Atos 27

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Atimané da̧ Itali hae kwiapaae wȩi nukumó fó̧póló, taleyóló tukóló muló betepa, Pol-tamo mepaae dipula whi̧rapekélé, diki tare whi̧rape kaae tare whi̧né naase tua̧mó mulóló dotȩyaai yalepó. Ai kaae tare whi̧ Julias-ta, Sisané ama kae beteró betere diki tare whi̧ doi mole fakekópó.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Téró, da̧ fóló Adramitium be whi̧né nukutei Esia hae kwiamó wȩi fóku sesekȩ kotere nuku duló betepa, da̧ sóró felepó. Ai nukumó Masedonia hae kwiamó tȩne be Tesalonaika be hulua whi̧kó Aristarkus-kélé, da̧tamo felepó.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Da̧ atéró fóló wȩi tómó fiyóló hi̧ka Saidon bemó sókó felepó. Ai bemó nuku daaróló Julias tuȩ́ wisi muturaalu, Pol ama fulumu whi̧rape betere tikipaae a̧ ya̧ya̧re o̧lakó meló̧póló kwȩyae yóló dotonalepó.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Téró, da̧ ai Saidon be hulua taaróló felemó, da̧ faaire tikiró doakale besȩ́ tiki wouraalu faai dere su̧nipa, Saiprus hae kwia fakeró wȩi fanoko sesekȩ besȩ́ wale tiki kinaté felepó.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Téró, da̧ Silisia beró Pampilia betamomó mole wȩi kȩla tua̧mó tukóló fóló, Lisia hae kwiamó tȩne be Maira bemó sókó walepó.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Téró da̧ ai bemó sókó fóló, kale diki tare whi̧rape kaae tare whi̧né Aleksandria be huluamó Itali be huluapaae faaire nuku duló betepa kelalepó. Atépa, da̧ ai nukumó beteró felepó.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Téró, da̧ besȩ́né dere alamó dua wóputé fu betepatei, be dȩrape dekéró kemeyalepó. Até deté furaalu, Nidus be kese faté felemó doasi besȩ́ tikiné fenénipa, dȩpaae bolokó felepó. Atéró, wȩiné bopéró daaló betere hae kwia Krit tua̧mó wȩi fókumó tȩne Salmone bemó sókó felepó.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Téró da̧ mo doasi besȩ́ tikiné fenénipa, hae duné kinaté mo dua wóputé wȩi fanoko sesekȩ fu betalepó. Téró Lasea be felekemó beta̧ wȩi sukó̧ló mulale fale tiki wisinaale doi mole nuku dulótua dere tikimó sókó felepó.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Atéró, wóputé fu betepatei, be dȩrape dekéró ha̧le kemeyalepó. Téró, kale Juda whi̧rapené o̧la weyóló betere be dȩ kemene folepaae, besȩ́ró sosóli alitamo felekemó waai yalepó. Atei kaae be dȩmó wȩi tómó nukutamo kotere ala mo wisinipóló kisipa mutu, Pol-né nuku só kotere whi̧rapepaae i fo yalepó.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Ti be whi̧-ó, da̧ mió doai sosóliró besȩ́ alitamo tua̧mó fupata, ti da̧kélé, i nukukélé o̧la o̧lakélé, mo fea tua̧ tikimó aluyaalopó,” yalepó.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ti fo yaletei, kale diki tare whi̧rape kaae tare whi̧né nuku taleró nuku só kotere whi̧tamoné dere fo woseturaalu, Pol-né dere fo sisópaae eralepó.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Kale ai wȩi sukó̧ló mulale fale tikimó da̧ sosóli ali kemeyó̧póló kaae tawóló betaai yaletei sosóliné betenénipa, fo tiki kȩlaaróló tale yalepó. Atéró mo turó whi̧rapené duraalu, ai hae tikimótei me be hulua Finiks-mó betaai faalopó depa felepó. Ti ai wȩi nuku dura̧leta dere tiki Krit haeta, saot-ró west-tamo upaae ene fóo, norti-ró west-tamo ipaae ene wóo epa tua̧mó erapó.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Atima atéró uté saot-ró fakeró maaté sawa béi besȩ́ wapa, kale nuku duló betere halika teraayóló atima Krit wȩi fóku sesekȩ faairaalu felepó.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Téró atima mo tupaae fenipatei, hasi bosenóló wȩi tómópaae dorowale doakale fotoko̧i besȩ́ tikiné doi norti-ist besȩ́ sókó wouraalu kale nuku tao sóró feteraai yalepó.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ai besȩ́ tikiné nuku tao sóró wȩi kulu tua̧paae taae fatepa, besȩ́ walepaaetei, i̧alesumó hó̧né suka̧lepó. Atétepa, ama ko̧leaané sóró fó̧pólópó nuku bisiki tao diliki yóló ha̧le betó mupa, besȩ́né amatei sóró fu betalepó.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Téró, besȩ́nétei sóró fóló wȩiné bopéróló daaló betere hae kwia Kaoda-mó sókó felepó. Atéró ai hae tikiné kale besȩ́ kinóló fanokomó sesekȩ furaalu, kale beleka̧amale nuku doasi nukumó dulaairaalu wolopeté felepó.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Téyale tikimó besȩ́ró hali tikitamo wouraalu, fotoko̧né fenénipa kale nuku sóró doasi nuku tómó beleralepó. Atéró halika tikiné atima betere doasi nuku tekée fao̧sóró, ó kwiaró a kwiatamomó si̧yóló dokóo, tua̧mókélé si̧yóló dokóo, yalepó. Aita nuku hapale ho̧ko furaalu, atika̧mó dée tane fóló atima dorao̧sóró wituraalu yalepó. Kale wȩi tómó ama ko̧leaané fó̧póló nuku kei̧raté fole kuti kwia wȩipaae deróló duralepó. Ai wȩi kulu tua̧mó tukure halepané doita, Sirtis-pó.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Téró, fiyóló hi̧kakélé doakale besȩ́ tikiró wȩi asyatamoné da̧ felekemó sóró deratepa, nuku fé yó̧póló ai muó mole o̧la o̧la sóró wȩipaae kaae sóró teraayalepó.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Sore eratere be dȩmó da̧ mo felekemó alunépa, kale nuku kotere o̧la o̧latei tao suyóló wȩipaae teraayalepó.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Atéru, sukakekélé ho̧rekélé mo sawa keleni, besȩ́ tiki beta̧ ha̧le wómaaté tapatei be dȩrape dekéró kemeyalepó. Atétepa, da̧ betaaire kisipa mei, mo suka̧aire kisipa beta̧ muóló betó molepó.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Atére alamó kale be whi̧rape atima bitiré wale doko̧ o̧lakélé néni, wote siri betó molepó. Atéru, Pol turukó holóló duraalu “Ti be whi̧-ó, take ya̧lo Krit hae kwia taaróló faalo meipó yale fo diaao̧ wosua̧sóró, ti da̧ etei kaae sekȩ sóo, diaao̧ o̧la o̧lakélé wȩipaae teraa yóo, wua̧ meipó.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Téretei mió ya̧lo dia̧paae mo dapó. Da̧ i betó mole whi̧kó wȩimó aluyaalo meipa, beta̧ kisipa muóló faalopa sae. I nuku beta̧ wȩi tua̧mó doyaalopa da̧ wi dere ala ini, hosaa diriyóló betae.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ȩ Tale Kótóné ama kutó diró̧póló sóró beteró betere whi̧reteiné, take dilikitamo hepen bemó kutó diratere ensel ȩ felekemó daane walepó.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Atéró, ȩpaae i fo yalepó. ‘Pol-ó, ya̧ wi yao̧se. Kótóné ko̧lené sukutere ala ya̧tamo mulu, Sisané keletómó daalu fo tokó̧ló tale inipatei, ya̧ró ai nukumó betere whi̧rapetamo alu yaalo meipó,’ yalepó.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Térapa, ti be whi̧-ó, dia̧ i wȩiné dere alamó wiyóló diri furu furu yao̧se. Tale Kótóné ama kutó diratere ensel-né ȩpaae yale fo motóró eraalopóló kisipa mutu, ya̧lo hosaa muni deyóló hai̧né sukó̧ló i betere ape.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Téyaalotei, i nuku beta̧ ti wȩiné bopéróló daaló betere hae kwia felekemó tukure halepamó dene fóló doyaalo ai ape,” yalepó.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Téró, da̧ Adriatik doasi wȩi kȩla tua̧mó fu betepatei, 14 be dȩrape kemeyalepó. Ai 14 be dȩ dilikitamo 12 kilok kale nuku só kotere whi̧rapené tuȩ́né mió kale wȩiné bopéróló daaló betere hae kwiapaae felekemó sókó faai dapó kisipa mualepó.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Atei kisipa mutu, halepa feleke déró kelaai sawa sekȩi o̧la deralepó. Téyalemó, wȩi dolopaae doropóló hae olaane derepele da̧le doko̧ salemó 37 mita epa kelalepó. Atéró sawa fóló tumó kale dere kaae momó deróló salemó 27 mita epa kelalepó.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Atéteremó, kale nuku hapale furaalu, wȩi dolomó daae mole kapomó dene folo da̧ felekemó doranépa witu, sekȩi o̧larape nuku salemó dou̧ró duwóló deralepó. Atéró, furaalu, be hapale dȩyó̧póló moma deté fu betalepó.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Kale nuku só kotere whi̧rapené wȩiné atima sóró alurao̧sóró botokó faaire tu̧ keketu i ala yalepó. Atimané mepaae whi̧rape dilikó̧ló atima faai kale sekȩi o̧larape nuku topomó duróló deratapóló, beleka̧amale nukuné halika teraatu betalepó.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Téyaletei, Pol-né kale diki tare whi̧rapené topo whi̧ró ama diki tare whi̧rapetamopaae duraalu, “Ai whi̧rape atimatamo i nuku tua̧mó bitini depata, ti da̧ fea wȩiné dóló aluraalopó,” yalepó.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené nuku beleka̧a tiki duló betere képi wȩi dolopaae turukóló taae deralepó.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Téró be dȩteretamo Pol-né ai whi̧rapepaae duraalu, “Dia̧ fula tamo tua̧ wȩiné dere alamó aso sókó fóló bitu, o̧la sawakélé olaa yóló bitinipó.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Atéyaleteiné mió ya̧lo dia̧paae o̧la nae yóló sȩ dere fo i dere ape. Dia̧ wotené sukao̧sóró fotoko̧ buó̧póló o̧la dekéró nae. Dia̧ta, wȩiné mo beta̧ whi̧kókélé aluréni, wisiyóló dua sókó fóló betaalo ai ape,” yalepó.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ai fo yóló ki̧lipaae bred o bula sóró taru atimané keletómó Tale Kótópaae mo kée yóló kolokó daalu yóló, a̧ kaae sóró nalepó.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Atétere ala kilitu, whi̧rape fea hosaa muni deyóló hai̧tamo atimakélé sóró nalepó.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Da̧ ai nukumó betale whi̧rape doko̧ suraalu, 276 whi̧rapepó.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Atima o̧la nóló kemeróló kelalemó, kale nuku sekȩ epa fé yó̧póló whit o yorape wȩipaae sóró teraayalepó.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Atéró folo, hi̧ka be dȩtepa, beta̧ hae kwia epa kelaletei ai hae tiki atima wisiyóló kisipa inipó. Atéró ai hae kwia ere tikipaae kese faralemó, wȩi sukó̧ló mulale fale atika̧ wisinaale keletepa aimó nuku dakera̧le faalopó yalepó.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Atéyaairaalu, kale sekȩi o̧larape duló betere halika tikirape turukóló wȩi dolopaae taae deralepó. Téró kale nuku só kotere ni fake dokore halika tikikélé teraayalepó. Kale nuku besȩ́né sóró fó̧póló duló betere kuti kwiarapekélé, teraayóló mulaletei, momó ó nuku kwia fói̧ró woloralepó. Atéró, atima wȩi fóku atika̧ tópaae sókó faai felepó.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Téyalemó, kale nuku furaalu, wȩi tua̧mó sokore halepamó deyóló ka̧ae saletikimó tokó̧ló faaitere mo su̧nipó. Atépa doasi wȩi asyané, kale nuku sale mo terekeyóló taae falepó.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené dipula whi̧rape botokó wȩi a̧laae fao̧sóró mo fea dóló aluraai tuȩ́ mualepó.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Té yaai yaletei, atima kaae tare whi̧né Pol sinao̧sóró kisipa mutu, diki tare whi̧rapené yaai yale ala sesé yóló taalalepó. Atéró, kaae tare whi̧né duraalu, dia̧ mepaae wȩi a̧laae fole kisipare whi̧rapeta, ti wȩi a̧laae fae yalepó.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Mepaae wȩi a̧laae fole ketere whi̧rapeta, ti ai nuku terekée fele ni fake halake dolomó bulóló a̧laae fua yae depa, atima fea ai fotóró sya fóló, wisiyóló sókó felepó.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.