Atos 4

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Téró, Pitaró Jon-tamo kale fo wisi so whi̧paae yó mótu betepa, mepaae momatere be kaae tare diki tare whi̧rapené topo whi̧kélé, Sadyusi whi̧rapekélé, so whi̧mó Talepaae momaratere whi̧rapekélé, fea atimaamo beterepaae walepó.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Atima atéró betó mupa, Pitaró Jon-tamoné fo yó mótu duraalu, Yesu mo ti suka̧letei momó kepaayóló beterapó. Térapa, Yesupaae tuȩ́ tiki tiratere so whi̧kélé kepaayóló betaalopóló yó mótu beterepó. Atéró yó mótu betepa, kale whi̧rape atima dei tuȩ́ muóló fopaae bualepó.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Atéturaalu, ai kale whi̧rapené atimaamo tawóló fo tokó̧ló só deraai yaletei be diki depa, hi̧ka yaairaalu dilikitamo atimaamo dipula sóró beteralepó.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Téyaletei, atimaamoné yó male fo wosóló so whi̧ fea Talepaae kisipa tiki tiralepó. Atéyale whi̧rape maaté dosa̧ayóló touróturaalu, 5000-rópó.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Téró hi̧ka be dȩtepa, topo whi̧raperó Moses-né asȩre fo yó matere whi̧rapetamokélé, Juda whi̧ disirapekélé, fea Jerusalem bepaae toura̧le walepó.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Atétepa, atimatamo so whi̧mó momaratere whi̧rapené topo whi̧ Anas-kélé, Kaiapas-kélé, Jon-kélé, Aleksandakélé, so whi̧mó momaratere mepaae whi̧rapekélé fea wóló touró beterepó.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Atéró, Pitaró Jon-tamo dape sóró ai whi̧rapené atimaamopaae woseturaalu. “Ai ala yó̧póló diaamo né sóró beteraleé? ó né doimó diaamoné ai ala du bitute?” yalepó.
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 — ausente —
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 — ausente —
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Tétamo depa, ti dia̧nékélé, Israel so whi̧ feanékélé, wosaasepóló ha̧kearóló i dere ape. Dia̧né Nasaret whi̧kó Yesu Keriso filipaare ni tómó oleróló mo ti dóló sukunaletei, Kótóné a̧ momó kepaaralepó. Atéyale sekȩ́né doimó, da̧moné wisi erale hó dore whi̧ i daale ape.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Yesuta, asȩmó ere foné duraalu,
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Da̧ aluyao̧sóró tao saaire whi̧ me kae mo bitinipó. Yesuné doimó beta̧ da̧ so whi̧ fea mo wisiyóló betenérapó,” yalepó.
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Atéró, kale whi̧rapené kelalemó, Pitaró Jon-tamo wikélé ini fo mo halaainé du beterepó. Atéró dere fo woseturaalu, i whi̧ tamota me skul-kélé iniretei, dere fo mo fosó fosó dapóló siratu betalepó. Tétu atimaamo Yesutamo kwȩyale whi̧ tamopóló kisipa yalepó.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Téyaletei, Pitaró Jon-tamoné hó dopa wisirale whi̧kélé atima touró betere tikimó daaleteiné u kale whi̧rape atimané me fo yaaire tu̧ mei depa taaralepó.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Atétepa, Pitaró Jon-tamo kapala asiri belapaae ho̧kó deróló, ai whi̧rape atima fo kȩlaaralepó.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 Atéró, kȩlaaróló duraalu, “Atimaamopaae da̧né noa alakó eraaloé? Jerusalem bemó betó mole so whi̧ feané atimaamoné kelemei ala eraletei, kolóló mo tuȩ́rapó. Téreteiné da̧né ai ala hiróló kapala fo enénipó.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Tépatei, i fo so whi̧paae deté fóló fakerao̧sóró atimaamopaae dirii fo yóló mulaalopó. Ai Yesuné doimó so whi̧paae fo yó melao̧se yaalopa, siépe,” yalepó.
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Atimapi atéró fo dokoló, kale whi̧ tamo momó bepaae ape yóló duraalu, Yesuné doimó mepaae dere alaraperó ama fo yó maté kotere alatamo momó kae yao̧se yóló fo mulalepó.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Ti fo depa, Pitaró Jon-tamoné duraalu, “Dia̧né kisipané da̧mo diaao̧ dere fo wosóló sya furaalu, Kótóné fo sya foletei taalatepa, Kótóné keletómó wisiréró dia̧nétei tale yae.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Ti da̧né kelené kelale alaró wosale fotamo yó materetei, mo taaranénipó,” yalepó.
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Tétepa, kale whi̧rapené Pitaró Jon-tamopaae mepaae wiratere fo take yale tómó beleróló yóló, atimaamo fó̧póló dotȩyalepó. Atimaamopaae mepaae sekȩi ala eraai yaletei, bete atima ko̧ló ko̧ló depa taaralepó. Ti noa betené mei, so whi̧ feané atimaamoné erale alamó Talené doi sóró horatere kilituraalu, atima wi depa fó̧póló dotȩyalepó.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Ti noatepae, i kelemei ala eróló wisirale whi̧ta, hó doyóló betepa ba fo whi̧ siki tamokélé bosenée falapó.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Atéró Pitaró Jon-tamo fó̧póló sókó daalatepa, atimaamo mepaae Keriso so whi̧ betere tikipaae felepó. Atéró fóló bitu, so whi̧mó momatere topo whi̧raperó whi̧ disirapetamoné atimaamopaae yale forape fea atimapaae du betalepó.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Atétepa, Keriso so whi̧né ai fo woseturaalu, atima fea touyóló fo fake yóló Kótópaae doa kée yóló moma yalepó. Atéró duraalu, “Kótó-ó, ya̧ta doasi Tale bitu, o̧la o̧la fea naaotóró kaaróló tȩteróló kaae tarapó. Tale-ó, i haekélé, ó sa̧kélé, wȩi kȩlakélé, ai sore o̧la tua̧mó betere o̧laró ere o̧latamokélé fea naaotóró alerapó.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Naao Dȩi Kepe Wisiné naao kutó diratere whi̧ da̧né aya Depit tua̧paae su̧ratepa, ama ko̧lómó ere fo i ape.
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 I hae kwia tȩteróló kaae tare topo whi̧rape atima bóe daai siki siki yóo, mepaae Juda fake tȩteróló kaae tare topo whi̧rapekélé fea beta̧paae toura̧le wóló, Taletamo bóe dóo, so whi̧ tȩteróló kaae tanó̧póló, Talené sóró beteró betere whi̧tamokélé bóe daai donoróo, erapó,’ yalepó.
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Ti ai ere fo mo dokonalepó. Kale Herot-ró Pontias Pailat-tamonékélé, Juda meire fake so whi̧nékélé, Israel so whi̧nékélé, naao kutó diró̧póló sóró beteró betere whi̧ wisinaale Yesutamo bóe dóló só deraai, doasi Jerusalem bepaae toura̧le walepó.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Atéyaleteita, atima tuȩ́né kaayóló dere nisiyalemó, ai yale alarape fea Tale naao fotoko̧né eraalopóló, take ere fo mo dokonóló ai yale ape.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Térapa Tale-ó, mió atimané naao kutó diratere whi̧rape susupui ala eraairaalu wiréli fo du beterapa, naao tuȩ́ muae. Atétu betere tua̧mó da̧ wikélé ini, mo halaainé daalu, naao fo beta̧ yó mótu beteró̧póló halaai ala da̧paae erae.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Naao mo kae beteró betere kutó diratere whi̧ Yesuné doimó kisi daae mole so whi̧ wisiróturaalu, kelemei alaraperó doasi sira yaaire alatamo eraaire fotoko̧ naao da̧paae erae,” yalepó.
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Atima ai moma yóló kemerateretamo, atima betó mole be tao sóró woreralepó. Atéturaalu, Dȩi Kepe Wisiné atima mo su̧ratepa, so whi̧paae Kótóné fo mo halaainé diriyóló yó mótu betalepó.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Kale Keriso so whi̧ atima fea ne no ao̧yóló bitu, mo wisi kisipa beta̧tóró muóló beterepó. Atéru, atimané mole o̧la o̧la fea ekȩleyóló sini, ya̧ya̧re so whi̧kélé tao sua yalepó.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Kale aposel whi̧rapené Tale Yesu mo ti suka̧letei, momó kepaayóló beterapóló yó matere fota, Kótóné ama fotoko̧tamo yó melaté kutu betalepó. Atima atétu betepa, Kótóné ko̧lené sukuturaalu, ha̧le tao sere ala atima feapaae eraleteiné mo hai̧tamo dua beterepó.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 — ausente —
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 — ausente —
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Lipai fake whi̧kó Saiprus be whi̧ ama doi Josep beterepó. Ai sekȩ́ta, aposel whi̧rapené Banabas doi mulalepó. Ai doiné beteta, so whi̧né hosaa dirirótu ketekȩ bulóló fotoko̧ratere whi̧pó doi mulalepó.
36 — ausente —
37 Ai whi̧ Banabas-nékélé, ama hae kwia dotonóló moni sóró, ai moni ti aposel whi̧rapené naase tua̧mó mulalepó.
37 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.