ yalepó.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ti ai ere fo mo dokonalepó. Kale Herot-ró Pontias Pailat-tamonékélé, Juda meire fake so whi̧nékélé, Israel so whi̧nékélé, naao kutó diró̧póló sóró beteró betere whi̧ wisinaale Yesutamo bóe dóló só deraai, doasi Jerusalem bepaae toura̧le walepó.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Atéyaleteita, atima tuȩ́né kaayóló dere nisiyalemó, ai yale alarape fea Tale naao fotoko̧né eraalopóló, take ere fo mo dokonóló ai yale ape.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Térapa Tale-ó, mió atimané naao kutó diratere whi̧rape susupui ala eraairaalu wiréli fo du beterapa, naao tuȩ́ muae. Atétu betere tua̧mó da̧ wikélé ini, mo halaainé daalu, naao fo beta̧ yó mótu beteró̧póló halaai ala da̧paae erae.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Naao mo kae beteró betere kutó diratere whi̧ Yesuné doimó kisi daae mole so whi̧ wisiróturaalu, kelemei alaraperó doasi sira yaaire alatamo eraaire fotoko̧ naao da̧paae erae,” yalepó.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Atima ai moma yóló kemerateretamo, atima betó mole be tao sóró woreralepó. Atéturaalu, Dȩi Kepe Wisiné atima mo su̧ratepa, so whi̧paae Kótóné fo mo halaainé diriyóló yó mótu betalepó.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Kale Keriso so whi̧ atima fea ne no ao̧yóló bitu, mo wisi kisipa beta̧tóró muóló beterepó. Atéru, atimané mole o̧la o̧la fea ekȩleyóló sini, ya̧ya̧re so whi̧kélé tao sua yalepó.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Kale aposel whi̧rapené Tale Yesu mo ti suka̧letei, momó kepaayóló beterapóló yó matere fota, Kótóné ama fotoko̧tamo yó melaté kutu betalepó. Atima atétu betepa, Kótóné ko̧lené sukuturaalu, ha̧le tao sere ala atima feapaae eraleteiné mo hai̧tamo dua beterepó.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Lipai fake whi̧kó Saiprus be whi̧ ama doi Josep beterepó. Ai sekȩ́ta, aposel whi̧rapené Banabas doi mulalepó. Ai doiné beteta, so whi̧né hosaa dirirótu ketekȩ bulóló fotoko̧ratere whi̧pó doi mulalepó.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Ai whi̧ Banabas-nékélé, ama hae kwia dotonóló moni sóró, ai moni ti aposel whi̧rapené naase tua̧mó mulalepó.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.