Atos 23
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC
1 Atéró, Pol-né kale fo tokó̧ló taletere whi̧rape kaae taru duraalu, “Ya̧lo norape-ó, ȩ take bitiré waletei ya̧lo Kótóné keletómó wisiyóló bitiré wouraalu, ama erae dere ala fea eraté walepó. Atéturaalu, mió ya̧lo hosaamó me sekȩ muni, mo dua muni deyóló beterapó,” yalepó.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Pol-né ai fo depa, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ Ananias-né Pol-tamo felekemó daae mole whi̧rapepaae duraalu, “Ai sekȩ́ folópu dera̧kae,” yalepó.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ti fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ni bolópaae kȩlaa epatei, tó sekaȩné wisire nisi dere whi̧ naao dere alamó, Kótóné ya̧tei deké saalopó. Kale asȩmó yóló muló betere fo sya furaalu, ȩtamo fo tokó̧ló taleyaai bitutei naao ko̧lónétei mepaae whi̧paae ȩ daae dere foné, kale yóló muló betere fo naaotei ai tikitere ape,” yalepó.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ai fo depa, mepaae a̧ felekemó daae mole whi̧rapené duraalu, “Ya̧ winié? Naao ai dere foné so whi̧mó momaratere topo whi̧ faletapó,” yalepó.
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Ti fo depa Pol-né duraalu, “Ya̧lo norape-ó, a̧ so whi̧mó momaratere topo whi̧ betere ȩ tuȩ́nipó. Ti noatepa mei, asȩmó i fo erapó. Dia̧ kaae tare doasi topo whi̧paae me dowi fo yao̧se, yóló fo moletei ya̧lo tuȩ́rapó,” yalepó.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Ai fo tokó̧ló taletere whi̧rape mepaae Sadyusi fake yóo, mepaae Farisi fake yóo, yóló beterapóló ama kisiparu, Pol-né fo fake yóló duraalu, “Ya̧lo norape-ó, ya̧lo apata Farisi whi̧ eru ȩkélé Farisi whi̧pó. Ȩ fo teketeremó sóró i daalo betereteita, suka̧le whi̧ momó kepaayaalopó ere fomó kisipa tiki tiróló ȩ hai̧né sukutu betepa, atimané ȩtamo fo tokó̧ló só deraai ai du betere ape,” yalepó.
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Ai fo depa woseturaalu, kale Farisi whi̧raperó Sadyusi whi̧rapetamo arale sóró atima tua̧mó tekétamo yalepó.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Ti noa betené mei, kale Sadyusi whi̧rapenéta, sukutere whi̧ momó kepaayaalo meipóló kisipa mulu, ensel-raperó keperapetamokélé bitinipóló kisipa mulapó. Tépatei, Farisi whi̧rapenéta, sukutere whi̧ momó kepaayaalopó dere fo mopóló kisipa yóo, ensel-rapekélé beterapóló kisipa yóo, keperapekélé beterapóló kisipa yóo, erapó.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Até du betepa, Moses-né asȩre fo yó matere Farisi whi̧rape atima turukó holóló fo fakeyóló duraalu, “I whi̧ tikimó me dowi alakélé, munipatei, da̧né a̧ ha̧le noatepa só deróló, daai du bitu de? Ama dere alaró dere fotamota, ti ensel-né ó kepené yae depa démólópó,” yalepó.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Ai fo du beteró so whi̧ tua̧mó bukótamo yóló bóe du bituraalu, Pol dóló sei̧ sei̧ yóló ama tiki turukée fóló munépa, kale topo whi̧né kilitu, Pol-mó whaalia doasi yalepó. Atéru, kale sekȩ́né ama diki tare whi̧rapepaae diaao̧ fotoko̧tamo doropóló, Pol dapesó atima betere bepaae betera̧le fae yalepó.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Atéyale dikitamo, Tale Pol beterepaae wóló duraalu, “Pol-ó, até dere alamó ya̧ wi ini, diri yólótei daayae. Atéró bitu, ya̧lo ala etérópóló so whi̧ feapaae Jerusalem be huluamó erótu yale kaae, Rom be huluamókélé, mo era̧le fae,” yalepó.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Téró, ai hi̧ka mepaae Juda whi̧rape atima beta̧paae toura̧le wóló, Pol tawóló daairaalu kikiti fo deyalepó. Atéró duraalu, da̧né Pol a̧ daai ha̧le betepa, da̧ o̧laró wȩitamo naalo meipó. Motamo da̧né a̧ mo ti dóló aluratepata, ti o̧la naalopóló mo dirii malo yóló mulalepó.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Atéró, Pol daai fo dokale whi̧rape touróturaalu, whi̧ siki tamo tómó mepaae whi̧rapekélépó.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ai whi̧rape atima fóló, so whi̧mó momaratere topo whi̧ró whi̧ disi disirapetamopaae i fo yalepó. “Da̧ fo deyóló dirii malo yóló duraalu, da̧né Pol dupa ti o̧laró wȩitamo naai, mió a̧ ha̧le betepa ti weyóló betaalopó fo yóló mulalepó.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Térapa mió dia̧nékélé, fo tokó̧ló taleratere whi̧rape feanékélé, diki tare whi̧rapené topo whi̧ dilikó̧ló i fo yó falae. Pol-né yale fo bete da̧ mo wisiyóló wosenireteiné da̧ mo diri yóló wosaaipa, dapesó dere ape fo yó falae. Atéteremó a̧ dorowapa, ti tu̧ tua̧mó melaa yóló daaipó,” yalepó.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ti fo du betepa, Pol-né ama nema naalemané wosóló diki tare whi̧rapené bepaae fóló Pol-paae duraalu, “Ya̧ta, atimané tu̧mó melaa muóló daaipó fo ai du betere ape,” yalepó.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Tétepa, Pol-né diki tare whi̧rape kaae tare whi̧kó beta̧paae duraalu, “I naalené dia̧né topo whi̧tamo fo yaai dapa, a̧ dapesó fae,” yalepó.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ti fo depa, kale whi̧né kale naale topo whi̧ beterepaae dapesó fóló duraalu, “Kale dipula betere whi̧ Pol-né i naale ya̧tamo yaaire fo mulapa dapesó fae depa, i wale ape,” yalepó.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Tétepa, topo whi̧né kale naale naasemó tao sóró tu dȩpaae dapesó fóló, kale naalepaae woseturaalu, “Naao ȩpaae noa fo yaai waleé?” yalepó.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ti fo depa kale naalené duraalu, “Juda whi̧rapené ya̧paae i fo yaalo ai ape. Pol-né dere fo bete mo diriyóló wosaai dapa, a̧ fo tokó̧ló taletere bepaae dó dapesó dere ape depa, aita mo mei, tu̧mó melaa yóló Pol daai kapala fo ai dere ape.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Whi̧ siki tamo kemeyóló mepaae tómó beleróló whi̧rapené a̧ daai tu̧mó melaa muaai du beterapó. Téyaairaalu, ai whi̧rape atima Pol dóló ti o̧laró wȩitamo naairaalu, mió ha̧le weyóló beterapó yalepó. Atéyaairaalu, atimané ya̧paae wosetere fomó naao noa fokó deró kelaai wosó tawóló ai betere ape,” yalepó.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Ai fo depa kale topo whi̧né kale naale dotonaai, a̧paae fo mulóló duraalu, “Naao ȩpaae etei fo yalepóló mepaae so whi̧paae mo yao̧se,” yalepó.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Ti fo depa, kale topo whi̧né ama ao̧mó bitu mepaae diki tare whi̧rape kaae tare whi̧rapekó tamopaae ape yóló duraalu, “Diaamo fóló 200 diki tare whi̧rape tale yóló sóró beteróo, hos hupu tómó beteró faaire 70 diki tare whi̧rape sóró beteróo, bóe dele wuti tawóló faaire 200 diki tare whi̧rape sóró beteróo, dilikitamo 9 kilok Sesaria bepaae faai donoróló fae.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Atéró faairaalu, Pol betóló faaire hos hupukókélé, tale yóló beterae. Atéró dia̧ furaalu, tu̧ tua̧mó Pol mo wisiyóló kaae taté fae. Atéró dapesó fóló, Gavman whi̧ Feliks beteremó sókó fae,” yalepó.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Atéró diki tare whi̧né topo whi̧né fas-mó i fo asȩyalepó.
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ȩta, Kaladias Lisias-né doasi Gavman topo whi̧né Feliks ya̧paae i dere ape. Ya̧ mo doa ko̧leó.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Juda whi̧rapené i whi̧ tawóló daaitepa, ȩ ya̧lo diki tare whi̧rapetamo doropóló kelalemó, a̧ Rom fake so whi̧tamo doi mole whi̧pa kilituraalu, da̧né atimané naase tua̧mó betepa fasó salepó.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Atéró daai depa, noa betené déró ya̧lo wosaairaalu, Juda fake atimané fo tokó̧ló taleratere whi̧rape beterepaae dapesó felepó.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Téyaletei, Juda whi̧rapené fo tokó̧ló taletere tikimó a̧ sukó̧póló daaire betekélé, ó dipula beteraaire betekélé ya̧lo kilinitepa dapesó felepó. Juda whi̧rapené muló betere fo tikitu betepa dapó dere fo beta̧ ya̧lo wosalepó.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Ai fomótei, atimané a̧ daairaalu kikiti fo deyóló tu̧ tua̧mó melaa muaai dere fo ya̧lo woseturaalu, ya̧ beterepaae ai dotonatere ape. Térapa, atimané a̧ só deratere fo naao keletómókélé yó̧póló, ya̧ beterepaae ai dotonatere ape,” yalepó.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Kale topo whi̧né yale fotóró diki tare whi̧rapené sya fóló dikitamotei Pol dapesó Antipatris bemó sókó felepó.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Aimó fiyóló hi̧ka, mepaae diki tare whi̧rape ti bepaae momó fesaayóló wapa, kale hos hupurape tómó beteró fele whi̧rape beta̧ ti Pol dapesó Sesaria bemó sókó felepó.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Téró, kale diki tare whi̧rape Gavman topo whi̧ betere Sesaria be huluamó sókó felepó. Atéró, kale fas-kélé, melóo, Pol-kélé, kale topo whi̧né naase tua̧mó mulóo yalepó.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Tétepa, kale whi̧né fas dosa̧ayóló Pol-paae woseturaalu, “Ya̧ mé hae kwiamó wale whi̧é?” yalepó. Ti fo depa Pol-né a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ȩta, Silisia hae kwiaró wale whi̧kópó,” yalepó.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ai fo depa, kale whi̧né duraalu, “Ti wisirapa, ya̧ só deraai dere whi̧rapené keletómó naao fo bete wosaai atima ipaae wó̧pólópó,” yalepó. Ai fo yóló ama diki tare whi̧rapepaae duraalu “Pol kale Herot-né doi mole doasi be wisinaalemó beteróló kaae tawae,” yalepó.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.