Atos 23
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT
1 Atéró, Pol-né kale fo tokó̧ló taletere whi̧rape kaae taru duraalu, “Ya̧lo norape-ó, ȩ take bitiré waletei ya̧lo Kótóné keletómó wisiyóló bitiré wouraalu, ama erae dere ala fea eraté walepó. Atéturaalu, mió ya̧lo hosaamó me sekȩ muni, mo dua muni deyóló beterapó,” yalepó.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Pol-né ai fo depa, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ Ananias-né Pol-tamo felekemó daae mole whi̧rapepaae duraalu, “Ai sekȩ́ folópu dera̧kae,” yalepó.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ti fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ni bolópaae kȩlaa epatei, tó sekaȩné wisire nisi dere whi̧ naao dere alamó, Kótóné ya̧tei deké saalopó. Kale asȩmó yóló muló betere fo sya furaalu, ȩtamo fo tokó̧ló taleyaai bitutei naao ko̧lónétei mepaae whi̧paae ȩ daae dere foné, kale yóló muló betere fo naaotei ai tikitere ape,” yalepó.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ai fo depa, mepaae a̧ felekemó daae mole whi̧rapené duraalu, “Ya̧ winié? Naao ai dere foné so whi̧mó momaratere topo whi̧ faletapó,” yalepó.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ti fo depa Pol-né duraalu, “Ya̧lo norape-ó, a̧ so whi̧mó momaratere topo whi̧ betere ȩ tuȩ́nipó. Ti noatepa mei, asȩmó i fo erapó. Dia̧ kaae tare doasi topo whi̧paae me dowi fo yao̧se, yóló fo moletei ya̧lo tuȩ́rapó,” yalepó.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ai fo tokó̧ló taletere whi̧rape mepaae Sadyusi fake yóo, mepaae Farisi fake yóo, yóló beterapóló ama kisiparu, Pol-né fo fake yóló duraalu, “Ya̧lo norape-ó, ya̧lo apata Farisi whi̧ eru ȩkélé Farisi whi̧pó. Ȩ fo teketeremó sóró i daalo betereteita, suka̧le whi̧ momó kepaayaalopó ere fomó kisipa tiki tiróló ȩ hai̧né sukutu betepa, atimané ȩtamo fo tokó̧ló só deraai ai du betere ape,” yalepó.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Ai fo depa woseturaalu, kale Farisi whi̧raperó Sadyusi whi̧rapetamo arale sóró atima tua̧mó tekétamo yalepó.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Ti noa betené mei, kale Sadyusi whi̧rapenéta, sukutere whi̧ momó kepaayaalo meipóló kisipa mulu, ensel-raperó keperapetamokélé bitinipóló kisipa mulapó. Tépatei, Farisi whi̧rapenéta, sukutere whi̧ momó kepaayaalopó dere fo mopóló kisipa yóo, ensel-rapekélé beterapóló kisipa yóo, keperapekélé beterapóló kisipa yóo, erapó.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Até du betepa, Moses-né asȩre fo yó matere Farisi whi̧rape atima turukó holóló fo fakeyóló duraalu, “I whi̧ tikimó me dowi alakélé, munipatei, da̧né a̧ ha̧le noatepa só deróló, daai du bitu de? Ama dere alaró dere fotamota, ti ensel-né ó kepené yae depa démólópó,” yalepó.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ai fo du beteró so whi̧ tua̧mó bukótamo yóló bóe du bituraalu, Pol dóló sei̧ sei̧ yóló ama tiki turukée fóló munépa, kale topo whi̧né kilitu, Pol-mó whaalia doasi yalepó. Atéru, kale sekȩ́né ama diki tare whi̧rapepaae diaao̧ fotoko̧tamo doropóló, Pol dapesó atima betere bepaae betera̧le fae yalepó.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Atéyale dikitamo, Tale Pol beterepaae wóló duraalu, “Pol-ó, até dere alamó ya̧ wi ini, diri yólótei daayae. Atéró bitu, ya̧lo ala etérópóló so whi̧ feapaae Jerusalem be huluamó erótu yale kaae, Rom be huluamókélé, mo era̧le fae,” yalepó.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Téró, ai hi̧ka mepaae Juda whi̧rape atima beta̧paae toura̧le wóló, Pol tawóló daairaalu kikiti fo deyalepó. Atéró duraalu, da̧né Pol a̧ daai ha̧le betepa, da̧ o̧laró wȩitamo naalo meipó. Motamo da̧né a̧ mo ti dóló aluratepata, ti o̧la naalopóló mo dirii malo yóló mulalepó.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Atéró, Pol daai fo dokale whi̧rape touróturaalu, whi̧ siki tamo tómó mepaae whi̧rapekélépó.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ai whi̧rape atima fóló, so whi̧mó momaratere topo whi̧ró whi̧ disi disirapetamopaae i fo yalepó. “Da̧ fo deyóló dirii malo yóló duraalu, da̧né Pol dupa ti o̧laró wȩitamo naai, mió a̧ ha̧le betepa ti weyóló betaalopó fo yóló mulalepó.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Térapa mió dia̧nékélé, fo tokó̧ló taleratere whi̧rape feanékélé, diki tare whi̧rapené topo whi̧ dilikó̧ló i fo yó falae. Pol-né yale fo bete da̧ mo wisiyóló wosenireteiné da̧ mo diri yóló wosaaipa, dapesó dere ape fo yó falae. Atéteremó a̧ dorowapa, ti tu̧ tua̧mó melaa yóló daaipó,” yalepó.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ti fo du betepa, Pol-né ama nema naalemané wosóló diki tare whi̧rapené bepaae fóló Pol-paae duraalu, “Ya̧ta, atimané tu̧mó melaa muóló daaipó fo ai du betere ape,” yalepó.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Tétepa, Pol-né diki tare whi̧rape kaae tare whi̧kó beta̧paae duraalu, “I naalené dia̧né topo whi̧tamo fo yaai dapa, a̧ dapesó fae,” yalepó.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ti fo depa, kale whi̧né kale naale topo whi̧ beterepaae dapesó fóló duraalu, “Kale dipula betere whi̧ Pol-né i naale ya̧tamo yaaire fo mulapa dapesó fae depa, i wale ape,” yalepó.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Tétepa, topo whi̧né kale naale naasemó tao sóró tu dȩpaae dapesó fóló, kale naalepaae woseturaalu, “Naao ȩpaae noa fo yaai waleé?” yalepó.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ti fo depa kale naalené duraalu, “Juda whi̧rapené ya̧paae i fo yaalo ai ape. Pol-né dere fo bete mo diriyóló wosaai dapa, a̧ fo tokó̧ló taletere bepaae dó dapesó dere ape depa, aita mo mei, tu̧mó melaa yóló Pol daai kapala fo ai dere ape.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Whi̧ siki tamo kemeyóló mepaae tómó beleróló whi̧rapené a̧ daai tu̧mó melaa muaai du beterapó. Téyaairaalu, ai whi̧rape atima Pol dóló ti o̧laró wȩitamo naairaalu, mió ha̧le weyóló beterapó yalepó. Atéyaairaalu, atimané ya̧paae wosetere fomó naao noa fokó deró kelaai wosó tawóló ai betere ape,” yalepó.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ai fo depa kale topo whi̧né kale naale dotonaai, a̧paae fo mulóló duraalu, “Naao ȩpaae etei fo yalepóló mepaae so whi̧paae mo yao̧se,” yalepó.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ti fo depa, kale topo whi̧né ama ao̧mó bitu mepaae diki tare whi̧rape kaae tare whi̧rapekó tamopaae ape yóló duraalu, “Diaamo fóló 200 diki tare whi̧rape tale yóló sóró beteróo, hos hupu tómó beteró faaire 70 diki tare whi̧rape sóró beteróo, bóe dele wuti tawóló faaire 200 diki tare whi̧rape sóró beteróo, dilikitamo 9 kilok Sesaria bepaae faai donoróló fae.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Atéró faairaalu, Pol betóló faaire hos hupukókélé, tale yóló beterae. Atéró dia̧ furaalu, tu̧ tua̧mó Pol mo wisiyóló kaae taté fae. Atéró dapesó fóló, Gavman whi̧ Feliks beteremó sókó fae,” yalepó.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Atéró diki tare whi̧né topo whi̧né fas-mó i fo asȩyalepó.
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Ȩta, Kaladias Lisias-né doasi Gavman topo whi̧né Feliks ya̧paae i dere ape. Ya̧ mo doa ko̧leó.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Juda whi̧rapené i whi̧ tawóló daaitepa, ȩ ya̧lo diki tare whi̧rapetamo doropóló kelalemó, a̧ Rom fake so whi̧tamo doi mole whi̧pa kilituraalu, da̧né atimané naase tua̧mó betepa fasó salepó.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Atéró daai depa, noa betené déró ya̧lo wosaairaalu, Juda fake atimané fo tokó̧ló taleratere whi̧rape beterepaae dapesó felepó.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Téyaletei, Juda whi̧rapené fo tokó̧ló taletere tikimó a̧ sukó̧póló daaire betekélé, ó dipula beteraaire betekélé ya̧lo kilinitepa dapesó felepó. Juda whi̧rapené muló betere fo tikitu betepa dapó dere fo beta̧ ya̧lo wosalepó.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Ai fomótei, atimané a̧ daairaalu kikiti fo deyóló tu̧ tua̧mó melaa muaai dere fo ya̧lo woseturaalu, ya̧ beterepaae ai dotonatere ape. Térapa, atimané a̧ só deratere fo naao keletómókélé yó̧póló, ya̧ beterepaae ai dotonatere ape,” yalepó.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Kale topo whi̧né yale fotóró diki tare whi̧rapené sya fóló dikitamotei Pol dapesó Antipatris bemó sókó felepó.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Aimó fiyóló hi̧ka, mepaae diki tare whi̧rape ti bepaae momó fesaayóló wapa, kale hos hupurape tómó beteró fele whi̧rape beta̧ ti Pol dapesó Sesaria bemó sókó felepó.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Téró, kale diki tare whi̧rape Gavman topo whi̧ betere Sesaria be huluamó sókó felepó. Atéró, kale fas-kélé, melóo, Pol-kélé, kale topo whi̧né naase tua̧mó mulóo yalepó.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Tétepa, kale whi̧né fas dosa̧ayóló Pol-paae woseturaalu, “Ya̧ mé hae kwiamó wale whi̧é?” yalepó. Ti fo depa Pol-né a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ȩta, Silisia hae kwiaró wale whi̧kópó,” yalepó.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ai fo depa, kale whi̧né duraalu, “Ti wisirapa, ya̧ só deraai dere whi̧rapené keletómó naao fo bete wosaai atima ipaae wó̧pólópó,” yalepó. Ai fo yóló ama diki tare whi̧rapepaae duraalu “Pol kale Herot-né doi mole doasi be wisinaalemó beteróló kaae tawae,” yalepó.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.