Atos 25
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARIB
1 Téró, kale whi̧ Festus-né ama tȩteróló kaae tawaaire hae kwia tua̧mó tȩne be Sesaria bemó sókó wóló, be dȩ sore kemetepa ai be taaróló Jerusalem bepaae holalepó.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 A̧ atéró fóló beteremó, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Juda topo whi̧rapetamoné Festus-paae Pol só deraai fo fea yalepó.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Ti fo yóló a̧paae woseturaalu “Naao da̧ feléi kisipa muaire alakó eróturaalu, ai whi̧ i Jerusalem bepaae wó̧póló, dotonaasepe,” yalepó. Atimané atéró yale fota, Pol Jerusalem bepaae hotepa tu̧mó melaa yóló daai kisipa mutu yalepó.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Tétepa kale topo whi̧ Festus-né atimapaae duraalu, “Pol a̧ Sesaria dipula bemó me ala yao̧sóró kaae tawóló beterapó. Ȩkélé, imó sawa betóló momó Sesaria bepaae faai asiri horalepó.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Térapa, diaao̧ kisipané ai whi̧ tua̧mó me dowi alakó mupa, ti dia̧ be kaae tare whi̧rape ȩtamo Sesaria bepaae fó̧póló dotonaasepe. Atétepa, ti atimané ama yale ala ha̧kearatepa, ti aimó fo tokó̧ló tale yaalopó,” yalepó.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Festus a̧ Jerusalem bemó 8 ó 10-ró be dȩrape kemetepa ti a̧ Sesaria bepaae derepelepó. Atéró hi̧ka be dȩtepa, kale whi̧ fo tokó̧ló taleratere bemó bituraalu, Pol dape só ape, yóló fo tokó̧ló tale yaai yalepó.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Tétepa, Pol dapesó wóló daapa, Jerusalem beró dorowale Juda whi̧rape atima Pol daalepaae bopéra̧le wóló daae molepó. Atépa, atimané a̧tamo fo tokó̧ló taleratere fo betekélé meipatei, kae kae só deróló dere dowi forape dekéró ho̧ko du betalepó.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Tétepa, Pol-né atimapaae i fo yalepó. “Ya̧lo atima Juda whi̧rapené muló betere fo tukóló, ó atimané moma dere bekélé, ó tȩteróló kaae tare Gavman whi̧ Sisané fo muló betere alakélé, doratere ala mo inipó,” yalepó.
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Ti fo depa, Festus-né Juda so whi̧né kisipa felé yó̧póló kisipa mutu, Pol-paae duraalu, “Fo tokó̧ló taletere ala ya̧lo ó Jerusalem bemó yaalopa, ya̧ ópaae honére?” yalepó
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Ai fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ȩ i betere fo tekȩtere beta, Sisané fo tekȩtere bepó. Térené fo tekȩtere ala imótóró depa ti su̧rapó. Ai Juda fake whi̧rapepaae ya̧lo me dowi alakélé eréniretei naao mo kisiparapó.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Ȩ tua̧mótamo me dowi ala kwia mupa, ti ȩ ya̧lo yale alamó kwia mótu, sinaaipa, dó̧póló yae. Téretei, mepaae Juda whi̧né bete meipatei ha̧le ȩ só deraai depata, ti mepaae whi̧né Juda fakené hȩkesere ala eraai ȩ mené naase tua̧mó mulaairetei Rom Gavman-né ai tu̧ munipó. Térené Rom Gavman Sisané ya̧lo fo tokó̧ló taleyó̧póló Sisa doi dapó,” yalepó.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Atétepa, kale whi̧ Festus a̧ tao su mepaae kisipa matere whi̧rapetamopi fo beta̧mó yóló duraalu, “Sisané naao fo wosó̧pólópó yóló kisipa mutupata, ti Sisa beterepaae faasepóló dotȩyaalopó,” yalepó.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Ai ala yóló mepaae be dȩ kemetepa, Kin Agriparó ama nema Bernais-tamo Sesaria bepaae wóló, Festus a̧ doasi whi̧ sóró beteró betereteiné a̧paae mo kée yóló ekéi fo wisi yaai felepó.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Atimaamo Sesaria bemó be dȩrape dekéró bituraalu, Festus-né Pol-né yale alarape fea yó mótu betalepó. Atéró duraalu, “I whi̧ta, mo take Feliks-né dipula beteraleteitóró ha̧le betepa taaló beterapó.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Take ȩ Jerusalem bemó betere sukamó so whi̧mó momaratere topo whi̧ró Juda whi̧rape tȩteróló kaae tare whi̧ disirapetamo ȩ beterepaae wóló, Pol só deraaire fo ene walepó. Atéró duraalu, ama yale alamó kwia mótu só derae yalepó.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Ti fo depa, ya̧lo atimapaae duraalu, da̧ Rom fakené fo tokó̧ló tale inipatei, ha̧le susupuratere ala ho̧ko dumipó. Térapa, dia̧ mepaae whi̧né a̧tamo fo tokó̧ló taleturaalu, da̧né keletómó diaao̧ só deratere fokélé, ama yale fokélé, depa wosaalopó,” yalepó.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Atéró kale whi̧rape da̧ fea wóló, ai hi̧katóró fo teketere bepaae fóló, atimapaae Pol dapesó ape yalepó.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Téró, Pol só deraai wóló betó mole whi̧rape wóló, i whi̧ etei kaae dowi ala depa dapóló bete mole fokó yaalo nisi yalemó inipó.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Atétepa, atimané Kótópaae moma dere ala kae yóo, Pol-né kale suka̧le whi̧ Yesu momó kepaayóló beterapó yóló dere fo kae yóo, dere fomó dóroi yóló dere fomaaté wosalepó.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Atétepa, ai fo bete wisiyóló keka̧lemó, tu̧ me munipa, ya̧lo Pol-paae ya̧ só deratere fo Jerusalem bemó fo tokó̧ló wosaalopa, ya̧ ópaae holaaloé? yóló wosalepó.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Téyalemó ama duraalu, Sisané fo tokó̧ló tale eró̧póló depa, a̧ Sisa beterepaae dotonaairaalu wȩi nuku kaae tawóló i beteró betere ape,” yalepó.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Ai fo depa, kale Kin Agripané duraalu, “Ȩkélé ama dere fo betekó wosaai dapó,” yalepó. Ti fo depa Festus-né duraalu, “Dó hi̧ka be dȩtepa ama dere fo bete naao wosaasepe,” yalepó.
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Atéró hi̧ka be dȩtepa, Agriparó Bernais-tamo kin-né kuti deróló walepó. Atéró wapa, kale Gavman-né sóró daaló betere topo whi̧raperó ai be hulua kaae tare doasi whi̧rapetamo atima fea wóló touratere bepaae derepelepó. Atéró betepa, Festus-né diki tare whi̧rapené doasipaae Pol dape sene fae depa, dapesó wóló daalepó.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Téró, Festus-né duraalu, “Doa Kin Agriparó doasi whi̧rapetamo-ó, dia̧né i whi̧ kelae. Juda so whi̧ feanékélé, Jerusalem be hulua so whi̧nékélé, i be whi̧ so whi̧nékélé, ai whi̧tamo fopaae buturaalu, ȩpaae fo tokó̧ló taleyóló só deraai du betere whi̧ ai ape. Tétu, atima fo fakeyóló ȩpaae duraalu, ai whi̧ momó beteró̧póló meipa mo ti dóló alurae du betere whi̧ ai ape.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ya̧lo kisipa fatepa, i whi̧ tua̧mó a̧ sukó̧póló daaire betekélé, mo meipó. Téretei amatei, Sisané ama fo wosóló taleyó̧pólópó yaleteiné ya̧lo a̧ Rom Gavman Sisa beterepaae dotonaai yalepó.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Té yaairaalu, da̧né doasi topo whi̧paae etérapóló asȩ yaai dere dowi ala kwia mekó ya̧lo kilinipó. Tépatei, ya̧lo ha̧le noa fo asȩ yaaloé? Téreteiné, doa whi̧ Agripa ya̧ta, ti doasi tȩteróló daale topo whi̧pa, naaotei fo bete donoróló wisiratere fo wosaai dapó.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Ti noatepae, ama yale alarape fea asȩmó eróló sóró fupata, ti wisirapó. Aténi, dipula whi̧ Gavman whi̧ beterepaae ha̧le ho̧ko dotonatere ala tu̧ munipó,” yalepó.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.