Atos 25

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Téró, kale whi̧ Festus-né ama tȩteróló kaae tawaaire hae kwia tua̧mó tȩne be Sesaria bemó sókó wóló, be dȩ sore kemetepa ai be taaróló Jerusalem bepaae holalepó.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 A̧ atéró fóló beteremó, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧raperó Juda topo whi̧rapetamoné Festus-paae Pol só deraai fo fea yalepó.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Ti fo yóló a̧paae woseturaalu “Naao da̧ feléi kisipa muaire alakó eróturaalu, ai whi̧ i Jerusalem bepaae wó̧póló, dotonaasepe,” yalepó. Atimané atéró yale fota, Pol Jerusalem bepaae hotepa tu̧mó melaa yóló daai kisipa mutu yalepó.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Tétepa kale topo whi̧ Festus-né atimapaae duraalu, “Pol a̧ Sesaria dipula bemó me ala yao̧sóró kaae tawóló beterapó. Ȩkélé, imó sawa betóló momó Sesaria bepaae faai asiri horalepó.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Térapa, diaao̧ kisipané ai whi̧ tua̧mó me dowi alakó mupa, ti dia̧ be kaae tare whi̧rape ȩtamo Sesaria bepaae fó̧póló dotonaasepe. Atétepa, ti atimané ama yale ala ha̧kearatepa, ti aimó fo tokó̧ló tale yaalopó,” yalepó.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Festus a̧ Jerusalem bemó 8 ó 10-ró be dȩrape kemetepa ti a̧ Sesaria bepaae derepelepó. Atéró hi̧ka be dȩtepa, kale whi̧ fo tokó̧ló taleratere bemó bituraalu, Pol dape só ape, yóló fo tokó̧ló tale yaai yalepó.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Tétepa, Pol dapesó wóló daapa, Jerusalem beró dorowale Juda whi̧rape atima Pol daalepaae bopéra̧le wóló daae molepó. Atépa, atimané a̧tamo fo tokó̧ló taleratere fo betekélé meipatei, kae kae só deróló dere dowi forape dekéró ho̧ko du betalepó.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Tétepa, Pol-né atimapaae i fo yalepó. “Ya̧lo atima Juda whi̧rapené muló betere fo tukóló, ó atimané moma dere bekélé, ó tȩteróló kaae tare Gavman whi̧ Sisané fo muló betere alakélé, doratere ala mo inipó,” yalepó.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Ti fo depa, Festus-né Juda so whi̧né kisipa felé yó̧póló kisipa mutu, Pol-paae duraalu, “Fo tokó̧ló taletere ala ya̧lo ó Jerusalem bemó yaalopa, ya̧ ópaae honére?” yalepó
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ai fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ȩ i betere fo tekȩtere beta, Sisané fo tekȩtere bepó. Térené fo tekȩtere ala imótóró depa ti su̧rapó. Ai Juda fake whi̧rapepaae ya̧lo me dowi alakélé eréniretei naao mo kisiparapó.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ȩ tua̧mótamo me dowi ala kwia mupa, ti ȩ ya̧lo yale alamó kwia mótu, sinaaipa, dó̧póló yae. Téretei, mepaae Juda whi̧né bete meipatei ha̧le ȩ só deraai depata, ti mepaae whi̧né Juda fakené hȩkesere ala eraai ȩ mené naase tua̧mó mulaairetei Rom Gavman-né ai tu̧ munipó. Térené Rom Gavman Sisané ya̧lo fo tokó̧ló taleyó̧póló Sisa doi dapó,” yalepó.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Atétepa, kale whi̧ Festus a̧ tao su mepaae kisipa matere whi̧rapetamopi fo beta̧mó yóló duraalu, “Sisané naao fo wosó̧pólópó yóló kisipa mutupata, ti Sisa beterepaae faasepóló dotȩyaalopó,” yalepó.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ai ala yóló mepaae be dȩ kemetepa, Kin Agriparó ama nema Bernais-tamo Sesaria bepaae wóló, Festus a̧ doasi whi̧ sóró beteró betereteiné a̧paae mo kée yóló ekéi fo wisi yaai felepó.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Atimaamo Sesaria bemó be dȩrape dekéró bituraalu, Festus-né Pol-né yale alarape fea yó mótu betalepó. Atéró duraalu, “I whi̧ta, mo take Feliks-né dipula beteraleteitóró ha̧le betepa taaló beterapó.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Take ȩ Jerusalem bemó betere sukamó so whi̧mó momaratere topo whi̧ró Juda whi̧rape tȩteróló kaae tare whi̧ disirapetamo ȩ beterepaae wóló, Pol só deraaire fo ene walepó. Atéró duraalu, ama yale alamó kwia mótu só derae yalepó.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ti fo depa, ya̧lo atimapaae duraalu, da̧ Rom fakené fo tokó̧ló tale inipatei, ha̧le susupuratere ala ho̧ko dumipó. Térapa, dia̧ mepaae whi̧né a̧tamo fo tokó̧ló taleturaalu, da̧né keletómó diaao̧ só deratere fokélé, ama yale fokélé, depa wosaalopó,” yalepó.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 “Atéró kale whi̧rape da̧ fea wóló, ai hi̧katóró fo teketere bepaae fóló, atimapaae Pol dapesó ape yalepó.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Téró, Pol só deraai wóló betó mole whi̧rape wóló, i whi̧ etei kaae dowi ala depa dapóló bete mole fokó yaalo nisi yalemó inipó.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Atétepa, atimané Kótópaae moma dere ala kae yóo, Pol-né kale suka̧le whi̧ Yesu momó kepaayóló beterapó yóló dere fo kae yóo, dere fomó dóroi yóló dere fomaaté wosalepó.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Atétepa, ai fo bete wisiyóló keka̧lemó, tu̧ me munipa, ya̧lo Pol-paae ya̧ só deratere fo Jerusalem bemó fo tokó̧ló wosaalopa, ya̧ ópaae holaaloé? yóló wosalepó.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Téyalemó ama duraalu, Sisané fo tokó̧ló tale eró̧póló depa, a̧ Sisa beterepaae dotonaairaalu wȩi nuku kaae tawóló i beteró betere ape,” yalepó.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ai fo depa, kale Kin Agripané duraalu, “Ȩkélé ama dere fo betekó wosaai dapó,” yalepó. Ti fo depa Festus-né duraalu, “Dó hi̧ka be dȩtepa ama dere fo bete naao wosaasepe,” yalepó.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Atéró hi̧ka be dȩtepa, Agriparó Bernais-tamo kin-né kuti deróló walepó. Atéró wapa, kale Gavman-né sóró daaló betere topo whi̧raperó ai be hulua kaae tare doasi whi̧rapetamo atima fea wóló touratere bepaae derepelepó. Atéró betepa, Festus-né diki tare whi̧rapené doasipaae Pol dape sene fae depa, dapesó wóló daalepó.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Téró, Festus-né duraalu, “Doa Kin Agriparó doasi whi̧rapetamo-ó, dia̧né i whi̧ kelae. Juda so whi̧ feanékélé, Jerusalem be hulua so whi̧nékélé, i be whi̧ so whi̧nékélé, ai whi̧tamo fopaae buturaalu, ȩpaae fo tokó̧ló taleyóló só deraai du betere whi̧ ai ape. Tétu, atima fo fakeyóló ȩpaae duraalu, ai whi̧ momó beteró̧póló meipa mo ti dóló alurae du betere whi̧ ai ape.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ya̧lo kisipa fatepa, i whi̧ tua̧mó a̧ sukó̧póló daaire betekélé, mo meipó. Téretei amatei, Sisané ama fo wosóló taleyó̧pólópó yaleteiné ya̧lo a̧ Rom Gavman Sisa beterepaae dotonaai yalepó.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Té yaairaalu, da̧né doasi topo whi̧paae etérapóló asȩ yaai dere dowi ala kwia mekó ya̧lo kilinipó. Tépatei, ya̧lo ha̧le noa fo asȩ yaaloé? Téreteiné, doa whi̧ Agripa ya̧ta, ti doasi tȩteróló daale topo whi̧pa, naaotei fo bete donoróló wisiratere fo wosaai dapó.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Ti noatepae, ama yale alarape fea asȩmó eróló sóró fupata, ti wisirapó. Aténi, dipula whi̧ Gavman whi̧ beterepaae ha̧le ho̧ko dotonatere ala tu̧ munipó,” yalepó.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.