Atos 22
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARIB
1 Téró ama atimapaae duraalu, “Noraperó ayarapetamo-ó, diaao̧ kisipané ȩta dowi ala du betere whi̧ nisi yao̧sóró, ya̧lo dia̧paae ha̧keamó i dapa wosae,” yalepó.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Téró, Pol-né Hibru whi̧rapené du betere be foné deremó, fo tekeni dua betó molepó. Tépa, kale sekȩ́né atimapaae i fo yalepó.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Eta, Juda whi̧tei ȩ deyale beta, ti Silisia hae kwiamó tȩne be hulua Tarsus-pó. Téyaletei, ȩ holóló i Jerusalem bemó doayalepó. Atéró betepa, kale doi mole yó matere whi̧ Kamaliel-né ȩ skul yó malepó. Ama ȩ atéró yó móturaalu, kale Moses-né asȩre foró da̧né ayarapené mara mole alatamo mo wisiyóló yó matepa, ya̧lo mo diriyóló kisipa salepó. Atéyale be dȩmó, Kótóné ala eraai mió diaao̧ ai bole ketekȩ kaae ya̧lokélé yalepó.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ȩ até du bitu, Yesu Keriso sya fu betere sokélé whi̧kélé susupuróló mo ti sukó̧póló daairaalu doakale sekȩi ala eróló dipulakélé betera̧leta du betalepó.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Ya̧lo yale alata, ai so whi̧mó momaratere topo whi̧ró fo tokó̧ló taleratere whi̧rapetamoné kisipareteiné atima ya̧lo dere fo woseturaalu, mo dapó enérapó. Ai whi̧rapené ȩ Damaskus bemó betó mole nomarapepaae asȩ sóró fae depa, ya̧lo sóró felepó. Ti ai asȩta, Damaskus bemó betó mole Keriso so whi̧ tawóló Jerusalem bemó susupuróló dipula beteraai sóró waaire tu̧ muló̧póló yalepó.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Ȩ atéró fu betalemó, 12 kilok felekemó saai depa Damaskus bepaae sókó faai deremó, sa̧mó dȩ doasi dorowóló ya̧lo tiki husiralepó.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Até dereteiné ȩ haepaae dóló taae deróló mupa, ai dȩ tua̧mó fo fakeyóló duraalu, ‘Sol! Sol! Naao ȩ noatepa, susupuraté kutu bitu de?’ yalepó.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tétepa ya̧lo duraalu, ‘Tale-ó, ya̧ né de?’ yalemó, ama ȩpaae duraalu, ‘Ȩta, Nasaret whi̧kó naao susupurótu betere whi̧ Yesu i ape,’ yalepó.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Tétepa, ȩtamo wale ya̧lo fulumu whi̧rapené ai dȩ kelaletei, ȩpaae dere fo bete atimané diriyóló wosenipó.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Atétepa ya̧lo a̧paae woseturaalu, ‘Tale-ó, mió ya̧lo noa alakó yaró de?’ depa, Talené ȩpaae duraalu, ‘Turukó holóló Damaskus bepaae fae. Fóló, aimó naao yaaire ala ya̧lo tukóló muló beteretei, beta̧ whi̧né ya̧paae yó melaalo ai ape,’ yalepó.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ai dȩné ya̧lo kele dilikiraleteiné tu̧ fenitepa, ya̧lo fulumu whi̧rapené ȩ naase tawóló a̧lisóró Damaskus bepaae felepó.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Ai be huluamó whi̧ beta̧né doi Ananias ȩ beterepaae walepó. Ai sekȩ́ta, Moses-né asȩre fo mo wisiyóló tuȩ́ru eró tare whi̧ betepa, Damaskus bemó betó mole Juda so whi̧né a̧ mo doasi kisipa dotoróȩ fale whi̧ wisipó du beterepó.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ai sekȩ́ ȩ fire felekemó daane wóló duraalu, ‘No Sol-ó, naao kele fisa̧ae horóló kelae,’ yalemó, mo ai fapotóró ya̧lo kele momó wisiyalepó.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Téró, ama ȩpaae duraalu, ‘Da̧né ayarapené Kótóné tuȩ́ mole ala naao tuȩ́ yó̧póló ya̧ sóró ai daalale ape. Dowi ala beta̧kélé, inire whi̧ kolóo, ama ko̧lómó sókó wale fokélé, wosóo, yó̧póló ya̧ ai sóró daalale ape.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Naaota, ama yó matepa kelale alaró wosale fotamo so whi̧ feapaae yó maté kwȩyó̧póló erapó.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Térapa, ya̧ noatepa ha̧le bitu de? Yesu Kerisoné doimó naao dowi ala kwia kemeró̧póló wȩi tópuaai turukó horóló a̧paae kema yae,’ yalepó.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ai fo depa, ya̧lo a̧paae duraalu, ‘Tale-ó, ti mo deretei, ai be hulua so whi̧ atima feané ya̧lo yale ala kolóló kisiparapó. Ȩ atimané fo wosetere be doko̧ feamó ya̧paae kisipa tiki tiróló betó mole Keriso so whi̧ susupuróló, dipula betera̧leta yaletei atimané mo kisiparapó.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Naao ala etérópóló ha̧keamó yó mótu betere whi̧ wisi Stipen dale sukamó, ȩkélé daalu a̧ dilapó depa ya̧lo duraalu, “Téyae,” yalepó. Ai whi̧rapené Stipen duraalu, atimané tómó bukóló kotere kutirape ȩ daale tikimó sorokóló mulatepa kaae tawóló daayale whi̧ ȩtórótipó,’ yalepó.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Téyalemó, Talené ama ȩpaae duraalu, ‘Ya̧lo ya̧ Juda meire fake so whi̧ betó mole be huluarape saletópaae dotonatapa fae,’” yalepó.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Kale so whi̧ Pol-né dere fo woseté feletei, Juda meire fake so whi̧paaekélé, yó male fae dere fo woseturaalu, fo fake yóló i fo yalepó. “Atei kaae whi̧ imó da̧tamo betaalo meipa, dóló alurae,” yalepó.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Atéturaalu, atimané tómó bukó mole kutirape sókó mulóló dokómu buó sóró ópaae fesekée horóló fo fake du betalepó.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧né duraalu, “Doai so whi̧né fo tiki whaa du betere noatepa déró, ai sekȩ́ diki tare whi̧rape beterepaae dapesó holóló, halika tikiné fokosoi ala yóló dae. Téturaalu, i dere fo bete noa betené déró a̧paae wosae,” yalepó.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Tétepa, kale whi̧rapené Pol naasemó bulaakó sóró daaló bitu, halika tikiné fokosoi ala yaai yalepó. Atétepa, Pol-né ai diki tare whi̧rapené topo whi̧paae duraalu, “Rom Gavman-né so whi̧ tua̧mó doi mole whi̧ fo tokó̧ló tale inipatei, fokosói ala yóló dae fo ere?” yalepó.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ti fo depa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧né a̧ kaae tare topo whi̧paae i fo yalepóló ene felepó. Atéró duraalu, “I whi̧ta, Rom Gavman-né fake so whi̧tamo beta̧mó doi mole whi̧patei du beterapa, naao yaai dere ala kisipa faróló yae,” yalepó.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Tétepa kale doasi topo whi̧ wóló Pol-paae woseturaalu, “Ya̧ Rom whi̧é,” depa, ama tokó̧ mótu duraalu, “Ȩ́pó,” yalepó.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ti fo depa kale topo whi̧né duraalu, “Ya̧lo doi Rom fake so whi̧tamo touróló mulaairaalu, doakale moni-né dupu yalepó,” yalepó. Ai fo depa Pol-né tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧ta atéretei, ȩ ti Tarsus bemó deyaleteiné Rom whi̧ beterapó,” yalepó.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ai fo depa, woseturaalu, a̧ daai yale whi̧rape mo hapale hi̧kili fóló tumó daane felepó. Kale doasi topo whi̧né Pol a̧ta, Rom fake so whi̧ tua̧mó doi mole whi̧tei sein képiné dokirapóló a̧ witu yalepó.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Téró, hi̧ka be dȩtepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧né Pol daai du betere fo tale yaairaalu, a̧ dipula beteraletei sokóló so whi̧mó momaratere whi̧rapené topo whi̧raperó, fo tokó̧ló taletere whi̧rapetamo toura̧le ape yalepó. Atéró wóló betó mupa, Pol dapesó fóló atima betó mole tua̧mó daalalepó.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.