Atos 26
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC
1 Ai fo du beteró kemetepa, Agripané Pol-paae duraalu, “Naao yale alarape fea naaotei yae,” depa, ama naase horóló atimané a̧ só deratere mo nisi yao̧sóró, kaae sóró yalepó.
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Doasi Kin Agripa-ó, ai Juda whi̧rapené ȩ só deratere fo ya̧lo me dowi alakó yalemó dere nisi yao̧sóró, naao keletómó ȩ hȩkesetamo atima dere fo tokó̧ melaai dapó.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Ti noatepae, ya̧ta da̧ Juda so whi̧né mara mole alakélé, atimané dóroi du betere fokélé, naao mo wisiyóló kisiparapó. Téreteiné, ya̧lo i dere fo beta̧ naao wosaasepóló dapó.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 Ȩ mo take ketemó ya̧lo turuku bemó bituraalu, yale alaró Jerusalem be huluamó bituraalu yale alarapetamokélé, mió i deté kutu betere alarapekélé, mo fea Juda whi̧rape atima kisiparapó.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Ti ȩta mió kisi wale whi̧ mei, take bituraalu yale alarape fea atimané tuȩ́ ereteiné ya̧lo noa alakó depa, atimané kilitikimó ti atimané enérapó. Kale Farisi whi̧rapeta, Kótóné ala eraai mo doakale ketekȩ bole fakerapetamo titiyóló beta̧ kutó yale whi̧ ȩ i ape.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Take Kótóné da̧né ayarapepaae etei ala mo eraalopóló ere fo ya̧lo mopóló kisipa tiratere alamó atimané mió ȩtamo fo tokó̧ló só deraai ai du betere ape.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Kale da̧ 12 Israel fakerape doko̧paae, Tale Kótóné i ala eraalopó yóló mulale fo mo dokonatepa kelaai hai̧tamó beterapó. Tétu, dȩtamokélé, dikitamokélé, betere doko̧ fea Kótóné dirae ere kutó beta̧ dirótu beterapó. Agripa-ó, ai ala du beteremó ai Juda so whi̧né ȩtamo ha̧letei fopaae buló só deraai dapó yalepó.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Sukutere whi̧ Kótóné ama momó kepaaróló beteratapó dere fomó, dia̧ noatepa sira du bitu de?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Take ya̧lokélé, ai Nasaret whi̧kó Yesu Kerisoné doimó du betere ala taaló̧póló sesé dere ala yaairaalu, ya̧lo tuȩ́né mo wisi ala nisiyóló ȩ mo doakale ketekȩ buale whi̧pó.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Ya̧lokélé ai kaae kisipa mutu, Jerusalem bemókélé, atei alatóró yalepó. So whi̧mó momaratere topo whi̧rapené Keriso so whi̧ sóró dipula betera̧leta yae depa, ai ala dua yalepó. Téturaalu, mepaae so whi̧ mo ti daairaalu ȩpaae wosetepa, ya̧lo ‘Téyaalopa sae,’ dua yalepó.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Be dȩ dere doko̧ ȩ Keriso so whi̧ Juda whi̧né fo wosetere berape doko̧ yóló, betó mole so whi̧ tawóló sóró susupu eraairaalu betera̧leta dua yalepó. Atéturaalu, atimané Talepaae dowi fo yó̧póló, doakale dowi susupui ala erótua yóló, ȩ doasi fopaae butu, botokó fóló kae hae kwiamó betó mole so whi̧kélé sya kwȩyóló susupurótua yalepó.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 Ya̧lo até dere alamó so whi̧mó momaratere topo whi̧rapené ya̧lo dere ala wisirapóló atimané ȩ sóró daalóló Damaskus bepaae dotonalepó.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Kin Agripa-ó, atimané ȩ atéró dotonatepa fu betalemó, tu̧ tua̧mó 12 kilok sukakelemó sa̧mó mo ama kae dȩné ȩkélé, ya̧lo fulumu whi̧rapekélé, da̧ fea daale tiki dȩralepó. Ti ai dȩta, sukané dȩkélé ai kaae meipó.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ai dȩnétei, da̧ fea dóló beseké yóló haemó muó molemó, beta̧ foné Erameike fo yóló duraalu, ‘Sol! Sol! naao noatepa ȩ susupuraté kutu bitu de? Naao ai dere alata, kale bulmakao hupu ho̧kotere whi̧ dósuyóló nuku dere kae, naao dere alané ya̧tei, susupu saalo ai ape,’ yalepó.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Tétepa ya̧lo a̧paae woseturaalu, ‘Tale-ó, ya̧ né de?’ depa, Talené ȩpaae duraalu, ‘Ȩta, naao susupuraté kutu betere whi̧ Yesupó.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Térapa ya̧ turukó holóló, naao ho̧leke donoyóló daane holae. Mió ȩ ya̧ beterepaae wóló i daaleteita, ya̧ ya̧lo kutó diratere whi̧ bitu, naao keletere ala yó maté kwȩyó̧póló sóró betera̧le walepó. Téturaalu, nalo ya̧lo ya̧paae me ala yó melaalopó.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Atétu, ya̧ naao fake so whi̧nékélé, Juda meire fake so whi̧nékélé, ya̧ dao̧sóró ȩ ya̧tamo wusuró betaalopó.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Ya̧lo ya̧paae ai eratere alata, ya̧ fóló kale kele dikire so whi̧ kele fisa̧ae faraalopó. Téturaalu, atima diliki tua̧mó beteretei taaróló dȩ tua̧paae waalopó. Atima kale Satan-né tȩteróló kaae taretei taaróló, Kótó beterepaae wapa, ti atimané dowi ala ya̧lo tokó̧ló kemeraalopó. Até depata, ti ai so whi̧ ȩpaae tuȩ́ tiki tiróló betó mole so whi̧ kuamó, beta̧mó beteraalopó,’ yalepó.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Térapa, Kin Agripa-ó, i dere forape feata, ya̧lo ó hepen bemó noke naró dere kaaené depa kelale ala taaréni, ha̧le tuȩ́ yó tareteiné ya̧lo i fo tukóló me ala enénipó.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ai alarape fea, mo folosóró Damaskus be hulua so whi̧paaepi yó melóló nalota, ti i Jerusalem bemó betó mole so whi̧paae yó melale walepó. Téturaalu, Judia hae kwiapaaekélé, Juda meire so whi̧ betere hae kwiapaaekélé, mo fea Kótóné fo tuȩ́ yó̧póló yó melaté kwȩyalepó. Dowi ala fea taaróló, tuȩ́ tiki feteyóló Kótó beterepaae wapa ti tó tikimó dere nisi yao̧sóró, mo ala dapó yó̧póló, naao dere alané ha̧kearae.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Ya̧lo ai fo yó matere betené Juda whi̧rape wóló moma dere be dolomó ȩ tawóló daai yalepó.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Téyaletei, Kótóné ȩ tao sere ala take kaae sale be dȩmó deté waletei, mió i daale tua̧mókélé ai alatóró ha̧le yó tapa i daale ape. Atéreteiné, mió dia̧ doasi doi mole whi̧raperó doi munire whi̧rapetamo betó mole tua̧mó ya̧lo kelale ala i yó mótu betereteita, me kae kisi fo meipó. Mo take Moses-ró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné i ala yaalopó ere fo mo doko̧nótu erale ala i yó mótu betere ape.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Ai whi̧rapené ere fo i ape. Tȩteróló kaae tanó̧póló sóró daaló betere whi̧ Keriso doakale dele sóró mo ti suka̧alotei, momó kepaayóló betaalopó. A̧ atéró kepaayóló bitu, Kótóné da̧ tao saaire fota, diliki tua̧mó dȩ erótu betere kaae ama Juda so whi̧ró Juda meire fake so whi̧tamopaae yó mótu betaalopóló erapó. Ai ere fota, mió i yó mótu betere ape,” yalepó.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Pol-né ai fo deremó Festus-né ama du betere fo tȩteróló fo fake yóló duraalu, “Pol-ó, naao ai du betere fota, ya̧ doakale skul du betale tikimó naao topo doturaalu ai dere ape,” yalepó.
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Ti fo depa, Pol-né a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Doa whi̧ Festus-ó, ȩ topo doyóló dumi, mo bete mole fotóró ya̧lo i dere ape.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Kale Kin Agripané i du betere foraperó dere alatamo bete mo fea ama diriyóló kisiparapó. Atérené wi yóló ini, mo halaainé a̧paae du beterapó. Ti noatepae, ai ala feata hiyóló yaaire ala meipóló kisipa mutu dapó.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Kin Agripa-ó, kale Kótóné ko̧ló whi̧rapené ere fo naao dosa̧ayóló mopó yóló tuȩ́ tiki tiróló beterapóló ya̧lo mo diriyóló kisiparapó,” yalepó.
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Ai fo depa, Agripané Pol-paae duraalu, “Naao ai dere foné miótitóró ya̧lo tuȩ́ tiki hapale feteyóló Keriso whi̧ beteraaloé?” yalepó.
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Ti fo depa Pol-né a̧paae duraalu, “Miótitóró kisipa feteyóló Keriso whi̧ betaai depakélé, me be dȩmó betaai depakélé, ti me o̧la meipó. Téreteiné ya̧lo i dere fota, ya̧paae maaté dumi, mepaae ai daai mole so whi̧ feapaaekélé, ȩ betere kaae beteró̧póló kisipa mutu, Talepaae moma du beterapó. Tépatei ȩ i ere kaae sein képiné dokotere ala beta̧ eró̧póló moma erótumipó,” yalepó.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Pol-né ai fo deremó kale Kin Agriparó ama nema Bernais-tamokélé, kale Gavman whi̧né sóró beteró betere whi̧kélé, atimatamo betó mole so whi̧kélé, fea turukó holóló belapaae felepó.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Atima atéró belapaae tóȩ fóló daae muluraalu atimasisi fo tiki kȩlaaróló duraalu, “I whi̧ sukó̧póló daaire ala ó dipula beteraaire ala betekélé munipó,” yalepó.
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Téró, Agripané Festus-paae duraalu, “Ai whi̧né amatamo Sisané doi yóló ama fo taleró̧pólópó ua̧meisóró, ti mióti fó̧póló ya̧lo dotonólua̧pó,” yalepó.
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.