Atos 26

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ai fo du beteró kemetepa, Agripané Pol-paae duraalu, “Naao yale alarape fea naaotei yae,” depa, ama naase horóló atimané a̧ só deratere mo nisi yao̧sóró, kaae sóró yalepó.
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Doasi Kin Agripa-ó, ai Juda whi̧rapené ȩ só deratere fo ya̧lo me dowi alakó yalemó dere nisi yao̧sóró, naao keletómó ȩ hȩkesetamo atima dere fo tokó̧ melaai dapó.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Ti noatepae, ya̧ta da̧ Juda so whi̧né mara mole alakélé, atimané dóroi du betere fokélé, naao mo wisiyóló kisiparapó. Téreteiné, ya̧lo i dere fo beta̧ naao wosaasepóló dapó.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Ȩ mo take ketemó ya̧lo turuku bemó bituraalu, yale alaró Jerusalem be huluamó bituraalu yale alarapetamokélé, mió i deté kutu betere alarapekélé, mo fea Juda whi̧rape atima kisiparapó.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Ti ȩta mió kisi wale whi̧ mei, take bituraalu yale alarape fea atimané tuȩ́ ereteiné ya̧lo noa alakó depa, atimané kilitikimó ti atimané enérapó. Kale Farisi whi̧rapeta, Kótóné ala eraai mo doakale ketekȩ bole fakerapetamo titiyóló beta̧ kutó yale whi̧ ȩ i ape.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Take Kótóné da̧né ayarapepaae etei ala mo eraalopóló ere fo ya̧lo mopóló kisipa tiratere alamó atimané mió ȩtamo fo tokó̧ló só deraai ai du betere ape.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Kale da̧ 12 Israel fakerape doko̧paae, Tale Kótóné i ala eraalopó yóló mulale fo mo dokonatepa kelaai hai̧tamó beterapó. Tétu, dȩtamokélé, dikitamokélé, betere doko̧ fea Kótóné dirae ere kutó beta̧ dirótu beterapó. Agripa-ó, ai ala du beteremó ai Juda so whi̧né ȩtamo ha̧letei fopaae buló só deraai dapó yalepó.
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Sukutere whi̧ Kótóné ama momó kepaaróló beteratapó dere fomó, dia̧ noatepa sira du bitu de?
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Take ya̧lokélé, ai Nasaret whi̧kó Yesu Kerisoné doimó du betere ala taaló̧póló sesé dere ala yaairaalu, ya̧lo tuȩ́né mo wisi ala nisiyóló ȩ mo doakale ketekȩ buale whi̧pó.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Ya̧lokélé ai kaae kisipa mutu, Jerusalem bemókélé, atei alatóró yalepó. So whi̧mó momaratere topo whi̧rapené Keriso so whi̧ sóró dipula betera̧leta yae depa, ai ala dua yalepó. Téturaalu, mepaae so whi̧ mo ti daairaalu ȩpaae wosetepa, ya̧lo ‘Téyaalopa sae,’ dua yalepó.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Be dȩ dere doko̧ ȩ Keriso so whi̧ Juda whi̧né fo wosetere berape doko̧ yóló, betó mole so whi̧ tawóló sóró susupu eraairaalu betera̧leta dua yalepó. Atéturaalu, atimané Talepaae dowi fo yó̧póló, doakale dowi susupui ala erótua yóló, ȩ doasi fopaae butu, botokó fóló kae hae kwiamó betó mole so whi̧kélé sya kwȩyóló susupurótua yalepó.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Ya̧lo até dere alamó so whi̧mó momaratere topo whi̧rapené ya̧lo dere ala wisirapóló atimané ȩ sóró daalóló Damaskus bepaae dotonalepó.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Kin Agripa-ó, atimané ȩ atéró dotonatepa fu betalemó, tu̧ tua̧mó 12 kilok sukakelemó sa̧mó mo ama kae dȩné ȩkélé, ya̧lo fulumu whi̧rapekélé, da̧ fea daale tiki dȩralepó. Ti ai dȩta, sukané dȩkélé ai kaae meipó.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Ai dȩnétei, da̧ fea dóló beseké yóló haemó muó molemó, beta̧ foné Erameike fo yóló duraalu, ‘Sol! Sol! naao noatepa ȩ susupuraté kutu bitu de? Naao ai dere alata, kale bulmakao hupu ho̧kotere whi̧ dósuyóló nuku dere kae, naao dere alané ya̧tei, susupu saalo ai ape,’ yalepó.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Tétepa ya̧lo a̧paae woseturaalu, ‘Tale-ó, ya̧ né de?’ depa, Talené ȩpaae duraalu, ‘Ȩta, naao susupuraté kutu betere whi̧ Yesupó.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Térapa ya̧ turukó holóló, naao ho̧leke donoyóló daane holae. Mió ȩ ya̧ beterepaae wóló i daaleteita, ya̧ ya̧lo kutó diratere whi̧ bitu, naao keletere ala yó maté kwȩyó̧póló sóró betera̧le walepó. Téturaalu, nalo ya̧lo ya̧paae me ala yó melaalopó.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Atétu, ya̧ naao fake so whi̧nékélé, Juda meire fake so whi̧nékélé, ya̧ dao̧sóró ȩ ya̧tamo wusuró betaalopó.
17 livrando-te deste povo e
18 Ya̧lo ya̧paae ai eratere alata, ya̧ fóló kale kele dikire so whi̧ kele fisa̧ae faraalopó. Téturaalu, atima diliki tua̧mó beteretei taaróló dȩ tua̧paae waalopó. Atima kale Satan-né tȩteróló kaae taretei taaróló, Kótó beterepaae wapa, ti atimané dowi ala ya̧lo tokó̧ló kemeraalopó. Até depata, ti ai so whi̧ ȩpaae tuȩ́ tiki tiróló betó mole so whi̧ kuamó, beta̧mó beteraalopó,’ yalepó.
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Térapa, Kin Agripa-ó, i dere forape feata, ya̧lo ó hepen bemó noke naró dere kaaené depa kelale ala taaréni, ha̧le tuȩ́ yó tareteiné ya̧lo i fo tukóló me ala enénipó.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Ai alarape fea, mo folosóró Damaskus be hulua so whi̧paaepi yó melóló nalota, ti i Jerusalem bemó betó mole so whi̧paae yó melale walepó. Téturaalu, Judia hae kwiapaaekélé, Juda meire so whi̧ betere hae kwiapaaekélé, mo fea Kótóné fo tuȩ́ yó̧póló yó melaté kwȩyalepó. Dowi ala fea taaróló, tuȩ́ tiki feteyóló Kótó beterepaae wapa ti tó tikimó dere nisi yao̧sóró, mo ala dapó yó̧póló, naao dere alané ha̧kearae.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Ya̧lo ai fo yó matere betené Juda whi̧rape wóló moma dere be dolomó ȩ tawóló daai yalepó.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Téyaletei, Kótóné ȩ tao sere ala take kaae sale be dȩmó deté waletei, mió i daale tua̧mókélé ai alatóró ha̧le yó tapa i daale ape. Atéreteiné, mió dia̧ doasi doi mole whi̧raperó doi munire whi̧rapetamo betó mole tua̧mó ya̧lo kelale ala i yó mótu betereteita, me kae kisi fo meipó. Mo take Moses-ró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné i ala yaalopó ere fo mo doko̧nótu erale ala i yó mótu betere ape.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Ai whi̧rapené ere fo i ape. Tȩteróló kaae tanó̧póló sóró daaló betere whi̧ Keriso doakale dele sóró mo ti suka̧alotei, momó kepaayóló betaalopó. A̧ atéró kepaayóló bitu, Kótóné da̧ tao saaire fota, diliki tua̧mó dȩ erótu betere kaae ama Juda so whi̧ró Juda meire fake so whi̧tamopaae yó mótu betaalopóló erapó. Ai ere fota, mió i yó mótu betere ape,” yalepó.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Pol-né ai fo deremó Festus-né ama du betere fo tȩteróló fo fake yóló duraalu, “Pol-ó, naao ai du betere fota, ya̧ doakale skul du betale tikimó naao topo doturaalu ai dere ape,” yalepó.
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ti fo depa, Pol-né a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Doa whi̧ Festus-ó, ȩ topo doyóló dumi, mo bete mole fotóró ya̧lo i dere ape.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Kale Kin Agripané i du betere foraperó dere alatamo bete mo fea ama diriyóló kisiparapó. Atérené wi yóló ini, mo halaainé a̧paae du beterapó. Ti noatepae, ai ala feata hiyóló yaaire ala meipóló kisipa mutu dapó.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Kin Agripa-ó, kale Kótóné ko̧ló whi̧rapené ere fo naao dosa̧ayóló mopó yóló tuȩ́ tiki tiróló beterapóló ya̧lo mo diriyóló kisiparapó,” yalepó.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Ai fo depa, Agripané Pol-paae duraalu, “Naao ai dere foné miótitóró ya̧lo tuȩ́ tiki hapale feteyóló Keriso whi̧ beteraaloé?” yalepó.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Ti fo depa Pol-né a̧paae duraalu, “Miótitóró kisipa feteyóló Keriso whi̧ betaai depakélé, me be dȩmó betaai depakélé, ti me o̧la meipó. Téreteiné ya̧lo i dere fota, ya̧paae maaté dumi, mepaae ai daai mole so whi̧ feapaaekélé, ȩ betere kaae beteró̧póló kisipa mutu, Talepaae moma du beterapó. Tépatei ȩ i ere kaae sein képiné dokotere ala beta̧ eró̧póló moma erótumipó,” yalepó.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Pol-né ai fo deremó kale Kin Agriparó ama nema Bernais-tamokélé, kale Gavman whi̧né sóró beteró betere whi̧kélé, atimatamo betó mole so whi̧kélé, fea turukó holóló belapaae felepó.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Atima atéró belapaae tóȩ fóló daae muluraalu atimasisi fo tiki kȩlaaróló duraalu, “I whi̧ sukó̧póló daaire ala ó dipula beteraaire ala betekélé munipó,” yalepó.
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Téró, Agripané Festus-paae duraalu, “Ai whi̧né amatamo Sisané doi yóló ama fo taleró̧pólópó ua̧meisóró, ti mióti fó̧póló ya̧lo dotonólua̧pó,” yalepó.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.