Atos 25
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC
1 Téró, kale whi̧ Festus-né ama tȩteróló kaae tawaaire hae kwia tua̧mó tȩne be Sesaria bemó sókó wóló, be dȩ sore kemetepa ai be taaróló Jerusalem bepaae holalepó.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 A̧ atéró fóló beteremó, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Juda topo whi̧rapetamoné Festus-paae Pol só deraai fo fea yalepó.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Ti fo yóló a̧paae woseturaalu “Naao da̧ feléi kisipa muaire alakó eróturaalu, ai whi̧ i Jerusalem bepaae wó̧póló, dotonaasepe,” yalepó. Atimané atéró yale fota, Pol Jerusalem bepaae hotepa tu̧mó melaa yóló daai kisipa mutu yalepó.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Tétepa kale topo whi̧ Festus-né atimapaae duraalu, “Pol a̧ Sesaria dipula bemó me ala yao̧sóró kaae tawóló beterapó. Ȩkélé, imó sawa betóló momó Sesaria bepaae faai asiri horalepó.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Térapa, diaao̧ kisipané ai whi̧ tua̧mó me dowi alakó mupa, ti dia̧ be kaae tare whi̧rape ȩtamo Sesaria bepaae fó̧póló dotonaasepe. Atétepa, ti atimané ama yale ala ha̧kearatepa, ti aimó fo tokó̧ló tale yaalopó,” yalepó.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Festus a̧ Jerusalem bemó 8 ó 10-ró be dȩrape kemetepa ti a̧ Sesaria bepaae derepelepó. Atéró hi̧ka be dȩtepa, kale whi̧ fo tokó̧ló taleratere bemó bituraalu, Pol dape só ape, yóló fo tokó̧ló tale yaai yalepó.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Tétepa, Pol dapesó wóló daapa, Jerusalem beró dorowale Juda whi̧rape atima Pol daalepaae bopéra̧le wóló daae molepó. Atépa, atimané a̧tamo fo tokó̧ló taleratere fo betekélé meipatei, kae kae só deróló dere dowi forape dekéró ho̧ko du betalepó.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Tétepa, Pol-né atimapaae i fo yalepó. “Ya̧lo atima Juda whi̧rapené muló betere fo tukóló, ó atimané moma dere bekélé, ó tȩteróló kaae tare Gavman whi̧ Sisané fo muló betere alakélé, doratere ala mo inipó,” yalepó.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ti fo depa, Festus-né Juda so whi̧né kisipa felé yó̧póló kisipa mutu, Pol-paae duraalu, “Fo tokó̧ló taletere ala ya̧lo ó Jerusalem bemó yaalopa, ya̧ ópaae honére?” yalepó
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ai fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ȩ i betere fo tekȩtere beta, Sisané fo tekȩtere bepó. Térené fo tekȩtere ala imótóró depa ti su̧rapó. Ai Juda fake whi̧rapepaae ya̧lo me dowi alakélé eréniretei naao mo kisiparapó.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Ȩ tua̧mótamo me dowi ala kwia mupa, ti ȩ ya̧lo yale alamó kwia mótu, sinaaipa, dó̧póló yae. Téretei, mepaae Juda whi̧né bete meipatei ha̧le ȩ só deraai depata, ti mepaae whi̧né Juda fakené hȩkesere ala eraai ȩ mené naase tua̧mó mulaairetei Rom Gavman-né ai tu̧ munipó. Térené Rom Gavman Sisané ya̧lo fo tokó̧ló taleyó̧póló Sisa doi dapó,” yalepó.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Atétepa, kale whi̧ Festus a̧ tao su mepaae kisipa matere whi̧rapetamopi fo beta̧mó yóló duraalu, “Sisané naao fo wosó̧pólópó yóló kisipa mutupata, ti Sisa beterepaae faasepóló dotȩyaalopó,” yalepó.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ai ala yóló mepaae be dȩ kemetepa, Kin Agriparó ama nema Bernais-tamo Sesaria bepaae wóló, Festus a̧ doasi whi̧ sóró beteró betereteiné a̧paae mo kée yóló ekéi fo wisi yaai felepó.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Atimaamo Sesaria bemó be dȩrape dekéró bituraalu, Festus-né Pol-né yale alarape fea yó mótu betalepó. Atéró duraalu, “I whi̧ta, mo take Feliks-né dipula beteraleteitóró ha̧le betepa taaló beterapó.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Take ȩ Jerusalem bemó betere sukamó so whi̧mó momaratere topo whi̧ró Juda whi̧rape tȩteróló kaae tare whi̧ disirapetamo ȩ beterepaae wóló, Pol só deraaire fo ene walepó. Atéró duraalu, ama yale alamó kwia mótu só derae yalepó.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ti fo depa, ya̧lo atimapaae duraalu, da̧ Rom fakené fo tokó̧ló tale inipatei, ha̧le susupuratere ala ho̧ko dumipó. Térapa, dia̧ mepaae whi̧né a̧tamo fo tokó̧ló taleturaalu, da̧né keletómó diaao̧ só deratere fokélé, ama yale fokélé, depa wosaalopó,” yalepó.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 “Atéró kale whi̧rape da̧ fea wóló, ai hi̧katóró fo teketere bepaae fóló, atimapaae Pol dapesó ape yalepó.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Téró, Pol só deraai wóló betó mole whi̧rape wóló, i whi̧ etei kaae dowi ala depa dapóló bete mole fokó yaalo nisi yalemó inipó.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Atétepa, atimané Kótópaae moma dere ala kae yóo, Pol-né kale suka̧le whi̧ Yesu momó kepaayóló beterapó yóló dere fo kae yóo, dere fomó dóroi yóló dere fomaaté wosalepó.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Atétepa, ai fo bete wisiyóló keka̧lemó, tu̧ me munipa, ya̧lo Pol-paae ya̧ só deratere fo Jerusalem bemó fo tokó̧ló wosaalopa, ya̧ ópaae holaaloé? yóló wosalepó.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Téyalemó ama duraalu, Sisané fo tokó̧ló tale eró̧póló depa, a̧ Sisa beterepaae dotonaairaalu wȩi nuku kaae tawóló i beteró betere ape,” yalepó.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Ai fo depa, kale Kin Agripané duraalu, “Ȩkélé ama dere fo betekó wosaai dapó,” yalepó. Ti fo depa Festus-né duraalu, “Dó hi̧ka be dȩtepa ama dere fo bete naao wosaasepe,” yalepó.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Atéró hi̧ka be dȩtepa, Agriparó Bernais-tamo kin-né kuti deróló walepó. Atéró wapa, kale Gavman-né sóró daaló betere topo whi̧raperó ai be hulua kaae tare doasi whi̧rapetamo atima fea wóló touratere bepaae derepelepó. Atéró betepa, Festus-né diki tare whi̧rapené doasipaae Pol dape sene fae depa, dapesó wóló daalepó.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Téró, Festus-né duraalu, “Doa Kin Agriparó doasi whi̧rapetamo-ó, dia̧né i whi̧ kelae. Juda so whi̧ feanékélé, Jerusalem be hulua so whi̧nékélé, i be whi̧ so whi̧nékélé, ai whi̧tamo fopaae buturaalu, ȩpaae fo tokó̧ló taleyóló só deraai du betere whi̧ ai ape. Tétu, atima fo fakeyóló ȩpaae duraalu, ai whi̧ momó beteró̧póló meipa mo ti dóló alurae du betere whi̧ ai ape.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ya̧lo kisipa fatepa, i whi̧ tua̧mó a̧ sukó̧póló daaire betekélé, mo meipó. Téretei amatei, Sisané ama fo wosóló taleyó̧pólópó yaleteiné ya̧lo a̧ Rom Gavman Sisa beterepaae dotonaai yalepó.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Té yaairaalu, da̧né doasi topo whi̧paae etérapóló asȩ yaai dere dowi ala kwia mekó ya̧lo kilinipó. Tépatei, ya̧lo ha̧le noa fo asȩ yaaloé? Téreteiné, doa whi̧ Agripa ya̧ta, ti doasi tȩteróló daale topo whi̧pa, naaotei fo bete donoróló wisiratere fo wosaai dapó.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Ti noatepae, ama yale alarape fea asȩmó eróló sóró fupata, ti wisirapó. Aténi, dipula whi̧ Gavman whi̧ beterepaae ha̧le ho̧ko dotonatere ala tu̧ munipó,” yalepó.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.