Atos 23
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Atéró, Pol-né kale fo tokó̧ló taletere whi̧rape kaae taru duraalu, “Ya̧lo norape-ó, ȩ take bitiré waletei ya̧lo Kótóné keletómó wisiyóló bitiré wouraalu, ama erae dere ala fea eraté walepó. Atéturaalu, mió ya̧lo hosaamó me sekȩ muni, mo dua muni deyóló beterapó,” yalepó.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Pol-né ai fo depa, so whi̧mó Talepaae momaratere topo whi̧ Ananias-né Pol-tamo felekemó daae mole whi̧rapepaae duraalu, “Ai sekȩ́ folópu dera̧kae,” yalepó.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ti fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ni bolópaae kȩlaa epatei, tó sekaȩné wisire nisi dere whi̧ naao dere alamó, Kótóné ya̧tei deké saalopó. Kale asȩmó yóló muló betere fo sya furaalu, ȩtamo fo tokó̧ló taleyaai bitutei naao ko̧lónétei mepaae whi̧paae ȩ daae dere foné, kale yóló muló betere fo naaotei ai tikitere ape,” yalepó.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ai fo depa, mepaae a̧ felekemó daae mole whi̧rapené duraalu, “Ya̧ winié? Naao ai dere foné so whi̧mó momaratere topo whi̧ faletapó,” yalepó.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ti fo depa Pol-né duraalu, “Ya̧lo norape-ó, a̧ so whi̧mó momaratere topo whi̧ betere ȩ tuȩ́nipó. Ti noatepa mei, asȩmó i fo erapó. Dia̧ kaae tare doasi topo whi̧paae me dowi fo yao̧se, yóló fo moletei ya̧lo tuȩ́rapó,” yalepó.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ai fo tokó̧ló taletere whi̧rape mepaae Sadyusi fake yóo, mepaae Farisi fake yóo, yóló beterapóló ama kisiparu, Pol-né fo fake yóló duraalu, “Ya̧lo norape-ó, ya̧lo apata Farisi whi̧ eru ȩkélé Farisi whi̧pó. Ȩ fo teketeremó sóró i daalo betereteita, suka̧le whi̧ momó kepaayaalopó ere fomó kisipa tiki tiróló ȩ hai̧né sukutu betepa, atimané ȩtamo fo tokó̧ló só deraai ai du betere ape,” yalepó.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ai fo depa woseturaalu, kale Farisi whi̧raperó Sadyusi whi̧rapetamo arale sóró atima tua̧mó tekétamo yalepó.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ti noa betené mei, kale Sadyusi whi̧rapenéta, sukutere whi̧ momó kepaayaalo meipóló kisipa mulu, ensel-raperó keperapetamokélé bitinipóló kisipa mulapó. Tépatei, Farisi whi̧rapenéta, sukutere whi̧ momó kepaayaalopó dere fo mopóló kisipa yóo, ensel-rapekélé beterapóló kisipa yóo, keperapekélé beterapóló kisipa yóo, erapó.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Até du betepa, Moses-né asȩre fo yó matere Farisi whi̧rape atima turukó holóló fo fakeyóló duraalu, “I whi̧ tikimó me dowi alakélé, munipatei, da̧né a̧ ha̧le noatepa só deróló, daai du bitu de? Ama dere alaró dere fotamota, ti ensel-né ó kepené yae depa démólópó,” yalepó.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ai fo du beteró so whi̧ tua̧mó bukótamo yóló bóe du bituraalu, Pol dóló sei̧ sei̧ yóló ama tiki turukée fóló munépa, kale topo whi̧né kilitu, Pol-mó whaalia doasi yalepó. Atéru, kale sekȩ́né ama diki tare whi̧rapepaae diaao̧ fotoko̧tamo doropóló, Pol dapesó atima betere bepaae betera̧le fae yalepó.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Atéyale dikitamo, Tale Pol beterepaae wóló duraalu, “Pol-ó, até dere alamó ya̧ wi ini, diri yólótei daayae. Atéró bitu, ya̧lo ala etérópóló so whi̧ feapaae Jerusalem be huluamó erótu yale kaae, Rom be huluamókélé, mo era̧le fae,” yalepó.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Téró, ai hi̧ka mepaae Juda whi̧rape atima beta̧paae toura̧le wóló, Pol tawóló daairaalu kikiti fo deyalepó. Atéró duraalu, da̧né Pol a̧ daai ha̧le betepa, da̧ o̧laró wȩitamo naalo meipó. Motamo da̧né a̧ mo ti dóló aluratepata, ti o̧la naalopóló mo dirii malo yóló mulalepó.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Atéró, Pol daai fo dokale whi̧rape touróturaalu, whi̧ siki tamo tómó mepaae whi̧rapekélépó.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ai whi̧rape atima fóló, so whi̧mó momaratere topo whi̧ró whi̧ disi disirapetamopaae i fo yalepó. “Da̧ fo deyóló dirii malo yóló duraalu, da̧né Pol dupa ti o̧laró wȩitamo naai, mió a̧ ha̧le betepa ti weyóló betaalopó fo yóló mulalepó.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Térapa mió dia̧nékélé, fo tokó̧ló taleratere whi̧rape feanékélé, diki tare whi̧rapené topo whi̧ dilikó̧ló i fo yó falae. Pol-né yale fo bete da̧ mo wisiyóló wosenireteiné da̧ mo diri yóló wosaaipa, dapesó dere ape fo yó falae. Atéteremó a̧ dorowapa, ti tu̧ tua̧mó melaa yóló daaipó,” yalepó.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ti fo du betepa, Pol-né ama nema naalemané wosóló diki tare whi̧rapené bepaae fóló Pol-paae duraalu, “Ya̧ta, atimané tu̧mó melaa muóló daaipó fo ai du betere ape,” yalepó.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tétepa, Pol-né diki tare whi̧rape kaae tare whi̧kó beta̧paae duraalu, “I naalené dia̧né topo whi̧tamo fo yaai dapa, a̧ dapesó fae,” yalepó.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ti fo depa, kale whi̧né kale naale topo whi̧ beterepaae dapesó fóló duraalu, “Kale dipula betere whi̧ Pol-né i naale ya̧tamo yaaire fo mulapa dapesó fae depa, i wale ape,” yalepó.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Tétepa, topo whi̧né kale naale naasemó tao sóró tu dȩpaae dapesó fóló, kale naalepaae woseturaalu, “Naao ȩpaae noa fo yaai waleé?” yalepó.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ti fo depa kale naalené duraalu, “Juda whi̧rapené ya̧paae i fo yaalo ai ape. Pol-né dere fo bete mo diriyóló wosaai dapa, a̧ fo tokó̧ló taletere bepaae dó dapesó dere ape depa, aita mo mei, tu̧mó melaa yóló Pol daai kapala fo ai dere ape.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Whi̧ siki tamo kemeyóló mepaae tómó beleróló whi̧rapené a̧ daai tu̧mó melaa muaai du beterapó. Téyaairaalu, ai whi̧rape atima Pol dóló ti o̧laró wȩitamo naairaalu, mió ha̧le weyóló beterapó yalepó. Atéyaairaalu, atimané ya̧paae wosetere fomó naao noa fokó deró kelaai wosó tawóló ai betere ape,” yalepó.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ai fo depa kale topo whi̧né kale naale dotonaai, a̧paae fo mulóló duraalu, “Naao ȩpaae etei fo yalepóló mepaae so whi̧paae mo yao̧se,” yalepó.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ti fo depa, kale topo whi̧né ama ao̧mó bitu mepaae diki tare whi̧rape kaae tare whi̧rapekó tamopaae ape yóló duraalu, “Diaamo fóló 200 diki tare whi̧rape tale yóló sóró beteróo, hos hupu tómó beteró faaire 70 diki tare whi̧rape sóró beteróo, bóe dele wuti tawóló faaire 200 diki tare whi̧rape sóró beteróo, dilikitamo 9 kilok Sesaria bepaae faai donoróló fae.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Atéró faairaalu, Pol betóló faaire hos hupukókélé, tale yóló beterae. Atéró dia̧ furaalu, tu̧ tua̧mó Pol mo wisiyóló kaae taté fae. Atéró dapesó fóló, Gavman whi̧ Feliks beteremó sókó fae,” yalepó.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Atéró diki tare whi̧né topo whi̧né fas-mó i fo asȩyalepó.
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Ȩta, Kaladias Lisias-né doasi Gavman topo whi̧né Feliks ya̧paae i dere ape. Ya̧ mo doa ko̧leó.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Juda whi̧rapené i whi̧ tawóló daaitepa, ȩ ya̧lo diki tare whi̧rapetamo doropóló kelalemó, a̧ Rom fake so whi̧tamo doi mole whi̧pa kilituraalu, da̧né atimané naase tua̧mó betepa fasó salepó.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Atéró daai depa, noa betené déró ya̧lo wosaairaalu, Juda fake atimané fo tokó̧ló taleratere whi̧rape beterepaae dapesó felepó.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Téyaletei, Juda whi̧rapené fo tokó̧ló taletere tikimó a̧ sukó̧póló daaire betekélé, ó dipula beteraaire betekélé ya̧lo kilinitepa dapesó felepó. Juda whi̧rapené muló betere fo tikitu betepa dapó dere fo beta̧ ya̧lo wosalepó.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ai fomótei, atimané a̧ daairaalu kikiti fo deyóló tu̧ tua̧mó melaa muaai dere fo ya̧lo woseturaalu, ya̧ beterepaae ai dotonatere ape. Térapa, atimané a̧ só deratere fo naao keletómókélé yó̧póló, ya̧ beterepaae ai dotonatere ape,” yalepó.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Kale topo whi̧né yale fotóró diki tare whi̧rapené sya fóló dikitamotei Pol dapesó Antipatris bemó sókó felepó.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Aimó fiyóló hi̧ka, mepaae diki tare whi̧rape ti bepaae momó fesaayóló wapa, kale hos hupurape tómó beteró fele whi̧rape beta̧ ti Pol dapesó Sesaria bemó sókó felepó.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Téró, kale diki tare whi̧rape Gavman topo whi̧ betere Sesaria be huluamó sókó felepó. Atéró, kale fas-kélé, melóo, Pol-kélé, kale topo whi̧né naase tua̧mó mulóo yalepó.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Tétepa, kale whi̧né fas dosa̧ayóló Pol-paae woseturaalu, “Ya̧ mé hae kwiamó wale whi̧é?” yalepó. Ti fo depa Pol-né a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ȩta, Silisia hae kwiaró wale whi̧kópó,” yalepó.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ai fo depa, kale whi̧né duraalu, “Ti wisirapa, ya̧ só deraai dere whi̧rapené keletómó naao fo bete wosaai atima ipaae wó̧pólópó,” yalepó. Ai fo yóló ama diki tare whi̧rapepaae duraalu “Pol kale Herot-né doi mole doasi be wisinaalemó beteróló kaae tawae,” yalepó.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.